Psyche
alle pijlers
Alleenzijn en gelukkig zijn met jezelf deel V
dinsdag 18 augustus 2015 om 20:10
Eind 2011 opende Lisanne een topic omdat Lisanne maar niet gelukkig kon worden met zichzelf. Haar eigenwaarde was gebaseerd op de bevestiging die ze kreeg van anderen. In een relatie werd Lisanne afhankelijk en cijferde ze zichzelf weg, als vrijgezel was Lisanne altijd op zoek naar afleiding en naar een potentiële relatie. Na een relatie met een foute man waarin ze zichzelf compleet verloren was wist ze dat er iets moest veranderen, maar hoe?
Inmiddels is dit topic uitgegroeid tot een plek waar mensen hun verhaal (~9000 berichten!) kwijt kunnen, maar vooral tot een plek waar men elkaar advies geeft en elkaar helpt om gelukkig(er) te worden. Het topic biedt praktische tips voor een aangenamer leven met jezelf en brengt lotgenoten samen. Het doel van dit topic is niet om de uiterste staat van kijk-mij-alleen-eens-gelukkig-zijn te bereiken.
Iedereen die zich op de een of andere manier verbonden voelt met dit onderwerp is hier welkom, of je nou net ontdekt hebt dat je anderen nodig hebt om je goed te voelen, altijd op zoek bent naar afleiding om maar niet alleen te zijn, al bezig bent om je eigenwaarde in jezelf (terug) te vinden of al helemaal gelukkig met jezelf bent. Eveneens is eenieder welkom die ongelukkig is in een relatie. Iets wat in deel III regelmatig ter sprake kwam.
Uit feedback bleek dat personen het waardevol vinden om de eerste drie delen van het topic te lezen:
Deel I Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf
Deel II Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf - deel 2
Deel III http://forum.viva.nl/foru ... -3/list_messages/215279/0
Deel IV Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf, deel IV
Eind 2014 bestaat de literatuurlijst uit de volgende stukken:
Als hij maar gelukkig is – Robin Norwood
De ideale vrouw is een bitch – Sherry Argov
Coach jezelf naar succes – Talene Miedaner
Verslaafd aan liefde – Jan Geurtz
Je kunt je leven helen – Louise L. Hay
Het monsterverbod – Carolien Roodvoets
Liefhebben zonder voorwaarden – Paul Ferrini
De Kracht van het Nu – Eckhart Tolle
Als succes een spel is, dan zijn dit de regels – Cherie Carter-Scott
De zeven spirituele wetten van succes – Deepak Chopra
Superbrein – Deepak Chopra
Emotionele afhankelijkheid - Dr. Rudolf Snel.
Lisanne: bedankt voor het openen van het oorspronkelijke topic! Alhoewel Lisanne minder actief is, is er nog altijd een ‘harde kern’ actief aangevuld met (eveneens welkome) passanten.
Inmiddels is dit topic uitgegroeid tot een plek waar mensen hun verhaal (~9000 berichten!) kwijt kunnen, maar vooral tot een plek waar men elkaar advies geeft en elkaar helpt om gelukkig(er) te worden. Het topic biedt praktische tips voor een aangenamer leven met jezelf en brengt lotgenoten samen. Het doel van dit topic is niet om de uiterste staat van kijk-mij-alleen-eens-gelukkig-zijn te bereiken.
Iedereen die zich op de een of andere manier verbonden voelt met dit onderwerp is hier welkom, of je nou net ontdekt hebt dat je anderen nodig hebt om je goed te voelen, altijd op zoek bent naar afleiding om maar niet alleen te zijn, al bezig bent om je eigenwaarde in jezelf (terug) te vinden of al helemaal gelukkig met jezelf bent. Eveneens is eenieder welkom die ongelukkig is in een relatie. Iets wat in deel III regelmatig ter sprake kwam.
Uit feedback bleek dat personen het waardevol vinden om de eerste drie delen van het topic te lezen:
Deel I Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf
Deel II Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf - deel 2
Deel III http://forum.viva.nl/foru ... -3/list_messages/215279/0
Deel IV Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf, deel IV
Eind 2014 bestaat de literatuurlijst uit de volgende stukken:
Als hij maar gelukkig is – Robin Norwood
De ideale vrouw is een bitch – Sherry Argov
Coach jezelf naar succes – Talene Miedaner
Verslaafd aan liefde – Jan Geurtz
Je kunt je leven helen – Louise L. Hay
Het monsterverbod – Carolien Roodvoets
Liefhebben zonder voorwaarden – Paul Ferrini
De Kracht van het Nu – Eckhart Tolle
Als succes een spel is, dan zijn dit de regels – Cherie Carter-Scott
De zeven spirituele wetten van succes – Deepak Chopra
Superbrein – Deepak Chopra
Emotionele afhankelijkheid - Dr. Rudolf Snel.
Lisanne: bedankt voor het openen van het oorspronkelijke topic! Alhoewel Lisanne minder actief is, is er nog altijd een ‘harde kern’ actief aangevuld met (eveneens welkome) passanten.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
woensdag 30 december 2015 om 14:07
Haligh: het is de zelfveroordeling nogmaals: ik mag niet eea opzoeken en ik doe het toch, stommeling die ik ben" en dat soort oordelende gedachten.
En in die mood is het ook makkelijk om over te stappen op dat oordelende richting je partner of anderen te richten om jezelf af te leiden van je eigen "stomme zorgen en obsessie en ander gedrag dat je jezelf oplegt danwel verbiedt als "slecht".
Waar ging die ruzie dan over?
Soms zoék je gewoon ruzie, alleen al om jezelf beter te voelen als je de ander afkraakt en klein krijgt: daar ontleen je dan een soort "winnen" aan, je gelijk halen of je afreageren op degene die het dichtst bij staat, terwijl de voldoening uitblijft omdat je daarna jezelf voor je kop slaat omdat het niet echt helpt (of al snel niet meer en je nog verder van huis bent) om je beter te voelen.
Btw: allerlei eigenschappen of dingen die je in het dagelijks leven (of omgang) van jezelf of partner verwerpt (omdat je ze als "slecht" beoordeelt) kunnen juist in versterkte of omgekeerde vorm in seksualiteit een rol krijgen.
Omdat dat in een bepaalde mate of speelse vorm dan alsnog een "goede" eigenschap kan zijn of aan bod kan komen.
Het mag bekend zijn hier dat ik manipulatie, anderen domineren en straf en beloning niet kan waarderen in dagelijkse omgang (als volwassenen ben je evenwaardig en niet degene die anderen moet opleggen of opvoeden naar eigen normen/normaalwaarde), maar ik wél als een opwindend sensueel (rollen)spelletje kan beschouwen, waar juist wél eea verwacht wordt, of plagerig afwachten, uitstellen en de spanning rekken juist lekker/ leuk kan zijn.
Allerlei elementen of "zwaktes" die daarin op een heel andere wijze aantrekkelijk kunnen zijn, maar in dagelijks leven niet wenselijk zijn, zoals mijn "uitstelgedrag" op andere gebieden onwenselijk is.
Of -als het om "snelle" beloning/ behoeftebevrediging gaat (wat dat ook is, of dat nu om iets lekkers snaaien gaat als je trek hebt, of iets anders is waar je aan toegeeft) juist hier niet direct/zsm "beloond" wordt, maar het verlangen ernaar en de weg erheen/ bezig mee zijn de feestvreugde juist verhoogt.
Ook elementen van (zelf)beheersing en onder controle houden versus overgave en aan toegeven.
Manipulatie kan als mindplay of "leidend" in speelse vorm eerder "coachend" en stimulerend zijn.
Net als op andere gebieden kan een bepaalde dosis spanning of "eisen" die aan je gesteld worden uitdagend zijn, maar een teveel juist niet ("onderpresteren") en een tekort ook niet (geen of niet genoeg uitdaging/spanning zijn).
De bekende "stressboog" kun je hier ook op toepassen: als er niks van je verwacht wordt, gaat daar weinig uitdaging van uit, en geeft ook weinig voldoening, dat geldt in je werk, maar ook op andere gebieden, waaronder seks en intimiteit.
Allerlei sterke en "zwakke" kanten van jezelf kunnen daarin ook terugkerende elementen zijn, ofwel in dezelfde vorm (bijv faalangst en bepaalde onzekerheden over jezelf, je lichaam, gemakzucht, "snelle succesjes boeken", onder controle houden of juist (teveel danwel een gebrek aan) zelfbeheersing, enz) als zelfafwijzing en zelfveroordeling veroorzaken (schaamte, wat je niet goed genoeg/mooi vindt aan jezelf, iha als zwak beschouwt (bijv je erin verliezen, hulpeloosheid, afhankelijk voelen, niet durven vragen om wat je lekker lijkt/vindt, geen "hulp" of moeite van de ander kunnen vragen/toelaten, niet(s) aan de ander over kunnen laten, of juist denken dat de ander jouw gedachten en behoeften maar vanzelf hoort "aan te voelen" en teleurgesteld zijn als dat niet zo is, en als je erom moet vragen "laat dan maar" (de lol eraf is).
Maar ook jezelf/ de ander niet de tijd gunnen of iets niet mogen leren door oefening, maar aannemen dat eea vanzelf moet gaan.
Zo ook wel/geen aandacht besteden of geen rekening houden met zin, gesteldheid, humeur, tempo en timing van je partner, en dat als afwijzing van jezelf zien, aan jezelf en je aantrekkelijkheid twijfelen, niet bespreken maar zelf conclusies trekken, eigen projecties/interpretaties en misverstanden tussen m/v en de verschillen daarbinnen.
Net als andere dingen in de omgang kun je elkaar (en jezelf) oh zo makkelijk be- en veroordelen op de verschillen, dat je denkt dat je als je van elkaar houdt vanzelf dezelfde overeenkomstige normaalwaarden hoort te hebben (en je anders afgewezen voelt of je gelijk gaat halen, willen winnen of juist gaat pleasen om de ander tevreden en gelukkig te maken/houden, jezelf of de ander tekort denkt te doen).
Maar ook: wat zet je zelf centraal in je leven, hecht je prioriteit aan (en afknappers/ dealbreakers), welke rol geef je dat in je leven en relatie en als je het dan zo belangrijk vindt: hoeveel van je tijd en moeite ben je bereid daaraan te besteden?
(en zo zal ik wel nooit snappen dat mensen hun partner en/of kinderen het aller- allerbelangrijkste in hun leven noemen, en daar in het dagelijkse bestaan feitelijk de minste tijd aan spenderen of maar met een half oog/oor (naast tv kijken, koken, eten, internetten op mobiel of ieder met eigen laptop op de bank, kids binnen een uur van eten, bad/douche en verhaaltje voorzien en in bed hebben liggen). Als er geen tijd is voor echte gesprekken, weten wat er leeft binnenin, echte volle aandacht, echt samenzijn/samendoen, de nodige fysieke aandacht, bedoel ik).
Seks moet ook niet een snel afgeraffeld vast riedeltje worden waar je "recht" op hebt van je partner of vanzelfsprekend van verwacht dat als je een partner hébt die ook jouw behoefte precies zo/in die mate vervult en anders mag je ontevreden zijn, want afhankelijk daarvoor voelen van je partner (en die verantwoordelijk stellen ook).
Het moet iets blijven om je op te kunnen verheugen, niet eoa verplichting voor de ander, waar je zelf geen plezier (meer) aan beleeft of iets is wat onmiddellijk bevredigd dient te worden.
Anyway, voor jezelf kijken waar eea vandaan komt, of dat een rol speelt op andere levensgebieden, of dat wenselijk is, je meer in wilt ontwikkelen of leren, zeker of onzeker in bent, enz.
En los van jezelf dus als intieme partner is dat lijntje naar binnen in de zin van ontspanning, voelen, me-time, eigenliefde, lust, zelfkennis, vermogens om liefde en lust aktief te praktizeren/uiten en te delen, een belangrijk element is om je lekker in je vel te voelen, letterlijk en figuurlijk, en verbinding met jezelf te hebben (en vandaaruit met anderen te kunnen leggen).
En in die mood is het ook makkelijk om over te stappen op dat oordelende richting je partner of anderen te richten om jezelf af te leiden van je eigen "stomme zorgen en obsessie en ander gedrag dat je jezelf oplegt danwel verbiedt als "slecht".
Waar ging die ruzie dan over?
Soms zoék je gewoon ruzie, alleen al om jezelf beter te voelen als je de ander afkraakt en klein krijgt: daar ontleen je dan een soort "winnen" aan, je gelijk halen of je afreageren op degene die het dichtst bij staat, terwijl de voldoening uitblijft omdat je daarna jezelf voor je kop slaat omdat het niet echt helpt (of al snel niet meer en je nog verder van huis bent) om je beter te voelen.
Btw: allerlei eigenschappen of dingen die je in het dagelijks leven (of omgang) van jezelf of partner verwerpt (omdat je ze als "slecht" beoordeelt) kunnen juist in versterkte of omgekeerde vorm in seksualiteit een rol krijgen.
Omdat dat in een bepaalde mate of speelse vorm dan alsnog een "goede" eigenschap kan zijn of aan bod kan komen.
Het mag bekend zijn hier dat ik manipulatie, anderen domineren en straf en beloning niet kan waarderen in dagelijkse omgang (als volwassenen ben je evenwaardig en niet degene die anderen moet opleggen of opvoeden naar eigen normen/normaalwaarde), maar ik wél als een opwindend sensueel (rollen)spelletje kan beschouwen, waar juist wél eea verwacht wordt, of plagerig afwachten, uitstellen en de spanning rekken juist lekker/ leuk kan zijn.
Allerlei elementen of "zwaktes" die daarin op een heel andere wijze aantrekkelijk kunnen zijn, maar in dagelijks leven niet wenselijk zijn, zoals mijn "uitstelgedrag" op andere gebieden onwenselijk is.
Of -als het om "snelle" beloning/ behoeftebevrediging gaat (wat dat ook is, of dat nu om iets lekkers snaaien gaat als je trek hebt, of iets anders is waar je aan toegeeft) juist hier niet direct/zsm "beloond" wordt, maar het verlangen ernaar en de weg erheen/ bezig mee zijn de feestvreugde juist verhoogt.
Ook elementen van (zelf)beheersing en onder controle houden versus overgave en aan toegeven.
Manipulatie kan als mindplay of "leidend" in speelse vorm eerder "coachend" en stimulerend zijn.
Net als op andere gebieden kan een bepaalde dosis spanning of "eisen" die aan je gesteld worden uitdagend zijn, maar een teveel juist niet ("onderpresteren") en een tekort ook niet (geen of niet genoeg uitdaging/spanning zijn).
De bekende "stressboog" kun je hier ook op toepassen: als er niks van je verwacht wordt, gaat daar weinig uitdaging van uit, en geeft ook weinig voldoening, dat geldt in je werk, maar ook op andere gebieden, waaronder seks en intimiteit.
Allerlei sterke en "zwakke" kanten van jezelf kunnen daarin ook terugkerende elementen zijn, ofwel in dezelfde vorm (bijv faalangst en bepaalde onzekerheden over jezelf, je lichaam, gemakzucht, "snelle succesjes boeken", onder controle houden of juist (teveel danwel een gebrek aan) zelfbeheersing, enz) als zelfafwijzing en zelfveroordeling veroorzaken (schaamte, wat je niet goed genoeg/mooi vindt aan jezelf, iha als zwak beschouwt (bijv je erin verliezen, hulpeloosheid, afhankelijk voelen, niet durven vragen om wat je lekker lijkt/vindt, geen "hulp" of moeite van de ander kunnen vragen/toelaten, niet(s) aan de ander over kunnen laten, of juist denken dat de ander jouw gedachten en behoeften maar vanzelf hoort "aan te voelen" en teleurgesteld zijn als dat niet zo is, en als je erom moet vragen "laat dan maar" (de lol eraf is).
Maar ook jezelf/ de ander niet de tijd gunnen of iets niet mogen leren door oefening, maar aannemen dat eea vanzelf moet gaan.
Zo ook wel/geen aandacht besteden of geen rekening houden met zin, gesteldheid, humeur, tempo en timing van je partner, en dat als afwijzing van jezelf zien, aan jezelf en je aantrekkelijkheid twijfelen, niet bespreken maar zelf conclusies trekken, eigen projecties/interpretaties en misverstanden tussen m/v en de verschillen daarbinnen.
Net als andere dingen in de omgang kun je elkaar (en jezelf) oh zo makkelijk be- en veroordelen op de verschillen, dat je denkt dat je als je van elkaar houdt vanzelf dezelfde overeenkomstige normaalwaarden hoort te hebben (en je anders afgewezen voelt of je gelijk gaat halen, willen winnen of juist gaat pleasen om de ander tevreden en gelukkig te maken/houden, jezelf of de ander tekort denkt te doen).
Maar ook: wat zet je zelf centraal in je leven, hecht je prioriteit aan (en afknappers/ dealbreakers), welke rol geef je dat in je leven en relatie en als je het dan zo belangrijk vindt: hoeveel van je tijd en moeite ben je bereid daaraan te besteden?
(en zo zal ik wel nooit snappen dat mensen hun partner en/of kinderen het aller- allerbelangrijkste in hun leven noemen, en daar in het dagelijkse bestaan feitelijk de minste tijd aan spenderen of maar met een half oog/oor (naast tv kijken, koken, eten, internetten op mobiel of ieder met eigen laptop op de bank, kids binnen een uur van eten, bad/douche en verhaaltje voorzien en in bed hebben liggen). Als er geen tijd is voor echte gesprekken, weten wat er leeft binnenin, echte volle aandacht, echt samenzijn/samendoen, de nodige fysieke aandacht, bedoel ik).
Seks moet ook niet een snel afgeraffeld vast riedeltje worden waar je "recht" op hebt van je partner of vanzelfsprekend van verwacht dat als je een partner hébt die ook jouw behoefte precies zo/in die mate vervult en anders mag je ontevreden zijn, want afhankelijk daarvoor voelen van je partner (en die verantwoordelijk stellen ook).
Het moet iets blijven om je op te kunnen verheugen, niet eoa verplichting voor de ander, waar je zelf geen plezier (meer) aan beleeft of iets is wat onmiddellijk bevredigd dient te worden.
Anyway, voor jezelf kijken waar eea vandaan komt, of dat een rol speelt op andere levensgebieden, of dat wenselijk is, je meer in wilt ontwikkelen of leren, zeker of onzeker in bent, enz.
En los van jezelf dus als intieme partner is dat lijntje naar binnen in de zin van ontspanning, voelen, me-time, eigenliefde, lust, zelfkennis, vermogens om liefde en lust aktief te praktizeren/uiten en te delen, een belangrijk element is om je lekker in je vel te voelen, letterlijk en figuurlijk, en verbinding met jezelf te hebben (en vandaaruit met anderen te kunnen leggen).
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
woensdag 30 december 2015 om 16:55
@Suzy, je hebt gelijk hoor, het lijkt meeslepend maar het is soms vermoeiend. Of het nou een bipolaire stoornis is, of niet, haha. Ik zal toch een manier moeten vinden om daarmee te dealen.
Hier beginnen ze ook al met vuurwerk, ik heb er zo’n hekel aan en schrik er ook altijd van. Ik hoop dat particulier vuurwerk over niet al te lange tijd verboden gaat worden. Ik vind het rotspul. Het is toch veel leuker als er per stad mooi siervuurwerk wordt afgestoken, georganiseerd dan? Altijd die verhalen van mensen die vingers/ogen/etc. verliezen, huisdieren die er last van hebben, ik vind het tien keer niks.
Wat je schrijft over zelfkennis, dat begin ik steeds meer te krijgen, maar ik moet ervoor waken dat ik vervolgens niet telkens woedend ben op alles en iedereen (mezelf, mijn familie, en inderdaad, de media/maatschappij). Ik ga nog even door een acceptatierprocesje om het zo maar even te zeggen.
Over Geurtz: ik heb dus alleen ‘verslaafd aan liefde’ gelezen en daarin heeft hij het inderdaad ook over de opvoeding tot ongeveer het 12e jaar, hij geeft als voorbeeld de peuter die vol levensvreugde met zijn modderschoenen op het witte Ikea-bankstel springt en daarvoor op zijn kop krijgt. Dat daarmee niet alleen de actie maar ook de spontane levensvreugde wordt afgewezen. En dat je inderdaad aan allerlei voorwaarden moet voldoen om geaccepteerd te worden. Dat is inderdaad wel wat anders dan wat hij schrijft over het baby-zijn, al kan ik me daar toch ook wel ergens in vinden. Want ondanks dat je ook heel liefdevol verzorgd kan zijn als baby, ben je dan in de aard natuurlijk wel afhankelijk van een ander en kan je niet voor jezelf zorgen. En later leer je dan dat je voor die ‘ander’ aan allerlei voorwaarden moet voldoen om je geliefd te voelen.
Wat je over seksualiteit schrijft vind ik interessant. Ik denk wel dat ik moeite heb met bepaalde delen van m’n seksualiteit accepteren, maar ik merk wel dat ik in liefdevolle relaties daar meer ruimte voor neem (en krijg). Je durft jezelf dan eerder kwetsbaar op te stellen. Ik merk bij mijn huidige vriend een zelfde soort ontwikkeling, we groeien heel erg samen daarin. Grappig is dat de rollen in onze relatie omgedraaid worden in bed, dat was in het begin wel even zoeken (ook uit onzekerheid/elkaar nog niet kennen), maar ik merk dat we daar beiden wel op varen. Dus eigenlijk een beetje dat ‘spel’ waar jij het over hebt.
Zelfveroordeling, ja, dat blijft nog steeds moeilijk. De ruzie met m’n vriend ging over iets onverstandigs wat hij had gedaan (gereden met alcohol op) en vervolgens een beetje de waarheid had verdraaid tegenover mij (de hoeveelheid alcohol die hij had gedronken) terwijl ik meteen merkte dat het niet waar was, ik ken hem daar te goed voor. Ik word gewoon kwaad dat hij het gevoel heeft tegen mij niet eerlijk te kunnen zijn, en natuurlijk ook omdat hij zichzelf in gevaar brengt.
Maar je hebt gelijk, ik kan soms ruzie gebruiken om hem op een bepaalde manier ‘klein’ te houden, en daarop volgt inderdaad altijd weer meer zelfhaat.
@Zela, je hebt helemaal gelijk dat piekeren dingen juist vaak erger maakt en niet beter. Daar heeft Geurtz het ook over, je raakt van de ene in de andere beknelling.
Wat balen van dat onbetrouwbare stel, maar aan de andere kant is het fijn dat het jou een beetje lucht geeft.
@Amy, ja, dat ‘jezelf veroordelen’ blijf ik tegenaan lopen, heel moeilijk om die patronen te veranderen.
Fijn dat jij gewoon een baaldag hebt genomen en vervolgens jezelf een beetje hebt kunnen verwennen. En ja, vanbinnen uit stralen, daar ben ik helemaal voor!
Hier beginnen ze ook al met vuurwerk, ik heb er zo’n hekel aan en schrik er ook altijd van. Ik hoop dat particulier vuurwerk over niet al te lange tijd verboden gaat worden. Ik vind het rotspul. Het is toch veel leuker als er per stad mooi siervuurwerk wordt afgestoken, georganiseerd dan? Altijd die verhalen van mensen die vingers/ogen/etc. verliezen, huisdieren die er last van hebben, ik vind het tien keer niks.
Wat je schrijft over zelfkennis, dat begin ik steeds meer te krijgen, maar ik moet ervoor waken dat ik vervolgens niet telkens woedend ben op alles en iedereen (mezelf, mijn familie, en inderdaad, de media/maatschappij). Ik ga nog even door een acceptatierprocesje om het zo maar even te zeggen.
Over Geurtz: ik heb dus alleen ‘verslaafd aan liefde’ gelezen en daarin heeft hij het inderdaad ook over de opvoeding tot ongeveer het 12e jaar, hij geeft als voorbeeld de peuter die vol levensvreugde met zijn modderschoenen op het witte Ikea-bankstel springt en daarvoor op zijn kop krijgt. Dat daarmee niet alleen de actie maar ook de spontane levensvreugde wordt afgewezen. En dat je inderdaad aan allerlei voorwaarden moet voldoen om geaccepteerd te worden. Dat is inderdaad wel wat anders dan wat hij schrijft over het baby-zijn, al kan ik me daar toch ook wel ergens in vinden. Want ondanks dat je ook heel liefdevol verzorgd kan zijn als baby, ben je dan in de aard natuurlijk wel afhankelijk van een ander en kan je niet voor jezelf zorgen. En later leer je dan dat je voor die ‘ander’ aan allerlei voorwaarden moet voldoen om je geliefd te voelen.
Wat je over seksualiteit schrijft vind ik interessant. Ik denk wel dat ik moeite heb met bepaalde delen van m’n seksualiteit accepteren, maar ik merk wel dat ik in liefdevolle relaties daar meer ruimte voor neem (en krijg). Je durft jezelf dan eerder kwetsbaar op te stellen. Ik merk bij mijn huidige vriend een zelfde soort ontwikkeling, we groeien heel erg samen daarin. Grappig is dat de rollen in onze relatie omgedraaid worden in bed, dat was in het begin wel even zoeken (ook uit onzekerheid/elkaar nog niet kennen), maar ik merk dat we daar beiden wel op varen.
Dus eigenlijk een beetje dat ‘spel’ waar jij het over hebt. Zelfveroordeling, ja, dat blijft nog steeds moeilijk. De ruzie met m’n vriend ging over iets onverstandigs wat hij had gedaan (gereden met alcohol op) en vervolgens een beetje de waarheid had verdraaid tegenover mij (de hoeveelheid alcohol die hij had gedronken) terwijl ik meteen merkte dat het niet waar was, ik ken hem daar te goed voor. Ik word gewoon kwaad dat hij het gevoel heeft tegen mij niet eerlijk te kunnen zijn, en natuurlijk ook omdat hij zichzelf in gevaar brengt.
Maar je hebt gelijk, ik kan soms ruzie gebruiken om hem op een bepaalde manier ‘klein’ te houden, en daarop volgt inderdaad altijd weer meer zelfhaat.
@Zela, je hebt helemaal gelijk dat piekeren dingen juist vaak erger maakt en niet beter. Daar heeft Geurtz het ook over, je raakt van de ene in de andere beknelling.
Wat balen van dat onbetrouwbare stel, maar aan de andere kant is het fijn dat het jou een beetje lucht geeft.
@Amy, ja, dat ‘jezelf veroordelen’ blijf ik tegenaan lopen, heel moeilijk om die patronen te veranderen.
Fijn dat jij gewoon een baaldag hebt genomen en vervolgens jezelf een beetje hebt kunnen verwennen. En ja, vanbinnen uit stralen, daar ben ik helemaal voor!
donderdag 31 december 2015 om 01:32
Ik moet even wat opschrijven, ik ben enorm geraakt door een stuk wat ik in een boek heb gelezen.
"Jezelf accepteren" van David Dewulf, gebaseerd op mindfulness en compassie, een aanrader!
Het begint met een hoofdstuk over: Er niet willen zijn
Hier wordt uitgelegd hoe je de verbinding met jezelf kan verliezen en waardoor je eigenlijk nooit een staat van geluk, rust en vrede met jezelf en je leven kunt krijgen. In het boek geven ze aan dat het begint met de kwetsbaarheid in je jonge jeugd, maar imo kan het ook later ontstaan, het gaat erom dat je te maken krijgt met afwijzing van jezelf als persoon, om wie je bent of om wat je hebt gedaan. Vaak door dierbaren, zonder echt te weten wat je verkeerd hebt gedaan. Dit kan gepaard zijn met gevoelens van onzekerheid of jezelf niet de moeite waard vinden/niet goed genoeg. Waar het om gaat is dat dat je deze oordelen en de pijn en het verdriet wat daarmee gepaard gaat, naar binnen richt en eigenlijk opsluit in een onbekend plekje van jezelf.
Vanaf dat moment leef je eigenlijk niet meer als volledig mens, want een stuk pijn/verdriet stop je weg en verberg je voor iedereen, de buitenwereld, maar ook voor jezelf.
Je doet je anders voor dan wie je werkelijk bent, je kunt een masker opzetten, want wie je bent, is niet goed genoeg, niet waardig om liefde te krijgen. Je creëert een façade waarmee je nog verder vervreemdt van jezelf. Je blijft het spel spelen om je gevoel van onwaardigheid te compenseren, soms zelfs een hele leven lang...
Zo is de kans dat je je niet werkelijk kan verbinden met jezelf, erg groot. Eenvoudig omdat je je niet kan tonen zoals je bent, in vreugde en pijn, je kunnen en je onvermogen, je verlangens en je verdriet. Daardoor zien anderen je niet zoals je werkelijk bent. Zelf vindt je niet het contact dat je diep in je hart zoekt en dit wordt het bewijs van je onwaardigheid waardoor je nóg meer probeert iemand anders te zijn. Dit is dus een vicieuze cirkel.
En je doet steeds meer je best, je blijft zoeken, maar hoeveel aandacht of bevestiging je ook van anderen krijgt, het vult die lege ruimte niet. Ook materiele zaken, zoals geld, luxe producten, mooie kleding, vult dat verlangen niet. Er blijft iets knagen. Je wilt daardoor beter presteren, nog beter worden, slimmer worden, nog meer hebben en nog meer proberen te bereiken, maar nog steeds vult het die leegte niet, het geeft enkel stress omdat het nooit genoeg kan zijn. Je gevoel van eigenwaarde kan wél een boost krijgen als je weer iets hebt bereikt, maar dit gevoel is onvoldoende, ebt snel weg. Het gevoel dat er iets mis is valt niet te helen.
Je innerlijke criticus blijft maar bevelen uitsturen. Het staat aan het roer van je schip en laat je nooit eens rustig ronddobberen. Hij wil met man en macht verder varen, niet echt ergens naar toe, maar wel weg van de pijn en het verdriet..
En weetje, voor jullie is dit wellicht wel logisch, maar voor mij was dit zo'n eyeopener.
Ik ben al bijna 10jaar aan het vechten, opkrabbelen, mijzelf proberen te overtreffen, beter/slimmer worden, mij profileren mbt meerdere studies, uitdagende banen. Ik zoek zoveel bevestiging vooral bij mijn dierbaren, maar nooit voelde het genoeg.
Oké er is ten opzichte van enkele jaren echt wel wat verbeterd, heb ik meer rust en liefde voor mijzelf gevonden.
Maar tóch blijf ik die leegte voelen en kan ik oprecht zeggen dat ik nog nooit dat gevoel van geluk en tevredenheid met mijn volledige zelf heb gehad. Maar door dit besef, kan ik daar wél een eerste stap in maken.
Wat ik gister ook zei, ik wil niet meer kunnen functioneren, ik wil alle dingen verwerken en echt kunnen helen, zodat ik verder kan.
Het boek omschrijft het mooi:
En toch is het de pijnlijke plaats diep in jezelf waar de heling kan starten. Door zorgzame aandacht en compassie naar deze plaats te brengen, begint je criticus zijn plaats aan het stuur te verliezen. Je ontdekt een nieuwe, frisse kracht in jezelf, die steeds nieuw is omdat hij gewoonweg tot het huidige moment hoort.
Het vervolg van het boek gaat om hoé je jezelf kunt helen met meer eigenliefde, compassie. Mindfulnessmeditatie staat daarbij centraal. En ergens ben ik al maanden met dit thema bezig, maar begreep ik het nog niet altijd helemaal.
Door mijn mindfulness training heb ik al een mooie eerste stap gezet, ook heb ik meegedaan met de compassiechalenge (google maar, was erg leuk) Dit boek vind ik erg prettig door de duidelijke uitleg en vooral ook omdat het stapsgewijs uitlegt hoe je dingen kunt helen. Het besef en de bewustwording had ik al, maar ik kwam niet echt verder en nu dus wel.
Het zal een lange weg worden, maar dat is het waard omdat ik nu ook echt het einddoel voor ogen heb, soms is dat nog moeilijk te geloven, omdat ik mij niet voor kan stellen hoe dat zal zijn, omdat ik dat nog nooit heb ervaren.
Maar ik ben nog jong en heb nog een heel leven voor mij, dus zoveel winst te behalen!! een
voor mijzelf.
Verder in het boek gaat het ook over je "verhaal-zelf" en je "nu-zelf" twee manieren van naar de wereld kijken en dat is super interessant.
Je verhaal-zelf is vanuit je verhaal, je verleden met alle overtuigingen die je onderweg hebt opgebouwd. Dit is de oriëntatie van waaruit we meestal leven en je jammer genoeg veel onnodige pijn met zich meebrengt.
De tweede manier is vanuit je nu-zelf, vanuit het hier en nu, vrij van verhaal en waardeoordelen.
Het verhaal-zelf denkt na vanuit een standaard die het heeft gevormd. Het herinnert, interpreteert, vergelijkt, evalueert en doet wat het denkt dat nodig is om dingen anders te maken. Het wordt ook wel de "denk en doe-"modus genoemd. Je denkt na over iets en je doet iets met datgene waarover je hebt nagedacht. Je wilt iets en je gaat ervoor. Op zich is dat een goede manier om problemen buiten jou aan te pakken en op te lossen. Het kan echter een probleem worden wanneer je met diezelfde kritische blik naar jezelf kijkt, naar je gevoelens en je kunnen. Je vergelijkt hoe je je voelt met hoe je denkt dat je je zou moeten voelen. Deze komen vaak niet overeen. Hierdoor ga je jezelf dan veroordelen als slecht en piekert erover om dat waargenomen gat te overbruggen. Daardoor voel je je alleen maar slechter. Je kan niet accepteren dat er soms moeilijke ervaringen zijn waar je als mens doorheen moet. Die verhaal-zelf is dus continue in beweging, want er is steeds iets dat moet gebeuren of beter moet.
Dit geeft onrust en vaak dan is er te weinig ruimte voor je nu-zelf.
Het nu-zelf leeft zonder verhaal, het kijkt naar wat er is, zonder er een waardoordeel of mening aan toe te voegen, ook niet over jezelf. Het nu-zelf heeft de ruimte om te voelen. Het wordt ook wel de "zijn-modus" genoemd. Je geeft jezelf toestemming om te zijn zoals je nu bent. Hierdoor leef je met de onvermijdelijke pijn die hoort bij het leven, zonder gehechtheid en afkeer. Soms is er pijn, maar je staat wel open voor de kleur van bloemen, de zang van vogels en de geur van vers gemaaid gras.
Je kunt een kus echt proeven, de verfrissende kou echt voelen en de liefde van je leven echt verwelkomen. Je nu-zelf kan het leven doorvoelen en beleven én het kan compassievol zijn..
Je verhaal-zelf mist dit allemaal, het loopt door het leven met de blik gefocust op "straks" en "daarginds". Het verhaal-zelf vermijdt zo deels de emotionele pijn van het leven, maar het is de prijs die je betaald. Je voelt en proeft het leven niet meer. En daarmee schep je een nieuwe pijn, die van het steeds herhalen van je verhalen, waarin strijd met wat is op de voorgrond staat. Je verhaal-zelf leeft volgens de woorden van Mark Twain: "Mijn leven was vervult met problemen, de meeste hebben zich nooit voorgedaan" Het is zelfgecreëerde pijn die zich ent op de pijn die het leven sowieso al in zich heeft. Maar je verhaal-zelf leeft alsof die pijn er niet is. Het ontkent, zoekt schuld, leidt zich af of verdooft zich om te vermijden dat het leven volledig moet voelen. En zo verliest het zichzelf, wie het werkelijk is en wat het werkelijk wil. En het voelt de volledigheid van het leven niet meer.
Dit wou ik even met jullie delen!!
"Jezelf accepteren" van David Dewulf, gebaseerd op mindfulness en compassie, een aanrader!
Het begint met een hoofdstuk over: Er niet willen zijn
Hier wordt uitgelegd hoe je de verbinding met jezelf kan verliezen en waardoor je eigenlijk nooit een staat van geluk, rust en vrede met jezelf en je leven kunt krijgen. In het boek geven ze aan dat het begint met de kwetsbaarheid in je jonge jeugd, maar imo kan het ook later ontstaan, het gaat erom dat je te maken krijgt met afwijzing van jezelf als persoon, om wie je bent of om wat je hebt gedaan. Vaak door dierbaren, zonder echt te weten wat je verkeerd hebt gedaan. Dit kan gepaard zijn met gevoelens van onzekerheid of jezelf niet de moeite waard vinden/niet goed genoeg. Waar het om gaat is dat dat je deze oordelen en de pijn en het verdriet wat daarmee gepaard gaat, naar binnen richt en eigenlijk opsluit in een onbekend plekje van jezelf.
Vanaf dat moment leef je eigenlijk niet meer als volledig mens, want een stuk pijn/verdriet stop je weg en verberg je voor iedereen, de buitenwereld, maar ook voor jezelf.
Je doet je anders voor dan wie je werkelijk bent, je kunt een masker opzetten, want wie je bent, is niet goed genoeg, niet waardig om liefde te krijgen. Je creëert een façade waarmee je nog verder vervreemdt van jezelf. Je blijft het spel spelen om je gevoel van onwaardigheid te compenseren, soms zelfs een hele leven lang...
Zo is de kans dat je je niet werkelijk kan verbinden met jezelf, erg groot. Eenvoudig omdat je je niet kan tonen zoals je bent, in vreugde en pijn, je kunnen en je onvermogen, je verlangens en je verdriet. Daardoor zien anderen je niet zoals je werkelijk bent. Zelf vindt je niet het contact dat je diep in je hart zoekt en dit wordt het bewijs van je onwaardigheid waardoor je nóg meer probeert iemand anders te zijn. Dit is dus een vicieuze cirkel.
En je doet steeds meer je best, je blijft zoeken, maar hoeveel aandacht of bevestiging je ook van anderen krijgt, het vult die lege ruimte niet. Ook materiele zaken, zoals geld, luxe producten, mooie kleding, vult dat verlangen niet. Er blijft iets knagen. Je wilt daardoor beter presteren, nog beter worden, slimmer worden, nog meer hebben en nog meer proberen te bereiken, maar nog steeds vult het die leegte niet, het geeft enkel stress omdat het nooit genoeg kan zijn. Je gevoel van eigenwaarde kan wél een boost krijgen als je weer iets hebt bereikt, maar dit gevoel is onvoldoende, ebt snel weg. Het gevoel dat er iets mis is valt niet te helen.
Je innerlijke criticus blijft maar bevelen uitsturen. Het staat aan het roer van je schip en laat je nooit eens rustig ronddobberen. Hij wil met man en macht verder varen, niet echt ergens naar toe, maar wel weg van de pijn en het verdriet..
En weetje, voor jullie is dit wellicht wel logisch, maar voor mij was dit zo'n eyeopener.
Ik ben al bijna 10jaar aan het vechten, opkrabbelen, mijzelf proberen te overtreffen, beter/slimmer worden, mij profileren mbt meerdere studies, uitdagende banen. Ik zoek zoveel bevestiging vooral bij mijn dierbaren, maar nooit voelde het genoeg.
Oké er is ten opzichte van enkele jaren echt wel wat verbeterd, heb ik meer rust en liefde voor mijzelf gevonden.
Maar tóch blijf ik die leegte voelen en kan ik oprecht zeggen dat ik nog nooit dat gevoel van geluk en tevredenheid met mijn volledige zelf heb gehad. Maar door dit besef, kan ik daar wél een eerste stap in maken.
Wat ik gister ook zei, ik wil niet meer kunnen functioneren, ik wil alle dingen verwerken en echt kunnen helen, zodat ik verder kan.
Het boek omschrijft het mooi:
En toch is het de pijnlijke plaats diep in jezelf waar de heling kan starten. Door zorgzame aandacht en compassie naar deze plaats te brengen, begint je criticus zijn plaats aan het stuur te verliezen. Je ontdekt een nieuwe, frisse kracht in jezelf, die steeds nieuw is omdat hij gewoonweg tot het huidige moment hoort.
Het vervolg van het boek gaat om hoé je jezelf kunt helen met meer eigenliefde, compassie. Mindfulnessmeditatie staat daarbij centraal. En ergens ben ik al maanden met dit thema bezig, maar begreep ik het nog niet altijd helemaal.
Door mijn mindfulness training heb ik al een mooie eerste stap gezet, ook heb ik meegedaan met de compassiechalenge (google maar, was erg leuk) Dit boek vind ik erg prettig door de duidelijke uitleg en vooral ook omdat het stapsgewijs uitlegt hoe je dingen kunt helen. Het besef en de bewustwording had ik al, maar ik kwam niet echt verder en nu dus wel.
Het zal een lange weg worden, maar dat is het waard omdat ik nu ook echt het einddoel voor ogen heb, soms is dat nog moeilijk te geloven, omdat ik mij niet voor kan stellen hoe dat zal zijn, omdat ik dat nog nooit heb ervaren.
Maar ik ben nog jong en heb nog een heel leven voor mij, dus zoveel winst te behalen!! een
voor mijzelf.Verder in het boek gaat het ook over je "verhaal-zelf" en je "nu-zelf" twee manieren van naar de wereld kijken en dat is super interessant.
Je verhaal-zelf is vanuit je verhaal, je verleden met alle overtuigingen die je onderweg hebt opgebouwd. Dit is de oriëntatie van waaruit we meestal leven en je jammer genoeg veel onnodige pijn met zich meebrengt.
De tweede manier is vanuit je nu-zelf, vanuit het hier en nu, vrij van verhaal en waardeoordelen.
Het verhaal-zelf denkt na vanuit een standaard die het heeft gevormd. Het herinnert, interpreteert, vergelijkt, evalueert en doet wat het denkt dat nodig is om dingen anders te maken. Het wordt ook wel de "denk en doe-"modus genoemd. Je denkt na over iets en je doet iets met datgene waarover je hebt nagedacht. Je wilt iets en je gaat ervoor. Op zich is dat een goede manier om problemen buiten jou aan te pakken en op te lossen. Het kan echter een probleem worden wanneer je met diezelfde kritische blik naar jezelf kijkt, naar je gevoelens en je kunnen. Je vergelijkt hoe je je voelt met hoe je denkt dat je je zou moeten voelen. Deze komen vaak niet overeen. Hierdoor ga je jezelf dan veroordelen als slecht en piekert erover om dat waargenomen gat te overbruggen. Daardoor voel je je alleen maar slechter. Je kan niet accepteren dat er soms moeilijke ervaringen zijn waar je als mens doorheen moet. Die verhaal-zelf is dus continue in beweging, want er is steeds iets dat moet gebeuren of beter moet.
Dit geeft onrust en vaak dan is er te weinig ruimte voor je nu-zelf.
Het nu-zelf leeft zonder verhaal, het kijkt naar wat er is, zonder er een waardoordeel of mening aan toe te voegen, ook niet over jezelf. Het nu-zelf heeft de ruimte om te voelen. Het wordt ook wel de "zijn-modus" genoemd. Je geeft jezelf toestemming om te zijn zoals je nu bent. Hierdoor leef je met de onvermijdelijke pijn die hoort bij het leven, zonder gehechtheid en afkeer. Soms is er pijn, maar je staat wel open voor de kleur van bloemen, de zang van vogels en de geur van vers gemaaid gras.
Je kunt een kus echt proeven, de verfrissende kou echt voelen en de liefde van je leven echt verwelkomen. Je nu-zelf kan het leven doorvoelen en beleven én het kan compassievol zijn..
Je verhaal-zelf mist dit allemaal, het loopt door het leven met de blik gefocust op "straks" en "daarginds". Het verhaal-zelf vermijdt zo deels de emotionele pijn van het leven, maar het is de prijs die je betaald. Je voelt en proeft het leven niet meer. En daarmee schep je een nieuwe pijn, die van het steeds herhalen van je verhalen, waarin strijd met wat is op de voorgrond staat. Je verhaal-zelf leeft volgens de woorden van Mark Twain: "Mijn leven was vervult met problemen, de meeste hebben zich nooit voorgedaan" Het is zelfgecreëerde pijn die zich ent op de pijn die het leven sowieso al in zich heeft. Maar je verhaal-zelf leeft alsof die pijn er niet is. Het ontkent, zoekt schuld, leidt zich af of verdooft zich om te vermijden dat het leven volledig moet voelen. En zo verliest het zichzelf, wie het werkelijk is en wat het werkelijk wil. En het voelt de volledigheid van het leven niet meer.
Dit wou ik even met jullie delen!!
donderdag 31 december 2015 om 01:35
Amy: Super goed dat je ruimte hebt gegeven aan je baaldag!! 
Het boek geeft ook als tip:
Als je het moeilijk hebt, geef jezelf dan eens een dag zonder verhaal.. Een dag waarop je alles wat je meedraagt even neerlegt. Je hoeft even geen schijn van je verhaal-zelf hoog te houden. Je geeft jezelf de tijd om op adem te komen en je kwetsbaarheid te eren. Je geeft jezelf de tijd om je te verbinden met je compassievolle zelf, een deel van je nu-zelf, en je glimlacht naar je verhalen, zonder erin mee te gaan. Nu niet. Nu is het tijd voor jezelf zoals je bent. En om te voelen dat je leeft.
Zie mijn vorige post voor de hele uitleg!
Het boek geeft ook als tip:
Als je het moeilijk hebt, geef jezelf dan eens een dag zonder verhaal.. Een dag waarop je alles wat je meedraagt even neerlegt. Je hoeft even geen schijn van je verhaal-zelf hoog te houden. Je geeft jezelf de tijd om op adem te komen en je kwetsbaarheid te eren. Je geeft jezelf de tijd om je te verbinden met je compassievolle zelf, een deel van je nu-zelf, en je glimlacht naar je verhalen, zonder erin mee te gaan. Nu niet. Nu is het tijd voor jezelf zoals je bent. En om te voelen dat je leeft.
Zie mijn vorige post voor de hele uitleg!
donderdag 31 december 2015 om 12:11
Social, heel interessante materie en heel herkenbaar. Het lijkt trouwens enorm veel op wat Geurtz schrijft. En mooi dat je op dit punt bent gekomen dat je daadwerkelijk 'voelt' wat die inzichten betekenen... Soms kun je wel al van alles op de hoogte zijn (ik moet liever voor mezelf zijn, ik moet mezelf niet afwijzen, etc.), maar het kan best even duren voordat het kwartje daadwerkelijk valt en je voelt hoe je dat moet aanpakken. Fijn.
donderdag 31 december 2015 om 12:53
Social: fijn dat je dit gevonden hebt en je dit onderscheid snapt.
Deepak noemt dat "ego" en "ware zelf", Geurz ook soortgelijke termen (het "aangeleerde zelf/egopatronen) en het ware zelf noemt hij je "natuurlijke staat van zijn"), eigenlijk bedoelen die schrijvers allemaal hetzelfde.
Waarbij het ego niet iets slechts is wat bestreden of uitgeschakeld dient te worden oid, want dat is óók een onderdeel van jezelf en heeft zijn eigen functies, dus ook goede.
Je moet je er alleen niet mee vereenzelvigen (dat dat is wie je bént), en niet alles geloven wat het ego je influistert (wat jou gelukkig maakt of goed voor je is, is waar het ego in gelooft en hoeft niet te kloppen, omdat dat grotendeels gebaseerd is op wat anderen geloven dat goed is of gelukkig maakt, dus de (onbewuste) invloed van opvoeding, school, maatschappij, omgeving, media enz).
Het ware zelf hanteert eigen, unieke ideeen over wat JOU gelukkig, gezond maakt en goed voor JOU zou zijn, JOU voldoening geeft, enz, de individuele JOU dus.
Maatwerk.
Ego kun je zien als standaard en het ware zelf als maatwerk.
Geen 2 mensen zijn hetzelfde, geen 2 bedrijven hetzelfde, je onderscheidt jezelf van de rest met je uniekzijn, (hahaha, nu uniek op de radio in een reclame over zorg), jouw exclusieve en unieke combi van aanleg, smaak, historie en eigenschappen en ervaringen.
Dat moet je niet willen vangen in een standaard(massa)concept dat zgn "normaal" heet.
En wat dan "normaal" is is wat iedereen op dit moment doet/vindt, allemaal beinvloed door soortgelijke boodschappen en overtuigingen van nu (die veranderlijk zijn in tijd, ook wat schoonheid is, van Rubens tot aan Twiggy, maar ook wat goede opvoeding is en levensdoelen waar je naar "hoort" te streven, die feitelijk in de mode zijn, en "iedereen" achternaloopt maar over 5 jaar weer heel anders over gedacht wordt: het is altijd in verandering en in beweging).
Zelfs je eigen smaak, visie, gewoontes en normaalwaarden zijn aan verandering onderhevig als je jezelf ontwikkelt.
Je kunt zelfs een heel andere blik op eea krijgen door het lezen van een boek, ideeen van anderen, die ook aannemelijk zijn, als je ze eenmaal eigenmaakt en eens door die andere bril naar hetzelfde wilt kijken.
Er wordt steeds meer ontdekt over hoe brein en lichaam (samen)werken: eea staat veel minder vast dan we dachten over onszelf: we hebben een enorm potentieel om onszelf te veranderen, om onszelf steeds beter te leren kennen en om te ontwikkelen wat we nog niet weten of kunnen.
"ik ben nu eenmaal zo" gaat niet langer op en het lullige daarvan is dat het ook niet langer een excuus is, als je dat weet.
Het is dan oppassen dat je jezelf niet kwalijk neemt wat nog niet lukt of wat je niet aanpakt, want dat is wel een valkuil, waar je jezelf en anderen je ook op kunnen aanspreken: "als je beter weet dan dat, voor jezelf, waarom dóe je dat dan niet gewoon?!"
Voor alles is een timing en tempo, jezelf toestaan om dat voor jezelf te bepalen is een stuk relaxter dan jezelf van alles opdringen omdat je weet dat het beter voor je zou zijn.
Oude mechanismen hebben een bepaalde kracht (van herhaling, ingesleten dus, voelt als normaal en prettig of minstens vertrouwd en veilig).
Verandering en vernieuwing kan uitdaging geven, afhankelijk van wat je nog meer aan je kop hebt is dat (nog) teveel gevraagd of is er wél ruimte voor, en wordt het een leuk-spannende ontdekkingsreis.
Zolang je het leuk vindt om het nieuwe onbekende te "omarmen" en te oefenen/proberen, is het een prettige reis.
Als je jezelf gaat forceren en heel veel inspanning kost, wordt datzelfde wat aangenaam kan zijn, een soort "opgave".
Het is dus zaak om het zo te doseren dat het prettig is en een honger/verlangen om iets nieuws (aan jezelf) te ontdekken.
Leuk dat iedereen hier eigen boeken en schrijvers vindt die eenzelfde soort omwenteling in het denken/voelen kunnen geven.
KOmt erop neer dat er toch bepaalde stromingen zijn (zo ook Eckhart Tolle enz) die door meer mensen tegelijk "ontdekt" en beschreven worden, ik had jaren terug dezelfde ambitie, omdat ik van binnenuit soortgelijke inzichten kreeg als in deze boeken staat beschreven.
Je ziet dat vaker, net als toen computers hun intrede deden: zowel Apple als Microsoft waren eigenlijk met hetzelfde bezig, vaak ontstaan nieuwe uitvindingen op meerdere plaatsen op de wereld.
(zo is aangetoond dat bijv apen die hier een nieuwe vaardigheid leren, aan de andere kant van de wereld ook leren, zonder dat ze contact met elkaar hebben gehad of dat het ze daar door mensen werd aangeleerd.
En zo verklaren ze ook pyramiden die rond dezelfde tijd op div plaatsen ter wereld gebouwd zijn bijv, en zo is het wellicht ook gegaan met ontdekken van het vuur enzo).
Dat we hier dus met een wijder verbreidende stroming te maken hebben qua levensvisies en -instellingen verbaast me daarom niks en ik hoop dat steeds meer mensen dit zullen "ontdekken" (ook al weten we nog lang niet alles en blijft het zich ontwikkelen).
Ik denk dat het een vooruitgang zou zijn voor de mensheid als het ego minder te vertellen krijgt en veel meer mensen gaan leven en handelen vanuit dat "ware zelf" (waar we imo werkelijk verbonden zijn met elkaar, namelijk als mensheid samen en saamhorig).
Het laten vallen van denken in oordelen is een kwestie van oefenen en toepassen, waaronder zelfveroordeling.
In mijn ervaring is het zelfs makkelijker om niet/minder te oordelen over anderen dan over jezelf!
*Ik ga ff het kattenluik dichtdoen, ik zie dat kleine kater thuis is, ff checken of moederpoes ook thuis is, dan laat ik ze niet meer naar buiten ook vandaag en vannacht!*
Laters!
Iedereen alvast een fijne en veilige jaarwisseling gewenst!
Deepak noemt dat "ego" en "ware zelf", Geurz ook soortgelijke termen (het "aangeleerde zelf/egopatronen) en het ware zelf noemt hij je "natuurlijke staat van zijn"), eigenlijk bedoelen die schrijvers allemaal hetzelfde.
Waarbij het ego niet iets slechts is wat bestreden of uitgeschakeld dient te worden oid, want dat is óók een onderdeel van jezelf en heeft zijn eigen functies, dus ook goede.
Je moet je er alleen niet mee vereenzelvigen (dat dat is wie je bént), en niet alles geloven wat het ego je influistert (wat jou gelukkig maakt of goed voor je is, is waar het ego in gelooft en hoeft niet te kloppen, omdat dat grotendeels gebaseerd is op wat anderen geloven dat goed is of gelukkig maakt, dus de (onbewuste) invloed van opvoeding, school, maatschappij, omgeving, media enz).
Het ware zelf hanteert eigen, unieke ideeen over wat JOU gelukkig, gezond maakt en goed voor JOU zou zijn, JOU voldoening geeft, enz, de individuele JOU dus.
Maatwerk.
Ego kun je zien als standaard en het ware zelf als maatwerk.
Geen 2 mensen zijn hetzelfde, geen 2 bedrijven hetzelfde, je onderscheidt jezelf van de rest met je uniekzijn, (hahaha, nu uniek op de radio in een reclame over zorg), jouw exclusieve en unieke combi van aanleg, smaak, historie en eigenschappen en ervaringen.
Dat moet je niet willen vangen in een standaard(massa)concept dat zgn "normaal" heet.
En wat dan "normaal" is is wat iedereen op dit moment doet/vindt, allemaal beinvloed door soortgelijke boodschappen en overtuigingen van nu (die veranderlijk zijn in tijd, ook wat schoonheid is, van Rubens tot aan Twiggy, maar ook wat goede opvoeding is en levensdoelen waar je naar "hoort" te streven, die feitelijk in de mode zijn, en "iedereen" achternaloopt maar over 5 jaar weer heel anders over gedacht wordt: het is altijd in verandering en in beweging).
Zelfs je eigen smaak, visie, gewoontes en normaalwaarden zijn aan verandering onderhevig als je jezelf ontwikkelt.
Je kunt zelfs een heel andere blik op eea krijgen door het lezen van een boek, ideeen van anderen, die ook aannemelijk zijn, als je ze eenmaal eigenmaakt en eens door die andere bril naar hetzelfde wilt kijken.
Er wordt steeds meer ontdekt over hoe brein en lichaam (samen)werken: eea staat veel minder vast dan we dachten over onszelf: we hebben een enorm potentieel om onszelf te veranderen, om onszelf steeds beter te leren kennen en om te ontwikkelen wat we nog niet weten of kunnen.
"ik ben nu eenmaal zo" gaat niet langer op en het lullige daarvan is dat het ook niet langer een excuus is, als je dat weet.
Het is dan oppassen dat je jezelf niet kwalijk neemt wat nog niet lukt of wat je niet aanpakt, want dat is wel een valkuil, waar je jezelf en anderen je ook op kunnen aanspreken: "als je beter weet dan dat, voor jezelf, waarom dóe je dat dan niet gewoon?!"
Voor alles is een timing en tempo, jezelf toestaan om dat voor jezelf te bepalen is een stuk relaxter dan jezelf van alles opdringen omdat je weet dat het beter voor je zou zijn.
Oude mechanismen hebben een bepaalde kracht (van herhaling, ingesleten dus, voelt als normaal en prettig of minstens vertrouwd en veilig).
Verandering en vernieuwing kan uitdaging geven, afhankelijk van wat je nog meer aan je kop hebt is dat (nog) teveel gevraagd of is er wél ruimte voor, en wordt het een leuk-spannende ontdekkingsreis.
Zolang je het leuk vindt om het nieuwe onbekende te "omarmen" en te oefenen/proberen, is het een prettige reis.
Als je jezelf gaat forceren en heel veel inspanning kost, wordt datzelfde wat aangenaam kan zijn, een soort "opgave".
Het is dus zaak om het zo te doseren dat het prettig is en een honger/verlangen om iets nieuws (aan jezelf) te ontdekken.
Leuk dat iedereen hier eigen boeken en schrijvers vindt die eenzelfde soort omwenteling in het denken/voelen kunnen geven.
KOmt erop neer dat er toch bepaalde stromingen zijn (zo ook Eckhart Tolle enz) die door meer mensen tegelijk "ontdekt" en beschreven worden, ik had jaren terug dezelfde ambitie, omdat ik van binnenuit soortgelijke inzichten kreeg als in deze boeken staat beschreven.
Je ziet dat vaker, net als toen computers hun intrede deden: zowel Apple als Microsoft waren eigenlijk met hetzelfde bezig, vaak ontstaan nieuwe uitvindingen op meerdere plaatsen op de wereld.
(zo is aangetoond dat bijv apen die hier een nieuwe vaardigheid leren, aan de andere kant van de wereld ook leren, zonder dat ze contact met elkaar hebben gehad of dat het ze daar door mensen werd aangeleerd.
En zo verklaren ze ook pyramiden die rond dezelfde tijd op div plaatsen ter wereld gebouwd zijn bijv, en zo is het wellicht ook gegaan met ontdekken van het vuur enzo).
Dat we hier dus met een wijder verbreidende stroming te maken hebben qua levensvisies en -instellingen verbaast me daarom niks en ik hoop dat steeds meer mensen dit zullen "ontdekken" (ook al weten we nog lang niet alles en blijft het zich ontwikkelen).
Ik denk dat het een vooruitgang zou zijn voor de mensheid als het ego minder te vertellen krijgt en veel meer mensen gaan leven en handelen vanuit dat "ware zelf" (waar we imo werkelijk verbonden zijn met elkaar, namelijk als mensheid samen en saamhorig).
Het laten vallen van denken in oordelen is een kwestie van oefenen en toepassen, waaronder zelfveroordeling.
In mijn ervaring is het zelfs makkelijker om niet/minder te oordelen over anderen dan over jezelf!
*Ik ga ff het kattenluik dichtdoen, ik zie dat kleine kater thuis is, ff checken of moederpoes ook thuis is, dan laat ik ze niet meer naar buiten ook vandaag en vannacht!*
Laters!
Iedereen alvast een fijne en veilige jaarwisseling gewenst!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
donderdag 31 december 2015 om 14:48
Mooie tekts Social!
Ik heb op het moment teveel dagen zonder verhaal, dat moet echt veranderen in het nieuwe jaar.
Kinderen naar de bus gebracht, thuis even op facebook gekeken wat ik beter niet had kunnen doen. Goede vriend viert oudejaarsavond met de nieuwe dame, al die gezellige berichten. Om me heen kijkend voelde de kerstversiering als een overbodig iets, dus ik heb alles opgeruimd. Proberen maar om het als een gewone dag te zien. Ik wil voelen dat het ok is, maar zo voelt het niet en daar baal ik van.
Exvriend belde en nodigde me uit om het met hem en zijn ouders te vieren, was even in de verleiding, maar heb toch vriendelijk bedankt. Beter om het niet te doen. Straks maar even een lange wandeling met de hond en dan huishoudelijke klusjes.
Morgen een nieuwe dag, een nieuw jaar, nieuwe kansen...fijne jaarwisseling allemaal
Ik heb op het moment teveel dagen zonder verhaal, dat moet echt veranderen in het nieuwe jaar.
Kinderen naar de bus gebracht, thuis even op facebook gekeken wat ik beter niet had kunnen doen. Goede vriend viert oudejaarsavond met de nieuwe dame, al die gezellige berichten. Om me heen kijkend voelde de kerstversiering als een overbodig iets, dus ik heb alles opgeruimd. Proberen maar om het als een gewone dag te zien. Ik wil voelen dat het ok is, maar zo voelt het niet en daar baal ik van.
Exvriend belde en nodigde me uit om het met hem en zijn ouders te vieren, was even in de verleiding, maar heb toch vriendelijk bedankt. Beter om het niet te doen. Straks maar even een lange wandeling met de hond en dan huishoudelijke klusjes.
Morgen een nieuwe dag, een nieuw jaar, nieuwe kansen...fijne jaarwisseling allemaal
donderdag 31 december 2015 om 14:58
Lieve Amy, dat is vervelend. Komt dat in je tijdlijn terecht of zoek je zijn Facebook daadwerkelijk op? Als het in je tijdlijn komt: rechts bij berichtjes staat een klein peiltje naar beneden, als je daar op klikt krijg je de optie 'Pietje niet meer volgen'. Je blijft dan vrienden, maar je ziet niks meer van hem in je tijdlijn.
Als je dan toch de neiging hebt om naar zijn Facebook te gaan is het misschien beter om hem even tijdelijk te blokkeren. Dan kun je niet meer op zijn pagina kijken. Besprak jezelf die ellende.
Ik heb het nog steeds moeilijk, ben aan het vechten om mezelf niet op te sluiten met gordijnen dicht en telefoon uit. Gelukkig een paar lieve mensen om me heen met wie ik openhartig kan praten en die me moed inspreken. Het ergste is dit op dit moment die vicieuze cirkel van me zorgen maken om de mening van mijn ouders: ik voel verdriet om hun houding, dan voel ik weer verdriet dat ik me er iets van aantrek, zo blijf ik mezelf afwijzen. Ik probeer met een milde blik naar mezelf te kijken wat dat betreft maar het lukt me niet goed, m'n gedachten blijven alle kanten opgaan. Ik probeer een beetje te oefenen met mediteren en dat helpt wel een beetje. Straks is mijn vriend hier en ik denk dat het wel lukt om alles dan een beetje van me af te laten glijden.
Lieve allemaal, een heel fijne jaarwisseling gewenst, ik hoop dat 2016 jullie veel (eigen)liefde mag brengen.
Als je dan toch de neiging hebt om naar zijn Facebook te gaan is het misschien beter om hem even tijdelijk te blokkeren. Dan kun je niet meer op zijn pagina kijken. Besprak jezelf die ellende.
Ik heb het nog steeds moeilijk, ben aan het vechten om mezelf niet op te sluiten met gordijnen dicht en telefoon uit. Gelukkig een paar lieve mensen om me heen met wie ik openhartig kan praten en die me moed inspreken. Het ergste is dit op dit moment die vicieuze cirkel van me zorgen maken om de mening van mijn ouders: ik voel verdriet om hun houding, dan voel ik weer verdriet dat ik me er iets van aantrek, zo blijf ik mezelf afwijzen. Ik probeer met een milde blik naar mezelf te kijken wat dat betreft maar het lukt me niet goed, m'n gedachten blijven alle kanten opgaan. Ik probeer een beetje te oefenen met mediteren en dat helpt wel een beetje. Straks is mijn vriend hier en ik denk dat het wel lukt om alles dan een beetje van me af te laten glijden.
Lieve allemaal, een heel fijne jaarwisseling gewenst, ik hoop dat 2016 jullie veel (eigen)liefde mag brengen.
donderdag 31 december 2015 om 15:45
Dat komt in mijn tijdlijn, hij legt dat niet uit maar hij wordt getagd en dat zie ik dan op mijn tijdlijn. Ik weet niet of ik dat dan niet zie als ik dat 'niet meer volgen' gebruik? Stom om mezelf mee te pijnigen, ik wil het helemaal niet zien, maar toch ook weer wel.
Ik herken je gevoel van je op willen sluiten, hopelijk trekt het straks weg als je vriend komt en hebben jullie een hele fijne avond
Ik herken je gevoel van je op willen sluiten, hopelijk trekt het straks weg als je vriend komt en hebben jullie een hele fijne avond
donderdag 31 december 2015 om 16:03
donderdag 31 december 2015 om 21:19
:
Mooie tekts Social!
Ik heb op het moment teveel dagen zonder verhaal, dat moet echt veranderen in het nieuwe jaar.
Kinderen naar de bus gebracht, thuis even op facebook gekeken wat ik beter niet had kunnen doen. Goede vriend viert oudejaarsavond met de nieuwe dame, al die gezellige berichten. Om me heen kijkend voelde de kerstversiering als een overbodig iets, dus ik heb alles opgeruimd. Proberen maar om het als een gewone dag te zien. Ik wil voelen dat het ok is, maar zo voelt het niet en daar baal ik van.
Exvriend belde en nodigde me uit om het met hem en zijn ouders te vieren, was even in de verleiding, maar heb toch vriendelijk bedankt. Beter om het niet te doen. Straks maar even een lange wandeling met de hond en dan huishoudelijke klusjes.
Morgen een nieuwe dag, een nieuw jaar, nieuwe kansen...fijne jaarwisseling allemaal
Amy, dat valt koud op je dak, denk ik zo, ongelooflijk k*t..
Houd je taai, meid, 2016 brengt vast een heleboel goeds, ook voor jou!
Blijf daarin geloven svp, ook jouw leven wordt er mooier op!
Waar zijn je kinderen heen dan?
Weet dat ik aan je denk, je staat er niet (helemaal) alleen voor!
Dikke
en Ik wens je alvast een geweldig 2016!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
donderdag 31 december 2015 om 21:25
Haligh: lieverd, maak het niet zo moeilijk voor jezelf.
Je bent op de goede weg, dat is het enige wat telt.
Het maakt niet uit of je er al bent of niet, je hebt alle tijd, je bent onderweg en dat is goed genoeg!
Wens je een heel fijne jaarwisseling, vraag niet zoveel van jezelf en van je vent en familie, doe het rustig aan.
Voor 2016 wens ik je alle Power of Love, liefdevol naar jezelf en anderen kijken en zij naar jou, goede gezondheid (mentaal en fysiek), veel warmte en liefde, inzichten en voorspoed.
Goede jaarwisseling en veel liefs!
Je bent op de goede weg, dat is het enige wat telt.
Het maakt niet uit of je er al bent of niet, je hebt alle tijd, je bent onderweg en dat is goed genoeg!
Wens je een heel fijne jaarwisseling, vraag niet zoveel van jezelf en van je vent en familie, doe het rustig aan.
Voor 2016 wens ik je alle Power of Love, liefdevol naar jezelf en anderen kijken en zij naar jou, goede gezondheid (mentaal en fysiek), veel warmte en liefde, inzichten en voorspoed.
Goede jaarwisseling en veel liefs!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
donderdag 31 december 2015 om 21:34
Ook voor iedereen op dit topic + alle meelezers (en HL, family en vriendin in het bijzonder): een heel fijn, warm, liefdevol, gezond en gezellig 2016 toegewenst, met grote en kleine successen, veel voldoening, inzichten, plezier, genieten, lekker in het vel, met heel veel geluksmomenten en je stralendste zelf zijn!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
donderdag 31 december 2015 om 21:45
Dank je Suzy
Zoon is naar een feest in de hoofdstad met oude vrienden van middelbare school. 1 woont daar.
Dochter is naar een feest met meiden die ze uit haar engelandtijd kent. Beiden komen morgen weer thuis en hebben we nog 2 daagjes samen.
Zoon vond het niet zo leuk om me alleen te laten, maar dat heb ik vrolijk en vastberaden weggewuifd, ik vind het alleen maar hardstikke leuk dat ze naar een feest zijn, zo hoort het op die leeftijd, ik geniet ervan dat zij genieten
Hij stelde voor om een account op tinder voor me te maken haha, maar nee dat doen we maar niet. Moet er niet aan denken. Kinderen weten ook niets van goede vriend, behalve dat we bevriend zijn.
Dat bericht zien was een koude douche ja, ik kan het niet loslaten. Terwijl ik er eigenlijk vrede mee had vanavond alleen te zijn. Maar de uren tikken gewoon weg, ik kijk wat tv en zoek wat informatie op internet. Buiten sneeuwt het, is het stil en de wereld vredig. En morgen is er gewoon weer een nieuwe dag.
Ik wens jou ook een fantastisch 2016, met goede gezondheid en waarin wensen in vervulling zullen gaan!
Zoon is naar een feest in de hoofdstad met oude vrienden van middelbare school. 1 woont daar.
Dochter is naar een feest met meiden die ze uit haar engelandtijd kent. Beiden komen morgen weer thuis en hebben we nog 2 daagjes samen.
Zoon vond het niet zo leuk om me alleen te laten, maar dat heb ik vrolijk en vastberaden weggewuifd, ik vind het alleen maar hardstikke leuk dat ze naar een feest zijn, zo hoort het op die leeftijd, ik geniet ervan dat zij genieten
Hij stelde voor om een account op tinder voor me te maken haha, maar nee dat doen we maar niet. Moet er niet aan denken. Kinderen weten ook niets van goede vriend, behalve dat we bevriend zijn.
Dat bericht zien was een koude douche ja, ik kan het niet loslaten. Terwijl ik er eigenlijk vrede mee had vanavond alleen te zijn. Maar de uren tikken gewoon weg, ik kijk wat tv en zoek wat informatie op internet. Buiten sneeuwt het, is het stil en de wereld vredig. En morgen is er gewoon weer een nieuwe dag.
Ik wens jou ook een fantastisch 2016, met goede gezondheid en waarin wensen in vervulling zullen gaan!
donderdag 31 december 2015 om 21:46
Ook ik wens iedereen die het maar horen wil ook alvast een heel erg gelukkig nieuwjaar.
2015 is erg leerzaam maar ook behoorlijk zwaar geweest, ik ben blij dat het klaar is.
Ik wil iedereen hier heel erg bedanken voor het aanhoren van mijn verhalen em soms gemopper. Ik vond de feedback niet altijd makkelijk maar ik wil iedereen toch bedanken.
Weet niet hoe het met jullie is, ik had wel een uitnodiging maar ivm druk morgen vond ik dat niet verstandig. Ik lig in pyjama heerlijk met een dekentje op de bank
, ik vind het wel best allemaal.
(Ben benieuwd of ik 24u ga halen... zit nu al half te knikkebollen..
Gelukkig heb ik oordoppies en een bed...)
Fijne avond allen
2015 is erg leerzaam maar ook behoorlijk zwaar geweest, ik ben blij dat het klaar is.
Ik wil iedereen hier heel erg bedanken voor het aanhoren van mijn verhalen em soms gemopper. Ik vond de feedback niet altijd makkelijk maar ik wil iedereen toch bedanken.
Weet niet hoe het met jullie is, ik had wel een uitnodiging maar ivm druk morgen vond ik dat niet verstandig. Ik lig in pyjama heerlijk met een dekentje op de bank
, ik vind het wel best allemaal.(Ben benieuwd of ik 24u ga halen... zit nu al half te knikkebollen..
Gelukkig heb ik oordoppies en een bed...)
Fijne avond allen
donderdag 31 december 2015 om 21:48
Ik heb net met wat vriend(inn)en het oudejaar uitgeluid, dat was ff heel gezellig.
Ook heb ik al met mijn meest dierbaren gebeld, nu er nog door te komen is.
Nu met alle beesten veilig binnen, ook een fijne gedachte (er wordt hier al de hele dag geknald).
Nu aftellen, eea achter je laten en op naar het nieuwe jaar!
Ook heb ik al met mijn meest dierbaren gebeld, nu er nog door te komen is.
Nu met alle beesten veilig binnen, ook een fijne gedachte (er wordt hier al de hele dag geknald).
Nu aftellen, eea achter je laten en op naar het nieuwe jaar!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
donderdag 31 december 2015 om 22:05
Hier met hond, hapjes en bubbels op de bank.
En de Toppers aan! Straks Herman Finkers!
Ik vermaak me eigenlijk best heel prima!
Toch denk ik dat ik volgend jaar met een leuke vent ergens een feestje vier hoor met O&N! En hond mag dan mee, anders hoef ik die vent niet
Vandaag een leuke date gehAd!
Ga even niet in detail treden maar euhm ik zie potentie
En de Toppers aan! Straks Herman Finkers!
Ik vermaak me eigenlijk best heel prima!
Toch denk ik dat ik volgend jaar met een leuke vent ergens een feestje vier hoor met O&N! En hond mag dan mee, anders hoef ik die vent niet
Vandaag een leuke date gehAd!
Ga even niet in detail treden maar euhm ik zie potentie
donderdag 31 december 2015 om 22:24
Ik heb even een emotioneel momentje. Ik hecht op een of andere manier heel erg aan dit soort dingen. Terugblikken en alles wat is gebeurd de revue laten passeren. En dan kom ik op heel wat ups en downs uit, maar over het algemeen voel ik rust en tevredenheid. Dankbaar voor alle fijne momenten, inzichten en dierbaren om mij heen. Voor 2016 staat ook een doorbraak te wachten, geen hoge verwachtingen, maar wel een insteek die gaat werken. Voelt spannend.
...en als ik dat zo allemaal besef en naast mij kijk op de bank waar de liefde van mijn leven zit! Dan voel ik zoveel warmte, liefde en kracht door mij stromen.
Ik ben intens dankbaar voor alles en het voelt zo overweldigend dat ik het moeilijk onder woorden kan brengen...
Misschien komt het door de wijntjes die ik heb gehad icm medicijnen, hihi!
Anyway! Ik wens iedereen het allerbeste! ★
Ook ben ik jullie dankbaar voor de steun, lieve woorden én soms de kritische noot! Ik schrijf hier nu al best lang mee (voor mijn doen) bijna dagelijks en jullie zijn dus een deel van mijn leven geworden! En dat voelt best fijn! ♥
...en als ik dat zo allemaal besef en naast mij kijk op de bank waar de liefde van mijn leven zit! Dan voel ik zoveel warmte, liefde en kracht door mij stromen.
Ik ben intens dankbaar voor alles en het voelt zo overweldigend dat ik het moeilijk onder woorden kan brengen...
Misschien komt het door de wijntjes die ik heb gehad icm medicijnen, hihi!
Anyway! Ik wens iedereen het allerbeste! ★
Ook ben ik jullie dankbaar voor de steun, lieve woorden én soms de kritische noot! Ik schrijf hier nu al best lang mee (voor mijn doen) bijna dagelijks en jullie zijn dus een deel van mijn leven geworden! En dat voelt best fijn! ♥
donderdag 31 december 2015 om 22:29
