Autisme,wie ook?
donderdag 24 maart 2016 om 19:16
Beetje laat, drukdrukdruk hier. Sterkte Lotte, inderdaad 10 uur op een dag is echt wel lang, zeker als je continu met patiënten bezig bent. Denk je goed om jezelf?
Ik ´werk´ (stage) nu 3 dagen in de week en werk daarnaast nog 1 hele dag bij supermarkt voor de centjes. (Krijg geen stagevergoeding) En ik ben iedere week zooooo moe,ik kan soms wel een hele dag liggen slapen. Prikkels verwerken denk ik?
Afgelopen maandagnacht had ik heel slecht geslapen en ik had nachtmerries, dode mensen, dit gaf heel veel spanning waardoor ik dinsdag thuis ben gebleven met migraine. Ik lag tot half 6 knock out, kom daarna beneden en zie op het nieuws die aanslag.
Gadverdamme, echt... mensen zijn stom. Ik ga later wel lekker in een hutje op de hei wonen met heel veel beestjes.
Ik ´werk´ (stage) nu 3 dagen in de week en werk daarnaast nog 1 hele dag bij supermarkt voor de centjes. (Krijg geen stagevergoeding) En ik ben iedere week zooooo moe,ik kan soms wel een hele dag liggen slapen. Prikkels verwerken denk ik?
Afgelopen maandagnacht had ik heel slecht geslapen en ik had nachtmerries, dode mensen, dit gaf heel veel spanning waardoor ik dinsdag thuis ben gebleven met migraine. Ik lag tot half 6 knock out, kom daarna beneden en zie op het nieuws die aanslag.
Gadverdamme, echt... mensen zijn stom. Ik ga later wel lekker in een hutje op de hei wonen met heel veel beestjes.
You have to go on and be crazy, craziness is like heaven.
vrijdag 25 maart 2016 om 09:58
Ja echt he, mensen kunnen nog een voorbeeld nemen aan bepaalde dieren.
Schaam me soms echt voor de mensheid, hoe we met elkaar en de aarde omgaan.
Maar ik ben dan ook groot dier- en natuurliefhebber, studeer ook in die richting
Laat mij maar lekker in het bos banjeren, zonder zeikende mensen, dan ben ik blij
Schaam me soms echt voor de mensheid, hoe we met elkaar en de aarde omgaan.
Maar ik ben dan ook groot dier- en natuurliefhebber, studeer ook in die richting
Laat mij maar lekker in het bos banjeren, zonder zeikende mensen, dan ben ik blij
You have to go on and be crazy, craziness is like heaven.
vrijdag 25 maart 2016 om 10:09

vrijdag 25 maart 2016 om 11:12
vrijdag 25 maart 2016 om 11:48
Ik was als kind bang voor alle dieren, behalve vissen. Toen we in de kleuterklas naar de dierentuin of de boerderij gingen, vond ik daar niks aan. Ik liep meestal met mijn neus dichtgeknepen omdat ik het zo vond stinken. Ook keek steeds of ik niet in de poep getrapt had. De andere kinderen leken daar niet om te geven en vonden die dieren heel interessant. Autisten schijnen ook een beter reukvermogen te hebben en ik denk dat het me daardoor zo opviel. Ik had bij zulke uitstapjes meer interesse in de speeltuintjes of een dennenappel die ik gevonden had.
Tot mijn 18e moest ik niks van dieren hebben. Totdat ik bij Intratuin bij de knaagdierenafdeling stond te kijken. Die beestjes vond ik altijd wel leuk om te zien. En het begon te kriebelen. Een klein hamstertje leek me toch wel leuk om te verzorgen. Heb er een nachtje over geslapen om te kijken of het geen opwelling was. Maar de wens was sterker geworden. En ja, de volgende dag had ik een hamster. Helaas bleek hij al oud bij aankoop en na 3 maanden ging hij dood. Toen wilde ik iets groters, cavia's. Leuke beestjes, maar je moet er veel aan schoonmaken. En de kooi nam veel ruimte in.
Toen mijn ouders gescheiden waren en ik bij mijn moeder ging wonen, schaften we kleine hondjes aan. Het wandelen sprak me vooral aan. Ik ben graag buiten, maar altijd maar alleen vond ik ook niet leuk. Terwijl ik altijd zo bang voor honden was. Maar mensen zeiden dat een eigen hondje die je vanaf puppy hebt heel anders is. Daar wen je langzaam aan. En dat was ook zo. Nu zou ik het saai vinden zonder dieren.
Tot mijn 18e moest ik niks van dieren hebben. Totdat ik bij Intratuin bij de knaagdierenafdeling stond te kijken. Die beestjes vond ik altijd wel leuk om te zien. En het begon te kriebelen. Een klein hamstertje leek me toch wel leuk om te verzorgen. Heb er een nachtje over geslapen om te kijken of het geen opwelling was. Maar de wens was sterker geworden. En ja, de volgende dag had ik een hamster. Helaas bleek hij al oud bij aankoop en na 3 maanden ging hij dood. Toen wilde ik iets groters, cavia's. Leuke beestjes, maar je moet er veel aan schoonmaken. En de kooi nam veel ruimte in.
Toen mijn ouders gescheiden waren en ik bij mijn moeder ging wonen, schaften we kleine hondjes aan. Het wandelen sprak me vooral aan. Ik ben graag buiten, maar altijd maar alleen vond ik ook niet leuk. Terwijl ik altijd zo bang voor honden was. Maar mensen zeiden dat een eigen hondje die je vanaf puppy hebt heel anders is. Daar wen je langzaam aan. En dat was ook zo. Nu zou ik het saai vinden zonder dieren.
vrijdag 25 maart 2016 om 12:34
Ik was vroeger bang voor honden. Later alleen voor grote honden. En nog later voor geen enkele hond.
Nu hebben bepaalde rassen een slechte naam zoals Dobermanns, Duitse herders, bouviers, pitbulls, rottweilers. Ik ben voor geen van deze rassen bang. Ik beoordeel elke hond apart, waarbij ik het ras negeer. Als een vrouw in de trein tegen haar vriendin vertelt, dat de hond naast haar een pitbull is, word ik niet bang. Ook niet, omdat een pitbull niet echt een grote hond is.
Nu hebben bepaalde rassen een slechte naam zoals Dobermanns, Duitse herders, bouviers, pitbulls, rottweilers. Ik ben voor geen van deze rassen bang. Ik beoordeel elke hond apart, waarbij ik het ras negeer. Als een vrouw in de trein tegen haar vriendin vertelt, dat de hond naast haar een pitbull is, word ik niet bang. Ook niet, omdat een pitbull niet echt een grote hond is.
World of Warcraft: Legion
vrijdag 25 maart 2016 om 12:39
Pitbulls zijn over het algemeen goedzakken, maar als ze bijten heb je inderdaad wel een probleem.
Wij hebben zelf belgische herders
Zelf ook stage gelopen bij kynologen club die was aangesloten bij organisatie van Martin Gaus, veel probleemhonden gezien en begeleid.
Honden als vals afgeschreven terwijl het echt aan de opvoeding en het baasje lag of communicatie, dat vind ik heel jammer voor zo'n dier. Dieren zijn eigenlijk heel puur, daarom vind ik ze zo leuk
Wij hebben zelf belgische herders
Zelf ook stage gelopen bij kynologen club die was aangesloten bij organisatie van Martin Gaus, veel probleemhonden gezien en begeleid.
Honden als vals afgeschreven terwijl het echt aan de opvoeding en het baasje lag of communicatie, dat vind ik heel jammer voor zo'n dier. Dieren zijn eigenlijk heel puur, daarom vind ik ze zo leuk
You have to go on and be crazy, craziness is like heaven.


vrijdag 25 maart 2016 om 16:47
zaterdag 26 maart 2016 om 13:51
Mensen met autisme zouden minder empathie voelen of minder Theory of Mind.
Maar het volgende filmpje heeft een wat merkwaardig emotioneel effect op mij:
https://www.youtube.com/watch?v=9W7WE1oP7d4
Een robot wordt in elkaar gezet, en het moet een vrouw voorstellen. Naarmate de robot compleet is, heeft het vrijwel het uiterlijk van een jonge vrouw. Toen wil men haar uit elkaar halen. Zij schrikt en reageert emotioneel. Toen dacht ik meteen: Waarom halen ze haar uit elkaar? Waarom laten ze haar niet leven? Heeft zij geen recht op leven? Ik vergeet dan bijna dat zij een robot is, en ik zie haar bijna als een mens.
Zich inleven in iemand, ook al zijn zijn/haar gevoelens kunstmatig?...
Maar het volgende filmpje heeft een wat merkwaardig emotioneel effect op mij:
https://www.youtube.com/watch?v=9W7WE1oP7d4
Een robot wordt in elkaar gezet, en het moet een vrouw voorstellen. Naarmate de robot compleet is, heeft het vrijwel het uiterlijk van een jonge vrouw. Toen wil men haar uit elkaar halen. Zij schrikt en reageert emotioneel. Toen dacht ik meteen: Waarom halen ze haar uit elkaar? Waarom laten ze haar niet leven? Heeft zij geen recht op leven? Ik vergeet dan bijna dat zij een robot is, en ik zie haar bijna als een mens.
Zich inleven in iemand, ook al zijn zijn/haar gevoelens kunstmatig?...
World of Warcraft: Legion

zondag 27 maart 2016 om 00:16
Ik breek hier even in. Gisteren heb ik mijn huisarts een e-consult gestuurd, met het verzoek me door te verwijzen om uit te zoeken of ik autisme heb. Ik loop mijn hele leven al tegen dingen aan die ik mezelf kwalijk neem. Ik herken veel in de symptonen als ik google. Gisteren tijdens het werk zoveel prikkels gehad van een drukke collega die de hele tijd in mijn nek zat te hijgen, dat ik dacht: Dit is niet normaal, dat het zoveel impact op me heeft.
Het zou voor mijn welzijn goed zijn als ik een etiketje opgeplakt krijg zeg maar, omdat ik me mijn doen en handelen nu vaak kwalijk neem. Beetje warrig verhaal misschien, maar het voelt ook best warrig allemaal, eigenlijk.
Het zou voor mijn welzijn goed zijn als ik een etiketje opgeplakt krijg zeg maar, omdat ik me mijn doen en handelen nu vaak kwalijk neem. Beetje warrig verhaal misschien, maar het voelt ook best warrig allemaal, eigenlijk.
zondag 27 maart 2016 om 16:43
Mijn collega met Autisme zit nu overspannen thuis door pesten. Ik noem haar even X. De samenwerking met collega's gaat vaak mis. Eerst zijn ze aardig en dan ineens sluiten ze haar buiten. Ze hebben last van haar, zeggen ze. Instructies worden niet of maar half doorgeven waardoor ze dan fouten maakt. Dan wordt ze belachelijk gemaakt door sommigen die naast haar zit, terwijl de leiding erbij staat en die grijpt niet in. Ze wil meer vastigheid in haar werk. We zitten sinds de zomer 2 aan 2 omdat er dan beter gepresteerd wordt. Iedereen zit meestal naast dezelfde. Zij wil dit ook, maar zij mag dat niet van de leiding. Zij moet steeds wisselen. Waarom weten we niet. Maar daar wordt ze onrustig van in haar hoofd. Deze week escaleerde het en ze vluchtte naar de kantine om iets te drinken. Ze was helemaal overstuur.
De leiding kwam haar halen en zei dat ze zich niet zo moest aanstellen en ze zeker geen medelijden met haar hebben. Zoiets zeg je toch niet als leidinggevende?
Ze is al erg gevoelig, raakt gauw in paniek en dat uit zich in huilen. Dit was de druppel en heeft ervoor gezorgd dat ze nu in de Ziektewet zit. Ze kan eigenlijk bij niemand terecht behalve haar psychiater. Bij de leiding niet. Ook bij haar familie is ze het zwarte schaap en daar mag niet over problemen gepraat worden. Ze heeft al eens een zelfmoordpoging gedaan voor ze bij ons kwam werken. Want ze voelt zich nergens welkom.
Een paar dagen daarna mailde ze me een luisterend oor wilde en toen ben ik even naar haar toe gegaan. Ik vind het echt triest hoe er met haar omgegaan wordt. Zou haar wel willen helpen, maar ik weet niet goed hoe. Behalve dat ik binnenkort naast haar ga zitten. Want ik kan er goed mee overweg. Nu zit ik naast een andere leuke collega die binnenkort weg gaat. Daar wil ik nog even bij blijven. Dit is een Sociale Werkplaats, maar dat zou je niet denken. Ervaren jullie in je volwassen leven ook zoveel problemen met anderen als zij?
Ik heb ook zeker mensen waar ik me ongemakkelijk bij voel en probeer te vermijden. Maar niet zo erg dat er zulke situaties ontstaan.
De leiding kwam haar halen en zei dat ze zich niet zo moest aanstellen en ze zeker geen medelijden met haar hebben. Zoiets zeg je toch niet als leidinggevende?
Ze is al erg gevoelig, raakt gauw in paniek en dat uit zich in huilen. Dit was de druppel en heeft ervoor gezorgd dat ze nu in de Ziektewet zit. Ze kan eigenlijk bij niemand terecht behalve haar psychiater. Bij de leiding niet. Ook bij haar familie is ze het zwarte schaap en daar mag niet over problemen gepraat worden. Ze heeft al eens een zelfmoordpoging gedaan voor ze bij ons kwam werken. Want ze voelt zich nergens welkom.
Een paar dagen daarna mailde ze me een luisterend oor wilde en toen ben ik even naar haar toe gegaan. Ik vind het echt triest hoe er met haar omgegaan wordt. Zou haar wel willen helpen, maar ik weet niet goed hoe. Behalve dat ik binnenkort naast haar ga zitten. Want ik kan er goed mee overweg. Nu zit ik naast een andere leuke collega die binnenkort weg gaat. Daar wil ik nog even bij blijven. Dit is een Sociale Werkplaats, maar dat zou je niet denken. Ervaren jullie in je volwassen leven ook zoveel problemen met anderen als zij?
Ik heb ook zeker mensen waar ik me ongemakkelijk bij voel en probeer te vermijden. Maar niet zo erg dat er zulke situaties ontstaan.
zondag 27 maart 2016 om 16:45
zondag 27 maart 2016 om 16:48
Jeetje hondenmens, wat triest voor je collega.
Zeer onacceptabel gedrag hoor, voor leidinggevenden.
Is er niet iemand die dáár weer boven staat, zodat je daar een klacht kunt indienen.
Of een vertrouwenspersoon, of een bedrijfsarts?
Dit kan echt niet.
In een normaal bedrijf al niet, laat staan op een sociale werkplaats.
Zeer onacceptabel gedrag hoor, voor leidinggevenden.
Is er niet iemand die dáár weer boven staat, zodat je daar een klacht kunt indienen.
Of een vertrouwenspersoon, of een bedrijfsarts?
Dit kan echt niet.
In een normaal bedrijf al niet, laat staan op een sociale werkplaats.
You don't have to fit into the format
zondag 27 maart 2016 om 16:58
Er gaat wel iemand van haar hulpverleners praten met de werkleiding. Want zomaar thuis blijven zitten kan niet. Dat wil ze ook niet. Het moet gewoon opgelost worden. Haar ouders weten van niks, dat durft ze niet te vertellen. Maar ze is wel bij hen met de feestdagen, dat moet ze. Dus ze loopt met een groot geheim.
zondag 27 maart 2016 om 19:38
Zulke verhalen maken me ook echt een soort van verdrietig. Is dat nou nodig? Waarom is "de maatschappij" zo? Waarom is goed werk leveren (zonder rare verplichtingen als naast bepaalde collega's zitten...) niet genoeg?
Ik ben nog te jong om hier iets zinnigs over te zeggen (ben nog niet in het stadium van het werkleven) maar ik kan me heel goed voorstellen dat ze zich heel erg rot voelt. Ik denk dat ik het ook vervelend zou vinden
Ik ben nog te jong om hier iets zinnigs over te zeggen (ben nog niet in het stadium van het werkleven) maar ik kan me heel goed voorstellen dat ze zich heel erg rot voelt. Ik denk dat ik het ook vervelend zou vinden
zondag 27 maart 2016 om 20:44
Mij maakt het vooral boos.
Met de juiste aanpak en begeleiding kan er zo veel goeds uit mensen worden gehaald.
Met een verkeerde aanpak en begeleiding kan iemand echt beschadigd worden.
Hoeveel moeite en energie zal het wel niet gaan kosten om deze vrouw weer een beetje vertrouwen in zichzelf te geven.
Met de juiste aanpak en begeleiding kan er zo veel goeds uit mensen worden gehaald.
Met een verkeerde aanpak en begeleiding kan iemand echt beschadigd worden.
Hoeveel moeite en energie zal het wel niet gaan kosten om deze vrouw weer een beetje vertrouwen in zichzelf te geven.
You don't have to fit into the format
zondag 27 maart 2016 om 21:28
Hoi Joni, ik hoop dat je snel het traject ingaat voor onderzoek en dat er iets uitkomt waar je wat aan hebt en waar je iets mee kan.
Jeetje hondenmens wat een verhaal. Ontzettend sneu voor haar zeg. Ik vind het slim van haar dat ze zich heeft ziekgemeld. Hiermee doorgaan kan voor erg gevaarlijk worden als ik zo lees. Als de mensen al zo zijn op haar werk zal er denk ik niks veranderen ben ik bang. Als ze echt het beste met haar voor hebben dan zouden ze dit gedrag niet vertonen. Het lijkt me doodeng voor haar om weer terug te moeten op den duur.
Maar goed hoe je haar kunt helpen? Ik denk door dat luisterend oor te zijn voor haar. En als ze niemand heeft misschien kan je mee naar de arbo arts? Maar kan me ook voorstellen dat je er misschien niet tussenin wilt zitten.
Jeetje hondenmens wat een verhaal. Ontzettend sneu voor haar zeg. Ik vind het slim van haar dat ze zich heeft ziekgemeld. Hiermee doorgaan kan voor erg gevaarlijk worden als ik zo lees. Als de mensen al zo zijn op haar werk zal er denk ik niks veranderen ben ik bang. Als ze echt het beste met haar voor hebben dan zouden ze dit gedrag niet vertonen. Het lijkt me doodeng voor haar om weer terug te moeten op den duur.
Maar goed hoe je haar kunt helpen? Ik denk door dat luisterend oor te zijn voor haar. En als ze niemand heeft misschien kan je mee naar de arbo arts? Maar kan me ook voorstellen dat je er misschien niet tussenin wilt zitten.
