Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
donderdag 8 oktober 2015 om 08:04
Ik herken wel wat Hans schrijft: dat mensen anders reageren als ze weten dat ik autisme heb. Ineens gaan ze bedenken dat ik dan dus geen humor heb, of alles letterlijk neem, of niet tegen verandering kan. En dan gaan ze anders op me reageren.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
donderdag 8 oktober 2015 om 08:16
Een kennis die ik het heb verteld plaatst ook alles wat ik zeg in het kader autisme, terwijl ik naast autist ook nog gewoon mijn eigen karakter ben.
Haar kind heeft onlangs de diagnose gekregen en toen vond ze er niks beters op dan het gedrag van haar zesjarige af te spiegelen op mij
Mensen schijnen ook te denken dat je ineens expert bent in ontwikkelingsstoornissen, of komen me vertellen dat hun ex heel waarschijnlijk ook autisme heeft.
Meestal is die ex dan een eikel eerste klas en zijn mensen zeer verbaasd als ik me beledigd voel door die vergelijking
@Mietrot: ik mankeer 'helaas' niks meer dan alleen autisme en functioneer op het eerste zicht normaal tot goed.
Ik heb het er met mijn auticoach over gehad en zij acht de kans extreem klein dat ik in aanmerking kom voor een uitkering.
Ik zou het inderdaad kunnen proberen, maar ik ben bang dat de hoop en de ontgoocheling me dan weer te veel energie gaat kosten, energie die ik liever aan mijn gezin besteed
Haar kind heeft onlangs de diagnose gekregen en toen vond ze er niks beters op dan het gedrag van haar zesjarige af te spiegelen op mij
Mensen schijnen ook te denken dat je ineens expert bent in ontwikkelingsstoornissen, of komen me vertellen dat hun ex heel waarschijnlijk ook autisme heeft.
Meestal is die ex dan een eikel eerste klas en zijn mensen zeer verbaasd als ik me beledigd voel door die vergelijking
@Mietrot: ik mankeer 'helaas' niks meer dan alleen autisme en functioneer op het eerste zicht normaal tot goed.
Ik heb het er met mijn auticoach over gehad en zij acht de kans extreem klein dat ik in aanmerking kom voor een uitkering.
Ik zou het inderdaad kunnen proberen, maar ik ben bang dat de hoop en de ontgoocheling me dan weer te veel energie gaat kosten, energie die ik liever aan mijn gezin besteed
donderdag 8 oktober 2015 om 09:56
Ik had bedacht dat ik het aan iedereen zou vertellen. Ik heb met dit soort dingen nogal 'last' van zendingsdrang. Kan ik mensen meteen uitleggen dat iedere autist anders is enzo.
Maar toen ik de diagnose eenmaal had ben ik toch voorzichtig geworden met vertellen. Juist omdat sommige mensen dan niet meer in staat (b)leken om verder te kijken dan mijn diagnose.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
donderdag 8 oktober 2015 om 09:59
Ik ben er op zich vrij open over. Ik vind oogcontact verschrikkelijk moeilijk, en hoe meer ik daarover in de zenuwen zit, hoe moeilijker dat wordt, en dan merk ik dat mensen er toch naar gaan zoeken en dat maakt me nog zenuwachtiger...
Aan mensen die ik denk te kunnen vertrouwen heb ik het dan ook vrij vlug verteld, idem met huisarts etc.
Het feit dat ik er dan niet meer oogcontact 'moet' maken, maakt het me juist gemakkelijker dat wel te doen.
Blijft natuurlijk nog de toevallige passant: kassierster, postbode, klanten op werk,... waar oogcontact een issue blijft, maar ik kan en wil uiteraard niet met een sticker op mijn voorhoofd gaan lopen.
Maar bij de mensen met wie ik regelmatig en intensiever contact heb heeft het wel de spanning weggehaald. Mensen dachten soms dat ik boos wat oid, en die weten nu ook dat het aan mij ligt en niet aan hen
Aan mensen die ik denk te kunnen vertrouwen heb ik het dan ook vrij vlug verteld, idem met huisarts etc.
Het feit dat ik er dan niet meer oogcontact 'moet' maken, maakt het me juist gemakkelijker dat wel te doen.
Blijft natuurlijk nog de toevallige passant: kassierster, postbode, klanten op werk,... waar oogcontact een issue blijft, maar ik kan en wil uiteraard niet met een sticker op mijn voorhoofd gaan lopen.
Maar bij de mensen met wie ik regelmatig en intensiever contact heb heeft het wel de spanning weggehaald. Mensen dachten soms dat ik boos wat oid, en die weten nu ook dat het aan mij ligt en niet aan hen
donderdag 8 oktober 2015 om 16:04
Ik vind dat er veel overeenkomsten zijn tussen mensen met autisme, dezelfde problematiek in meer of mindere mate. Ik zou daarom zeggen dat de benaming ASS, dus autismespectrumstoornis, terecht is. Ik heb PDD/NOS, maar ik herken veel van mijzelf bij mensen van het Syndroom van Asperger. Ik vermoed daarom dat ik ook kenmerken heb van Asperger. Vroeger werd ik asperge genoemd (dus Asperger foutief uitgesproken als asperzje).
World of Warcraft: Legion
donderdag 8 oktober 2015 om 16:15
Zolang ik mijn mond hou en zolang anderen - terwijl ik mijn mond hou - niet vermoeden dat ik autisme heb, is er niets aan de hand. Het wordt een probleem als ze op eigen houtje gaan vaststellen dat ik autisme heb (terwijl alleen een psycholoog, een psychiater of iemand met een daaraan verwant beroep dat zou moeten diagnostiseren) of als ik gewoon zeg dat ik autistisch ben. Dan gaan mensen mij te veel betuttelen en gaan zij bepalen wat goed voor mij is, terwijl ik dat echt zelf kan. Er zijn autisten met een grotere zorgvraag dan ik, en die wonen dan in een woonvorm of in een instelling (afhankelijk van de ernst). Ik bepaal zelf of ik tegen veranderingen kan; in de meeste gevallen gewoon wel, terwijl andere autisten daar misschien minder goed tegen kunnen. Autisten hebben in meer of mindere mate last van veranderingen, van verstandelijke beperking, van gebrek aan inlevingsvermogen, van gebrek aan sociale en communicatieve vaardigheden, van niet weten hoe social talk (of praten over koetjes en kalfjes werkt), van introversie, etc. Dat verschilt per autist.
Tel daar dan ook de stigmatisering van mensen met autisme op, en een hoop kolder dat er op het internet te vinden is. Daar word ik soms niet vrolijk van.
In die zin wel. Daarvoor hebben we de UVW en de CIZ-indicatie. Er moet een duidelijke diagnose zijn, omdat alleen autisten daarvoor in aanmerking komen. Ik ben overigens druk doende om die stagnatie in mijn ontwikkeling in te lopen. Volledig zelfstandig wonen is voor een realiseerbaar doel. Op dit moment heb ik zeer weinig begeleiding en regel ik bijna alles zelf. Het probleem is nog het werk en het vinden van een partner.
World of Warcraft: Legion
donderdag 8 oktober 2015 om 16:28
Dat heb ik een keer met een relatietherapeut gehad (ik was zelf niet in therapie, maar de situatie zit iets anders in elkaar). Zodra ze wist dat ik autistisch was, begon ze tegen mij te praten als tegen een klein kind... Maar ik ben een volwassen man! Ik zal eens een leuk grapje uithalen. Die kans kreeg ik omdat zij haar agenda op tafel wou leggen, maar dat ging mis omdat de tafel korter was dan dat zij dacht, en ze keek niet goed waar zij het neerlegde. Ik zei: "De tafel was te kort!"
World of Warcraft: Legion
donderdag 8 oktober 2015 om 16:43
Om
Van zendingsdrang heb ik geen last. In mijn familie en schoonfamilie zijn een hoop autisten en onder mijn vrienden ook een paar.
Bij mijn lichamelijke ziekte heb ik die drang trouwens wel meer dus ik snap je wel.
Maar inderdaad, ik ben en blijf gewoon wie ik ben. Dezelfde persoon met wie mensen bevriend zijn geraakt. De diagnose voegt daar niet aan toe en doet daar niks aan af.
Van zendingsdrang heb ik geen last. In mijn familie en schoonfamilie zijn een hoop autisten en onder mijn vrienden ook een paar.
Bij mijn lichamelijke ziekte heb ik die drang trouwens wel meer dus ik snap je wel.
Maar inderdaad, ik ben en blijf gewoon wie ik ben. Dezelfde persoon met wie mensen bevriend zijn geraakt. De diagnose voegt daar niet aan toe en doet daar niks aan af.
donderdag 8 oktober 2015 om 17:32
Het onderscheid tussen PDD-NOS en Asperger is helemaal niet zo duidelijk. Het is niet voor niets dat dat onderscheid in de DSM5 verdwijnt.
Dus als je PDD-NOS als diagnose hebt MOET je wel Asperger-trekjes hebben. Die twee zijn namelijk hetzelfde.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
donderdag 8 oktober 2015 om 20:05
Denk dat het iets anders zit maar verbeter me gerust als ik het mis heb.
PDD-NOS diagnose werd volgens de DSM-IV gesteld als er wel kenmerken van autisme werd getoond maar niet aan alle criteria werd voldaan. Vandaar de 'NOS', not otherwise specified. Een hele ruime allegaarbak dus, die naar mijn idee nogal twijfelachtig is. Iedereen (en zeker kinderen en jongeren) kan op enig (test)moment in een bepaalde periode in het leven 'autistische' kenmerken vertonen. Gelukkig is PDD-NOS geen diagnose meer sinds DSM-V. Dat maakt de kans op onjuiste diagnostiek binnen het autistisch spectrum een heel stuk kleiner.
Daarnaast is bijv. laag IQ ook 1 van de kenmerken van PDD en van PDD-NOS terwijl het Syndroom van Asperger alleen de autisten met bovengemiddeld tot hoog IQ omvat.
donderdag 8 oktober 2015 om 20:40
Dat vind ik overigens wel merkwaardig. Ik had de diagnose PDD/NOS maar wel hoogbegaafdheid of bovengemiddelde begaafdheid. Het Syndroom van Asperger zou dan de juiste diagnose zijn geweest.
Ik had wel tot mijn 5e een ernstige taalachterstand (ondanks dat ik nu 4 talen vloeiend spreek). Ik was bovendien ernstig autistisch. Ik zou voor het Syndroom van Asperger niet in aanmerking komen. Waarschijnlijk kreeg ik daarom de diagnose PDD/NOS. Ik denk dat het Syndroom van Asperger beter bij mij past als ASS niet de uiteindelijke overkoepelende stoornissengroep was geworden.
World of Warcraft: Legion
donderdag 8 oktober 2015 om 20:59
Oogcontact vind ik ook moeilijk. Ik knipperde soms ook veel met mijn ogen. Als ik zenuwachtig ben gaat dat automatisch. Klasgenoten op de middelbare school gingen dan expres voor me staan om me aan te staren en soms achtervolgden ze me. Heel irritant. Bij mensen wie ik vertrouw heb ik dat veel minder.
Langs iemand heen kijken bij negeren vind ik ook moeilijk. Zo woont er een vrouw achter me die me altijd heel vies aankijkt als ik haar tegenkom. Zo van top tot teen. Ik voel me echt ongemakkelijk dan en dan bonkt het even in mijn keel. Ik trek me zulke dingen gauw aan helaas. Het liefst zou ik gewoon vies terug willen kijken of een houding hebben dat het me niet interesseert. Maar dat lukt op dat moment niet. Dan probeer ik heel neutraal voor me te kijken, maar zie haar dan nog wel vanuit mijn ooghoek.
Ik zie dat andere mensen dat gewoon kunnen negeren zonder een onzekere houding en dat wil ik ook.
Langs iemand heen kijken bij negeren vind ik ook moeilijk. Zo woont er een vrouw achter me die me altijd heel vies aankijkt als ik haar tegenkom. Zo van top tot teen. Ik voel me echt ongemakkelijk dan en dan bonkt het even in mijn keel. Ik trek me zulke dingen gauw aan helaas. Het liefst zou ik gewoon vies terug willen kijken of een houding hebben dat het me niet interesseert. Maar dat lukt op dat moment niet. Dan probeer ik heel neutraal voor me te kijken, maar zie haar dan nog wel vanuit mijn ooghoek.
Ik zie dat andere mensen dat gewoon kunnen negeren zonder een onzekere houding en dat wil ik ook.
donderdag 8 oktober 2015 om 21:12
Oeh, herkenbaar, hondenmens, altijd 'bang' voor wat mensen van me denken.
Ik heb dan ook nog een heel sterke mimiek, mensen zien echt direct aan mij hoe ik over iets denk, daarin ben ik eerlijk gezegd jaloers op auti's met een vlakke gelaatsuitdrukking.
Iemand die mij echt wil raken ziet dus ook onmiddellijk aan me dat ik effectief geraakt ben.
Het idee bekeken te worden vind ik ook vreselijk, alsof mensen in mijn ziel proberen te kijken.
Mijn katten gaan vaak op een meter van me zitten en me aanstaren, vreemd genoeg kan ik dat van hen wel verdragen
Ik heb dan ook nog een heel sterke mimiek, mensen zien echt direct aan mij hoe ik over iets denk, daarin ben ik eerlijk gezegd jaloers op auti's met een vlakke gelaatsuitdrukking.
Iemand die mij echt wil raken ziet dus ook onmiddellijk aan me dat ik effectief geraakt ben.
Het idee bekeken te worden vind ik ook vreselijk, alsof mensen in mijn ziel proberen te kijken.
Mijn katten gaan vaak op een meter van me zitten en me aanstaren, vreemd genoeg kan ik dat van hen wel verdragen
donderdag 8 oktober 2015 om 21:43
Ik heb twee maanden terug de stap naar de huisarts gewaagd. Ik had altijd het gevoel anders te zijn, paste niet in groepen, sociaal liet het te wensen over en nog een heel rijtje.. Had het er al vaak met mijn vriend over gehad en was er eigenlijk zwaar van overtuigd dat het inderdaad wel autisme zou zijn. Uiteindelijk heb ik de stap naar de huis arts gezet omdat ik wou weten of ik daadwerkelijk "wat mankeer" of dat ik gewoon gek ben (in de zin van dat ik sociaal oa niet spoor). Ik wou gewoon voor mezelf de bevestiging, dat zou namelijk zo veel verklaren..
Ha heeft me doorverwezen naar de geestelijke gezondheidszorg en daar heb ik twee gesprekken gehad. Deze waren eigenlijk meer een vooronderzoek voor hun, mocht het erop lijken dat het daadwerkelijk autisme was, dan zou ik me officieel kunnen laten testen.
Na deze twee gesprekken waren ze er wel over uit dat het Asperger zou zijn. Echter was het maar de vraag of ik dit ook daadwerkelijk officieel zou laten testen. Als uit die officiële test zou komen dat het inderdaad Autisme zou zijn, dan krijg je overal een aantekening. Die stempel, want dat is het dan wel, blijft je je hele leven achter volgen.
Ik heb er dus wel voor gekozen om me NIET officieel te laten testen. Ik wou voor mezelf gewoon een bevestiging dat ik niet gek ben, maar dat er gewoon een reden is voor mijn afwijkende gedrag. Ik kan me tot noch toe prima redden en mocht ik in de toekomst toch behoefte hebben aan enige begeleiding of wat dan ook, dan kan ik me altijd nog officieel laten diagnosticeren.
Ik heb het verder ook niemand verteld, heb toch het gevoel dat je er altijd op aangekeken wordt. Ik red me er prima mee, en gelukkig kan ik samen met mijn vriend stomme grappen over maken..
Meer mensen die zich onofficieus hebben laten testen en het niet officieel gemaakt hebben?
Ha heeft me doorverwezen naar de geestelijke gezondheidszorg en daar heb ik twee gesprekken gehad. Deze waren eigenlijk meer een vooronderzoek voor hun, mocht het erop lijken dat het daadwerkelijk autisme was, dan zou ik me officieel kunnen laten testen.
Na deze twee gesprekken waren ze er wel over uit dat het Asperger zou zijn. Echter was het maar de vraag of ik dit ook daadwerkelijk officieel zou laten testen. Als uit die officiële test zou komen dat het inderdaad Autisme zou zijn, dan krijg je overal een aantekening. Die stempel, want dat is het dan wel, blijft je je hele leven achter volgen.
Ik heb er dus wel voor gekozen om me NIET officieel te laten testen. Ik wou voor mezelf gewoon een bevestiging dat ik niet gek ben, maar dat er gewoon een reden is voor mijn afwijkende gedrag. Ik kan me tot noch toe prima redden en mocht ik in de toekomst toch behoefte hebben aan enige begeleiding of wat dan ook, dan kan ik me altijd nog officieel laten diagnosticeren.
Ik heb het verder ook niemand verteld, heb toch het gevoel dat je er altijd op aangekeken wordt. Ik red me er prima mee, en gelukkig kan ik samen met mijn vriend stomme grappen over maken..
Meer mensen die zich onofficieus hebben laten testen en het niet officieel gemaakt hebben?
donderdag 8 oktober 2015 om 21:47
Zoals de eerste psychiater van mijn zoon het aan mij uitlegde: voor PDD/NOS heb je minder kenmerken nodig dan voor Asperger of klassiek autisme.
Aard van de kenmerken en IQ spelen daarbij geen rol, hoewel Asperger wel minimaal een normaal IQ vereist geloof ik.
De verschillende diagnoses waren meer gebaseerd op de combinatie van kenmerken, maar dat was nogal subjectief en behoorlijk afhankelijk van o.a. de onderzoeker.
Mijn jongste kreeg eerst een voorlopige PDD-NOS-diagnose, daarna een definitieve. En twee jaar later werd de diagnose omgezet in Asperger. Inmiddels staat er ASS op zijn diagnose.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
donderdag 8 oktober 2015 om 22:19
Ik herken dat ook. Bang wat anderen van mij vinden, in het bijzonder van vrouwen. Als vrouwen mij aanstaren, weet ik nooit wat ik ervan moet denken. Als ik naar een vrouw kijk, kijkt ze snel de andere kant op, alsof ze door mij betrapt werd. Ze zou mij leuk kunnen vinden, maar zonder ooit een relatie te hebben gehad, twijfel of dat echt zo is. Mannen die mij aanstaren vind ik minder lastig, tenzij ze dat lang of doordringend doen, maar dat gebeurt zelden. De meeste mensen die mij aanstaren zijn vrouwen.
Waarschijnlijk boeit het jou niet wat katten van jou denken.Mijn katten gaan vaak op een meter van me zitten en me aanstaren, vreemd genoeg kan ik dat van hen wel verdragen
Als ze negatief over jou denken, wat voor gevolgen zou dat hebben?
World of Warcraft: Legion
donderdag 8 oktober 2015 om 22:24
Die diagnose is inderdaad een nadeel, terwijl dat niet zou moeten zijn, dus terwijl dat een voordeel zou moeten zijn, omdat een gerichte behandeling of vaardigheidscursussen etc. mogelijk moet zijn zodat men vooruitgang kan boeken. Helaas is de realiteit anders. Het is een schandaal dat in 1944 Hans Asperger onderzoek deed naar autisme (dat feit op zich uiteraard niet), maar wel dat er sindsdien niet veel is veranderd.
World of Warcraft: Legion
donderdag 8 oktober 2015 om 22:43
Helder Solo, ik snap je en mee eens. Je schrijft dat de eerste psychiater van je zoon aangaf dat er voor de diagnose PDD-NOS minder kenmerken nodig zijn dan voor Asperger of klassiek autisme. En dat in jouw ervaring de diagnostiek bij jouw zoon nogal subjectief en behoorlijk afhankelijk was van de onderzoeker: Dat is precies wat ik bedoelde te zeggen.
PDD-NOS bestaat niet, ook niet in DSM-IV. Het is niets. Het is geen echte diagnose zoals Asperger of klassiek autisme. Het geeft alleen aan dat er ontwikkelingsstoornissen (PDD) zijn geconstateerd door een (kinder)psychiater op het moment van testen/onderzoeken en bijvoorbeeld belangrijke aspecten zoals de (zeer jonge?)leeftijd/achtergrond/omgevingsfactoren van de (meestal jeugdige) onderzochte speelden hierin geen enkele rol. En was er ook nog sprake van een momentopname. Heel ongenuanceerd en eigenlijk weinig wetenschappelijk want ongefundeerd. Een ontwikkelingsstoornis (PDD dus) kan ook volkomen los staan van autisme.
PDD-NOS als term is alleen in het leven geroepen om declaraties richting de verzekeraar te kunnen verantwoorden, het weg te kunnen boeken. Want bij een diagnose door een (kinder)psychiater kunnen medicijnen (Risperdal, Straterra) worden voorgeschreven. Voornamelijk de farmaceutische industrie had belang bij de term PDD-NOS.
PDD-NOS bestaat niet, ook niet in DSM-IV. Het is niets. Het is geen echte diagnose zoals Asperger of klassiek autisme. Het geeft alleen aan dat er ontwikkelingsstoornissen (PDD) zijn geconstateerd door een (kinder)psychiater op het moment van testen/onderzoeken en bijvoorbeeld belangrijke aspecten zoals de (zeer jonge?)leeftijd/achtergrond/omgevingsfactoren van de (meestal jeugdige) onderzochte speelden hierin geen enkele rol. En was er ook nog sprake van een momentopname. Heel ongenuanceerd en eigenlijk weinig wetenschappelijk want ongefundeerd. Een ontwikkelingsstoornis (PDD dus) kan ook volkomen los staan van autisme.
PDD-NOS als term is alleen in het leven geroepen om declaraties richting de verzekeraar te kunnen verantwoorden, het weg te kunnen boeken. Want bij een diagnose door een (kinder)psychiater kunnen medicijnen (Risperdal, Straterra) worden voorgeschreven. Voornamelijk de farmaceutische industrie had belang bij de term PDD-NOS.
donderdag 8 oktober 2015 om 22:51
Over het boeken van vooruitgang: Zolang ik de regie heb over zaken en/of zolang ik gestimuleerd word in zaken, kan ik zeer veel bereiken. Dat is op het gebied van zelfredzaamheid, alles wat komt kijken bij zelfstandig wonen (mijn begeleidster gaf als idee om volledig zelfstandig te gaan wonen, een mijlpaal): financiën, zelfzorg, gezond eten, niet te laat naar bed, schoonmaken, dagbesteding, vermaak. Ook op het gebied van reizen. Ik kan geheel zelfstandig en zonder problemen een week mijn vakantie doorbrengen in een vreemde hoofdstad in het buitenland.
Als anderen een vinger in de pap hebben, ben ik in het boeken van vooruitgang beperkt: sociale en communicatieve vaardigheden (deze zaken gaan overigens wel vooruit omdat ik hier meer medewerking in krijg), werkgelegenheid, het vinden van een partner (het vinden, niet als men al in een relatie zit). Dan valt en staat alles met de medewerking of weigering tot medewerking van anderen. Mijn conclusie is dat er weinig echt sociale niet-autisten zijn.
Als anderen een vinger in de pap hebben, ben ik in het boeken van vooruitgang beperkt: sociale en communicatieve vaardigheden (deze zaken gaan overigens wel vooruit omdat ik hier meer medewerking in krijg), werkgelegenheid, het vinden van een partner (het vinden, niet als men al in een relatie zit). Dan valt en staat alles met de medewerking of weigering tot medewerking van anderen. Mijn conclusie is dat er weinig echt sociale niet-autisten zijn.
World of Warcraft: Legion
donderdag 8 oktober 2015 om 22:53
:
[...]
Die diagnose is inderdaad een nadeel, terwijl dat niet zou moeten zijn, dus terwijl dat een voordeel zou moeten zijn, omdat een gerichte behandeling of vaardigheidscursussen etc. mogelijk moet zijn zodat men vooruitgang kan boeken. Helaas is de realiteit anders. Het is een schandaal dat in 1944 Hans Asperger onderzoek deed naar autisme (dat feit op zich uiteraard niet), maar wel dat er sindsdien niet veel is veranderd.
Eigenlijk is het echt schandalig. Dat je huisarts en de zorgverzekering het weten is logisch. Maar zoals ze het brachten kon het zelfs problemen opleveren als ik later een hypotheek zou willen afsluiten. Overal blijft het je achtervolgen.
En aangezien ik me nu nog prima kan redden laat ik het voor nu maar zo..
donderdag 8 oktober 2015 om 23:05
Ik had overigens geen problemen met een huurappartement. Dat was gelukkig gewoon mogelijk. Toen ik daar net woonde kwam er een man op een scooter aanrijden. Daarop stond de naam van mijn wooncorporatie. Ik had een heel gesprek met hem. Hij zij dat zijn zoon autistisch was, en dus met autisme bekend was. En hij had wel meer woningen verhuurd aan mensen met autisme. Dus de wooncorporatie was niet bevooroordeeld.
Nu woon ik ongeveer anderhalf jaar daar met weinig begeleiding. In een verklaring las ik dat ik consequent de huur had betaald en dat omwonenden geen hinder van mij of klachten over mij hadden.
Nu woon ik ongeveer anderhalf jaar daar met weinig begeleiding. In een verklaring las ik dat ik consequent de huur had betaald en dat omwonenden geen hinder van mij of klachten over mij hadden.
World of Warcraft: Legion
donderdag 8 oktober 2015 om 23:11
Nee hoor. Daar hoef je niet bang voor te zijn.
De te betalen premie voor de levensverzekering die gekoppeld is aan je hypotheek kán iets hoger zijn, meer niet.
Op het aanvraagformulier voor de levensverzekering worden namelijk vragen gesteld als 'bent u momenteel onder behandeling van een psychiater', 'slikt u momenteel medicatie' en 'heeft u een psychiatrische aandoening'. Met de diagnose autisme hóef je op dat moment natuurlijk helemaal niet onder behandeling te zijn van een psych, hoef je geen medicatie te slikken en een psychiatrische aandoening is het nu ook weer niet. :-)
Zo wordt bijvoorbeeld ook gevraagd of je rookt. En hoeveel alcohol je wekelijks nuttigt. Een roker betaalt ook een hogere premie.
Logisch ook, bij het afsluiten van een levensverzekering, het is slechts risico analyse van de verzekeraar.
