Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
woensdag 11 november 2015 om 09:50
"Wacht maar tot je de ware tegenkomt".
Die uitspraak zal ik wat keertjes gehoord hebben. En ik geloof best dat mensen het goed bedoelen, maar het geeft ook aan hoe weinig inlevingsvermogen veel mensen hebben, dat is niet voorbehouden aan autisten zeg maar.
Die uitspraak zal ik wat keertjes gehoord hebben. En ik geloof best dat mensen het goed bedoelen, maar het geeft ook aan hoe weinig inlevingsvermogen veel mensen hebben, dat is niet voorbehouden aan autisten zeg maar.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
woensdag 11 november 2015 om 09:59
Ja, dat zei ik al.
Dat ik het lief vind.
Hij zegt het, omdat hij op mij gesteld is, en mij hetzelfde geluk gunt als hij zelf ervaart.
Dat is zelfs héél erg lief.
Maar feit dat hij het steeds weer zegt, betekent wel dat mijn reactie toch niet echt tot hem doordringt.
Ik antwoord namelijk altijd dat ik me heel goed kan voorstellen dat een gezin geweldig is (sociaal gewenst antwoorden is een talent van me), maar dat ik net zo gelukkig ben in m'n eentje. Omdat ik me gewoon nooit alleen vóel.
Maakt verder ook niet uit.
Zolang mensen het maar niet in hun hoofd halen mij aan iemand te gaan koppelen (been there), vind ik alles best
You don't have to fit into the format
woensdag 11 november 2015 om 10:30
:
[...]
Ja, dat zei ik al.
Dat ik het lief vind.
Hij zegt het, omdat hij op mij gesteld is, en mij hetzelfde geluk gunt als hij zelf ervaart.
Dat is zelfs héél erg lief.
Maar feit dat hij het steeds weer zegt, betekent wel dat mijn reactie toch niet echt tot hem doordringt.
Ik antwoord namelijk altijd dat ik me heel goed kan voorstellen dat een gezin geweldig is (sociaal gewenst antwoorden is een talent van me), maar dat ik net zo gelukkig ben in m'n eentje. Omdat ik me gewoon nooit alleen vóel.
Maakt verder ook niet uit.
Zolang mensen het maar niet in hun hoofd halen mij aan iemand te gaan koppelen (been there), vind ik alles best
Hij gaat inderdaad voorbij aan wat JIJ al dan niet wil; zoals Solomio zegt 'gebrek aan empathie is niet exclusief voorbehouden voor autisten'.
Veel mensen zijn niet in staat om buiten hun eigen referentiekader te kijken en blijven je maar door de strot rammen wat zij als fijn ervaren.
Ik denk dat ik iets zou antwoorden in de trant van 'met al mijn ingebeelde vriendjes ben ik nooit alleen hoor', maar als collega dat dan serieus neemt, heb je ook weer een probleem natuurlijk
woensdag 11 november 2015 om 10:36
:
"Wacht maar tot je de ware tegenkomt".
Die uitspraak zal ik wat keertjes gehoord hebben. En ik geloof best dat mensen het goed bedoelen, maar het geeft ook aan hoe weinig inlevingsvermogen veel mensen hebben, dat is niet voorbehouden aan autisten zeg maar.
Ik ben wel getrouwd. Maar dan wel met een mede-autist. Voor ons werkt het. Omdat we beide wars zijn van sociaal-maatschappelijke conventies kunnen we het lekker op onze manier doen. Zo hebben we beide een eigen kamer in huis waar we ons kunnen terugtrekken. Dat hebben we allebei nodig. Kinderen gaan er dus ook niet komen.
Overigens snap ik die focus op aantallen en soorten sociale contacten niet. Wat maakt het uit hoeveel contacten ik heb en hoe dat contact eruit ziet? Het lijkt wel alsof uit die som voor niet-autisten logischerwijs een mate van eenzaamheid volgt als uitkomst.
Vorig jaar nog bij het revalidatiecentrum zelfs. Werd me gevraagd hoeveel vrienden ik had. Mijn antwoord was: 'Genoeg'. Daar namen ze geen genoegen mee, ik moest een aantal noemen. Terwijl dat aantal helemaal niks zegt over of je je eenzaam voelt.
woensdag 11 november 2015 om 10:38
:
het geeft ook aan hoe weinig inlevingsvermogen veel mensen hebben, dat is niet voorbehouden aan autisten zeg maar.
Hier nog even op terugkomend: ik merk dat ik doordat ik weet dat ik het niet van nature heb veel harder mijn best doe om mensen te begrijpen en vooral niet voor het hoofd te stoten dan niet-autisten.
Ik zie mensen zo dikwijls schijnbaar achteloos door het leven fladderen, zich nauwelijks bewust van de impact die hun gedrag heeft op anderen... Ben er enerzijds jaloers op, anderzijds snap ik niet dat je zo in het leven kunt staan - da's dan weer mijn rigide kantje
Ik pieker me soms echt suf over hoe ik dingen heb gezegd of wil zeggen; ik word dikwijls heel erg moe van mezelf
woensdag 11 november 2015 om 10:53
:
Ik denk dat ik iets zou antwoorden in de trant van 'met al mijn ingebeelde vriendjes ben ik nooit alleen hoor', maar als collega dat dan serieus neemt, heb je ook weer een probleem natuurlijk
Zelfs ingebeelde vriendjes heb ik niet, hoe triest is DAT
Ik ben trouwens bang dat hij dat inderdaad serieus zou nemen.
Waarschijnlijk zou hij vragen of ik dan geen relatie kan beginnen met één van die vriendjes.
You don't have to fit into the format
woensdag 11 november 2015 om 11:28
Er zijn soms wel situaties waarin ik het handig had gevonden om even iemand te hebben. Zoals 2 jaar geleden met Kerst bijvoorbeeld bij de familie van mijn stiefvader. Ik voelde echt tussen wal en schip. De volwassenen zitten bij elkaar en de tieners ook. Twee van de tieners hebben serieuze verkering en zitten klef te doen op de bank. Ik ging er niet bij zitten, voelde me teveel. De andere tieners gingen gamen op hun kamer. Ik snap dat ze even iets voor zichzelf willen doen, dat deed ik ook altijd thuis. Maar ik had niemand, dus ik ging maar bij mijn moeder zitten. Op zo'n moment mis ik dan een maatje.
Maar als het weer voorbij is denk ik: als ik dan wel heb, krijg ik ook de verplichting erbij om naar schoonfamilie te moeten. Dan ben ik weer blij dat ik het niet heb.
Vonden jullie de feestdagen vroeger als kind ook makkelijker dan als volwassene?
Ik wel. Tussen het eten door op mijn kamer spelen. Maar als volwassene is dat een beetje taboe. Dan hoor je bij de mensen te blijven. Als we maar met z'n vieren zijn, trek ik me wel af en toe even terug. Meestal achter de pc of boeken lezen. Zij kennen me niet anders dus dan is het een stuk relaxter.
Maar als het weer voorbij is denk ik: als ik dan wel heb, krijg ik ook de verplichting erbij om naar schoonfamilie te moeten. Dan ben ik weer blij dat ik het niet heb.
Vonden jullie de feestdagen vroeger als kind ook makkelijker dan als volwassene?
Ik wel. Tussen het eten door op mijn kamer spelen. Maar als volwassene is dat een beetje taboe. Dan hoor je bij de mensen te blijven. Als we maar met z'n vieren zijn, trek ik me wel af en toe even terug. Meestal achter de pc of boeken lezen. Zij kennen me niet anders dus dan is het een stuk relaxter.
woensdag 11 november 2015 om 11:43
woensdag 11 november 2015 om 12:10
Toch leuk om die verschillen te lezen. Het is dat we er nu een grote familie bij hebben en dat vind ik maar niks. Vroeger was het zo lekker rustig.
Waar ik wel een hekel aan had is Nieuwjaarsdag. Alle oom en tantes, neven en nichten de hand te schudden. Maar daar ben ik vanaf sinds mijn ouders zijn gescheiden.
Maar ik zit er nu aan te denken om misschien 1e Kerst niet bij mijn moeder door te brengen. Ze gaan de aanhang bij hen uitnodigen die dag, ondanks de spanningen. Omdat het toch stiefvaders' familie is, die zij ook niet aardig vind. Maar ja, ze is bij hem ingetrokken en dan kan ze moeilijk zeggen tegen die familie dat ze er niet mogen komen. Ik ben daar ook altijd welkom, maar niet verplicht.
Misschien blijf ik die dag ook thuis. Het lijkt me best relaxt. Heb het alleen nooit gedaan.
Waar ik wel een hekel aan had is Nieuwjaarsdag. Alle oom en tantes, neven en nichten de hand te schudden. Maar daar ben ik vanaf sinds mijn ouders zijn gescheiden.
Maar ik zit er nu aan te denken om misschien 1e Kerst niet bij mijn moeder door te brengen. Ze gaan de aanhang bij hen uitnodigen die dag, ondanks de spanningen. Omdat het toch stiefvaders' familie is, die zij ook niet aardig vind. Maar ja, ze is bij hem ingetrokken en dan kan ze moeilijk zeggen tegen die familie dat ze er niet mogen komen. Ik ben daar ook altijd welkom, maar niet verplicht.
Misschien blijf ik die dag ook thuis. Het lijkt me best relaxt. Heb het alleen nooit gedaan.
woensdag 11 november 2015 om 12:56
Mijn moeder heeft destijds rigoureus haar en mijn vaders familie weggeknipt, dus ik weet niet beter dan dat feestdagen iets met gezin alleen zijn.
Mijn man komt wel uit een (semi)hechte familie en daar moest ik in het begin wel aan wennen.
Een aantal van die mensen zijn me ondertussen wel dierbaar geworden, da's wel weer fijn.
Met kerst komt mijn schoonvader+vrouw eten en met oudjaar schoonzus+man+baby en blijven telkens overnachten.
Behalve de stress om het koken kijk ik er wel naar uit, zeker schoonpapa ervaar ik echt als 'een warm bad'
na de kille opvoeding die ik zelf heb gekregen.
Nieuwjaarsdag is dan weer puur overleven: eerst naar mans opa waar echt iedereen verzamelt en zoent (ik heb al een paar keer geprobeerd te beperken tot handen schudden maar dat werkt niet).
Na de middag naar mans oma waar hetzelfde verhaal zich herhaalt.
Sinds een jaar of twee ga ik na de middag alleen naar mijn moeder en gaat man met de kinderen naar oma.
Gelukkig woont iedereen minstens 2 uur rijden verder, dus nadat ik me bij mijn moeder een uurtje heb laten leegzuigen heb wel die tijd alleen in de auto om een beetje te bekomen.
Daarna duurt wel nog een week of 2 voor ik terug wat op m'n positieven ben, en dan is oudste alweer jarig.
Hoera, het is weer bijna zo ver
Mijn man komt wel uit een (semi)hechte familie en daar moest ik in het begin wel aan wennen.
Een aantal van die mensen zijn me ondertussen wel dierbaar geworden, da's wel weer fijn.
Met kerst komt mijn schoonvader+vrouw eten en met oudjaar schoonzus+man+baby en blijven telkens overnachten.
Behalve de stress om het koken kijk ik er wel naar uit, zeker schoonpapa ervaar ik echt als 'een warm bad'
na de kille opvoeding die ik zelf heb gekregen.Nieuwjaarsdag is dan weer puur overleven: eerst naar mans opa waar echt iedereen verzamelt en zoent (ik heb al een paar keer geprobeerd te beperken tot handen schudden maar dat werkt niet).
Na de middag naar mans oma waar hetzelfde verhaal zich herhaalt.
Sinds een jaar of twee ga ik na de middag alleen naar mijn moeder en gaat man met de kinderen naar oma.
Gelukkig woont iedereen minstens 2 uur rijden verder, dus nadat ik me bij mijn moeder een uurtje heb laten leegzuigen heb wel die tijd alleen in de auto om een beetje te bekomen.
Daarna duurt wel nog een week of 2 voor ik terug wat op m'n positieven ben, en dan is oudste alweer jarig.
Hoera, het is weer bijna zo ver
woensdag 11 november 2015 om 13:28
Wij hadden vroeger ook altijd nieuwjaarsreceptie met de hele familie van m'n moeders kant.
Dat zoenen vond ik altijd zo afschuwelijk.
Eén keer had ik me voorgenomen om het niet te doen.
Wat een gedoe was dat, het leverde zwaar ongemakkelijke situaties op.
Bij het schudden van de hand moest ik elke keer razendsnel zeggen dat ik 'dit jaar een keer niet ging zoenen', omdat ze dan al bijna in m'n nek hingen. Bovendien reageerde bijna iedereen heel verontwaardigd. Ze dachten allemaal dat ik ziek was, en later kreeg ik zelfs van sommige familieleden een mailtje met de vraag wat er nu precies aan de hand was.
Nou, NIKS, ik hou gewoon niet van dat zoenen!
Pffff. Ik heb toen besloten om het jaar daarop maar door te bijten, en me gewoon weer af te laten lebberen door iedereen.
Gelukkig doen we het niet meer, die receptie.
Dat zoenen vond ik altijd zo afschuwelijk.
Eén keer had ik me voorgenomen om het niet te doen.
Wat een gedoe was dat, het leverde zwaar ongemakkelijke situaties op.
Bij het schudden van de hand moest ik elke keer razendsnel zeggen dat ik 'dit jaar een keer niet ging zoenen', omdat ze dan al bijna in m'n nek hingen. Bovendien reageerde bijna iedereen heel verontwaardigd. Ze dachten allemaal dat ik ziek was, en later kreeg ik zelfs van sommige familieleden een mailtje met de vraag wat er nu precies aan de hand was.
Nou, NIKS, ik hou gewoon niet van dat zoenen!
Pffff. Ik heb toen besloten om het jaar daarop maar door te bijten, en me gewoon weer af te laten lebberen door iedereen.
Gelukkig doen we het niet meer, die receptie.
You don't have to fit into the format
woensdag 11 november 2015 om 13:32
woensdag 11 november 2015 om 13:41
Dat niet willen zoenen is erg herkenbaar maar echt Lotte even doorzetten in het begin heb ik ook erg veel weerstand gehad omdat ik niet van zoenen hou jak bah..... Maar na 2 jaar was die weerstand gebroken en inmiddels is het normaal alleen nieuwelingen proberen het en die leg ik netjes uit dat ik niet aan zoenen doe ze kunnen een hand krijgen en verder ook niet.
Ik hou wel van de winter
Ik hou wel van de winter
woensdag 11 november 2015 om 15:32
woensdag 11 november 2015 om 15:33
woensdag 11 november 2015 om 15:44
Yolo, ben je vandaag bij dat ASS-team geweest?
Feestdagen zijn hier heel relaxt. Ten eerste heb ik geen familie, dat is niet altijd leuk, maar met kerst wel heel praktisch.
Eerste kerstdag fondue met de kinderen.
Ik woon in een woongemeenschap en tweede kerstdag eten we met iedereen die daar zin in heeft in onze gemeenschappelijke ruimte. Iedereen neemt iets te eten mee.
Oudjaar ook met buren in de gemeenschappelijke ruimte en dan wel even zoenen om middernacht, dat is jammer.
Nieuwjaarsdag gewoon thuis uitbuiken.
Feestdagen zijn hier heel relaxt. Ten eerste heb ik geen familie, dat is niet altijd leuk, maar met kerst wel heel praktisch.
Eerste kerstdag fondue met de kinderen.
Ik woon in een woongemeenschap en tweede kerstdag eten we met iedereen die daar zin in heeft in onze gemeenschappelijke ruimte. Iedereen neemt iets te eten mee.
Oudjaar ook met buren in de gemeenschappelijke ruimte en dan wel even zoenen om middernacht, dat is jammer.
Nieuwjaarsdag gewoon thuis uitbuiken.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
woensdag 11 november 2015 om 16:11
Dat klinkt wel fijn, Solo.
Hier is het voor mij wat stress. Vooral wanneer mijn schoonfamilie bij ons komt (we rouleren ieder jaar). Maar het ergste vind ik dat ze de hele dag blijven en ik nooit even kan ontsnappen aan de drukte. Dit jaar ben ik me vroeg aan het instellen dat het zo is en me proberen daarbij neer te leggen.
woensdag 11 november 2015 om 17:42
woensdag 11 november 2015 om 17:54
woensdag 11 november 2015 om 18:10
Ik zou bij dit soort dingen zeker de autisme-kaart spelen. Zijn ze helemaal gek geworden............:
Bij mijn schoonfamilie kwamen ze aanzetten met het idee om in plaats van moeder- en vaderdag een familiedag in het leven te roepen! Alles binnen in mij schreeuwde "Neeeeeeeee".. Daar heen gaan is al zo'n opgave voor mij, schoonfamilie is nogal praatgraag. Dus weer een ding erbij om tegenop te zien
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
