Psyche
alle pijlers
Drie jaar lang waardeloze therapie gehad, en nu?
maandag 1 februari 2021 om 16:29
Ik heb sinds kort een nieuwe therapeut die flink geschokt is door hoe er met mijn casus is omgegaan. Ten eerste had ik na mijn diagnose van autisme meteen verwezen moeten worden naar de SGGZ, waar ik elke week handvatten zou moeten krijgen om om te gaan met sociale situaties op het werk, emotieregulatie (kritisch, bot naar collega's als iets misgaat), en consientieusheid (te laat komen, rommelig). Daarnaast heb ik nu al 3 jaar lang een burnout die nooit genezen is, waardoor het steeds weer mis ging op het werk. Alle symptomen die ik heb werden nog 10x erger. Ik heb namelijk ervoor wel twee keer een jaar afgemaakt,maar zat niet op mijn plek (leerlingpopulatie, stroming). Daar wel met goede referenties weg.
Het enige wat ik jarenlang kreeg was medicatie en 'praattherapie', dus mijn hart luchten. Al die tijd raakte ik steeds gefrustreerder met mezelf dat het mis bleef gaan, dat ik steeds prikkelbaarder was, want volgens mijn ' therapeut' was ik weer genezen van mijn burnout omdat ik weer vrolijk was. Ja, zolang ik niet werkte, daarna ging het weer binnen 4 mnd mis.
Ik voel me zo boos en verdrietig, ik heb zo hard mijn best gedaan en het geeft nergens toe geleid omdat ik totaal niet kreeg wat ik nodig had: intensieve specifieke therapie gericht op de lacunes in mijn gedrag op het werk.
Ik ben bang dat de schade nu te groot is, ja, ik word nu doorverwezen naar een passende instelling, maar ondertussen ben ik nog steeds burnt out, moet ik straks reintegreren en weer aan het werk, of ziek uit dienst. Maar dan komt er een gat op mijn cv en zien scholen alleen een jobhopper die afgebrand is en gaat niemand me nog aannemen.
Het gaat nu zo slecht dat ik weer even bij mijn moeder ga logeren, want ik ben in mijn eentje te panisch. Bah.
Het enige wat ik jarenlang kreeg was medicatie en 'praattherapie', dus mijn hart luchten. Al die tijd raakte ik steeds gefrustreerder met mezelf dat het mis bleef gaan, dat ik steeds prikkelbaarder was, want volgens mijn ' therapeut' was ik weer genezen van mijn burnout omdat ik weer vrolijk was. Ja, zolang ik niet werkte, daarna ging het weer binnen 4 mnd mis.
Ik voel me zo boos en verdrietig, ik heb zo hard mijn best gedaan en het geeft nergens toe geleid omdat ik totaal niet kreeg wat ik nodig had: intensieve specifieke therapie gericht op de lacunes in mijn gedrag op het werk.
Ik ben bang dat de schade nu te groot is, ja, ik word nu doorverwezen naar een passende instelling, maar ondertussen ben ik nog steeds burnt out, moet ik straks reintegreren en weer aan het werk, of ziek uit dienst. Maar dan komt er een gat op mijn cv en zien scholen alleen een jobhopper die afgebrand is en gaat niemand me nog aannemen.
Het gaat nu zo slecht dat ik weer even bij mijn moeder ga logeren, want ik ben in mijn eentje te panisch. Bah.
maandag 1 februari 2021 om 23:00
Die stront moet toch écht uit die bak worden geschept, verwerkt en de bak schoongemaakt. Anders blijft het etteren.
Kun je nog zo veel geurkaarsen aansteken en febreze spuiten om het heden proberen lekker te laten ruiken, die stront uit het verleden blijft stinken.
Kijk uit malloot, een kokosnoot!
maandag 1 februari 2021 om 23:08
maandag 1 februari 2021 om 23:10
maandag 1 februari 2021 om 23:14
Als dit topic een soundtrack zou hebben:
https://youtu.be/rDz9ZTxPJ0o
Iedereen probeert maar stabiel te zijn maar het leven is nou eenmaal borderline
https://youtu.be/rDz9ZTxPJ0o
Iedereen probeert maar stabiel te zijn maar het leven is nou eenmaal borderline
maandag 1 februari 2021 om 23:15
Dit vind ik heel mooi gezegd! Pijnlijk misschien als je nog niet zover bent, maar heel waar.Thordïs schreef: ↑01-02-2021 19:48Samengevat to: je moet roeien met de riemen die je hebt in een wereld die niet al teveel rekening houdt met jouw bootje. Daar kun je de hele wereld de schuld van geven maar het is niemands schuld.
Jij denkt overal recht op te hebben: een goede baan, een leuk huis, een intelligente goed functionerende partner, meewerkende baas, prettige collega’s, mensen die rekening met je houden.
En de werkelijkheid is dat je daar geen recht op hebt.
Deels krijg je wat je zaait: als je drama schopt krijg je gedonder met mensen, als je om je heen slaat slaan mensen terug en als je mensen voortdurend de maat neemt en beoordeeld doen mensen dat ook bij jou. Stoornis of niet, niemand pikt dat van je en niemand hoeft dat te pikken.
Investeer je in jezelf en mensen dan krijg je dat terug, accepteer je jezelf zoals je bent en anderen zoals ze zijn dan krijg je dat terug, heb je een reëel beeld van jezelf en je mogelijkheden dan wordt het leven makkelijker, zelfs als je niet bereikt wat je nu in je hoofd hebt.
Jij krijgt hier constant gezeik omdat je je voordoet als geslaagd, intelligent onbegrepen mens met een klein probleem wat even opgelost moet worden, als iedereen nu maar meewerkte. Heel verongelijkt en hooghartig en een beetje Hyacint Bouquet. En je kunt geen tegengas verdragen.
In werkelijkheid lukt het je allemaal niet en aan een hoog IQ heb je op zichzelf hélemaal niks. Dat is een vrij zinloze eigenschap als je andere vaardigheden er niet bij aansluiten. Als jouw zelfbeeld en houding iets meer aansluiten bij de realiteit en je niet steeds doet alsof dat een tijdelijke hobbel in de weg is dan kom je een heel eind verder, krijg je prettigere reacties en ook meer info waar je wat mee kunt.
Jij blijft maar vragen hoe je je stoornis kunt negeren zodat je het beeld van een intelligente wo opgeleide geslaagde vrouw hoog kunt houden. Dat is niet de goede vraag dus krijg je geen goede antwoorden. En gaat geen therapie helpen.
Mijn psych zei ooit tegen me: "Als je wil dat ik je genees, ga je naar maar naar Lourdes, als je daar in gelooft. Dan ben je bij mij aan het verkeerde adres."
Wat een lul vond ik hem in eerste instantie, maar nu denk ik: de beste man had groot gelijk.
Accepteer je tekortkomingen en onthou dat niemand je kan 'redden' behalve jijzelf.
maandag 1 februari 2021 om 23:25
maandag 1 februari 2021 om 23:25
maandag 1 februari 2021 om 23:26
Ja, raak. P. Capel heeft daar een mooi boek over geschrevenQuaintrelle schreef: ↑01-02-2021 23:25Traumas worden ook gewoon opgeslagen in het lichaam en kunnen zelfs het dna veranderen.
is een halve waarheid een leugen?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
