Psyche
alle pijlers
Alleenzijn en gelukkig zijn met jezelf deel VI
maandag 21 maart 2016 om 21:37
Eind 2011 opende Lisanne een topic omdat Lisanne maar niet gelukkig kon worden met zichzelf. Haar eigenwaarde was gebaseerd op de bevestiging die ze kreeg van anderen. In een relatie werd Lisanne afhankelijk en cijferde ze zichzelf weg, als vrijgezel was Lisanne altijd op zoek naar afleiding en naar een potentiële relatie. Na een relatie met een foute man waarin ze zichzelf compleet verloren was wist ze dat er iets moest veranderen, maar hoe?
Inmiddels is dit topic uitgegroeid tot een plek waar mensen hun verhaal (~15.000 berichten!) kwijt kunnen, maar vooral tot een plek waar men elkaar advies geeft en elkaar helpt om gelukkig(er) te worden. Het topic biedt praktische tips voor een aangenamer leven met jezelf en brengt lotgenoten samen. Het doel van dit topic is niet om de uiterste staat van kijk-mij-alleen-eens-gelukkig-zijn te bereiken.
Iedereen die zich op de een of andere manier verbonden voelt met dit onderwerp is hier welkom, of je nou net ontdekt hebt dat je anderen nodig hebt om je goed te voelen, altijd op zoek bent naar afleiding om maar niet alleen te zijn, al bezig bent om je eigenwaarde in jezelf (terug) te vinden of al helemaal gelukkig met jezelf bent. Eveneens is eenieder welkom die ongelukkig is in een relatie. Iets wat in deel III regelmatig ter sprake kwam.
Uit feedback bleek dat personen het waardevol vinden om de eerste vijf delen van het topic te lezen:
Deel I Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf
Deel II Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf - deel 2
Deel III http://forum.viva.nl/foru ... -3/list_messages/215279/0
Deel IV Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf, deel IV
Deel V- Alleenzijn en gelukkig zijn met jezelf deel V
Maart 2016 bestaat de literatuurlijst uit de volgende stukken:
Als hij maar gelukkig is – Robin Norwood
De ideale vrouw is een bitch – Sherry Argov
Coach jezelf naar succes – Talene Miedaner
Verslaafd aan liefde – Jan Geurtz
Je kunt je leven helen – Louise L. Hay
Het monsterverbod – Carolien Roodvoets
Liefhebben zonder voorwaarden – Paul Ferrini
De Kracht van het Nu – Eckhart Tolle
Als succes een spel is, dan zijn dit de regels – Cherie Carter-Scott
Als liefde een spel is, dan zijn dit de regels - Cherie Carter- Scott
De zeven spirituele wetten van succes – Deepak Chopra
Superbrein – Deepak Chopra
Emotionele afhankelijkheid - Dr. Rudolf Snel.
Houd me vast - Dr Sue Johnson
Liefdesbang- Hannah Cuppen
Lisanne: bedankt voor het openen van het oorspronkelijke topic! Alhoewel Lisanne minder actief is, is er nog altijd een ‘harde kern’ actief aangevuld met (eveneens welkome) passanten.
Inmiddels is dit topic uitgegroeid tot een plek waar mensen hun verhaal (~15.000 berichten!) kwijt kunnen, maar vooral tot een plek waar men elkaar advies geeft en elkaar helpt om gelukkig(er) te worden. Het topic biedt praktische tips voor een aangenamer leven met jezelf en brengt lotgenoten samen. Het doel van dit topic is niet om de uiterste staat van kijk-mij-alleen-eens-gelukkig-zijn te bereiken.
Iedereen die zich op de een of andere manier verbonden voelt met dit onderwerp is hier welkom, of je nou net ontdekt hebt dat je anderen nodig hebt om je goed te voelen, altijd op zoek bent naar afleiding om maar niet alleen te zijn, al bezig bent om je eigenwaarde in jezelf (terug) te vinden of al helemaal gelukkig met jezelf bent. Eveneens is eenieder welkom die ongelukkig is in een relatie. Iets wat in deel III regelmatig ter sprake kwam.
Uit feedback bleek dat personen het waardevol vinden om de eerste vijf delen van het topic te lezen:
Deel I Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf
Deel II Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf - deel 2
Deel III http://forum.viva.nl/foru ... -3/list_messages/215279/0
Deel IV Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf, deel IV
Deel V- Alleenzijn en gelukkig zijn met jezelf deel V
Maart 2016 bestaat de literatuurlijst uit de volgende stukken:
Als hij maar gelukkig is – Robin Norwood
De ideale vrouw is een bitch – Sherry Argov
Coach jezelf naar succes – Talene Miedaner
Verslaafd aan liefde – Jan Geurtz
Je kunt je leven helen – Louise L. Hay
Het monsterverbod – Carolien Roodvoets
Liefhebben zonder voorwaarden – Paul Ferrini
De Kracht van het Nu – Eckhart Tolle
Als succes een spel is, dan zijn dit de regels – Cherie Carter-Scott
Als liefde een spel is, dan zijn dit de regels - Cherie Carter- Scott
De zeven spirituele wetten van succes – Deepak Chopra
Superbrein – Deepak Chopra
Emotionele afhankelijkheid - Dr. Rudolf Snel.
Houd me vast - Dr Sue Johnson
Liefdesbang- Hannah Cuppen
Lisanne: bedankt voor het openen van het oorspronkelijke topic! Alhoewel Lisanne minder actief is, is er nog altijd een ‘harde kern’ actief aangevuld met (eveneens welkome) passanten.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 16 juli 2016 om 19:09
Mooi weer wat je zegt Suzy. Komt ook bij dat er bij mij op dit moment zoveel stress en iets uit het verleden eruit komt dat ik gewoon simpelweg me er niet op kan foucssen. Ik merk dat ik steeds meer stoorzenders waaronder mensen waar zoals jij het zegt geen wisselwerking mee is te scippen. Echt ik ga mensen niet smeken.
Ik wilde altijd maar aardig gevonden worden door de hele wereld en had te veel de neiging om me altijd maar aan te passen. Daar ben ik onderhand wel klaar mee want ik word doodmoe van dat eeuwige geplease...
Het enige vervelende trouwens van stress en frauma's is dat dat toch een x je lichaam uit moet en dat gaat helaas niet ongemerkt.
Ik ben erg veel vermoeid, pijnlijke nek en weer vaker migraineachtige hoofdpijn.
Maar ja, ik zal dat toch moeten accepteren.
Leuk vooruitzicht is wel dat ik er uiteindelijk beter uit ga komen
.
En bovendien ik overleef het vast wel, heb voor hetere vuren gestaan.
Ik wilde altijd maar aardig gevonden worden door de hele wereld en had te veel de neiging om me altijd maar aan te passen. Daar ben ik onderhand wel klaar mee want ik word doodmoe van dat eeuwige geplease...
Het enige vervelende trouwens van stress en frauma's is dat dat toch een x je lichaam uit moet en dat gaat helaas niet ongemerkt.
Ik ben erg veel vermoeid, pijnlijke nek en weer vaker migraineachtige hoofdpijn.
Maar ja, ik zal dat toch moeten accepteren.
Leuk vooruitzicht is wel dat ik er uiteindelijk beter uit ga komen
.En bovendien ik overleef het vast wel, heb voor hetere vuren gestaan.
zaterdag 16 juli 2016 om 20:51
zaterdag 16 juli 2016 om 21:39
Aiksje en Rosalie: jullie ook veel plezier.Zo te zien lukt dat al aardig
Hier vanmiddag zo'n lichtkrans bij linkeroog, kent iemand dat?
Is soort migraine-achtig iets, alleen volgt dan geen hoofdpijn (bij mij iig).
Wel wat "licht in mijn hoofd" (haha, letterlijk en figuurlijk dus).
Maar ff serieus, is wel een teken voor mij dat ik ff rustig aan moet doen, ik heb me denk ik te druk gemaakt, te weinig geslapen en ook beeldscherm is een uitlokker volgens mij.
Ik probeer het werelddrama ook een beetje naast me neer te leggen, ik ben op de hoogte maar ga het niet allemaal volgen en zeker niet tot in details.
Wat een bende is het, komt daar ooit een einde aan?!
Ook maar ff een aspirientje genomen en kort een dutje gedaan (niet echt geslapen maar ff time out genomen).
Ik ga maar ff niet stressen ivm die verbouwing enzo ook nog.
Buren zullen niet blij zijn met nieuw lawaai (vakantie is hier begonnen), gelukkig gaat de ene kant op vakantie en de andere kant moet maar ff niet zeuren
Iedereen fijn weekend en dames, geniet van jullie vriendschap, is zo kostbaar dat jullie elkaar hebben gevonden!
Maak het gezellig!
(ik ga ook ff naar buiten, rondje lopen met hond naar het dorp, is muziek vanavond buiten, tis droog en wordt niet koud, dus ff eruit, terrashangen en dan weer terug. Hoewel ik nu wel ff heel lekkere Ibizamuziek op heb staan :-) )
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zondag 17 juli 2016 om 09:13
Ik kom ook eens binnenvallen.
Sinds anderhalve maand woon ik nu alleen (met onze hond) in het beruchte appartement driehoog achter, na een relatie van bijna 16 jaar, waarvan 13 jaar getrouwd. Het is niet voor het eerst dat ik alleen woon, rond mijn 30e ook een tijdje, maar intussen is er heel veel gebeurd, veel therapie (gehad), ik voel nu veel meer, en het valt me zwaarder dan ik dacht. Ik woon nu wel ergens waar veel te doen is (leuk!), en ik heb het nog druk met klussen in huis, maar ik ben me er nu al van bewust dat ik mijn leven helemaal opnieuw moet gaan opbouwen.
Ik heb leuk vrijwilligerswerk moeten achterlaten vanwege de verhuizing, geen werk (afgekeurd) en wat ga ik nu doen. Mijn appartement is overigens wel heel fijn, lekker licht, mooi uitzicht, tuin erbij die ik ook mag gebruiken en groen in de buurt (fijn als je uit een landelijke dorpsomgeving komt). Scheiding loopt nog, nu in mediationtraject (2 afspraken gehad). Ik ben heel blij met mijn stap, maar er komt ook veel oud zeer en oude triggers omhoog, nu zo in mijn eentje.
Mag ik meeschrijven met jullie?
Sinds anderhalve maand woon ik nu alleen (met onze hond) in het beruchte appartement driehoog achter, na een relatie van bijna 16 jaar, waarvan 13 jaar getrouwd. Het is niet voor het eerst dat ik alleen woon, rond mijn 30e ook een tijdje, maar intussen is er heel veel gebeurd, veel therapie (gehad), ik voel nu veel meer, en het valt me zwaarder dan ik dacht. Ik woon nu wel ergens waar veel te doen is (leuk!), en ik heb het nog druk met klussen in huis, maar ik ben me er nu al van bewust dat ik mijn leven helemaal opnieuw moet gaan opbouwen.
Ik heb leuk vrijwilligerswerk moeten achterlaten vanwege de verhuizing, geen werk (afgekeurd) en wat ga ik nu doen. Mijn appartement is overigens wel heel fijn, lekker licht, mooi uitzicht, tuin erbij die ik ook mag gebruiken en groen in de buurt (fijn als je uit een landelijke dorpsomgeving komt). Scheiding loopt nog, nu in mediationtraject (2 afspraken gehad). Ik ben heel blij met mijn stap, maar er komt ook veel oud zeer en oude triggers omhoog, nu zo in mijn eentje.
Mag ik meeschrijven met jullie?
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zondag 17 juli 2016 om 09:15
Suzy, dat met die lichtkrans heeft mijn bijna-ex ook. Hij heeft ook een geschiedenis van migraine, maar sinds hij medicatie voor bloeddruk etc. slikt heeft hij dat niet meer gehad. Wel dus met de lichtkrans maar zonder hoofdpijn. Migraine-sans-migraine heet het, volgens mij (term die hij gebruikte).
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zondag 17 juli 2016 om 13:14
""Op een onbewaakt ogenblik komt er ineens iemand uit onverwachte hoek en dan worden ook wij heel erg gelukkig! Laten we gewoon blijven vertrouwen op de toekomst en het universum!""
@aiksje
Ik ben al heel erg gelukkig
Dat is juist waar dit topic over gaat, alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf.
Dat je daar niemand meer voor nodig hebt.
Gelukkig zijn, hier en nu, met wat er is. Met jezelf en wat je nu hebt.
Ik voel me enorm rijk dat ik dat level inmiddels bereikt heb en ik wens jou dat ook!
@aiksje
Ik ben al heel erg gelukkig
Dat is juist waar dit topic over gaat, alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf.
Dat je daar niemand meer voor nodig hebt.
Gelukkig zijn, hier en nu, met wat er is. Met jezelf en wat je nu hebt.
Ik voel me enorm rijk dat ik dat level inmiddels bereikt heb en ik wens jou dat ook!
"When it rains, look for rainbows. When it's dark, look for stars.."
zondag 17 juli 2016 om 13:24
:
Zand: waar nog een man voor nodig hebben?! Ik weet wel waarvoor
Maar zonder gekheid, ik jezelf "alles" kunnen geven aan liefde en lekker in je vel, een leven wat lekker loopt enz, kan imo toch niet de bedoeling zijn dat je dan liefde, intimiteit, lust en alles wat je verder kunt delen aan gedachten en gevoelens enz enz met een ander kunt missen als kiespijn.
Dat kan toch niet de bedoeling zijn van die natuurlijke staat van zijn, of eigenliefde, of hoe je dat wil noemen? Om dan maar helemaal geen ander(en) meer lief te (hoeven) hebben?
Dat je weinig reden of behoefte voelt nu, dat snap ik wel, het is ook een heel stabiel en gelukkig gevoel, en een ander kan je daar ook weer uit halen (relatie-issues) waar je niet op zit te wachten, maar uitsluiten doe ik het zelf niet: liefde voor (een) ander(en) voelen blijft óók iets kostbaars en prachtigs, zelfs als dat pijnlijk is. Je kunt de persoon of het contact daarmee wel kwijtraken, als eea afloopt, maar niet de liefde die je zelf voelt voor iedereen om wie je (oprecht) geeft.
Ik weet wel dat je op andere manieren verbonden kunt zijn met alles en iedereen, maar ik zie dat niet als eindstation, of einddoel, maar als gesteldheid, van waaruit je deelneemt aan de wereld en andere mensen met wie je je kunt verbinden (vanuit zo'n mooie verbinding met jezelf dus).
In die staat van eigenliefde kan ik me niet voorstellen dat je liefde van/met/om een mogelijke geliefde/anderen bij voorbaat zou uitsluiten, hoe genereus is die liefde dan eigenlijk?
Slaan we daarin niet door van het vroegere "als hij (of zij) maar gelukkig is" naar "als ik maar gelukkig ben"?
Lieve Suzy, hoe is het nu met je oog?
Ik hoop alweer wat beter, zo'n lichtkrans lijkt me niet prettig..
In reactie op je post
Ik sluit helemaal niks uit
Nu zit ik wel in een fase, waarin ik me niets kan voorstellen bij weer een man/partner in m'n leven.
Dat is niet dat ik het mis als kiespijn, of dat ik denk dat ik het nooit meer wil/kan.
Waarom ik me er niets bij kan voorstellen, is denk ik omdat wat ik ooit ga hebben met een nieuwe partner iets is wat ik nog nooit gehad heb. Ik heb alleen relaties gehad vanuit ongezonde behoeftigheid, vanuit verslaving aan aandacht en bevestiging, en die behoeftigheid is weg. Ik ben niet meer verslaafd. Volgens Geurtz is dit ook een van de lastigste verslavingen, in de zin dat je niet kunt zeggen, die liefde die "gebruik" of "neem" ik nooit meer. Verslaafd zijn aan liefde is verslaafd zijn aan iets wat een mens ook gewoon nodig heeft en altijd zal hebben/tegenkomen in z'n leven.
En er is niets mis met de Liefde!
Ik ben nu gewoon een groentje op de gezonde liefdes markt.
Onzeker..voorzichtig.. maar niet bang!
Komt goed hoor Suzy! Want het is al goed.
En liever "als ik maar gelukkig ben" dan "als hij maar gelukkig is"
Het zal nooit meer ten koste van mij gaan.
"When it rains, look for rainbows. When it's dark, look for stars.."
zondag 17 juli 2016 om 17:00
Hoi dames!
In het praktijkboek van Jan Geurtz bevrijd door liefde is er ook een hoofdstuk dat gaat over liefde, nestdrang en de biologische klok. Hier wordt precies beschreven hoe ik me voel. Ik heb het grote verlangen naar de veiligheid van een vaste relatie voor het vervullen van de kinderwens maar daarnaast ook het verlangen mijn natuurlijke staat van zijn te ontwikkelen.
het laatste staat voor mij nu voorop, maar gezien mijn leeftijd blijf ik een bepaalde druk voelen en angst/ onveilig gevoel. Op dit moment kan ik echt niet beslissen over een eventuele plan B bv co-ouderschap met een homostel. Omdat ik me daar niet sterk genoeg voor voel.
Het is echt lastig om het vertrouwen te hebben dat het wel goed komt. De gedachte spookt door mijn hoofd stel dat ik ongewild kinderloos blijf, krijg ik dan spijt dat ik bv niet gekozen heb om BAM moeder te worden. Het geeft me wel een gerust gevoel als ik kan denken ik ben gelukkig, voel me van mezelf al compleet ook zonder kinderen, ik ben blij dat ik liefde kan geven en ontvangen aan kinderen, relaties die op mijn pad komen. Zo lastig dit, heeft iemand in dezelfde situatie gezeten of tips?
In het praktijkboek van Jan Geurtz bevrijd door liefde is er ook een hoofdstuk dat gaat over liefde, nestdrang en de biologische klok. Hier wordt precies beschreven hoe ik me voel. Ik heb het grote verlangen naar de veiligheid van een vaste relatie voor het vervullen van de kinderwens maar daarnaast ook het verlangen mijn natuurlijke staat van zijn te ontwikkelen.
het laatste staat voor mij nu voorop, maar gezien mijn leeftijd blijf ik een bepaalde druk voelen en angst/ onveilig gevoel. Op dit moment kan ik echt niet beslissen over een eventuele plan B bv co-ouderschap met een homostel. Omdat ik me daar niet sterk genoeg voor voel.
Het is echt lastig om het vertrouwen te hebben dat het wel goed komt. De gedachte spookt door mijn hoofd stel dat ik ongewild kinderloos blijf, krijg ik dan spijt dat ik bv niet gekozen heb om BAM moeder te worden. Het geeft me wel een gerust gevoel als ik kan denken ik ben gelukkig, voel me van mezelf al compleet ook zonder kinderen, ik ben blij dat ik liefde kan geven en ontvangen aan kinderen, relaties die op mijn pad komen. Zo lastig dit, heeft iemand in dezelfde situatie gezeten of tips?
zondag 17 juli 2016 om 20:35
Het onderwerp sprak me erg aan, dus heb verschillende posts zitten lezen.
Sinds 4 maanden weer alleen, en merk dat ik het erg lastig vind om emotioneel weer op de rit te komen.. Het leven gaat wel door, maar toch voelt het nog alsof er een stukje mist.
Voor mezelf wel besloten dat ik niet meer voor minder wil settelen, en ben al een tijdje zowel geestelijk als lichamelijk aan mezelf aan het werk, ik hoop daarmee tot het punt te komen dat ik echt trots ben op mezelf en ook daadwerkelijk gelukkig. Lijkt me zo fijn omdat te kunnen ervaren.
Tot nu toe voelde het voor mij steeds niet oké om alleen te zijn, ook al heb ik genoeg te doen, er blijven van die momenten waarbij je je echt even eenzaam voelt en dat stukje mist.
zal het topic wat meer gaan volgen
Sinds 4 maanden weer alleen, en merk dat ik het erg lastig vind om emotioneel weer op de rit te komen.. Het leven gaat wel door, maar toch voelt het nog alsof er een stukje mist.
Voor mezelf wel besloten dat ik niet meer voor minder wil settelen, en ben al een tijdje zowel geestelijk als lichamelijk aan mezelf aan het werk, ik hoop daarmee tot het punt te komen dat ik echt trots ben op mezelf en ook daadwerkelijk gelukkig. Lijkt me zo fijn omdat te kunnen ervaren.
Tot nu toe voelde het voor mij steeds niet oké om alleen te zijn, ook al heb ik genoeg te doen, er blijven van die momenten waarbij je je echt even eenzaam voelt en dat stukje mist.
zal het topic wat meer gaan volgen
zondag 17 juli 2016 om 20:53
Mooi, Zand!
Helder!
Lief dat je ernaar vraagt: oog duurde zo'n 5 a 10 minuten, is vermoeidheid, niets ergs. Wordt steeds groter en verdwijnt dan weer.
Signaal, ff rustiger aan doen dus.
Beeldscherm geeft ook veel inspanning voor de ogen, dus maar goed dat er andere dingen to do zijn hier komende tijd!
Mijn buurman/vader van een goede vriend is vanochtend overleden, ik ga ff langs of ik iets kan betekenen voor hun.
Dus laters!
Helder!
Lief dat je ernaar vraagt: oog duurde zo'n 5 a 10 minuten, is vermoeidheid, niets ergs. Wordt steeds groter en verdwijnt dan weer.
Signaal, ff rustiger aan doen dus.
Beeldscherm geeft ook veel inspanning voor de ogen, dus maar goed dat er andere dingen to do zijn hier komende tijd!
Mijn buurman/vader van een goede vriend is vanochtend overleden, ik ga ff langs of ik iets kan betekenen voor hun.
Dus laters!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 18 juli 2016 om 00:24
4 maanden is nog maar kort, Amz.
Leg jezelf geen onhaalbare doelen op: verwerken kost gewoon tijd.
Hoe lang waren jullie bij elkaar?
Het is natuurlijk sowieso ook wennen, toch weer heel anders in je eentje, he?
Het is denk ik ook goed dat je die eenzame momenten erkent voor jezelf, want het is niet altijd even makkelijk en dat hoéft ook niet, deze lastige bijkomstigheden en ontwenning en pijnlijke emoties zijn er als je er middenin zit nog volop, en gaan ook weer voorbij.
Leegte wordt gaandeweg steeds meer ruimte.
Voor nieuwe interesses, nieuwe mensen en nieuwe ervaringen.
Die ruimte ga je ook weer aangrijpen als kansen, vroeg of laat, anders zou het een gemis blijven, maar ook dan gaan de scherpe kantjes eraf mettertijd.
Goed dat je die tijd en aandacht nu iig in jezelf steekt.
Het gaat idd niet om genoeg te doen hebben om de tijd door te komen, of je te vermaken, dat zou dan misschien vooral afleiding zijn, als het is om dat gevoel te bedekken dat je het niet okay vindt om alleen te zijn en dan zou betekenen dat er iets ontbreekt in je leven, dan zou je op voorhand al tegen jezelf zeggen dat je incompleet bent zonder partner en dus onmogelijk gelukkig kunt zijn. Dat roept ontevredenheid in je bestaan en blokkeer je bij voorbaat dus al de mogelijkheid dat je best wél gelukkig en tevreden kunt zijn met jezelf en je leven ook zonder dat daar alsmaar een relatie bij zou moeten zijn de moeite óók waard kan zijn.
Je hoeft ook niet te streven naar eoa punt dat je kunt bereiken waarop je constant gelukkig zou moeten of kunnen zijn, dat zijn mensen in een relatie ook niet, er gebeuren altijd dingen, hang het dus niet op aan "als ik dit of dat bereikt heb, dan zou ik eindelijk gelukkig zijn (met mezelf)". Het is geen haalbaar doel denk ik dat je je gelukkig voelen ergens aan ophangt, of dat nu een relatie is of bepaalde doelen/iets wat je van jezelf eerst moet (zijn) voor je dat gelukkige tevreden gevoel "verdiend" hebt oid.
Het is een staat waarin je kunt verkeren, volgens mij dan he.
En idd hebben gezonde body & mind daar zeker wel mee te maken, omdat je dan op je krachtigst bent, als je beide in goede conditie hebt, omdat dan ook je veerkracht optimaal is.
Toch staat het niet helemaal gelijk aan elkaar, je vergroot zeker wel je kracht(en) daarmee, maar is geen garantie op gelukkig voelen en andersom kunnen mensen die niet in goede gezondheid of conditie verkeren en allerlei issues hebben toch tegelijkertijd ook nog steeds gelukkig zijn.
Het houdt imo dus wel verband met elkaar, en invloed heen en weer op elkaar hebben, maar is niet synoniem aan elkaar. Het vergt veel veerkracht als er veel op de proef wordt gesteld en je hebt meer uithoudingsvermogen en reserves (en kunt dus meer hebben) als dat in volle kracht is. (dus oude rotzooi opgeruimd is zeg maar, zodat het geen berg wordt die niet te overzien is als er nieuwe (positieve) uitdagingen (of "negatieve" tegenvallers) bij komen.
Jezelf opgeruimd krijgen en houden (van oud zeer en andere energievreters) zorgt iig voor zo min mogelijk "ruis" en energieverlies (aan oude dingen), te vergelijken met een oplader in het stopcontact laten ook als je die niet gebruikt (dan verbruikt ie nog steeds een beetje en op jaarbasis loopt dat toch op). En dat merk je logischerwijs minder als je de energierekening fluitend kan betalen en meer als je het krap hebt.
Je mag nu al trots zijn op jezelf, dat je niet van plan bent het erbij te laten zitten en het beste met jezelf voor hebt!
Dat is al power tonen, dat je deze uitdaging (al een tijdje) met jezelf aangaat (ongeacht in welk tempo: tis jouw eigen proces en dat ben jij bereid om aan te gaan).
Succes!
Leg jezelf geen onhaalbare doelen op: verwerken kost gewoon tijd.
Hoe lang waren jullie bij elkaar?
Het is natuurlijk sowieso ook wennen, toch weer heel anders in je eentje, he?
Het is denk ik ook goed dat je die eenzame momenten erkent voor jezelf, want het is niet altijd even makkelijk en dat hoéft ook niet, deze lastige bijkomstigheden en ontwenning en pijnlijke emoties zijn er als je er middenin zit nog volop, en gaan ook weer voorbij.
Leegte wordt gaandeweg steeds meer ruimte.
Voor nieuwe interesses, nieuwe mensen en nieuwe ervaringen.
Die ruimte ga je ook weer aangrijpen als kansen, vroeg of laat, anders zou het een gemis blijven, maar ook dan gaan de scherpe kantjes eraf mettertijd.
Goed dat je die tijd en aandacht nu iig in jezelf steekt.
Het gaat idd niet om genoeg te doen hebben om de tijd door te komen, of je te vermaken, dat zou dan misschien vooral afleiding zijn, als het is om dat gevoel te bedekken dat je het niet okay vindt om alleen te zijn en dan zou betekenen dat er iets ontbreekt in je leven, dan zou je op voorhand al tegen jezelf zeggen dat je incompleet bent zonder partner en dus onmogelijk gelukkig kunt zijn. Dat roept ontevredenheid in je bestaan en blokkeer je bij voorbaat dus al de mogelijkheid dat je best wél gelukkig en tevreden kunt zijn met jezelf en je leven ook zonder dat daar alsmaar een relatie bij zou moeten zijn de moeite óók waard kan zijn.
Je hoeft ook niet te streven naar eoa punt dat je kunt bereiken waarop je constant gelukkig zou moeten of kunnen zijn, dat zijn mensen in een relatie ook niet, er gebeuren altijd dingen, hang het dus niet op aan "als ik dit of dat bereikt heb, dan zou ik eindelijk gelukkig zijn (met mezelf)". Het is geen haalbaar doel denk ik dat je je gelukkig voelen ergens aan ophangt, of dat nu een relatie is of bepaalde doelen/iets wat je van jezelf eerst moet (zijn) voor je dat gelukkige tevreden gevoel "verdiend" hebt oid.
Het is een staat waarin je kunt verkeren, volgens mij dan he.
En idd hebben gezonde body & mind daar zeker wel mee te maken, omdat je dan op je krachtigst bent, als je beide in goede conditie hebt, omdat dan ook je veerkracht optimaal is.
Toch staat het niet helemaal gelijk aan elkaar, je vergroot zeker wel je kracht(en) daarmee, maar is geen garantie op gelukkig voelen en andersom kunnen mensen die niet in goede gezondheid of conditie verkeren en allerlei issues hebben toch tegelijkertijd ook nog steeds gelukkig zijn.
Het houdt imo dus wel verband met elkaar, en invloed heen en weer op elkaar hebben, maar is niet synoniem aan elkaar. Het vergt veel veerkracht als er veel op de proef wordt gesteld en je hebt meer uithoudingsvermogen en reserves (en kunt dus meer hebben) als dat in volle kracht is. (dus oude rotzooi opgeruimd is zeg maar, zodat het geen berg wordt die niet te overzien is als er nieuwe (positieve) uitdagingen (of "negatieve" tegenvallers) bij komen.
Jezelf opgeruimd krijgen en houden (van oud zeer en andere energievreters) zorgt iig voor zo min mogelijk "ruis" en energieverlies (aan oude dingen), te vergelijken met een oplader in het stopcontact laten ook als je die niet gebruikt (dan verbruikt ie nog steeds een beetje en op jaarbasis loopt dat toch op). En dat merk je logischerwijs minder als je de energierekening fluitend kan betalen en meer als je het krap hebt.
Je mag nu al trots zijn op jezelf, dat je niet van plan bent het erbij te laten zitten en het beste met jezelf voor hebt!
Dat is al power tonen, dat je deze uitdaging (al een tijdje) met jezelf aangaat (ongeacht in welk tempo: tis jouw eigen proces en dat ben jij bereid om aan te gaan).
Succes!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 18 juli 2016 om 02:12
Prachtige avond btw: windstil, sterren, (bijna?) volle maan..
had achteraf gezien best naar hutje kunnen gaan, al zag het er vanochtend nog niet naar uit en had ik andere dingen te doen ook, waar ik best al een eind mee gekomen ben.
Ik probeer vd week wel een dagje en dan eea aan tuinspullen mee daarheen te nemen nu ik de beschikking ff heb over een busje.
En misschien ook wat planten/boompjes in 1 moeite door mee kan nemen, zodat het daar toch weer wat meer besloten tuin wordt.
Ik las gisteren in het AD het advies van iemand (nav aanslagen) dat we juist zoveel mogelijk moeten "feesten" en genieten, als tegenwicht alleen al.
Zit wat in.
Is alleen beetje kip-ei (vind ik): om te genieten moet je ook wel minstens een béétje ontspannen zíjn. En om ontspannen te kunnen zijn, moet je (de mindset hebben om te) kunnen genieten, iig al met een bepaalde blik kijken (naar hetzelfde).
Dus niet de blik van angst enzo dus, want dan zie je hetzelfde (bijv al het moois, de maan en bloemen in bloei en dergelijke) niet, of anders (door een donkere bril), dan in vrolijke optimistische stemming, die bril alles kleurt en eruit doet springen.
Je kunt denk ik makkelijker iets doen om jezelf (bewust) te in/ontspannen, zodat je daar alvast mee begint en zodat door iets te doen je je lijf alvast rustig maakt, zodat angst en stresshormonen geen vat krijgen of verminderen/verdwijnen en dat de midset dan makkelijker volgt, dan andersom (krampachtig proberen je gedachten en emoties te veranderen naar positief, terwijl je lijf onrustig is).
Heeft invloed over en weer natuurlijk, maar ik denk dat het lijf rustig krijgen (en daarmee van andere stoffen voorzien) nog niet zo'n gekke insteek is.
Soms dichten we (ik) het brein denk ik weleens teveel macht toe, zoals piekeren en dan is het moeilijk je gedachten "uit" te krijgen of bewust in andere richtingen te sturen (het kán wel), maar iets doen (een stuk lopen, fietsen, zwemmen, zonnen, een bad nemen, bepaalde muziek maken of luisteren, opruimen, een muur verven, enz) kan iedereen, ongeacht stemming/ piekeren/ "malen" (en herhalen). Dieren en baby's en kinderen (en volwassenen vaak ook) kalmeren door geaaid, aangeraakt of (veilig) vastgepakt te worden.
Ik denk dat dat ook een rol speelt als je (zoals jij, Amz) vers uit elkaar bent en ook die fysieke geruststelling niet langer hebt/ om je heen hebt. Singles moeten dat toch op eoa manier compenseren (sport en spel?) want dat is bewezen goed voor de gezondheid ook, en misschien dat daarom vriendinnen en sociale leven dat gemis nooit helemaal kunnen goedmaken (behalve als vrienden en familie regelmatig een
geven). En daarom zo lastig is om uit elkaar te gaan, ook al gaat een relatie niet langer soepel. Met een empathische vriend(in) bellen of afspreken kan al wonderen doen, maar heft dat lichamelijke vaak niet op.
Je ziet na zo'n enge, verbijsterende gebeurtenis mensen elkaar ook in de armen vallen op straat, al kennen ze elkaar niet, ze zoeken toch hun toevlucht in veilige armen en fysiek contact om te troosten en kalmering bij elkaar te vinden.
Als je zelf iets ergs meemaakt (zoals verbroken relatie) kan alleen al het ontbreken van de fysieke aanwezigheid dat eenzame gevoel geven en kun je soms alleen jezelf omarmen (letterlijk en figuurlijk) en is het denk ik zoeken naar manieren die bij jou passen, waarop je die geruststelling en troost op een andere manier kunt geven aan jezelf.
Dat is ff zoeken, wat werkt voor jou, is heel individueel denk ik, op die momenten van eenzaamheid en gemis/verdriet.
Is deels ook de veiligheid die weggevallen is, van hoe dan ook een comfortzone, ook als het al niet lekker meer liep.
Ook een relatie die niet meer fijn is, lijkt dan voor sommigen iig (nog altijd) veiliger dan alleenzijn, met alles wat in je leven en om je heen gebeurt kan dat best soms even onveilig voelen, ook als je dat wel gewend bent na langere tijd is dat soms zo.
Dan weet je alleen dat dat soort momenten ook weer over gaan of iig wat je copingmiddelen zijn.
Laatst met die storm hier vroeg in de ochtend, die wel een orkaan leek, schrok ik me rot, maar was niet echt bang. Ik liep linea recta naar de pc
om dat hier te vertellen en contact te hebben op die manier met de buitenwereld (forum en het nieuws).
En na afloop hing ik direct uit het raam aan de straatkant, om die ervaring ff te delen met buren die de straat op gingen
En daarna ben ik maar gaan werken, omdat ik niet meer kon slapen, was ook handig, en soms fijne afleiding (of iets anders creatiefs doen, wat ook iets oplevert voor jezelf aan goed gevoel).
Een ander belt misschien haar moeder, de buren, een vriendin, of is nauwelijks onder de indruk en slaapt gewoon verder, of plundert de koelkast, of is juist in paniek, maar iedereen heeft iig zo zijn eigen manieren van dealen.
Afhankelijk van wat het is, wil ik dan ventileren, analyseren, begrijpen, oplossingen bedenken, mijn hoofd in de zachte vacht van mijn aanhankelijke rode knuffelkater verstoppen, geruststelling van (onder) empathische dierbaren/vrienden (zijn), een luisterend oor, kunnen delen, sauna, massage, bepaalde muziek draaien, humor opzoeken en ff lekker lachen en (zelf)spot, zelfs een schop onder mijn kont soms, whatever ff een ander licht op hetzelfde werpt (of wat ook maar een beetje verlicht).
Je hoeft dat ook niet allemaal zelf te kunnen, als je maar weet wat werkt voor jou.
Nu ff extra lief zijn voor jezelf iig!
Bij hutje is relatief meer "knuffelpotentieel", daar begin ik langzaamaan aan te wennen en steeds meer te waarderen. Met bepaalde vrienden ook, zelfs mijn moeder ook.
Hier kun je op dit topic dan een virtuele krijgen, dus bij deze!
had achteraf gezien best naar hutje kunnen gaan, al zag het er vanochtend nog niet naar uit en had ik andere dingen te doen ook, waar ik best al een eind mee gekomen ben.
Ik probeer vd week wel een dagje en dan eea aan tuinspullen mee daarheen te nemen nu ik de beschikking ff heb over een busje.
En misschien ook wat planten/boompjes in 1 moeite door mee kan nemen, zodat het daar toch weer wat meer besloten tuin wordt.
Ik las gisteren in het AD het advies van iemand (nav aanslagen) dat we juist zoveel mogelijk moeten "feesten" en genieten, als tegenwicht alleen al.
Zit wat in.
Is alleen beetje kip-ei (vind ik): om te genieten moet je ook wel minstens een béétje ontspannen zíjn. En om ontspannen te kunnen zijn, moet je (de mindset hebben om te) kunnen genieten, iig al met een bepaalde blik kijken (naar hetzelfde).
Dus niet de blik van angst enzo dus, want dan zie je hetzelfde (bijv al het moois, de maan en bloemen in bloei en dergelijke) niet, of anders (door een donkere bril), dan in vrolijke optimistische stemming, die bril alles kleurt en eruit doet springen.
Je kunt denk ik makkelijker iets doen om jezelf (bewust) te in/ontspannen, zodat je daar alvast mee begint en zodat door iets te doen je je lijf alvast rustig maakt, zodat angst en stresshormonen geen vat krijgen of verminderen/verdwijnen en dat de midset dan makkelijker volgt, dan andersom (krampachtig proberen je gedachten en emoties te veranderen naar positief, terwijl je lijf onrustig is).
Heeft invloed over en weer natuurlijk, maar ik denk dat het lijf rustig krijgen (en daarmee van andere stoffen voorzien) nog niet zo'n gekke insteek is.
Soms dichten we (ik) het brein denk ik weleens teveel macht toe, zoals piekeren en dan is het moeilijk je gedachten "uit" te krijgen of bewust in andere richtingen te sturen (het kán wel), maar iets doen (een stuk lopen, fietsen, zwemmen, zonnen, een bad nemen, bepaalde muziek maken of luisteren, opruimen, een muur verven, enz) kan iedereen, ongeacht stemming/ piekeren/ "malen" (en herhalen). Dieren en baby's en kinderen (en volwassenen vaak ook) kalmeren door geaaid, aangeraakt of (veilig) vastgepakt te worden.
Ik denk dat dat ook een rol speelt als je (zoals jij, Amz) vers uit elkaar bent en ook die fysieke geruststelling niet langer hebt/ om je heen hebt. Singles moeten dat toch op eoa manier compenseren (sport en spel?) want dat is bewezen goed voor de gezondheid ook, en misschien dat daarom vriendinnen en sociale leven dat gemis nooit helemaal kunnen goedmaken (behalve als vrienden en familie regelmatig een
geven). En daarom zo lastig is om uit elkaar te gaan, ook al gaat een relatie niet langer soepel. Met een empathische vriend(in) bellen of afspreken kan al wonderen doen, maar heft dat lichamelijke vaak niet op.Je ziet na zo'n enge, verbijsterende gebeurtenis mensen elkaar ook in de armen vallen op straat, al kennen ze elkaar niet, ze zoeken toch hun toevlucht in veilige armen en fysiek contact om te troosten en kalmering bij elkaar te vinden.
Als je zelf iets ergs meemaakt (zoals verbroken relatie) kan alleen al het ontbreken van de fysieke aanwezigheid dat eenzame gevoel geven en kun je soms alleen jezelf omarmen (letterlijk en figuurlijk) en is het denk ik zoeken naar manieren die bij jou passen, waarop je die geruststelling en troost op een andere manier kunt geven aan jezelf.
Dat is ff zoeken, wat werkt voor jou, is heel individueel denk ik, op die momenten van eenzaamheid en gemis/verdriet.
Is deels ook de veiligheid die weggevallen is, van hoe dan ook een comfortzone, ook als het al niet lekker meer liep.
Ook een relatie die niet meer fijn is, lijkt dan voor sommigen iig (nog altijd) veiliger dan alleenzijn, met alles wat in je leven en om je heen gebeurt kan dat best soms even onveilig voelen, ook als je dat wel gewend bent na langere tijd is dat soms zo.
Dan weet je alleen dat dat soort momenten ook weer over gaan of iig wat je copingmiddelen zijn.
Laatst met die storm hier vroeg in de ochtend, die wel een orkaan leek, schrok ik me rot, maar was niet echt bang. Ik liep linea recta naar de pc
om dat hier te vertellen en contact te hebben op die manier met de buitenwereld (forum en het nieuws).En na afloop hing ik direct uit het raam aan de straatkant, om die ervaring ff te delen met buren die de straat op gingen
En daarna ben ik maar gaan werken, omdat ik niet meer kon slapen, was ook handig, en soms fijne afleiding (of iets anders creatiefs doen, wat ook iets oplevert voor jezelf aan goed gevoel).
Een ander belt misschien haar moeder, de buren, een vriendin, of is nauwelijks onder de indruk en slaapt gewoon verder, of plundert de koelkast, of is juist in paniek, maar iedereen heeft iig zo zijn eigen manieren van dealen.
Afhankelijk van wat het is, wil ik dan ventileren, analyseren, begrijpen, oplossingen bedenken, mijn hoofd in de zachte vacht van mijn aanhankelijke rode knuffelkater verstoppen, geruststelling van (onder) empathische dierbaren/vrienden (zijn), een luisterend oor, kunnen delen, sauna, massage, bepaalde muziek draaien, humor opzoeken en ff lekker lachen en (zelf)spot, zelfs een schop onder mijn kont soms, whatever ff een ander licht op hetzelfde werpt (of wat ook maar een beetje verlicht).
Je hoeft dat ook niet allemaal zelf te kunnen, als je maar weet wat werkt voor jou.
Nu ff extra lief zijn voor jezelf iig!
Bij hutje is relatief meer "knuffelpotentieel", daar begin ik langzaamaan aan te wennen en steeds meer te waarderen. Met bepaalde vrienden ook, zelfs mijn moeder ook.
Hier kun je op dit topic dan een virtuele
krijgen, dus bij deze!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 18 juli 2016 om 08:07
@ Suzie, dank je wel voor je ' hug' en uitgebreide reactie.
Komt veel overeen met hoe ik er ook over denk. Ik ben me er van bewust dat als ik bepaalde doelen haal, dat niet direct betekent dat ik ook gelukkig ben. Voor mij is het echter inderdaad wel een grote overwinning om die doelen voor mezelf te stellen, maar vooral ook om mijzelf de ruimte te geven om die doelen te behalen. Dat is volgens mij echt voor het eerst in mijn leven, dat ik echt voor mezelf kies.
Relatie heeft 2 jaar geduurd, met veel ups en downs, daarom moeten besluiten om er mee te stoppen, dus inderdaad ook tijdens een relatie hoeft het echt allemaal niet super te gaan. Ik weet wel dat mijn onzekerheden in een relatie anders zijn, als wanneer ik alleen ben. Het voordeel, maar ook gelijk het lastige, is dat het nu alleen bij mij weg komt. Het is een voordeel omdat je er aan de ene kant wat aan zou kunnen doen, maar het lastige omdat ik voor mezelf soms de lat wel erg hoog leg. (bekend probleem ;) )
Een partner voelt voor mij zeker als een stuk veiligheid, iemand waar je op terug kan vallen (al viel dat achteraf dus best tegen) en iemand die je die knuffel geeft als je dat nodig hebt. Hoe ik dat kan compenseren, zonder het alleen maar zoeken naar afleiding, is inderdaad een punt waar ik nu mee bezig ben. Dat stukje heb ik voor mezelf nog niet helemaal helder. Ben mij er van bewust dat ik nogal snel afleiding zoek, om maar niet over alles na hoef te denken, maar ook daar moet je doorheen om het voor jezelf af te kunnen sluiten..
Misschien met de verhalen en tips die voorbij komen in dit topic, kan ik zelf al weer een stukje vooruit. Vaak kan een andere ingang of benadering je gedachtes weer even een andere kant op sturen wanneer dat nodig is.
Komt veel overeen met hoe ik er ook over denk. Ik ben me er van bewust dat als ik bepaalde doelen haal, dat niet direct betekent dat ik ook gelukkig ben. Voor mij is het echter inderdaad wel een grote overwinning om die doelen voor mezelf te stellen, maar vooral ook om mijzelf de ruimte te geven om die doelen te behalen. Dat is volgens mij echt voor het eerst in mijn leven, dat ik echt voor mezelf kies.
Relatie heeft 2 jaar geduurd, met veel ups en downs, daarom moeten besluiten om er mee te stoppen, dus inderdaad ook tijdens een relatie hoeft het echt allemaal niet super te gaan. Ik weet wel dat mijn onzekerheden in een relatie anders zijn, als wanneer ik alleen ben. Het voordeel, maar ook gelijk het lastige, is dat het nu alleen bij mij weg komt. Het is een voordeel omdat je er aan de ene kant wat aan zou kunnen doen, maar het lastige omdat ik voor mezelf soms de lat wel erg hoog leg. (bekend probleem ;) )
Een partner voelt voor mij zeker als een stuk veiligheid, iemand waar je op terug kan vallen (al viel dat achteraf dus best tegen) en iemand die je die knuffel geeft als je dat nodig hebt. Hoe ik dat kan compenseren, zonder het alleen maar zoeken naar afleiding, is inderdaad een punt waar ik nu mee bezig ben. Dat stukje heb ik voor mezelf nog niet helemaal helder. Ben mij er van bewust dat ik nogal snel afleiding zoek, om maar niet over alles na hoef te denken, maar ook daar moet je doorheen om het voor jezelf af te kunnen sluiten..
Misschien met de verhalen en tips die voorbij komen in dit topic, kan ik zelf al weer een stukje vooruit. Vaak kan een andere ingang of benadering je gedachtes weer even een andere kant op sturen wanneer dat nodig is.
maandag 18 juli 2016 om 10:36
maandag 18 juli 2016 om 14:15
Heb jou post helemaal over het hoofd gezien, Elmer. Ik zie het nu pas!
Ben ff met mezelf en dingen irl in eigen omgeving in de weer, dan zie ik blijkbaar ff minder (scherp) om me heen.
Niet expres dus!
Zal er later naar kijken en op terugkomen.
Ik lees, reageer en schrijf zoveel, dat glipt er weleens doorheen.
Ik hoop ook niet dat het hier "mijn" topic is, iedereen reageert op elkaar hopelijk geen scheve ogen als ik iets uitgebreider op iemand reageer, de ene reageert ook wel op mijn sores en de ander niet, net hoe het uitkomt is het hier iig wordt bij mijn weten niemand genegeerd of zo, dat is niet de bedoeling iig!
@all: ben op weg naar de tandarts, brr, moet hem vertellen dat ik het "hogerop" gezocht heb (specialist), hopelijk begrip voor (heb en had alle vertrouwen in hem).
Wel zo netjes om eea face to face te bespreken en foto's op te vragen, toch?
Had al een afspraak staan, anders had ik het liever telefonisch gedaan.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 18 juli 2016 om 18:39
Natuurlijk mag je meeschrijven, EV!
Je hebt eea achter de rug, logisch dat dat veel losmaakt en er komt idd altijd zoveel oud zeer mee, dat ik ergens denk dat het alleen al daarom goed is: het zuivert je ook van al die ouwe zooi die opgestapeld lag ergens van binnen.
Dat is tenminste mijn ervaring geweest rondom eigen scheiding en klinkt gek maar als die pijn lozen (en coaching/therapie en zelfreflectie enz) heeft destijds zoveel "opgeruimd", vond het ook louterend.
Ik herken wel dat je daarna zoveel gevoeliger bent voor alles, je vertrouwde muren (die je niet eens merkte) zijn allemaal omver/omlaag gehaald, en dat maakt kwetsbaar want alles dringt veel meer en dieper door.
Ik vind dat op zich prettiger, nooit wil ik meer op de vanzelfsprekende/ automatische piloot leven, liever pieken én dalen, dat is allemaal voelen dat je leeft..
Je veerkracht wordt soms aardig uitgedaagd, zeker als je zoals jij een aantal dingen uit de stress top 5 vrij snel achter elkaar hebt, zoals nu die verhuizing, (vrijwilligers)werk kwijt, scheiding in gang. Dat is nogal wat, en fijn te lezen dat je nog kan genieten van je lichte nieuwe huis en ook wel een gevoel van vrijheid (en leegte die langzaam in ruimte verandert).
Die ruimte vult zich straks wel in, Elmer.
Je leert nieuwe mensen kennen en op een gegeven moment loop je misschien opeens tegen leuk ander (vrijwilligers)werk aan, je zult het zien. Een voor een heb je nu eea aangepakt, rustig aan eea laten bezinken en verwerken lijkt me prima volgorde.
De rest is van later zorg, nu wennen en je eigen thuis maken.
Veel sterkte!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 18 juli 2016 om 18:46
Ben blij dat ik het overleg ben aangegaan met mijn tandarts, waar ik vertrouwen in heb.
Het traject (oa via kaakchirurg) gaat gewoon door zoals gepland, het kan nog steeds, als ik nu eea doorzet.
Dat is een hele opluchting en hij kon me genoeg geruststelling geven, hij zet eea nu in gang, dan kan ik er niet meer onderuit.
Qua familiekwestie lijkt er ook schot in te komen, al is het een beginnetje, een toenadering.
Gelukkig maar, ik zie het allemaal weer wat zonniger in
Nu kan ik wat meer ontspannen, en dat ga ik ook maar even doen.
Sommige dingen kun je een voor een prima handellen, maar bij elkaar opgeteld/ tegelijkertijd kost toch wel behoorlijk wat energie.
Ff bijtanken dus.
Ik hoop dat jullie lekker kunnen genieten van het zonnetje, een terrasje of zo, lekker buiten zijn.
Eigenlijk zou ik nu bij hutje moeten zijn, dat ontspant altijd zoveel makkelijker, misschien zie ik vd week nog kans om ff te gaan.
Fijne avond allemaal!
Het traject (oa via kaakchirurg) gaat gewoon door zoals gepland, het kan nog steeds, als ik nu eea doorzet.
Dat is een hele opluchting en hij kon me genoeg geruststelling geven, hij zet eea nu in gang, dan kan ik er niet meer onderuit.
Qua familiekwestie lijkt er ook schot in te komen, al is het een beginnetje, een toenadering.
Gelukkig maar, ik zie het allemaal weer wat zonniger in
Nu kan ik wat meer ontspannen, en dat ga ik ook maar even doen.
Sommige dingen kun je een voor een prima handellen, maar bij elkaar opgeteld/ tegelijkertijd kost toch wel behoorlijk wat energie.
Ff bijtanken dus.
Ik hoop dat jullie lekker kunnen genieten van het zonnetje, een terrasje of zo, lekker buiten zijn.
Eigenlijk zou ik nu bij hutje moeten zijn, dat ontspant altijd zoveel makkelijker, misschien zie ik vd week nog kans om ff te gaan.
Fijne avond allemaal!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 18 juli 2016 om 19:33
Ik hoop jullie gaandeweg ook een beetje te leren kennen, ik heb hier alleen incidenteel meegelezen en sommige namen komen mij bekender voor dan andere.
Tja.. dit is gewoon een gevoelig puntje van mij. Niet gezien worden, niet gehoord, niet eens opgemerkt.
Restantje van vroeger en vanuit deze relatie ook. En ook vanuit mijn familie. En nog anderen. Hm restantje, zeg maar gerust een pijnpunt wat steeds weer opduikt.
Net lekkere wandeling met de hond gemaakt, langzaam-aan. Het is zo warm. Voor hem, maar ik vind het zelf ook een beetje té.
Tja.. dit is gewoon een gevoelig puntje van mij. Niet gezien worden, niet gehoord, niet eens opgemerkt.
Restantje van vroeger en vanuit deze relatie ook. En ook vanuit mijn familie. En nog anderen. Hm restantje, zeg maar gerust een pijnpunt wat steeds weer opduikt.
Net lekkere wandeling met de hond gemaakt, langzaam-aan. Het is zo warm. Voor hem, maar ik vind het zelf ook een beetje té.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
maandag 18 juli 2016 om 19:59
Lieve allemaal,
Even weinig van me laten horen en weinig ook gereageerd, wel eea (vaak vluchtig) meegelezen.
Welkom aan de nieuwe schrijfsters! Hoop dat jullie er wat aan hebben hier je gedachten neer te zetten en eea op te pikken aan steun, tips, etc.
Zelf heel veel aan dit topic gehad voornamelijk vorig jaar, en heel dankbaar voor alles wat ik hier heb geleerd en meegemaakt want zo voelt t toch wel, samen met jullie.
Hier alles van een leien dakje eigenlijk, enige minpunt is een infectie waar ik maar moeilijk vanaf kom, is nu wel weg maar lijf is moe en conditie slap na 5 weken soort van ziekjes. Maar stijgende lijn nu en vakantie in vooruitzicht, dus dat komt wel weer goed.
Verder is het heel fijn met m'n vriend, we genieten nog altijd volop van elkaar en ondanks dat we soms tegen onszelf en / of elkaar aanlopen (figuurlijk) in het intense contact met de ander, voelt het allemaal heel erg goed en fijn en vertrouwd.
Zo vertrouwd dat hij binnenkort al bij me intrekt!
daarna zoeken we samen een leuk ander huis om in te gaan wonen wat geheel naar ons beider wens is.
Het leuke is dat ik juist door alles wat ik heb meegemaakt in afgelopen jaren (als single en in m'n vorige relatie) nu bewust ook energie en tijd blijf investeren in m'n lieve vriendinnen en kennissen, daar ook dingen mee onderneem zonder vriend, en dat voelt echt heerlijk.
Zo voorkom je dat je 'plotseling' een heel klein wereldje hebt. Mijn wereld wordt juist groter want heb ook een paar hele leuke nieuwe mensen leren kennen de laatste tijd met wie ik ook vrijblijvend en spontaan leuke dingen kan doen (terrasje etc) kwestie van open staan en investeren in mensen met dezelfde behoeften en die ook nog eens vlakbij wonen.
Blijft jammer dat mijn beste vriendinnen aan de andere kant van het land wonen, maar met hen voel ik een sterke connectie ondanks de afstand en dat ik ze minder vaak zie dan ik graag zou willen.
Ik blijf mee lesen en nu en dan posten, voor nu een zonnige avondwandeling te maken dus ik ga maar eens!
Fijne avond ladies!
Even weinig van me laten horen en weinig ook gereageerd, wel eea (vaak vluchtig) meegelezen.
Welkom aan de nieuwe schrijfsters! Hoop dat jullie er wat aan hebben hier je gedachten neer te zetten en eea op te pikken aan steun, tips, etc.
Zelf heel veel aan dit topic gehad voornamelijk vorig jaar, en heel dankbaar voor alles wat ik hier heb geleerd en meegemaakt want zo voelt t toch wel, samen met jullie.
Hier alles van een leien dakje eigenlijk, enige minpunt is een infectie waar ik maar moeilijk vanaf kom, is nu wel weg maar lijf is moe en conditie slap na 5 weken soort van ziekjes. Maar stijgende lijn nu en vakantie in vooruitzicht, dus dat komt wel weer goed.
Verder is het heel fijn met m'n vriend, we genieten nog altijd volop van elkaar en ondanks dat we soms tegen onszelf en / of elkaar aanlopen (figuurlijk) in het intense contact met de ander, voelt het allemaal heel erg goed en fijn en vertrouwd.
Zo vertrouwd dat hij binnenkort al bij me intrekt!
daarna zoeken we samen een leuk ander huis om in te gaan wonen wat geheel naar ons beider wens is. Het leuke is dat ik juist door alles wat ik heb meegemaakt in afgelopen jaren (als single en in m'n vorige relatie) nu bewust ook energie en tijd blijf investeren in m'n lieve vriendinnen en kennissen, daar ook dingen mee onderneem zonder vriend, en dat voelt echt heerlijk.
Zo voorkom je dat je 'plotseling' een heel klein wereldje hebt. Mijn wereld wordt juist groter want heb ook een paar hele leuke nieuwe mensen leren kennen de laatste tijd met wie ik ook vrijblijvend en spontaan leuke dingen kan doen (terrasje etc) kwestie van open staan en investeren in mensen met dezelfde behoeften en die ook nog eens vlakbij wonen.
Blijft jammer dat mijn beste vriendinnen aan de andere kant van het land wonen, maar met hen voel ik een sterke connectie ondanks de afstand en dat ik ze minder vaak zie dan ik graag zou willen.
Ik blijf mee lesen en nu en dan posten, voor nu een zonnige avondwandeling te maken dus ik ga maar eens!
Fijne avond ladies!
