Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Angststoornis

19-08-2017 11:44 2039 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb een angststoornis. Al jaren met ups en downs, maar nu zit ik in een flinke down. En heb het idee dat het nooit meer goed komt (terwijl ik best weer dat dat onzin is)

4 maanden geleden uitgevallen met veel lichamelijke klachten als vermoeidheid, spierpijn, vermoeide benen en duizeligheid. Bij mijn psych terecht gekomen en begonnen te werken aan de vermoeidheid. Oververmoeidheid staat altijd aan de basis van mijn angsten. Kreeg dus de diagnose overspannen. Bij mijn laatste bezoek aan de psych zijn we tot de conclusie gekomen dat de angststoornis niet zomaar weg gaat als mijn energie opgekrikt is.... tijd voor take 2. Het voelt als een soort vicieuze cirkel waarin ik gevangen zit.

Ben nu met terug van een angstige en vermoeiende vakantie met heel veel heimwee. Ik ben verdrietig, nerveus, gespannen en bang dat het altijd zo blijft. Ik ben getrouwd en moeder van het liefste (en het drukste) meisje van de wereld. Ik wil het zo graag goed doen voor hen, gewoon weer een vrolijke huisgenoot zijn die zich niet alleen maar angstig en nerveus voelt.

Wat zoek ik hier? Lotgenoten... mensen die in hetzelfde schuitje zitten en met een lach en een traan elkaar een steuntje in de rug kunnen geven. En hopelijk dan over een tijdje terug kunnen lezen en zien dat het echt wel beter wordt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Libe dat holter onderzoek heb ik gehad. Ik had ook elecroden op mijn lijf en een soort kastje om mijn nek. Elke keer als ik een overslag voelde, kon ik ergens op drukken. Ik had m een week (was bang dat er geen overslagen zouden komen als ik dat kastje droeg). Ik heb heel vaak gedrukt. Ze konden de overslagen zien, maar zagen ook dat t onschuldig was. Dus mij heeft t echt geholpen omdat ik er minder angstig was omdat ik wist t bidder ernstig was (blijft een rotgevoel, dat helaas wel)..
Dat slapen met t kastje was ook geen probleem, dus misschien toch t overwegen waard?
Alle reacties Link kopieren Quote
Sorry als ik ook niet op iedereen reageer...
Ik lees wel alles :)

Snap het helemaal Libe met die lange reistijd, ik zou dat ook niet trekken.
Alleen maar goed dat je dat van jezelf weet, hopelijk vind je gauw iets wat wat dichterbij huis is, reistijd kan zo opbreken, zeker als je dan al een lange dag hebt gehad.

Wat betreft medicatie, ik twijfel daar ook al zo lang over...
Heb wel heel lang anti depressiva geslikt maar ben er nu al zeker 7 jaar vanaf. Met veel moeite afgebouwd, maar vind het ook erg zwaar zonder.

Een tijdje terug weer een keer in paniek bij de huisarts gezeten en het weer voor laten schrijven, heb toen één zo'n pil op en daar ben ik toen zo naar en ziek van geworden, herkende de bijwerkingen meteen en het was zo heftig, ben er dus ook meteen weer mee gestopt... Nu durf ik het gewoon echt niet meer.

Ik zou het liefst iets natuurlijks slikken, ik slik nu niks... Alleen extra vitamines. Geen idee wat mogelijk zou zijn. Zeker omdat hormonen een grote rol spelen denk ik er moeten toch meer alternatieven zijn?

Hier een veel te lange dag gehad, heel erg overprikkeld, moe en zo'n beklemmend gevoel op mijn borst. Ik voel me soms gewoon overspannen...

Ben na vrijwilligers werk nog even naar mijn ouders gegaan, daarna nog boodschappen en een frietje gehaald.
In de supermarkt kwam het licht al heel raar binnen en voelde me helemaal raar en angstig.
Het voelt soms alsof er dan zo'n druk op mijn lijf zit, alsof de spanning ergens naartoe moet.

Het komt ook echt omdat ik vanmorgen vroeg op moest... Alsof ik dan al met een vermoeidheid achterstand begin en vermoeidheid is voor mij een hele grote trigger.

Gelukkig het hele weekend geen plannen, hopelijk een beetje tot rust komen.

Sorry voor mijn lange verhaal trouwens. Hopelijk voelen jullie je wat rustiger, in iedere geval een fijne avond allemaal en fijn om hier dingen kwijt te kunnen :)
Alle reacties Link kopieren Quote
kaatje71 schreef:
06-11-2019 10:10


Matz een hond lijkt me inderdaad echt een maatje. Onze 2 katten vinden ons heus wel leuk, maar blijven toch heel onafhankelijk.
Wij hebben een kitten van 5 maanden en een kat van 1.5 jaar. Die van 1.5 is heel rustig, terwijl de kitten echt heel speels is. Ze mag nog niet naar buiten en heeft energie voor 10. En als onze kat dan binnenkomt nadat hij buiten is geweest, wordt hij echt belaagd door de kleine, die is dan zo blij....
We spelen dus maar heel veel met die kleine, maar na een klein dutje staat ze weer 'aan'.
Heerlijk zo'n klein beestje! We hebben zelf ook 2 katten.
Alle reacties Link kopieren Quote
Yesss; ik neem sinds kort weer Rhodiola; is een soort natuurlijke antidepressiva (een adaptogeen) en schijnt ook goed te zijn bij hormonale klachten.

Waar ik ook veel aan heb gehad is Maca. Dit is ook een adaptogeen (google maar 's :) ) ..dit doet alleen niks meer. Schijnt dat je lichaam er aan kan wennen en dat t goed is om af en toe even te stoppen. Dit werkte maar was van korte duur.

Zo zijn er nog wel een aantal van zulke natuurlijke supplementen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Mirre73 schreef:
07-11-2019 18:12
Hallo allemaal!

Ook ik zou me graag bij jullie forum aansluiten :)
Tja...waar zal ik beginnen? Bij mij is rond mijn 27e een angststoornis geconstateerd en zo erg als de angsten toen waren is het eigenlijk nooit meer geweest(afkloppen!:) , maar het is altijd mijn gevoelige plek gebleven en in periodes dook het weer op...

Nou...in zo'n periode zit ik nu dus ook en merk net hoe fijn het is om hier zoveel herkenning te lezen!

Ik zit in een drukke periode (ben op mn 43e met een opleiding begonnen en nu in mijn laatste jaar), ben erg gevoelig voor stress...het beoordeeld worden (en dat hoort er uiteraard bij in de opleiding)...en tja...dan ga ik weer op lichamelijke kwaaltjes letten,die er uiteraard dan ook zijn☺ en voor ik het weet ben ik weer aan het hypochonderen!

Naja....de paniek zit er weer in en ik hoop hier dingen te kunnen delen en jullie verhalen te lezen!

Liefs, "Mirre"
Hoi! Ik ben ook net aangesloten maar welkom :-D Wat ontzettend stoer trouwens dat je weer met een opleiding bent begonnen!
Alle reacties Link kopieren Quote
Dankjewel voor de tips Matz :)
Ik ga daar eens wat over uitzoeken en ik wil echt iets gaan slikken.
Ik vind het eerlijk gezegd geen doen meer zo :(

Was vanmorgen al vroeg wakker, ik dacht hey het gaat wel. Wilde net even naar een hobby winkel gaan, maar werd eigenlijk al misselijk en twijfelachtig toen ik de deur uitging, stond net bij de bushalte en ben maar weer omgedraaid. Dan overvalt het me weer.. de vermoeidheid van gisteren zit ook nog in mijn lijf.

Zit nu weer op de bank met een kopje thee, kan mijn rust maar niet vinden en wil dan misschien ook te snel... Vanmiddag misschien maar even een boswandeling maken of nog een poging om naar die winkel te gaan, maar echt frustrerend. Ik wil gewoon door... Misschien dat ik daarom ook vanmorgen dan zo gehaast dingen ga doen, wat dus ook weer averechts werkt :cry:
Alle reacties Link kopieren Quote
Mirre73 schreef:
07-11-2019 18:12
Hallo allemaal!

Ook ik zou me graag bij jullie forum aansluiten :)
Tja...waar zal ik beginnen? Bij mij is rond mijn 27e een angststoornis geconstateerd en zo erg als de angsten toen waren is het eigenlijk nooit meer geweest(afkloppen!:) , maar het is altijd mijn gevoelige plek gebleven en in periodes dook het weer op...

Nou...in zo'n periode zit ik nu dus ook en merk net hoe fijn het is om hier zoveel herkenning te lezen!

Ik zit in een drukke periode (ben op mn 43e met een opleiding begonnen en nu in mijn laatste jaar), ben erg gevoelig voor stress...het beoordeeld worden (en dat hoort er uiteraard bij in de opleiding)...en tja...dan ga ik weer op lichamelijke kwaaltjes letten,die er uiteraard dan ook zijn☺ en voor ik het weet ben ik weer aan het hypochonderen!

Naja....de paniek zit er weer in en ik hoop hier dingen te kunnen delen en jullie verhalen te lezen!

Liefs, "Mirre"
Welkom Mirre!

Wat knap joh dat je op je 43e met een opleiding begonnen bent!
Ik herken wel wat je schrijft..in tijden van stress of verandering krijg ik ook last van hypochondrie, niet zozeer van sensaties in mn lichaam maar iets wat ik zie (bijv een bultje wat er al jaren zit :facepalm: ) waar ik me ineens druk om ga maken. Ik heb de opleiding Doktersassistente gedaan en die medische kennis is soms handig maar vaak ook niet..
Het is een vorm van controle denk ik.

Hormonen spelen ook mee..bij jou ook? In de 40 gaan vrouwen soms al wat de hormoonverschuivingen/daling merken (perimenopauze). Ik ben 41 en heb omstreeks mn menstruatie dat mijn angsten weer erg naar voren komen. Dan kan ik slecht relativeren..
Alle reacties Link kopieren Quote
Hai iedereen,

Ik heb een aantal weken niks geschreven maar wel meegelezen. Vorige week had ik mijn laatste groepstherapie dat 4 weken duurde, tussendoor ook nog individuele gesprekken gehad. Volgende week begin ik met een andere groepstherapie, ik merk dat ik in een groep mijn emoties slecht onder controle heb. Maar dat vind ik niet erg, ik zie het als een leerproces omdat ik voorheen altijd wel mensen om mij heen had.

Ik wil iets delen waarvan ik zo een terugslag heb gekregen, vorige week heeft een vriendin van mij aangegeven dat ze niet meer met mij wil omgaan. Het was een stormbezoek van een paar minuten en voor ik het wist was ze weg. En mij verbaasd achterlatend het was ook totaal geen gelijkwaardig gesprek. Sindsdien erg emotioneel, paniek en vol twijfel over mezelf. Het liefst wil ik het niet groter maken dan het is maar het raakt mij. Ik moest vanochtend naar therapie en kwam 2 bekenden onderweg tegen, ik word er bijna paranoide van dat ik na hallo en dag ontweken word.

Een heel verhaal misschien ook wat warrig.
Alle reacties Link kopieren Quote
Welkom nieuwe mensen!
Het lukt niet om op iedereen te reageren, maar ik lees jullie.
Vlin02der. Wat onwijs naar voor je.. Ik zou er ook verdrietig om zijn en onzeker van worden Vooral als je niet weet wat je fout heb gedaan.
Misschien kun je haar en kaart sturen waarin je om uitleg vraagt, zodat je in elk geval weet wat de reden is. Veel sterkte meis :hug:
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat rot Vlinder.. :hug: raar ook van die vriendin. Hebben jullie ruzie gehad of was er iets voorgevallen?
Als je liever niet in detail wil treden snap ik dat hoor.
Maar het klinkt niet echt fair van haar om zo met iemand om te gaan.
Zoek het niet bij jezelf, sommige mensen zijn nou eenmaal niet wat je nodig hebt en daar kom je dan misschien op zo'n rot manier achter. Kun je er wel met iemand over praten en het een beetje loslaten?

Hier gaat het vandaag redelijk. Even rustig aan gedaan het weekend en wat dingetjes op een rij gezet. Sommige dingen wat beter gaan plannen en wat meer rust inlassen.

Vanmorgen voelde ik me wel weer gespannen en hoofdpijnerig op vrijwilligers werk maar het was qua drukte gelukkig goed te doen.
Had nog een beetje energie over vandaag dus nog zitten schilderen, een hobby die ik sinds kort weer heb opgepakt :)
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zag deze topic en wilde graag reageren

Sinds donderdag gestart met Sertraline 25mg ivm een gegeneraliseerde angststoornis. Ik heb het echt onderschat: thuis ging het goed en vandaag weer aan het werk gegaan (7:00 beginnen) . Vanochtend hele rare paniek en onrust in mijn lichaam, ontzettend eng, daarbij echt kramp in mijn kaak. Ik ben naar huis gegaan. Zijn dit bekende klachten bij AD? Hoe gingen jullie ermee om? Thuis ging het prima dus raar dat het op het werk zo eng verliep, misschien omdat het zo vroeg was? Ik neem de tablet savonds in.

Ik moet de gehele week nog werken eigenlijk. Als ik op 25 mg al zo heftig reageer?! Na dit van vandaag twijfel ik sterk er aan of ik er wel goed aan doe dit te slikken...
Alle reacties Link kopieren Quote
Dank voor jullie reactie, ik heb er ook over nagedacht om haar te mailen of iets dergelijks. Er is naar mijn weten niks bijzonders voorgevallen, ik voelde mij juist heel veilig bij haar en heel af en toe sprak ik wel is over mijn angst en paniekaanvallen, en dat is waar ze niet mee kon omgaan. Terwijl ik het voor mijn gevoel heel beknopt heb gehouden en niet teveel over het emotionele aspect heb gehad. Maar goed, ik zal hiermee moeten dealen.

Fijne avond maar vooral voor iedereen een goede nachtrust :hug:
Alle reacties Link kopieren Quote
Klavertje4 welkom.

Wat vervelend voor je, ik denk dat een ieder anders reageer op ad en vaak heeft het tijd nodig, zoals ik begreep een week of 6. Heb je de medicatie van huisarts of pschychiater gekregen? Anders morgen even informeren daarover, ik lees nooit de bijsluiter wat de bijverschijnsels kunnen zijn want dan krijg ik het spontaan. Ik zelf heb 2 maanden ad geslikt maar ben daar toen mee gestopt omdat ik er alleen maar beroerder van werd. Maar wat ik al zei, ieder mens reageer anders.

Sterkte
Alle reacties Link kopieren Quote
Klavertje4; ja dat herken ik wel wat je omschrijft. Er zijn volgens mij wel meer topics over betreft starten met AD..misschien heb je daar wat aan?

Soms schrijven artsen iets rustgevends voor als iemand veel last van onrust heeft. Het gaat sowieso weer over; kan bij t inwerken horen maar is niet fijn.

Ik heb 2 jaar geleden mijn AD opgehoogd en toen had ik er ook weer last van.

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven