Psyche
alle pijlers
Ben jij een Guess of een Ask-type?
dinsdag 9 februari 2021 om 11:58
Daar aanleiding van een ander topic.
Een tijdje geleden las ik een artikel over de Guess/Ask-cultuur. Dit gaat in op het fenomeen dat er twee soorten types zijn qua vragen stellen, namelijk de Ask (vragen) en Guess (raden) cultuur.
Stel een vriend van jou gaat zijn huis schilderen en wil graag hulp.
Mensen uit de Ask-cultuur zullen dan zeggen: Wil jij mij vrijdag helpen met schilderen? (Directe vraag!) De ander zal dan zeggen: Ja/nee.
Bij de guess-cultuur werkt het allemaal wat anders. Men probeert dan een harde Nee te vermijden, waardoor je meer moet raden wat de bedoeling is.
Die vriend die wil gaan schilderen zal dan eerder zeggen: ik ga een vrijdag schilderen. (Let op: geen echte vraag gesteld!) En als de ander geen zin/tijd heeft, dan zal diegene eerder zeggen: ik moet vrijdag naar mijn moeder toe. Maar als ze allebei uit dezelfde groep komen dan is het wel duidelijk dat diegene niet komt helpen schilderen.
Ik zeg bewust, uit dezelfde groep komen, want elke guess-groep heeft zijn eigen dynamiek en bijzonderheden. Guess betekent raden, je moet dus goed kunnen inschatten en raden wat iemand zijn redenen zijn, wat wil iemand nu echt van mij en hoe moet ik hier op reageren. Hier gaat vaak een veel ingewikkelder denkpatroon aan vooraf dan wanneer je gewoon ja/nee mag/kunt zeggen.
Maar het vaak fout gaat, is als die groepen mensen mengen. Want iemand uit de ask-cultuur vraagt: kom je schilderen? En diegene van de guess-cultuur zegt dan, ik moet naar mijn moeder. De eerste heeft dan zoiets van: bedoel je nu ja of nee en stelt weer de vraag. En die tweede denkt, lijkt mij duidelijk wat ik bedoel, want onbeschoft/irritant dat je het weer vraagt!
Een heel bekend soort topic komt duidelijk bij een Guess vandaan. Bijvoorbeeld, ik heb met die man geappt, en hij stuurt dit terug, wat zou dat betekenen? Mijn vriendin is kortaf, wat zou er kunnen zijn? Als je gaan invullen dat ben je aan het raden naar zijn reden, dus een Guess. Als je gewoon vraagt wat er is, dan ben je een Ask.
Of in een topic over: X vraagt mij iets te doen, en ik wil niet, wat nu? Een Ask zegt dan sneller, zeg gewoon nee. Een Guess zal eerder vinden dat het raar is dat X dat zomaar vraagt. Het schijnt ook typisch Guess te zijn om te zeggen; maar zo'n vraag stel je toch ook niet! Het gaat dan meestal om een vraag waarbij je kunt aanvoelen (!!)dat iemand eigenlijk niet wil, maar uit beleefdheid ja zegt.
Guess-cultuur draait meer om beleefdheid, onderlingen verbanden en het gezellig houden. Je moet inzicht hebben in hoe onderlinge verhoudingen liggen, oog hebben voor nuances en deze ook kunnen communiceren. Dit kan lastig zijn buiten de eigen groep.
Ask-cultuur is misschien wel lekker direct en duidelijk, maar niet subtiel of beleefd. Het gaat niet om onderlinge verbanden of nuances. Nederlanders staan bekend om hun directheid, en natuurlijk zijn er onderlinge verschillen, maar wel duidelijk een Ask-cultuur in vergelijking met genoeg andere landen,
Herkennen jullie dit?
En wat denk jij? Ben jij het type Ask of het type Guess?
Een tijdje geleden las ik een artikel over de Guess/Ask-cultuur. Dit gaat in op het fenomeen dat er twee soorten types zijn qua vragen stellen, namelijk de Ask (vragen) en Guess (raden) cultuur.
Stel een vriend van jou gaat zijn huis schilderen en wil graag hulp.
Mensen uit de Ask-cultuur zullen dan zeggen: Wil jij mij vrijdag helpen met schilderen? (Directe vraag!) De ander zal dan zeggen: Ja/nee.
Bij de guess-cultuur werkt het allemaal wat anders. Men probeert dan een harde Nee te vermijden, waardoor je meer moet raden wat de bedoeling is.
Die vriend die wil gaan schilderen zal dan eerder zeggen: ik ga een vrijdag schilderen. (Let op: geen echte vraag gesteld!) En als de ander geen zin/tijd heeft, dan zal diegene eerder zeggen: ik moet vrijdag naar mijn moeder toe. Maar als ze allebei uit dezelfde groep komen dan is het wel duidelijk dat diegene niet komt helpen schilderen.
Ik zeg bewust, uit dezelfde groep komen, want elke guess-groep heeft zijn eigen dynamiek en bijzonderheden. Guess betekent raden, je moet dus goed kunnen inschatten en raden wat iemand zijn redenen zijn, wat wil iemand nu echt van mij en hoe moet ik hier op reageren. Hier gaat vaak een veel ingewikkelder denkpatroon aan vooraf dan wanneer je gewoon ja/nee mag/kunt zeggen.
Maar het vaak fout gaat, is als die groepen mensen mengen. Want iemand uit de ask-cultuur vraagt: kom je schilderen? En diegene van de guess-cultuur zegt dan, ik moet naar mijn moeder. De eerste heeft dan zoiets van: bedoel je nu ja of nee en stelt weer de vraag. En die tweede denkt, lijkt mij duidelijk wat ik bedoel, want onbeschoft/irritant dat je het weer vraagt!
Een heel bekend soort topic komt duidelijk bij een Guess vandaan. Bijvoorbeeld, ik heb met die man geappt, en hij stuurt dit terug, wat zou dat betekenen? Mijn vriendin is kortaf, wat zou er kunnen zijn? Als je gaan invullen dat ben je aan het raden naar zijn reden, dus een Guess. Als je gewoon vraagt wat er is, dan ben je een Ask.
Of in een topic over: X vraagt mij iets te doen, en ik wil niet, wat nu? Een Ask zegt dan sneller, zeg gewoon nee. Een Guess zal eerder vinden dat het raar is dat X dat zomaar vraagt. Het schijnt ook typisch Guess te zijn om te zeggen; maar zo'n vraag stel je toch ook niet! Het gaat dan meestal om een vraag waarbij je kunt aanvoelen (!!)dat iemand eigenlijk niet wil, maar uit beleefdheid ja zegt.
Guess-cultuur draait meer om beleefdheid, onderlingen verbanden en het gezellig houden. Je moet inzicht hebben in hoe onderlinge verhoudingen liggen, oog hebben voor nuances en deze ook kunnen communiceren. Dit kan lastig zijn buiten de eigen groep.
Ask-cultuur is misschien wel lekker direct en duidelijk, maar niet subtiel of beleefd. Het gaat niet om onderlinge verbanden of nuances. Nederlanders staan bekend om hun directheid, en natuurlijk zijn er onderlinge verschillen, maar wel duidelijk een Ask-cultuur in vergelijking met genoeg andere landen,
Herkennen jullie dit?
En wat denk jij? Ben jij het type Ask of het type Guess?
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
dinsdag 9 februari 2021 om 17:36
VANTA schreef: ↑09-02-2021 15:03Mijn man is een guess type. Heel irritant vind ik dat. Ik vraag hem bijvoorbeeld 'kun jij zaterdagmiddag dat doen?' en dan antwoordt hij met 'in de ochtend heb ik dit en dan rond de lunch dat, ik moet eigenlijk nog zus doen..'. Ik onderbreek hem altijd en vraag dan of dat een ja of nee is. Vervolgens zegt hij dan dat hij even moet kijken. Het is dus een verkapte nee.
Komt op mij over alsof hij geen nee durft te zeggen omdat hij mij niet wil teleurstellen, maar ik heb veel liever die nee dan dat ik de energie uit mijn lichaam voelt vloeien tijdens het aanhoren van dat gedraai.
Hahaha het irriteert me al als ik dit lees!
metallover wijzigde dit bericht op 09-02-2021 20:18
0.07% gewijzigd
dinsdag 9 februari 2021 om 18:01
Je hebt volgens mij ook nog ask mensen die niet assertief zijn.
Die zijn zelf niet erg direct maar verlangen van anderen wel dat ze duidelijk zijn anders raken ze geïrriteerd. Dat vind ik verwarrend soms, door het indirecte stem ik af op de guess-wijze omdat ik aanneem (fout natuurlijk) dat het hun stijl is en dan raken ze gepikeerd omdat ik te indirect ben en ze het niet snappen.
Als askpersoon vind ik echte guessmensen wel leuk om mee om te gaan, zoals veel aziaten en limburgers (Limburgse en Aziatische ask-mensen no offence ik generaliseer een beetje). Ik kon het vroeger echt niet uitstaan en veroordeelde het ook maar heb er wel al veel van geleerd.
Zoals dat een "nee" ondanks lekker duidelijk soms best hard aankomt ook al is het iets simpels als "nee dit is niet de kerkstraat" je kan het soms ook vriendelijker zeggen. En dat plompverloren op de man af een vraag stellen niet altijd per se beter is dan ietwat om de hete brei heen draaien. Ik ben dit alles veel meer gaan waarderen.
Vragen wat we eten doe ik sowieso niet, daar kreeg ik als kind al voor op m'n flikker en vind het ook onbeleefd als mensen het bij mij doen. Maar ik vertel er wel bij wat ik ga koken of halen dus ze hoeven dan niet te guessen of asken.
Die zijn zelf niet erg direct maar verlangen van anderen wel dat ze duidelijk zijn anders raken ze geïrriteerd. Dat vind ik verwarrend soms, door het indirecte stem ik af op de guess-wijze omdat ik aanneem (fout natuurlijk) dat het hun stijl is en dan raken ze gepikeerd omdat ik te indirect ben en ze het niet snappen.
Als askpersoon vind ik echte guessmensen wel leuk om mee om te gaan, zoals veel aziaten en limburgers (Limburgse en Aziatische ask-mensen no offence ik generaliseer een beetje). Ik kon het vroeger echt niet uitstaan en veroordeelde het ook maar heb er wel al veel van geleerd.
Zoals dat een "nee" ondanks lekker duidelijk soms best hard aankomt ook al is het iets simpels als "nee dit is niet de kerkstraat" je kan het soms ook vriendelijker zeggen. En dat plompverloren op de man af een vraag stellen niet altijd per se beter is dan ietwat om de hete brei heen draaien. Ik ben dit alles veel meer gaan waarderen.
Vragen wat we eten doe ik sowieso niet, daar kreeg ik als kind al voor op m'n flikker en vind het ook onbeleefd als mensen het bij mij doen. Maar ik vertel er wel bij wat ik ga koken of halen dus ze hoeven dan niet te guessen of asken.
dinsdag 9 februari 2021 om 19:37
Hm... het zou er bij mij dus ook aan liggen hoe lang ik iemand al niet gesproken heb. Een week, een maand, een jaar. Ik heb een bloedhekel aan verhuizen, dus als het geen innig contact is, bied ik het sowieso niet aan.Avage schreef: ↑09-02-2021 15:11Ik weet niet goed wat ik ben maar ik denk dat ik Ask ben.
Bijvoorbeeld als iemand ineens appt na enige tijd niet gesproken te hebben "hoe is het? En na wedervraag zegt "ja goed ,dit weekend is het zover, ik ga verhuizen."
Dan bied ik direct en concreet mijn hulp aan, omdat ik denk dat diegene het vraagt omdat ze hulp kan gebruiken en ik vind het onbeleefd als ze het voor me uit moet spellen.
Vervolgens kan er iets gebeuren:
1. Die ander neemt mijn hulp aan. Ok prima, ik kom helpen.
2. Ze neemt de hulp aan, ik maak het concreet en daarna zegt ze "ahh weet je ik vind het heel lief, maar ik red me wel"
3. Die ander wijst mijn hulp af.
Bij 2 en 3 weet ik niet goed wat ik moet doen............ moet ik nu aandringen of niet?
Ik dring in principe nooit aan, omdat ik zelf zo ben dat als ik "nee hoeft niet" zeg, ik "nee hoeft niet" bedoel.
Dus ik zeg dan "ok succes en als je me toch nodig hebt bel me maar!" en dan hoor ik soms daarna helemaal niets meer en blijkt dat er scheve gezichten zijn of ik krijg een verhaal te horen dat het allemaal net-aan was gelukt. En dan twijfel ik of ik had moeten aandringen.
Anderzijds ben ik dus 1x wezen aandringen en er gewoon volle bak voor gegaan. Toen dacht diegene dat we daarna vrienden voor het leven waren en wilde van alles doen om mij te bedanken etc. en dacht dat we vanaf nu heel close waren, maar dat hoefde voor mij niet en toen vond ik dat weer ongemakkelijk. Omdat ik dacht je zou vast hetzelfde voor mij doen, of niet, whatever maakt toch niet uit.
Of is dit weer een heel ander probleem en heeft het niets met Ask-Guess te maken?
Maar als ik het aanbied en het wordt afgeslagen, dan ga ik niet aandringen. Je wilt mijn hulp of je wilt deze niet. En zelf vind ik het verschrikkelijk als mijn Nee/Niet nodig niet wordt geaccepteerd, dus dat mensen aan blijven dringen.
Die laatste alinea is wel weer een ander probleem. Dat is meer iemand die jouw gebaar verkeerd inschatte. Of misschien vulde ze het op haar manier in.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
dinsdag 9 februari 2021 om 20:24
Avage schreef: ↑09-02-2021 18:01Je hebt volgens mij ook nog ask mensen die niet assertief zijn.
Die zijn zelf niet erg direct maar verlangen van anderen wel dat ze duidelijk zijn anders raken ze geïrriteerd. Dat vind ik verwarrend soms, door het indirecte stem ik af op de guess-wijze omdat ik aanneem (fout natuurlijk) dat het hun stijl is en dan raken ze gepikeerd omdat ik te indirect ben en ze het niet snappen.
Als askpersoon vind ik echte guessmensen wel leuk om mee om te gaan, zoals veel aziaten en limburgers (Limburgse en Aziatische ask-mensen no offence ik generaliseer een beetje). Ik kon het vroeger echt niet uitstaan en veroordeelde het ook maar heb er wel al veel van geleerd.
Zoals dat een "nee" ondanks lekker duidelijk soms best hard aankomt ook al is het iets simpels als "nee dit is niet de kerkstraat" je kan het soms ook vriendelijker zeggen. En dat plompverloren op de man af een vraag stellen niet altijd per se beter is dan ietwat om de hete brei heen draaien. Ik ben dit alles veel meer gaan waarderen.
Vragen wat we eten doe ik sowieso niet, daar kreeg ik als kind al voor op m'n flikker en vind het ook onbeleefd als mensen het bij mij doen. Maar ik vertel er wel bij wat ik ga koken of halen dus ze hoeven dan niet te guessen of asken.
Ask is toch niet synoniem aan hard en plompverloren? Je kunt je vraag ook vriendelijk verpakken maar toch duidelijk zijn.
Dit is een blok tekst dat toegevoegd kan worden aan de berichten die je maakt. Er is limiet van 255 tekens.
dinsdag 9 februari 2021 om 20:37
Hangt een beetje af waar en met wie, maar in de meeste gevallen hier een Guess-type.
Geen zin om mij op te dringen, mensen onder druk te zetten, ... of om zelf nauwelijks tijd te hebben om te antwoorden in 2 seconden (en dan maar spijt te hebben dat ik "ja" heb gezegd hoewel ik misschien helemaal geen zin / tijd heb).
Geen zin om mij op te dringen, mensen onder druk te zetten, ... of om zelf nauwelijks tijd te hebben om te antwoorden in 2 seconden (en dan maar spijt te hebben dat ik "ja" heb gezegd hoewel ik misschien helemaal geen zin / tijd heb).
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
dinsdag 9 februari 2021 om 20:39
Wissewis schreef: ↑09-02-2021 20:37Hangt een beetje af waar en met wie, maar in de meeste gevallen hier een Guess-type.
Geen zin om mij op te dringen, mensen onder druk te zetten, ... of om zelf nauwelijks tijd te hebben om te antwoorden in 2 seconden (en dan maar spijt te hebben dat ik "ja" heb gezegd hoewel ik misschien helemaal geen zin / tijd heb).
Dit soort mensen moeten zich aanleren ‘ik denk er even over’ te antwoorden.
dinsdag 9 februari 2021 om 21:01
Standaard willen die assertieve Askers alleen maar "Ja" horen.Metallover schreef: ↑09-02-2021 20:39Dit soort mensen moeten zich aanleren ‘ik denk er even over’ te antwoorden.
Bij een "Nee" willen ze precies weten waarom niet.
En blijven ze zeuren.
Bij een "Daar moet ik over denken" weten ze dat het "Ja" wordt.
Bij een "Mijn moeder is jarig" kan ik nadien nog altijd melden dat haar feestje pas 's avonds is.
De gemiddelde Asker is hyper-assertief en blijft doorzeuren tot je alsnog "Ja" zegt.
Tenzij je in coma in 't ziekenhuis ligt.
Ik zeg dus meestal standaard ja, dat bespaart mij uren gezeur van hen aan mijn hoofd.
Tenzij ik toevallig een moeder, vader, zus of nichtje heb die jarig is in die periode
.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
dinsdag 9 februari 2021 om 21:21
Ik ben hyper assertief, maar ik accepteer een ‘nee’ prima als antwoord. Zelf kan ik zonder enige moeite nee zeggen. Ik zou het zeer grensoverschrijdend en krom vinden om dat vervolgens niet van een ander te accepteren.Wissewis schreef: ↑09-02-2021 21:01Standaard willen die assertieve Askers alleen maar "ja" horen.
Bij een "Nee" willen ze precies weten waarom niet. En blijven ze zeuren.
Bij een "Daar moet ik over denken" weten ze dat het "ja" wordt.
Bij een "Mijn moeder is jarig" kan ik nadien nog altijd melden dat haar feestje pas 's avonds is.
De gemiddelde Asker is hyper-assertief en blijft doorzeuren tot je alsnog "Ja" zegt. Tenzij je in coma in 't ziekenhuis ligt.
Ik zeg dus meestal standaard ja, dat bespaart mij uren gezeur van hen aan mijn hoofd. Tenzij ik toevallig een moeder, vader, zus of nichtje heb die jarig is in die periode
dinsdag 9 februari 2021 om 22:04
Totaal niet herkenbaar en toch bijna alleen maar ASK-types in mijn omgeving.Wissewis schreef: ↑09-02-2021 21:01Standaard willen die assertieve Askers alleen maar "Ja" horen.
Bij een "Nee" willen ze precies weten waarom niet.
En blijven ze zeuren.
Bij een "Daar moet ik over denken" weten ze dat het "Ja" wordt.
Bij een "Mijn moeder is jarig" kan ik nadien nog altijd melden dat haar feestje pas 's avonds is.
De gemiddelde Asker is hyper-assertief en blijft doorzeuren tot je alsnog "Ja" zegt.
Tenzij je in coma in 't ziekenhuis ligt.
Ik zeg dus meestal standaard ja, dat bespaart mij uren gezeur van hen aan mijn hoofd.
Tenzij ik toevallig een moeder, vader, zus of nichtje heb die jarig is in die periode
Ze kunnen allemaal prima een nee accepteren en "ik moet er over nadenken" is vaak ook "ik moet er over nadenken.
Maar als er in jouw omgeving heel ceel Guessers zijn snap ik wel dat ze doorvragen, omdat dat van een Guesser vaak ook een "beleefde" manier is om nee te zeggen.
Dus als ik iemand tegenover mij heb die altijd overal om heen draait, dan zou ik ook doorvragen.
Dat heeft weinig met hyperassertief te maken, zo assertief ben ik helemaal niet, maar wel met niet tegen vaagheid kunnen.
Bij mijn vrienden zou ik overige niet door vragen, omdat ik bij hen weet dat "ik denk er over na" ook precies dat betekent.
Het grote nadeel van vaag doen is ook dat als je niet vaag doet, en wel een keer letterlijk zegt wat je bedoeld, mensen alsnog snel zullen denken dat je vaag doet
lollypopje wijzigde dit bericht op 09-02-2021 22:34
5.71% gewijzigd
I do cross stitch; so you know that I have the patience to stab something a douzend times
dinsdag 9 februari 2021 om 22:32
Ik kan ook prima een nee accepteren. En de 'Ask' mensen in mijn omgeving ook. Ik heb juist het gevoel dat de 'Guess' mensen meer willen horen, een verklaring die zij goed genoeg vinden, binnen de sociale normen valt.
Terwijl: Nee.
Een compleet antwoord is.
Bijvoorbeeld:
Guess: kunnen we vanmiddag op de koffie komen?
Ik: Nee dat gaat niet
Guess: O, waarom, heb je al wat?
Ik: Nee, ik heb er geen zin in
Guess: BELEDIGD
Ask: Kunnen we vanmiddag op de koffie komen?
Ik: Nee
Ask: Ok!
Terwijl: Nee.
Een compleet antwoord is.
Bijvoorbeeld:
Guess: kunnen we vanmiddag op de koffie komen?
Ik: Nee dat gaat niet
Guess: O, waarom, heb je al wat?
Ik: Nee, ik heb er geen zin in
Guess: BELEDIGD
Ask: Kunnen we vanmiddag op de koffie komen?
Ik: Nee
Ask: Ok!
woensdag 10 februari 2021 om 07:52
Misschien zijn de Guessers ook wel sneller beledigd? Als je je zelf snel beledigd of afgewezen voelt, ben je misschien ook wel meer bezig om zo onduidelijk te doen dat een ander je daar niet van kan beschuldigen en dat je altijd nog een ontsnappingsroute hebt naar zowel ja of nee. (Zie degene die zei dat ze altijd nog kon zeggen dat ze alleen in de avond weg moest.)GreenLadyFern schreef: ↑09-02-2021 22:32Ik kan ook prima een nee accepteren. En de 'Ask' mensen in mijn omgeving ook. Ik heb juist het gevoel dat de 'Guess' mensen meer willen horen, een verklaring die zij goed genoeg vinden, binnen de sociale normen valt.
Terwijl: Nee.
Een compleet antwoord is.
Bijvoorbeeld:
Guess: kunnen we vanmiddag op de koffie komen?
Ik: Nee dat gaat niet
Guess: O, waarom, heb je al wat?
Ik: Nee, ik heb er geen zin in
Guess: BELEDIGD
Ask: Kunnen we vanmiddag op de koffie komen?
Ik: Nee
Ask: Ok!
Overigens kun je best je eigen methode aanpassen aan een ander. Mijn man was bijvoorbeeld niet per se altijd vaag, maar tegen zijn ouders wel. Hij kwam er toen ook achter dat dat niet handig was omdat zij dan nog steeds een ontsnappingsroute naar ja zagen. Terwijl het voor ons duidelijk nee was.
woensdag 10 februari 2021 om 08:04
Het is eigenlijk ook wel mijn ervaring dat Askers heel goed zelf 'nee' kunnen zeggen en ook niet de behoefte voelen om dat toe te lichten, maar andersom gebeurt het best vaak dat ze wel graag de redenen van 'nee' van de Guesser willen wegrationaliseren (of de eventuele blokkades oplossen).
En ik ken eigenlijk niemand die helemaal Ask is of in zijn geheel niet Guess, ik denk dat mensen zich daar niet altijd bewust van zijn. Vooral dus: dat hun antwoord voor henzelf 100% duidelijk is, maar dat dat technisch gezien niet zo is.
Bijvoorbeeld: ga je mee lunchen? - Ik heb een vergadering.
Op zich voor de meeste mensen duidelijk, natuurlijk, maar technisch gezien is het net zo goed geen 'nee' als wanneer je had gezegd: mijn moeder is jarig.
En ik ken eigenlijk niemand die helemaal Ask is of in zijn geheel niet Guess, ik denk dat mensen zich daar niet altijd bewust van zijn. Vooral dus: dat hun antwoord voor henzelf 100% duidelijk is, maar dat dat technisch gezien niet zo is.
Bijvoorbeeld: ga je mee lunchen? - Ik heb een vergadering.
Op zich voor de meeste mensen duidelijk, natuurlijk, maar technisch gezien is het net zo goed geen 'nee' als wanneer je had gezegd: mijn moeder is jarig.
woensdag 10 februari 2021 om 08:47
Ik denk het wel, het heeft met verschillende sociale normen te maken denk ik. Guessers in mijn omgeving horen uit beleefdheid liever een smoes dan dat je ergens geen zin in hebt, askers hebben liever dat je eerlijk zegt ergens geen zin in te hebben. Het zijn echt verschillende communicatievormen!Quincy2 schreef: ↑10-02-2021 07:52Misschien zijn de Guessers ook wel sneller beledigd? Als je je zelf snel beledigd of afgewezen voelt, ben je misschien ook wel meer bezig om zo onduidelijk te doen dat een ander je daar niet van kan beschuldigen en dat je altijd nog een ontsnappingsroute hebt naar zowel ja of nee. (Zie degene die zei dat ze altijd nog kon zeggen dat ze alleen in de avond weg moest.)
Overigens kun je best je eigen methode aanpassen aan een ander. Mijn man was bijvoorbeeld niet per se altijd vaag, maar tegen zijn ouders wel. Hij kwam er toen ook achter dat dat niet handig was omdat zij dan nog steeds een ontsnappingsroute naar ja zagen. Terwijl het voor ons duidelijk nee was.
Overigens zijn de Guessers in mijn omgeving zeker sneller beledigd, maar die hebben ook een voorzichtige vorm van communicatie, en hebben een andere visie op wat beledigend is.
Ik kan me ook prima aanpassen aan andere mensen, maar ik verloochen mezelf daarin niet en ga ook niet eeuwig rekening houden met de ander daarin. Je moet elkaar toch tegemoet komen vind ik.
woensdag 10 februari 2021 om 09:10
Ik ben door de jaren heen wel steeds meer geworden van: als je niet duidelijk bent, doe ik niks en weet ik van niks.
Het is niet dat ik dan nooit de mogelijke bedoeling zie, maar op de een of andere manier vind ik het te vermoeiend of zo. Vroeger ging ik het nog wel eens uitzoeken.
Niet dat het heel vaak voorkomt.
Het is niet dat ik dan nooit de mogelijke bedoeling zie, maar op de een of andere manier vind ik het te vermoeiend of zo. Vroeger ging ik het nog wel eens uitzoeken.
Niet dat het heel vaak voorkomt.
woensdag 10 februari 2021 om 09:14
Ik herken me juist niet in dat ASK types doorvragen. Voor mij is Neen een prima antwoord. Juist mijn "guess" moeder vraagt bijvoorbeeld door als ik ergens "neen" op zeg, want dat vind ze raar als er geen acceptabele smoes aanhangt. Dan gaat ze trouwens niet pushen ofzo maar meer omdat ze het echt niet begrijpt dat "neen" een antwoord kan zijn zonder meer. Dat Neen pas echt Neen kan zijn als er een reden aanhangt.
Dat doorpushen en beledigd zijn heeft dan volgens mij niet meer zoveel te maken met de communicatievorm op zich.
Dat doorpushen en beledigd zijn heeft dan volgens mij niet meer zoveel te maken met de communicatievorm op zich.
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
woensdag 10 februari 2021 om 09:18
En ik zeg nu wel dat ik 100% ask ben, maar dat is niemand denk ik echt.
In non-verbale dingen kan ik best wel dingen "verwachten". Het bekende dingen op de trap leggen als ik wil dat ze mee naar boven gaan - waar pubers (en mannen) dan over het algemeen overheen stappen omdat ze het zogezegd "niet snappen".
Of laatst was ik aan het proberen een deurtje open te maken en stond dochter in de weg - betrapte ik me er op dat ik haar gewoon duwtjes ging geven met de deur in plaats van gewoon te vragen "kan je even uit de weg gaan?". Zij vond dat heel raar - ik vond het dan weer heel raar dat ze de subtiele non-verbale communicatie blijkbaar niet oppikte: "je ziet toch dat ik hier in wil?".
In non-verbale dingen kan ik best wel dingen "verwachten". Het bekende dingen op de trap leggen als ik wil dat ze mee naar boven gaan - waar pubers (en mannen) dan over het algemeen overheen stappen omdat ze het zogezegd "niet snappen".
Of laatst was ik aan het proberen een deurtje open te maken en stond dochter in de weg - betrapte ik me er op dat ik haar gewoon duwtjes ging geven met de deur in plaats van gewoon te vragen "kan je even uit de weg gaan?". Zij vond dat heel raar - ik vond het dan weer heel raar dat ze de subtiele non-verbale communicatie blijkbaar niet oppikte: "je ziet toch dat ik hier in wil?".
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
woensdag 10 februari 2021 om 10:07
Niemand is natuurlijk 100% het ene of het andere. Maar je neigt denk ik wel vaak naar een bepaalde richting.
Maar dat even opzij duwen. Ik heb nog wel eens in de supermarkt dat iemand voor het schap staat. Als ze gewoon bezig zijn, dan wacht ik even. Soms vraag ik of ik er ook bij mag. En soms zien ze je staan en zeggen ze: oh, wil je erbij? Dus een combinatie van ik vraag het of ik verwacht dat iemand het wel ziet.
Maar dat even opzij duwen. Ik heb nog wel eens in de supermarkt dat iemand voor het schap staat. Als ze gewoon bezig zijn, dan wacht ik even. Soms vraag ik of ik er ook bij mag. En soms zien ze je staan en zeggen ze: oh, wil je erbij? Dus een combinatie van ik vraag het of ik verwacht dat iemand het wel ziet.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 10 februari 2021 om 11:21
Ik vind dat ook raar, je kan het toch normaal vragen ipv iemand als een voorwerp aan de kant proberen te duwen?belgali schreef: ↑10-02-2021 09:18En ik zeg nu wel dat ik 100% ask ben, maar dat is niemand denk ik echt.
In non-verbale dingen kan ik best wel dingen "verwachten". Het bekende dingen op de trap leggen als ik wil dat ze mee naar boven gaan - waar pubers (en mannen) dan over het algemeen overheen stappen omdat ze het zogezegd "niet snappen".
Of laatst was ik aan het proberen een deurtje open te maken en stond dochter in de weg - betrapte ik me er op dat ik haar gewoon duwtjes ging geven met de deur in plaats van gewoon te vragen "kan je even uit de weg gaan?". Zij vond dat heel raar - ik vond het dan weer heel raar dat ze de subtiele non-verbale communicatie blijkbaar niet oppikte: "je ziet toch dat ik hier in wil?".
woensdag 10 februari 2021 om 11:38
Soms sta je daar ook niet bij stil. Als ik aan het koken ben; soms staat mijn partner net voor de lade waar ik iets uit moet halen, dan geef ik hem ook gewoon een zetje. Ik ben aan het koken dus hij staat sowieso in de weg als hij in de keuken is.
Dus je kunt zeggen, stom dat je niets zegt. Maar je kunt ook denken, stom dat hij in de weg aan het lopen is.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 10 februari 2021 om 11:38
Voor mij (als guess type) is nee zeggen op een vraag veel ingewikkelder, dan voor een ask type, denk ik.
Ik weeg namelijk niet alleen mijn eigen belang af, maar ook dat van de ander en soms ook nog een overkoepelend belang (wat is beter voor het grotere geheel of voor de lange termijn, wat past bij mijn waarden?)
Een vraag kan mij echt overvallen, dan voel ik me voor het blok gezet. Vaak moet ik er even over nadenken om alles af te wegen. Ik ga namelijk niet alleen van mezelf uit, of van waar ik zin in heb op dat moment. Ik heb geleerd om te zeggen dat ik erover na wil denken, maar vervolgens voel ik steeds die druk, omdat ik er nog op terug moet komen.
Ik weeg namelijk niet alleen mijn eigen belang af, maar ook dat van de ander en soms ook nog een overkoepelend belang (wat is beter voor het grotere geheel of voor de lange termijn, wat past bij mijn waarden?)
Een vraag kan mij echt overvallen, dan voel ik me voor het blok gezet. Vaak moet ik er even over nadenken om alles af te wegen. Ik ga namelijk niet alleen van mezelf uit, of van waar ik zin in heb op dat moment. Ik heb geleerd om te zeggen dat ik erover na wil denken, maar vervolgens voel ik steeds die druk, omdat ik er nog op terug moet komen.
woensdag 10 februari 2021 om 11:41
Haha, dat is wel heel erg goedpraterig hoor.Majime schreef: ↑10-02-2021 11:38Voor mij (als guess type) is nee zeggen op een vraag veel ingewikkelder, dan voor een ask type, denk ik.
Ik weeg namelijk niet alleen mijn eigen belang af, maar ook dat van de ander en soms ook nog een overkoepelend belang (wat is beter voor het grotere geheel of voor de lange termijn, wat past bij mijn waarden?)
Een vraag kan mij echt overvallen, dan voel ik me voor het blok gezet. Vaak moet ik er even over nadenken om alles af te wegen. Ik ga namelijk niet alleen van mezelf uit, of van waar ik zin in heb op dat moment. Ik heb geleerd om te zeggen dat ik erover na wil denken, maar vervolgens voel ik steeds die druk, omdat ik er nog op terug moet komen.
Alsof iemand die gewoon Nee zegt alleen maar met zichzelf bezig is. Het zou kunnen dat die gewoon veel sneller denkt dan jij
woensdag 10 februari 2021 om 11:43
ja het was hier ook in de keuken tijdens het koken - dus was een beetje afgeleid met andere dingendianaf schreef: ↑10-02-2021 11:38Soms sta je daar ook niet bij stil. Als ik aan het koken ben; soms staat mijn partner net voor de lade waar ik iets uit moet halen, dan geef ik hem ook gewoon een zetje. Ik ben aan het koken dus hij staat sowieso in de weg als hij in de keuken is.
helemaal onbewust dus - ik vond het enerzijds ook raar van mezelf en anderzijds ook wel raar dat zij het helemaal niet oppikte
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
