Alleenzijn en gelukkig zijn met jezelf deel VI

Eind 2011 opende Lisanne een topic omdat Lisanne maar niet gelukkig kon worden met zichzelf. Haar eigenwaarde was gebaseerd op de bevestiging die ze kreeg van anderen. In een relatie werd Lisanne afhankelijk en cijferde ze zichzelf weg, als vrijgezel was Lisanne altijd op zoek naar afleiding en naar een potentiële relatie. Na een relatie met een foute man waarin ze zichzelf compleet verloren was wist ze dat er iets moest veranderen, maar hoe?



Inmiddels is dit topic uitgegroeid tot een plek waar mensen hun verhaal (~15.000 berichten!) kwijt kunnen, maar vooral tot een plek waar men elkaar advies geeft en elkaar helpt om gelukkig(er) te worden. Het topic biedt praktische tips voor een aangenamer leven met jezelf en brengt lotgenoten samen. Het doel van dit topic is niet om de uiterste staat van kijk-mij-alleen-eens-gelukkig-zijn te bereiken.



Iedereen die zich op de een of andere manier verbonden voelt met dit onderwerp is hier welkom, of je nou net ontdekt hebt dat je anderen nodig hebt om je goed te voelen, altijd op zoek bent naar afleiding om maar niet alleen te zijn, al bezig bent om je eigenwaarde in jezelf (terug) te vinden of al helemaal gelukkig met jezelf bent. Eveneens is eenieder welkom die ongelukkig is in een relatie. Iets wat in deel III regelmatig ter sprake kwam.



Uit feedback bleek dat personen het waardevol vinden om de eerste vijf delen van het topic te lezen:

Deel I Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf

Deel II Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf - deel 2

Deel III http://forum.viva.nl/foru ... -3/list_messages/215279/0

Deel IV Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf, deel IV

Deel V- Alleenzijn en gelukkig zijn met jezelf deel V



Maart 2016 bestaat de literatuurlijst uit de volgende stukken:

Als hij maar gelukkig is – Robin Norwood

De ideale vrouw is een bitch – Sherry Argov

Coach jezelf naar succes – Talene Miedaner

Verslaafd aan liefde – Jan Geurtz

Je kunt je leven helen – Louise L. Hay

Het monsterverbod – Carolien Roodvoets

Liefhebben zonder voorwaarden – Paul Ferrini

De Kracht van het Nu – Eckhart Tolle

Als succes een spel is, dan zijn dit de regels – Cherie Carter-Scott

Als liefde een spel is, dan zijn dit de regels - Cherie Carter- Scott

De zeven spirituele wetten van succes – Deepak Chopra

Superbrein – Deepak Chopra

Emotionele afhankelijkheid - Dr. Rudolf Snel.

Houd me vast - Dr Sue Johnson

Liefdesbang- Hannah Cuppen





Lisanne: bedankt voor het openen van het oorspronkelijke topic! Alhoewel Lisanne minder actief is, is er nog altijd een ‘harde kern’ actief aangevuld met (eveneens welkome) passanten.

Lief van je, Alice, maar niet meer nodig, want hij is weer thuis!



Sta net op en zag dat de etensbakjes bijna leeg waren, kom in de kamer en ligt ie te pitten.

Gelukkig, wat een opluchting!

Hij lijkt behoorlijk honger te hebben, ik ging de etensbakken opnieuw vullen en hij werd wakker en ging opnieuw eten.



Ik had de bank gisteren verschoond en ingespraid met antivlooienspul (doe ik eens per half jaar preventief) en manden weggehaald enzo en nu ligt ie op een leren stoel waar ie nooit ligt.

Poes ligt onverminderd op de trap.

Toch typisch dat ze allebei de bank vermijden.

Koop denk ik straks op de markt paar nieuwe manden.



Zelf zie ik er niet erg happy uit met die dikke ogen en wallen tot en met Tokyo, maar wat ben ik blij!!



Edit: we hebben heerlijk geknuffeld en hij loopt me overal achterna, heeft uit de kraan gedronken en is nu alweer aan het eten.

Het lijkt me dat ie opgesloten heeft gezeten ergens.

Deze heuglijke en zonnige dag kan iig niet meer stuk!

Leuk, Stanley.

Lekker je eigen gangetje gaan, want het voordeel van nu je alleen bent is eigenlijk juist dat je heel erg kunt toegeven aan waar je zin in en behoefte aan hebt. Ff alleen maar rekening houden met jezelf (in je vrije tijd iig, naast bepaalde verplichtingen natuurlijk).



Ik ga ff op pad, naar de stort met dochter enzo.

Veel plezier vanavond, gewoon luchtig houden en openlaten wat er komende tijd wel/niet op je pad komt.

Thanks, Aiks.

Geniet nou maar lekker aan het zwembad!

1 groot knuffelfestijn hier

Poes durft weer langzaamaan op de bank.

Kater is niet weg te slaan bij mij, alleen voor eten issie te porren.



Ben zo blij



Stress is het woord niet eens, Amy, groot verdriet eerder..

Dat krijg je als je zo close bent.

Maar nu is eea goed, kan weer lekker slapen en kat ook.

(die wil alleen maar knuffelen, haha)

Nou, hij is alweer de hort op, Storm, met dit mooie weer.

Ik had hem zelf denk ik zo'n 2 weken niet gezien (maar daar zitten dagen bij dat ik op de camping was, dus betekent niet dat ie ook 2 weken weg is geweest).



SmilingHope: wat grappig dat jullie kat op het raam tikt. Misschien juist op vaste tijden thuis omdát er geen kattenluik is, en weet dat ie anders de nacht buiten moet doorbrengen.



Stanley: hoe gaat het nu met lopen? Lukt het weer een beetje?



Alice: los van drukte houden veel mannen gewoon niet van appen. Ga daar vooral dus niet op af.

Het zegt veel meer hoe hij is en wat jullie doen en laten als jullie bij elkaar zijn.

Hebben jullie nog iets afgesproken?



Onzekerheid hoort bij verliefdheid. Je spreekt wat je voelt nog steeds tegen, alsof je dat niet mág voelen, maar ook als je weet dat je het ook prima in je eentje redt, is het heel gewoon dat áls je dan gevoelens krijgt voor iemand, (iets extra's dus, iemand leuks/van betekenis toevoegt aan je leven) dat toch kwetsbaar maakt om dat te kunnen verliezen.

Het is heel veel makkelijker happy alleenzijn als je niemand noemenswaardig mist of naar verlangt.

Die angst is voor teleurstelling, verlies en afwijzing of minstens dat het niet beantwoord wordt en dat is heel normaal als je verliefd bent.

Het enige wat je kunt doen is je eigen verwachtingen binnen de perken houden, want ook daarin kun je teleurgesteld raken, dus hoe meer je hoopt en hoe meer die hoop/fantasie afwijkt van wat reeel is (ahv signalen terug) hoe groter de teleurstelling als dat "hoopvolle ballonnetje" wordt doorgeprikt.



Als je niet op de dingen vooruit loopt, houd je die angst ook binnen de perken.

En dan hoéf je je niet zo tegen te spreken.



Ik merk zelf ook weer (met katje) hoe die innerlijke sfeer/gemoedstoestand van vertrouwen kan omslaan in angst en hoe dat je hele blik verandert als dat de overhand krijgt (omdat ook een slechte afloop een reeel scenario kan zijn. En zeker als je dat al eerder hebt meegemaakt). Zowel goede als slechte afloop zijn bij onzekere situaties reele opties.

Die angst wegwuiven (wat jij dus doet, dat het niet erg zou zijn, je prima zonder hem kunt want dat kon je ook voor je hem kende, enz) is evengoed niet realistisch want je zou het wél een teleurstelling en erg vinden en datzelfde alleenzijn zou dan echt nog een tijdje niet zo happy voelen, als al dat fijne en leuke wegvalt van die verliefde gevoelens en je daarmee te dealen krijgt.

Dat ís gewoon (een tijd(je)) niet leuk en dat geldt voor alles en iedereen om wie/wat je geeft, ook al kun je best zonder dat/diegene.



Het hoort bij het leven en mensen/dieren liefhebben en je kunt daarmee dealen, en toch hebben we liever overwegend fijne gevoelens dan vervelende en verdrietige.

De clou is om niet op voorhand de angst (voor eigen "negatieve" of vervelende gevoelens die bij verlies en verwerking horen) de overhand te laten krijgen en dat is niet altijd zo gemakkelijk.

Dan kun je nog altijd vertrouwen houden in dat je daar vroeg of laat ook wel weer overheen komt.

Die gevoelens kun je dus in bepaalde mate toelaten en dat dat erg/shit zou zijn, en toch in het vertrouwen dat je ook zo'n mindere periode zult kunnen handellen, ook al zul je dan een tijdje niet op je best en happy-de-peppy zijn.

Dat hoeft namelijk ook niet altijd, geen mens is dat altijd maar.

Optimistisch blijven is dan de kunst, zolang ook dat gunstige scenario nog steeds een reele optie is.

Ik mis mijn hutje nu!

Het is zulk mooi weer nog, dit hele weekend met volop zon

Uitgelezen kans om de hele dag buiten te zijn, want ik ben een buitenmens.

Misschien morgen een dagje, want ik durf nu even niet weer van huis te zijn 's avonds/ 's nachts.

Straks het nieuwe huis van mijn zus bekijken in de stad en zullen we daar wel een terrasje opzoeken (dat is ook buiten, maar dan anders).



Gisteren met dochter puin afgevoerd en doorgereden naar de camping, 's avonds weer terug (tis toch vroeg donker, en dan koelt het meteen behoorlijk af, zijn we nog even in de sauna geweest en gezwommen (toen we naar binnen gingen was het buiten nog 17 graden, toen we buitenkwamen 13 en daarna nog samen gegeten in hutje en was het 10 graden buiten toen we weggingen). 's Nachts koelt hutje ook behoorlijk af en zelfs zo'n (mid)dagje is (afgezien van dat het benzine kost) toch een minivakantietje, je bent er echt even uit!

We willen allebei niet weg als we daar zijn. En samen onderweg zijn, genieten, wandelen en zwemmen is altijd gezellig, we kletsen wat af



Fijn weekend allemaal!

Lekker naar buiten!

Storm, haha, ik blijf het leuk vinden om te lezen hoe verliefd je nog steeds bent!

Valesca: welkom terug. Jammer eigenlijk, dat je (men) iha pas de behoefte voelt om dichtbij jezelf te komen als er niet langer een relatie is om op te focussen.

Ik denk dat dat (ongeacht of dat een goede of slechte relatie is) meteen het grootste "gevaar" is van (liefdes)relaties: dat je het leven meer om diegene laat draaien dan om jezelf, omdat je diegene veel te veel invloed toedicht op je eigen geluk en welbevinden, en jezelf (en allerlei andere mensen en dingen die óók of zelfs nog veel meer bij kunnen dragen daaraan) een te kleine rol gaat toebedelen daarin.

En dat besef je dan pas als je focus niet langer op de ander ligt (dat kan evengoed namelijk nog voortduren als het uit is, dmv verwerkingstijd die daar nog achteraan komt) merk je dan hoe je jezelf intussen tekort hebt gedaan en je geluksgevoel daarvan hebt laten afhangen.



Komt denk ik doordat dit nog steeds een hardnekkig misverstand is, dat liefde van 1 speciaal persoon het hele verschil maakt tussen wel of niet gelukkig voelen (en als je die hebt, dat diegene dat geacht wordt jou te kunnen "geven": jou gelukkig hoort te maken, of dat gelukkig zijn automatisch (pas) samenhangt met een partner (met wie de relatie liefst onbekommerd vanzelfsprekend lekker loopt, het ontbreken van tegenslag of iig op elkaar kunnen rekenen en iemand hebben die er "altijd voor je is".



En wie weet leer je dan juist wel áf om op jezelf te (kunnen) rekenen, omdat je daar dan minder een beroep op hoeft te doen?!

Het blijft bizar dat mensen iha zelfs liever (en langer) in een slechte/destructieve relatie blijven hangen dan alleen te zijn, waarmee je eigenlijk tegen jezelf zegt dat alles beter is dan alleen met jezelf te zijn.

Dat geeft ook de boodschap dat je jezelf geen goed gezelschap vindt, je jezelf beschouwt als iemand om angstig voor te moeten zijn.

Om vervolgens na een tijdje te merken dat dat eigenlijk best meevalt,je het prima met jezelf kunt vinden en het leven nog steeds de moeite waard is, sterker nog: veel meer de moeite waard kan blijken te zijn.



Omdat mensen de invloed van die ander zwaar kunnen onderschatten, hoe dat je ook kan afleiden van jezelf, zeker als je meer bezig bent met de ander naar de zin (proberen te) maken of diens verwachtingen van jou gaat lopen proberen waar te maken, terwijl dat niet is wie jij bént, en belangrijker wordt dat hij jou goed genoeg vindt dan dat jij lekker in je vel zit.

En sommige partners hebben voornamelijk een negatieve invloed, die je beter kwijt dan rijk kunt zijn.

Veel mensen zetten zo'n relatie alleen maar voort uit gewend zijn aan elkaar, aan dat je nu eenmaal bij elkaar hoort, hoe gewoon dat is geworden dat je niet eens meer nadenkt dat er ook andere opties en een ander leven mogelijk is.



Ergens ís het natuurlijk ook een hele verantwoordelijkheid om zelf uit te vinden wat en wie nou echt bijdraagt aan lekker in je vel zitten, en wat/wie niet, jezelf stimuleren en sturen, je eigen levenswijzen ontdekken die bij jou passen enz.



Jezelf de moeite waard vinden is dus letterlijk moeite doen voor jezelf en dat betekent dus je inspannen, tijd en aandacht stoppen in ontdekken, uitproberen, ondernemend zijn, en veel mensen doen gemakkelijker meer moeite voor een ander dan voor zichzelf, of pas als het écht niet anders kan.



Wat ze met liefde voor een ander doen is voor jezelf dan opeens een opgave, "werken" aan jezelf, met jezelf aan de slag "moeten", iets lastigs en vervelends, wat nu eenmaal moet. Gek is dat eigenlijk als je het zo bekijkt, he?

Het is soms dus vooral de blik waarmee je diezelfde situatie bekijkt: "wat fijn dat ik vrij ben om mezelf die aandacht en tijd te kunnen gunnen om vanalles te doen en op te zoeken waar ik blij van word" of "wat shit dat ik er alleen voor sta, alles zelf moet doen, het met mezelf moet zien te doen, mezelf naar de zin moet zien te maken, me vermaken, er zelf iets van moet zien te bakken, het is ellendig, maar tis niet anders" oid.



Dat is als je streven allereerst is om samen met iemand het leven door te willen brengen, en in je eentje als een soort falen beschouwt, of als hooguit second best (en sommigen zelfs als ronduit vervelend of als sneu en mislukt beschouwen).

Het is imo vooral een mindset, en het scheelt enorm als je alleenzijn niet beschouwt als ongelukkige periode tussen relaties in (en die als gelukkige periodes beschouwt).



Samen of alleen, er zijn altijd de nodige positieve en negatieve gebeurtenissen die je algemene gemoedstoestand beinvloeden, of je je over het geheel genomen tevreden, gelukkig, blij voelt of teneergeslagen, eenzaam, teleurgesteld, en alles als een opgave ervaart.

In een relatie heb je weer andere uitdagingen daarbij die juist voortvloeien uit die relatie, en blijven andere eigen positieve en negatieve ervaringen evengoed voorbijkomen. Misschien zijn die dan (mag je hopen) te "delen" met elkaar, dan nog is het leven niet zonder verdriet en tegenslag of gemakkelijker als je daar een partner voor hebt: die partner geeft nooit alleen maar (in de vorm van liefde, intimiteit, arm om je heen, zorgzaamheid, aandacht, fysiek contact enz), maar vraagt dat ook van jou, een relatie is niet alleen maar nemen dus en eigen behoeften (zoals ik vaak toch lees bij singles: iemand die mij dit of dat kan geven, die arm om me heen als ik dat nodig heb), het vraagt ook veel van jouw liefde, aandacht, zorgzaamheid enz en soms is dat helemaal niet in verhouding, dat geven en nemen, vergt het veel moeite/energie of wordt het vanzelfsprekend, of niet gewaardeerd, enz.



Niets daagt eigenliefde zo uit als liefde voor/van (een) ander(en), of beter gezegd: niets daagt een gezonde verhouding tussen eigenliefde en liefde voor/van een ander zo uit als een liefdesrelatie (in bredere zin des woords, bijv ook ouders-kind(eren) en familie/vrienden/huisdieren van wie je houdt).

Storm, als naturist gaat er voor mij op mooie warme dagen niks boven dat buitenleven daar.

In de lente, herfst en winter vind ik het overal fijn en ga ik graag naar de stad en allerlei andere plekken!

In dit land/klimaat wil ik elke geschikte zomerdag aanpakken, die zich aandient, is allemaal bonus voor mij, zeker omdat we niet zo'n denderende zomer hebben gehad (en ik in eigen land gebleven ben), dus dan gaat er voor mij niks boven daar zijn, met mezelf in eigen tuintje of met anderen, lekker vrij in de ruimte kunnen bewegen (ja, binnen de beperkingen van die plek idd).



Op minder mooie dagen ben ik al in de omgeving gaan kijken daar, (en daar komt alle gelegenheid toe ook, nu het herfst gaat worden), maar elke zomerse dag pik ik als het even kan (liefst dáár) mee!

Het is een drang, haha, en hoe gezellig andere mensen en hoe leuk andere dingen ook zijn, vind ik het elders soort van "zonde" van zo'n mooie dag

Ik denk dat het komt doordat ik me daar zo vrij voel en het meest (of meest puur?) "mezelf" voel/ben/kan zijn.





Nu ff thuis in het zonnetje in eigen tuin (of ff bij de buurvrouw zometeen), straks de stad in dus, met OV, had ik ook de hele middag kunnen doen en rondslenteren, dat komt wel weer als het kouder wordt. En dat is hier 3/4 jaar zowat. Tijd zat voor nog dus!