Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
zondag 8 november 2015 om 14:57
Ik ben heeel lang niet meer hier geweest maar hier ben ik dan toch weer. Zit echt met mezelf in de knoei omdat ik het weer verkeerd heb gedaan. Ik chat met een leuk persoon maar ik ga weer eens te ver met mijn vragen en nieuwsgierigheid en die persoon heeft me zonder te zeggen meteen geblokkeerd en achteraf gezien volkomen logisch. Ik kan mezelf wel voor mn kop slaan,doos die ik ben. Ben blij als ik eindelijk terecht kan bij het autisme centrum om zulke dingen te leren pfff. Sorry voor het binnenvallen.
zondag 8 november 2015 om 15:18
zondag 8 november 2015 om 15:30
Fijn dat je er terug bent, ik vroeg me al een tijd af waar je bleef 
Contact maken vind ik ook een moeilijke, ben daar echt zwart-wit in: of ik blijf heel oppervlakkig en mensen echt op afstand houden, of ik laat ze direct volledig binnen en dan ben ik voor veel mensen te intens + geef ik mensen te veel kans om me een mes in de rug te steken, iets tussenin lukt me blijkbaar niet - en dan heb ik het nog niet over mijn verwachtingen tov andere mensen
Zelfs mijn man wordt er soms moe van, dat ik in contact maken geen grijs ken
Contact maken vind ik ook een moeilijke, ben daar echt zwart-wit in: of ik blijf heel oppervlakkig en mensen echt op afstand houden, of ik laat ze direct volledig binnen en dan ben ik voor veel mensen te intens + geef ik mensen te veel kans om me een mes in de rug te steken, iets tussenin lukt me blijkbaar niet - en dan heb ik het nog niet over mijn verwachtingen tov andere mensen
Zelfs mijn man wordt er soms moe van, dat ik in contact maken geen grijs ken
zondag 8 november 2015 om 16:32
Vind ik ook moeilijk.
Sowieso het inschatten van mensen.
Dat maakt me vaak heel verdrietig.
Dan denk ik dat iemand op een bepaalde manier zal reageren, terwijl de reactie uiteindelijk totáál anders is. Dat kan heel teleurstellend zijn.
Aan de andere kant kan ik dus ook positief verrast worden door de reactie van iemand. Dat is dan wel weer leuk.
Uit angst om teleurgesteld te worden, houd ik mensen in het dagelijks leven bijna altijd op afstand.
Daar voel ik me het veiligst bij.
You don't have to fit into the format
zondag 8 november 2015 om 16:53
Hoi Monica,:
Fijn dat je er terug bent, ik vroeg me al een tijd af waar je bleef
Contact maken vind ik ook een moeilijke, ben daar echt zwart-wit in: of ik blijf heel oppervlakkig en mensen echt op afstand houden, of ik laat ze direct volledig binnen en dan ben ik voor veel mensen te intens + geef ik mensen te veel kans om me een mes in de rug te steken, iets tussenin lukt me blijkbaar niet - en dan heb ik het nog niet over mijn verwachtingen tov andere mensen
Zelfs mijn man wordt er soms moe van, dat ik in contact maken geen grijs ken
Ik heb precies hetzelfde. Ik ben altijd oppervlakkig alleen bij hoge uitzondering maak ik veel contact,meestal als ik verliefd ben trouwens. Ik stel me dus ook kwetsbaar op,denk niet na over eventuele gevolgen,ben te naief en als die persoon dan ineens vreemd op me reageert raak ik in paniek en huil. Ik zit nu al zeker 4 uur te janken. Te erg.
zondag 8 november 2015 om 18:02
zondag 8 november 2015 om 18:20
Ja, in deze zin wordt het nog tegen je gebruikt ook. In dit topic heb ik wel in de gaten gekregen dat autisten te maken krijgen met vooringenomenheid bij mensen. En ik heb hier in de gaten gekregen wat een verschillen er zijn tussen mensen met asperger onderling. En het feit dat je ontslagen werd op sociale vaardigheden... dat is in dit geval gewoon muggeziften.
Maar muggeziften is nu net van deze tijd. Mensen moeten onderhand perfect zijn. Ik vind dat een rotmentaliteit. Het zint me niet.
zondag 8 november 2015 om 18:22
Zelfde probleem hier! Ik probeer er daarom voor te zorgen dat ik een immer gevuld glas in handen heb, en als het leeg geraakt dus weer opnieuw te vullen. Want ik voel me ook een beetje een janzak met mijn handen.
enerzijds krijgen ze meer handreikingen. Anderszijds meer prikkels en minder structuur dan wij vroeger. Dus gemakkelijker hebben ze het zeker niet.
En hoe ze later de wereld aankunnen, hangt tevens af hoe de maatschappij met ze om gaat en ze een plek aanbiedt. Ik vind dat de huidige maatschappij dat niet genoeg doet.
:
Wat vervelend zeg.Ik heb dan wel geen ervaring met echt verliefd zijn, maar heb wel voorbeelden met mensen die me ineens geblokt hadden omdat ik te zeurderig overkwam. Dat hoorde ik dan weer van anderen. Maar er werd niet verteld wat ik dan verkeerd zei.
Het zou fijn zijn als mensen eens wat directer waren he. Dat ze je niet aan een lijntje lieten hangen maar je gewoon lieten weten wat er mis was.
Daarom vind ik honden zo prettig in de omgang. Zo ongecompliceerd. What you see is what you get. Honden hebben echt die eigenschappen die bij mensen echt ontbreken.
zondag 8 november 2015 om 18:58
Ik ben voorzichtig en afwachtend, en tegenover vrouwen komt het vrijwel niet tot contact. Op het werk en in reisgezelschappen heb ik op een gegeven moment in de gaten dat ik goed in de groep lig. Ze vinden mij anders maar toch ook wel erg gezellig. Als ik dat vergelijk met een uitgaansgelegenheid, vind ik het jammer dat ik vrouwen niet durf aan te spreken. Wat zou het anders zijn, als ik dat wel zou durven!
World of Warcraft: Legion
zondag 8 november 2015 om 20:48
Dat laatste is heel erg herkenbaar.
M'n studieperiode was welliswaar zwaar, maar ik vond het leuk in m'n klas en ik kon goed met de mensen opschieten, dus hoewel het "in de klas zitten" enz enz allemaal energie kostte, haalde ik er ook weer energie uit op een of andere manier.
Sinds ik met m'n scriptie bezig ben, zie ik alleen nog andere mensen in de sportschool en in de supermarkt. En die ene dag in de week op mijn bijbaan (waar ik het ook wel naar m'n zin heb). Ik spreek ook echt veel minder af met vriendinnen, omdat ik er geen zin in heb ofzo. En dat is niet oke.
zondag 8 november 2015 om 21:40
zondag 8 november 2015 om 21:43
Dat is gewoon alvast de eerste test voor je autisme-onderzoek.:
Huisarts zegt: er staat hier dat de verwijsbrief goed is ontvangen
Autisme diagnostiek zegt: wellicht is het zinvol je huisarts te benaderen waar zij de brief naartoe hebben gestuurd want wij hebben nog steeds geen brief binnen
Je moet tegenwoordig ook alles zelf helemaal uitkauwen en regelen
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
maandag 9 november 2015 om 15:26
Als je het kunt, neem een hond! Met een hond heb je zo´n enorme binnenkomer bij vrouwen! Ze spreken je dan uit zichzelf wel aan.:
[...]
Ik ben voorzichtig en afwachtend, en tegenover vrouwen komt het vrijwel niet tot contact. Op het werk en in reisgezelschappen heb ik op een gegeven moment in de gaten dat ik goed in de groep lig. Ze vinden mij anders maar toch ook wel erg gezellig. Als ik dat vergelijk met een uitgaansgelegenheid, vind ik het jammer dat ik vrouwen niet durf aan te spreken. Wat zou het anders zijn, als ik dat wel zou durven!
maandag 9 november 2015 om 15:43
Ik geef niets om honden, en ik zou ervoor moeten zorgen. Het probleem is: Als ik een hond zou nemen zit hij heel vaak alleen thuis (ik heb een fulltime-baan en ik heb per jaar maar 12 weken vakantie in totaal). Er komt wel wat verantwoordelijkheid bij kijken. Ik vind het gedrag van honden overigens wel heel erg interessant (ik probeer het lichaamstaal van honden te lezen; en dat vind ik niet eens zo moeilijk, wel waanzinnig interessant); mijn zus heeft een hond.
Je moet de verantwoordelijkheid en de tijd ervoor nemen. Het is een goed bedoeld advies, maar het is voor mij niet verstandig om een hond te nemen.
Je moet de verantwoordelijkheid en de tijd ervoor nemen. Het is een goed bedoeld advies, maar het is voor mij niet verstandig om een hond te nemen.
World of Warcraft: Legion
maandag 9 november 2015 om 16:00
Op mijn werk is het vaak een chaos. Niet echt Autisme-vriendelijk. Ik doe inpakwerk en er gaat elke week wel wat mis. De ene keer is het werk niet compleet geleverd. De andere keer wordt het verkeerd uitgelegd. Dan zijn we al een paar uur aan het inpakken en moet het ineens weer anders. Dubbel werk dus. De leiding stelt ook weinig voor. Ze zitten vaker in het kantoor te kletsen dan dat ze op de cliënten letten. De laatste tijd geven ze informatie maar half. Als je dan de leiding vraagt hoe het ingepakt moet worden, word er gezegd: "Weet je dat nou nog niet?" Dan ga je nog denken dat het aan jezelf ligt. Maar iedere partij moet anders worden ingepakt. Je moet alles apart vragen, ook waar het inpakmateriaal ligt. In plaats van dat in het algemeen te zeggen moeten de cliënten het maar uitzoeken. Dat soort dingen gebeuren vaak de laatste tijd. Steeds maar dat veranderen. Ik krijg er wat van. Iedereen klaagt erover, maar voor een Autist is het helemaal irritant.
maandag 9 november 2015 om 17:25
Ik denk dat dat weinig gaat opleveren. Heel die staf luistert weinig naar de mensen. Of je wordt niet geloofd als er problemen zijn. De schuld wordt meestal op de cliënten geschoven. Of je wordt ineens van je plaats geroepen om in een andere groep te werken. De reden wordt er vaak niet bij verteld of voor hoe lang het is. Zo heb ik ook onverwachts een paar keer op een andere afdeling moeten helpen. Omdat ze mensen tekort hadden. Ik kreeg daar pas te horen hoe lang. Je wordt dan al uit je vertrouwde omgeving gehaald, je moet die mensen weer leren kennen. Beide keren zat ik echt niet op mijn plek, het werk lag me totaal niet. Ik kon gelukkig terug. Maar als je dat niet aangeeft, durven ze je gerust over te plaatsen. Het is een SW-bedrijf, maar er zou een A voor kunnen.
Het is dat ik nog een aantal leuke collega's heb en weinig werkdruk, maar als ik van tevoren had geweten hoe ze daar met mensen omgaan, was ik daar niet gekomen. Maar toen ik me daar aanmeldde zat ik thuis en wilde iets te doen hebben. En ik heb een vast contract. Ontslag nemen moet ik helemaal niet doen, dan ben ik mijn WSW-indicatie voorgoed kwijt. Zie dan maar weer aan werk te komen. Dan ga ik er financieel een stuk op achteruit. Dus eigenlijk zit ik eraan vast.
maandag 9 november 2015 om 20:11
Mijn zus werkt ook op een sociale werkplaats.
Juist daar wordt asociaal met personeel omgegaan. Ze worden extreem gecontroleerd, en daarmee eigenlijk gekleineerd. Er wordt met ze geschoven, en heel lomp met ze om gegaan. De arbeidsomstandigheden zijn ook niet gunstig omdat er heel veel dingen niet meer functioneren waardoor het soms te heet of juist te koud is. En ik dacht dat dat vandaag de dag allemaal niet meer mocht omdat er een arbeidswet of zo was die mensen beschermden tegen hun werkgever.
maandag 9 november 2015 om 20:11
De leiding zou m.b.v. foto's in een soort van fotoboek moeten laten zien hoe elk item ingepakt moet worden. Als je het even niet weet zou je dat boek kunnen raadplegen. En het inpakmateriaal moet op een vaste plek liggen, in een grote kast of magazijn of zo; iedereen weet waar het inpakmateriaal ligt. Dat zou een goede omgeving zijn om partijen in te pakken. Als het een beperkt aantal soorten items zijn, zou je het moeten onthouden. Maar als het te veel is, is dát niet te doen.
Er moeten vaste duidelijke regels zijn, waarvan alleen bij overmacht mag worden afgeweken.
World of Warcraft: Legion
