Hier schrijf ik graag verder van mij af.
maandag 8 december 2014 om 23:58
Op 02 juni 2013 opende ik op de zwangerpijler een topic omdat ik in het ziekenhuis lag met gebroken vliezen. Ik was toen 20 weken zwanger van onze tweeling en had een zoontje van toen 10 maanden (forumnaam Mini). Onze dochters zijn op 27-06-2013 geboren en overleden. Het topic heeft me veel steun geboden in deze moeilijke periode en de tijd daarna.
Begin december 2013 opende ik een nieuw topic, onder een nieuwe nick, op de zwangerpijler omdat ik toch wel weer zwanger wilde worden maar dit erg spannend en eng vond en ik de steun van het Viva forum miste. Niet wetende dat ik op dat moment al zwanger was.
Het was een spannende zwangerschap en emotioneel gezien een achtbaan. Lichamelijk was het ook best pittig maar na een hele zware bevalling is in Augustus onze zoon (forumnaam Nano) geboren.
Vlak na de bevalling bleek ook Nano er 1 van een tweeling te zijn.
Nano is van begin af aan een onrustige baby en begin November is besloten om hem een week op te nemen in het ziekenhuis ter observatie. Hij blijkt reflux te hebben en een verstoord slaapritme.
Ook is begin November mijn man (forumnaam Maxi) ziek thuis gekomen van zijn werk. Hij is werkzaam als kapitein en vaart vier weken op, vier weken af. De rede van zij ziekmelding is dat hij ingestort was psychisch. Heeft onder andere de geboorte (welke hij heeft moeten missen) en het overlijden van onze dochters nooit een plek kunnen geven. Daarnaast speelt er het overlijden van zijn vader op een leeftijd die voor hem nu ook erg dichtbij komt.
Hij slikt dagelijks oxazepam en AD. En is vandaag begonnen met gesprekken bij een psycholoog.
Ikzelf ga donderdag voor het eerst naar een psycholoog omdat ik erg dicht tegen een depressie aan zit. Ik hoop daar ook handvatten te kunnen krijgen over hoe om te gaan met mijn man. Ik merk dat zijn gemoedstoestand mij veel energie kost.
Omdat mijn topic op de zwangerpijler vol is maar ik zeker niet wil stoppen met schrijven, heb ik besloten dit topic op psyche te openen.
Voor mij is het heel fijn om van me af te schrijven, feedback en steun te krijgen.
Ik hoop dat hier dan ook te kunnen continueren.
Link naar vorig topic
Begin december 2013 opende ik een nieuw topic, onder een nieuwe nick, op de zwangerpijler omdat ik toch wel weer zwanger wilde worden maar dit erg spannend en eng vond en ik de steun van het Viva forum miste. Niet wetende dat ik op dat moment al zwanger was.
Het was een spannende zwangerschap en emotioneel gezien een achtbaan. Lichamelijk was het ook best pittig maar na een hele zware bevalling is in Augustus onze zoon (forumnaam Nano) geboren.
Vlak na de bevalling bleek ook Nano er 1 van een tweeling te zijn.
Nano is van begin af aan een onrustige baby en begin November is besloten om hem een week op te nemen in het ziekenhuis ter observatie. Hij blijkt reflux te hebben en een verstoord slaapritme.
Ook is begin November mijn man (forumnaam Maxi) ziek thuis gekomen van zijn werk. Hij is werkzaam als kapitein en vaart vier weken op, vier weken af. De rede van zij ziekmelding is dat hij ingestort was psychisch. Heeft onder andere de geboorte (welke hij heeft moeten missen) en het overlijden van onze dochters nooit een plek kunnen geven. Daarnaast speelt er het overlijden van zijn vader op een leeftijd die voor hem nu ook erg dichtbij komt.
Hij slikt dagelijks oxazepam en AD. En is vandaag begonnen met gesprekken bij een psycholoog.
Ikzelf ga donderdag voor het eerst naar een psycholoog omdat ik erg dicht tegen een depressie aan zit. Ik hoop daar ook handvatten te kunnen krijgen over hoe om te gaan met mijn man. Ik merk dat zijn gemoedstoestand mij veel energie kost.
Omdat mijn topic op de zwangerpijler vol is maar ik zeker niet wil stoppen met schrijven, heb ik besloten dit topic op psyche te openen.
Voor mij is het heel fijn om van me af te schrijven, feedback en steun te krijgen.
Ik hoop dat hier dan ook te kunnen continueren.
Link naar vorig topic
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!

donderdag 15 januari 2015 om 14:03
donderdag 15 januari 2015 om 20:47
Ik word er zo doodziek van dat ik echt geen normale avond meer heb! Iedere avond die jankbaby die niet wil slapen, wel moe is en dus huilt.
Ik ben zelf helemaal verrot maar kan niet eens even rustig een bakkie thee nemen
Ben er zo klaar mee!!
*sorry hoor, moest even*
Ik ben zelf helemaal verrot maar kan niet eens even rustig een bakkie thee nemen
Ben er zo klaar mee!!
*sorry hoor, moest even*
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!




donderdag 15 januari 2015 om 21:41
Ja, ik was aan het klagen via de WhatsApp en toen stond ze eigenlijk zo binnen 
Vanmiddag nog naar de osteopaat geweest. Nano heeft nog een paar harde plekken op zijn hoofd en in zijn nekje. Maar hij voelt wel verbetering. En wbt de onrust en prikkelbaarheid (diaa) hij zei ook dat Nano een gevoelig kereltje is.
Vanmiddag nog naar de osteopaat geweest. Nano heeft nog een paar harde plekken op zijn hoofd en in zijn nekje. Maar hij voelt wel verbetering. En wbt de onrust en prikkelbaarheid (diaa) hij zei ook dat Nano een gevoelig kereltje is.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!

donderdag 15 januari 2015 om 21:58
Pfff wat enorm lastig allemaal zeg. Is het misschien een idee om de komende dagen weer eens te proberen Nano in een strak ritme te krijgen? Even een aantal dagen thuisblijven en strak vasthouden aan regelmaat?
Wat nog een idee kan zijn, wij kregen na thuiskomst uit het ziekenhuis begeleiding van een jeugdzorginstelling hier in de regio (niet te verwarren met bureau jeugdzorg, dat is iets anders
). Je zou aan de huisarts kunnen vragen of bij jullie in de regio ook zoiets bestaat. Uiteindelijk hebben wij er zelf weinig gebruik van hoeven maken omdat het na de ziekenhuisopname gelijk zoveel beter ging, maar ze boden hier wel heel veel mogelijkheden voor hulp.
Sterkte!!!
Wat nog een idee kan zijn, wij kregen na thuiskomst uit het ziekenhuis begeleiding van een jeugdzorginstelling hier in de regio (niet te verwarren met bureau jeugdzorg, dat is iets anders
Sterkte!!!

donderdag 15 januari 2015 om 22:33
Buuf is onverrichterzake (en doof) weer naar huis. Ik heb hem uiteindelijk in slaap kunnen voeden in ons bed.
Even op adem komen nu. Bah wat is het toch vervelend.
Wat je zegt hoor Adrienne, ik ga denk ik weer even strak in het regime even een paar dagen niet weg en geen afspraken.
Hoewel het overdag best redelijk gaat.
Ik moet nu ook van het bakeren af, vrees echt dat dat een probleem gaat worden. Heb al tips op internet gezocht. Eerst 1 armpje los en later 2.
Wat doet die instelling? Zegt me niets.
Even op adem komen nu. Bah wat is het toch vervelend.
Wat je zegt hoor Adrienne, ik ga denk ik weer even strak in het regime even een paar dagen niet weg en geen afspraken.
Hoewel het overdag best redelijk gaat.
Ik moet nu ook van het bakeren af, vrees echt dat dat een probleem gaat worden. Heb al tips op internet gezocht. Eerst 1 armpje los en later 2.
Wat doet die instelling? Zegt me niets.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
donderdag 15 januari 2015 om 23:16
Ja... wel 10 hele minuten 
Maxi is thuis, hij vroeg mij of ik hem wilde beloven dat ik hem bel als dit weer zo is. Hij zegt dat hij dat veel liever thuis is dan op de sportschool. Skattie.
Blijkt dus wel weer dat ik wat minder aan een ander moet denken. Hij het echt niet erg vind.
Maxi is thuis, hij vroeg mij of ik hem wilde beloven dat ik hem bel als dit weer zo is. Hij zegt dat hij dat veel liever thuis is dan op de sportschool. Skattie.
Blijkt dus wel weer dat ik wat minder aan een ander moet denken. Hij het echt niet erg vind.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!

donderdag 15 januari 2015 om 23:30
Ja dat bakeren afbouwen is idd lastig. Ik zag er ook enorm tegenop (geen gevoelig kind, maar eentje die de wereld niet wilde missen en erg alert en wakker bleef, terwijl ze hondsmoe was).
Viel me alles mee. Ging gelijk cold turkey in een gewone slaapzak (ik bakerde in de pacco. De babydwangbuis
) en ze sliep eigenlijk gewoon door. Voor haar begrippen dan, ze kwam nog wel snachts maar sliep normaal in en door na een nachtslok.
Ze was ook erg gebaat bij ern strak ritme. Bijna letterlijk op de klok. Soms dus ook gewoon even huilen (bleren) als ze moest slapen. Deed ik dat niet, of toch nog even dat boodschapje doen of te lang aten spelen bijv, dan had ik. ook huilavonden. Werd na 6 maanden beter. Toen kon ze beter slapen en ik denk ook dat bijvoeding verschil maakte. Sliep nog steeds niet door maar ze was.niet meer zo onrustig en.ongedurig. Hoop dus dat t ritme weer wat strakker trekken idd effect heeft.
Dat maxi nu weer de hort op is
. Hij is net t weekend weggeweest....
Viel me alles mee. Ging gelijk cold turkey in een gewone slaapzak (ik bakerde in de pacco. De babydwangbuis
Ze was ook erg gebaat bij ern strak ritme. Bijna letterlijk op de klok. Soms dus ook gewoon even huilen (bleren) als ze moest slapen. Deed ik dat niet, of toch nog even dat boodschapje doen of te lang aten spelen bijv, dan had ik. ook huilavonden. Werd na 6 maanden beter. Toen kon ze beter slapen en ik denk ook dat bijvoeding verschil maakte. Sliep nog steeds niet door maar ze was.niet meer zo onrustig en.ongedurig. Hoop dus dat t ritme weer wat strakker trekken idd effect heeft.
Dat maxi nu weer de hort op is
donderdag 15 januari 2015 om 23:40
Ik heb ook de pacco babydwangbuis 
Ik denk dat ik het morgen ook gewoon 1 slaapje zonder ga proberen. En dan wel in een gewone slaapzak zodat hij niet de dekens aftrapt. En de beeldbabyfoon om te kijken wat hij doet.
De onrust zal wel weer te maken hebben met dat ik met hem naar de osteopaat ben geweest, ik moest hem vanmiddag wakker maken.
Maar gisteren de hele dag thuis en s avonds toch ook weer drama....
Ik denk dat ik het morgen ook gewoon 1 slaapje zonder ga proberen. En dan wel in een gewone slaapzak zodat hij niet de dekens aftrapt. En de beeldbabyfoon om te kijken wat hij doet.
De onrust zal wel weer te maken hebben met dat ik met hem naar de osteopaat ben geweest, ik moest hem vanmiddag wakker maken.
Maar gisteren de hele dag thuis en s avonds toch ook weer drama....
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
vrijdag 16 januari 2015 om 02:05
Maar voel je wel een klik? Ik spreek uit ervaring, heb vele psychs gehad en bij de één schoot ik echt meer op dan bij de ander. Ik bleek uiteindelijk meer gebaat bij iemand die gas terug geeft.
Waarschijnlijk een overbodige opmerking van mij, maar is het huilen geen gevolg van koemelkallergie o.i.d.?
Ja dat klopt maar dat heeft hier nu even niks mee te maken
vrijdag 16 januari 2015 om 03:54
Wij zijn het inbakeren ook ineens gestopt en hebben ons dochtertje in zo'n stugge winterslaapzak gedaan en dan doen we haar armpjes naar beneden en een lakentje heel strak eroverheen. We doen dan vaak nog hydrofiele doeken tussen het matras en het bedje zeg maar zodat het laken echt geen kant op kan. Dan blijft ze wel rustig liggen. Zodra de arm los gaat, valt ze niet meer in slaap.
Die instelling biedt zorg op maat. Klinkt een beetje vaag, maar in ons geval betekende het dat we een contactpersoon hadden die zo vaak langskwam als we wilden (kon echt elke dag zijn zeg maar) en je dan hielp met wat je maar wilde. Ze hadden ook een soort crisislijn voor als je het niet meer zag zitten. Bij ons in de regio heet het Cardea, je kunt dat eens opzoeken en dan kijken of er bij jou iets vergelijkbaars bestaat. Wij hebben er uiteindelijk dus bijna geen gebruik van gemaakt maar ik was heel erg positief over hen!
Die instelling biedt zorg op maat. Klinkt een beetje vaag, maar in ons geval betekende het dat we een contactpersoon hadden die zo vaak langskwam als we wilden (kon echt elke dag zijn zeg maar) en je dan hielp met wat je maar wilde. Ze hadden ook een soort crisislijn voor als je het niet meer zag zitten. Bij ons in de regio heet het Cardea, je kunt dat eens opzoeken en dan kijken of er bij jou iets vergelijkbaars bestaat. Wij hebben er uiteindelijk dus bijna geen gebruik van gemaakt maar ik was heel erg positief over hen!
vrijdag 16 januari 2015 om 08:08
Ook een
van een meelezer met ervaring. Hier ook ervaring met onrustige baby's. Die van ons sliepen ook niet 's avonds en waren ook onrustig in de nacht. Wat ik heb gedaan was idd weinig prikkels overdag en elke avond wel het avondritueel doen. Dan naar bed en als ze huilden, wat elke avond was, er weer uit en na de laatste fles weer naar bed. Meestal gingen ze dan van uitputting wel even een paar uur slapen. En ik weet niet wat het was, maar na een maand of zeven hadden ze het ineens door en sliepen ze 's avonds ineens. Ik hoop dat dat bij jou ook zo zal gaan.
Het afbouwen met inbakeren moest bij ons cold turkey, omdat het toen dertig graden was in huis en het niet verantwoord was om ze in te bakeren. Het was twee dagen ontzettend veel huilen en toen hadden ze het door.
Heel veel sterkte en ik vind dat je ontzettend goed doet! Hoop dat het bij jullie ook snel beter gaat, want ik weet hoe slopend het is. Nogmaals een dikke
Het afbouwen met inbakeren moest bij ons cold turkey, omdat het toen dertig graden was in huis en het niet verantwoord was om ze in te bakeren. Het was twee dagen ontzettend veel huilen en toen hadden ze het door.
Heel veel sterkte en ik vind dat je ontzettend goed doet! Hoop dat het bij jullie ook snel beter gaat, want ik weet hoe slopend het is. Nogmaals een dikke

vrijdag 16 januari 2015 om 10:52
Zie! Ik lag me gister in bed nog op te vreten. Je hoeft je niet altijd maar op te offeren voor een ander. En Maxi kan niet gedachtenlezen en weten dat er crisis is als jij hem daarvan niet op de hoogte stelt. Je hebt het forum en de buurvrouw op de hoogte gesteld, maar de persoon bij wie je dat zou moeten doen, die vergeet je. Niet meer doen hoor!
vrijdag 16 januari 2015 om 11:03
Net een gesprek gehad met de fysio van Nano. Hij ontwikkeld zich motorisch zo snel, dat dat ook voor veel prikkels zorgt. Hij moet verwerken wat hij allemaal kan zeg maar. En dat het normaal is dat ze een huiluurtje hebben alleen schiet hij er in door en blijft er in hangen.
Ook moet ik echt de avonden uit handen gaan geven, ik laad niet meer op. Ze vond dan ook dat ik een smal gezicht kreeg.
Nano ligt as we speak te krijsen in bed, in een slaapzakje.
Vannacht uiteindelijk rond half 1 in slaap en rond half 6 lag hij weer tegen mij aan.
@ missjodiF, ik wacht met smart op de dag dat hij het door gaat krijgen!
@ Adrienne, ik heb het geprobeerd om zijn armen onder de lakens te krijgen maar dat lukt niet. Ik zal eens googlen of er hier ook zoiets in de buurt zit en of het iets voor ons is.
@ nachtvlinder, de klik komt steeds meer.
Kma is het niet.
Ook moet ik echt de avonden uit handen gaan geven, ik laad niet meer op. Ze vond dan ook dat ik een smal gezicht kreeg.
Nano ligt as we speak te krijsen in bed, in een slaapzakje.
Vannacht uiteindelijk rond half 1 in slaap en rond half 6 lag hij weer tegen mij aan.
@ missjodiF, ik wacht met smart op de dag dat hij het door gaat krijgen!
@ Adrienne, ik heb het geprobeerd om zijn armen onder de lakens te krijgen maar dat lukt niet. Ik zal eens googlen of er hier ook zoiets in de buurt zit en of het iets voor ons is.
@ nachtvlinder, de klik komt steeds meer.
Kma is het niet.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!

vrijdag 16 januari 2015 om 16:24
Ook geprobeerd Diaa. Werkt ook niet.
Hij heeft tot nu toe ongeveer een uurtje geslapen over de hele dag.
1 keer weer in slaap gevoed, eigenlijk 2 want ben nu ook bezig hem in slaap te voeden.
Vanavond gaat toch maar weer de pacco om denk ik.
Hij heeft tot nu toe ongeveer een uurtje geslapen over de hele dag.
1 keer weer in slaap gevoed, eigenlijk 2 want ben nu ook bezig hem in slaap te voeden.
Vanavond gaat toch maar weer de pacco om denk ik.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
