Drie jaar lang waardeloze therapie gehad, en nu?
maandag 1 februari 2021 om 16:29
Ik heb sinds kort een nieuwe therapeut die flink geschokt is door hoe er met mijn casus is omgegaan. Ten eerste had ik na mijn diagnose van autisme meteen verwezen moeten worden naar de SGGZ, waar ik elke week handvatten zou moeten krijgen om om te gaan met sociale situaties op het werk, emotieregulatie (kritisch, bot naar collega's als iets misgaat), en consientieusheid (te laat komen, rommelig). Daarnaast heb ik nu al 3 jaar lang een burnout die nooit genezen is, waardoor het steeds weer mis ging op het werk. Alle symptomen die ik heb werden nog 10x erger. Ik heb namelijk ervoor wel twee keer een jaar afgemaakt,maar zat niet op mijn plek (leerlingpopulatie, stroming). Daar wel met goede referenties weg.
Het enige wat ik jarenlang kreeg was medicatie en 'praattherapie', dus mijn hart luchten. Al die tijd raakte ik steeds gefrustreerder met mezelf dat het mis bleef gaan, dat ik steeds prikkelbaarder was, want volgens mijn ' therapeut' was ik weer genezen van mijn burnout omdat ik weer vrolijk was. Ja, zolang ik niet werkte, daarna ging het weer binnen 4 mnd mis.
Ik voel me zo boos en verdrietig, ik heb zo hard mijn best gedaan en het geeft nergens toe geleid omdat ik totaal niet kreeg wat ik nodig had: intensieve specifieke therapie gericht op de lacunes in mijn gedrag op het werk.
Ik ben bang dat de schade nu te groot is, ja, ik word nu doorverwezen naar een passende instelling, maar ondertussen ben ik nog steeds burnt out, moet ik straks reintegreren en weer aan het werk, of ziek uit dienst. Maar dan komt er een gat op mijn cv en zien scholen alleen een jobhopper die afgebrand is en gaat niemand me nog aannemen.
Het gaat nu zo slecht dat ik weer even bij mijn moeder ga logeren, want ik ben in mijn eentje te panisch. Bah.
Het enige wat ik jarenlang kreeg was medicatie en 'praattherapie', dus mijn hart luchten. Al die tijd raakte ik steeds gefrustreerder met mezelf dat het mis bleef gaan, dat ik steeds prikkelbaarder was, want volgens mijn ' therapeut' was ik weer genezen van mijn burnout omdat ik weer vrolijk was. Ja, zolang ik niet werkte, daarna ging het weer binnen 4 mnd mis.
Ik voel me zo boos en verdrietig, ik heb zo hard mijn best gedaan en het geeft nergens toe geleid omdat ik totaal niet kreeg wat ik nodig had: intensieve specifieke therapie gericht op de lacunes in mijn gedrag op het werk.
Ik ben bang dat de schade nu te groot is, ja, ik word nu doorverwezen naar een passende instelling, maar ondertussen ben ik nog steeds burnt out, moet ik straks reintegreren en weer aan het werk, of ziek uit dienst. Maar dan komt er een gat op mijn cv en zien scholen alleen een jobhopper die afgebrand is en gaat niemand me nog aannemen.
Het gaat nu zo slecht dat ik weer even bij mijn moeder ga logeren, want ik ben in mijn eentje te panisch. Bah.


maandag 1 februari 2021 om 16:40
maandag 1 februari 2021 om 16:42
Ik gaf meermaals aan dat het niet hielp en wat ik nodig had, en dan zei hij dat hij dat even ging doen. Maar hij deed dan uiteindelijk toch weer niks. Er zat geen structuur in.FlexieBelle schreef: ↑01-02-2021 16:40Ik vind het wel jammer dat een therapeut die je pas sinds kort hebt, al zulke conclusies heeft getrokken en kan duiden hoe het had moeten gaan.
En ook jammer dat het drie jaar (!) en een nieuwe therapeut heeft moeten kosten voor jou om in te zien dat het niet hielp.
Hoop dat je goed geholpen wordt.
maandag 1 februari 2021 om 16:42
Ik kan geen les meer geven omdat het mij teveel prikkels geeft. Misschien moet je dat stuk sowieso loslaten?
Ik heb geen ass maar een hersenaandoening waardoor ik na 17 jaar lesgeven niet meer kon.
Ik denk dat je in ieder geval los moet laten dat scholen je niet meer aan willen nemen. Volgens mij valt dat best mee. Werk eerst aan je herstel en kijk dan verder of het onderwijs nog wel bij je past. Het is een heel proces...
Ik werk nog wel, vrijwillig, in het onderwijs. Met kleine groepjes of individuele leerlingen. Kan mijn eigen pauzes indelen en mijn eigen werk indelen.
Ik heb geen ass maar een hersenaandoening waardoor ik na 17 jaar lesgeven niet meer kon.
Ik denk dat je in ieder geval los moet laten dat scholen je niet meer aan willen nemen. Volgens mij valt dat best mee. Werk eerst aan je herstel en kijk dan verder of het onderwijs nog wel bij je past. Het is een heel proces...
Ik werk nog wel, vrijwillig, in het onderwijs. Met kleine groepjes of individuele leerlingen. Kan mijn eigen pauzes indelen en mijn eigen werk indelen.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 1 februari 2021 om 16:47
Wat naar dat je daar nu achter bent! Ik denk wel dat ook meespeelt dat niet elke therapie op elk moment passend is, je bent nu misschien aan andere dingen toe dan drie jaar geleden. Zou het kunnen zijn dat er toen de inschatting was dat een traject wat deze therapeut voorstelt toen niet passend was? Dat is natuurlijk moeilijk achteraf vast te stellen! In ieder geval naar voor je, snap dat je je boos voelt.

maandag 1 februari 2021 om 16:47
Waarvoor? Ongewenste reactie?
maandag 1 februari 2021 om 16:51
Black_Phillip schreef: ↑01-02-2021 16:42Ik gaf meermaals aan dat het niet hielp en wat ik nodig had, en dan zei hij dat hij dat even ging doen. Maar hij deed dan uiteindelijk toch weer niks. Er zat geen structuur in.
Nou ja, ik vind het wel opvallend dat een therapeut die jij pas sinds kort hebt, op basis van hetgeen hij /zij in je dossier leest, oordeelt dat het allemaal waardeloos was, anders had gemoeten, hoe anders dan en dat ook nog zo met jou deelt.
Ik vraag me af of dat helpend is. Je zit nu met frustratie naar je oude therapeut, terwijl die waarschijnlijk ook naar beste kunnen heeft gehandeld. Handelend naar de klachten van toen.
Ook je huidige therapeut moet uitvinden wat wel/niet werkt en dus dingen proberen.
Maar hoop dat het voor jou goed uitpakt.

maandag 1 februari 2021 om 16:54
maandag 1 februari 2021 om 16:54
ook niet passende therapie geeft inzicht. Je moet eerst er achter komen wat wel/niet werkt tot je iets vind wat wel bij je past.
Therapie is vaak geen wondermiddel. Zo, even een paar sessies en ik ben weer helemaal beter!
Soms word je gewoon niet beter. Dat kan. Dat hoeft niet aan de therapie te liggen. Dat kan ook liggen aan hoe complex het voor jou werkt in je lijf/hoofd. Gewoon pech met verdrietige gevolgen.
Ik wil niet zeggen dat jij al op dit punt bent. Maar het helpt misschien wel met relativeren. Je haalt uit therapie wat jij er aan hebt. En soms is dat niet genoeg. Soms bestaat genoeg nu eenmaal niet.
Therapie is vaak geen wondermiddel. Zo, even een paar sessies en ik ben weer helemaal beter!
Soms word je gewoon niet beter. Dat kan. Dat hoeft niet aan de therapie te liggen. Dat kan ook liggen aan hoe complex het voor jou werkt in je lijf/hoofd. Gewoon pech met verdrietige gevolgen.
Ik wil niet zeggen dat jij al op dit punt bent. Maar het helpt misschien wel met relativeren. Je haalt uit therapie wat jij er aan hebt. En soms is dat niet genoeg. Soms bestaat genoeg nu eenmaal niet.
rustig maar, gewoon even ademhalen
maandag 1 februari 2021 om 16:55
maandag 1 februari 2021 om 16:56
FlexieBelle schreef: ↑01-02-2021 16:51Nou ja, ik vind het wel opvallend dat een therapeut die jij pas sinds kort hebt, op basis van hetgeen hij /zij in je dossier leest, oordeelt dat het allemaal waardeloos was, anders had gemoeten, hoe anders dan en dat ook nog zo met jou deelt.
Ik vraag me af of dat helpend is. Je zit nu met frustratie naar je oude therapeut, terwijl die waarschijnlijk ook naar beste kunnen heeft gehandeld. Handelend naar de klachten van toen.
Ook je huidige therapeut moet uitvinden wat wel/niet werkt en dus dingen proberen.
Maar hoop dat het voor jou goed uitpakt.
Dit! Waar baseer jij op dat deze therapeut het bij het juiste eind heeft na zo’n korte tijd? Enkel omdat hij het ‘eens’ is met jou?
Wacht eerst maar eens een poos af hoe deze behandeling gaat vallen voordat je deze conclusies gaat trekken.
maandag 1 februari 2021 om 16:57
Waarom? Het is toch waar dat jij de therapeut beschuldigt je niet goed geholpen te hebben?
dwaler wijzigde dit bericht op 01-02-2021 17:02
0.56% gewijzigd
Make choices that reflect your hopes, not your fears
maandag 1 februari 2021 om 16:57
Je zou beter kunnen kijken naar wat het je gebracht heeft. Ook van 'waardeloze' therapie kan je veel leren, zeker als je er achteraf op terugkijkt. Het kan nooit allemaal 100% bagger zijn geweest. Vind het altijd zo stom als mensen lang ergens zijn geweest, zoals in een realtie of behandeling, en dat als het voorbij is er opeens helemaal niks aan heeft gedeugd. Het is zelden werkelijk zo zwart/wit.
maandag 1 februari 2021 om 17:03
Omdat mijn oude therapeut geen bevoegd therapeut was maar een psychiatrische 'nurse' die ook therapie gaf. Mijn huidige therapeut zegt ook dat de plek waar ik kom, en hij dus ook, niet gemaakt is om intensieve autismehulp te bieden, maar er is voor langdurige infrequente trajecten waar niet echt een programma zoals EMDR etc worden gegeven maar alleen praten over hoe het gaat. Omdát het dus maae 1x per maand is.
Ik heb tig keer aangegeven dat ik doirverwezen wilde worden maar hoorde steeds ' dat kunnen wij hier ook', wist ik veel, ik dacht dat hij wist wat hij deed. Tot ik dus een tijd terug stelliger werd en toen schoorvoetend achtereenvolgend twee keer een rtherapeut binnen dezelfde organisatie kreeg die beiden aangaven dat ze hier niet voor opgeleid waren en ik specifiekere hulp nodig had. Eerst werd dat binnen de organisatie gehouden maar nu blijkt dus dat mijn zorgvraag te groot is.
Ik heb tig keer aangegeven dat ik doirverwezen wilde worden maar hoorde steeds ' dat kunnen wij hier ook', wist ik veel, ik dacht dat hij wist wat hij deed. Tot ik dus een tijd terug stelliger werd en toen schoorvoetend achtereenvolgend twee keer een rtherapeut binnen dezelfde organisatie kreeg die beiden aangaven dat ze hier niet voor opgeleid waren en ik specifiekere hulp nodig had. Eerst werd dat binnen de organisatie gehouden maar nu blijkt dus dat mijn zorgvraag te groot is.

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
