Psyche
alle pijlers
Hoe lang moeten we dit vol houden? Gaan we dit redden?
maandag 28 november 2011 om 22:29
Beste Viva-dames,
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
(ik lach je niet uit, maar jouw droge humor liet mij over de grond rollen van het lachen)
dinsdag 29 november 2011 om 10:15
Ik snap dat je graag bij hem langs gaat. Maar ik denk dat je beter je tijd en energie en geld ergens anders in kan steken. Wekelijks daar heen rijden, volle tank benzine, dat gaat je echt opbreken. Heel naar voor je man misschien maar zelf vind ik dat je beter die tijd en geld in je kinderen kan steken. Hoe rot het ook voelt je zal afstand van hem moeten nemen om je leven thuis goed op poten te kunnen krijgen.
dinsdag 29 november 2011 om 10:17
Daar ben ik ook bang voor Helly, dat het financieel niet meer haalbaar gaat zijn om regelmatig naar hem toe te rijden. Het kost me inderdaad elke keer 3/4 tank benzine 
Maar vandaag ga ik zeker, ik vertrek over een half uurtje, dan kan ik hopelijk bij het middagbezoek terecht en ben ik voor het donker weer terug (ben zo nachtblind als het maar zijn kan namelijk).
Maar vandaag ga ik zeker, ik vertrek over een half uurtje, dan kan ik hopelijk bij het middagbezoek terecht en ben ik voor het donker weer terug (ben zo nachtblind als het maar zijn kan namelijk).
dinsdag 29 november 2011 om 10:19
Hij had trouwens wel mijn eerste brief en kaart ontvangen gisteravond! Hopelijk geeft hem dat een beetje kracht en moed.
En ik heb de eerste reactie van een advocaat binnen.. zodra de uitspraak over verlenging vandaag geweest is willen ze wel bekijken of alles correct is uitgevoerd.
Eerst maar (weer) afwachten wat vandaag ons brengt.
En ik heb de eerste reactie van een advocaat binnen.. zodra de uitspraak over verlenging vandaag geweest is willen ze wel bekijken of alles correct is uitgevoerd.
Eerst maar (weer) afwachten wat vandaag ons brengt.
dinsdag 29 november 2011 om 10:19
Ik denk ook dat je het geld van benzine beter kunt gebruiken voor de schulden. Daarbij ook dat je nu veel tijd nodig hebt om dingen te regelen. Je gaf zelf aan dat je morgen weer fulltime gaat werken en dan heb je er ook geen tijd meer voor.
Ik zou deze middag gebruiken om alles te bellen en te regelen.
Ik zou deze middag gebruiken om alles te bellen en te regelen.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 29 november 2011 om 10:43
Bovendien denk ik dat mijn man in zo'n situatie mij niet eens zou willen ontvangen.
Maar daar heb je niets aan. Misschien kan je zijn bedrijf verkopen? Klinkt stom, maar zelfs op marktplaats staan bedrijven te koop. het heeft geen zin om dat bedrijf dood te laten bloeden. Andere spullen die je man voorlopig niet kan gebruiken zoals zijn auto bijvoorbeeld zou je ook kunnen verkopen.
Maar daar heb je niets aan. Misschien kan je zijn bedrijf verkopen? Klinkt stom, maar zelfs op marktplaats staan bedrijven te koop. het heeft geen zin om dat bedrijf dood te laten bloeden. Andere spullen die je man voorlopig niet kan gebruiken zoals zijn auto bijvoorbeeld zou je ook kunnen verkopen.
dinsdag 29 november 2011 om 10:45
Oja, het heeft helemaal geen zin om met een oververmoeid hoofd van alle zorgen in je eentje in de auto te gaan zitten en een veel te lang stuk te gaan rijden terwijl je alleen maar aan het piekeren bent. Straks krijg je nog een ongeluk. Eens met MV dat je beter vandaag je kan richten op de praktische zaken.
dinsdag 29 november 2011 om 11:08
Pffff.....ben ik nu de enige die het echt schokkend vind dat je vooraf met je kinderen gaat overleggen over het risico dat je neemt en welke straf er eventueel op het vergrijp zal staan? Ik hoop echt dat ik het verkeerd begrepen heb, hoor, maar ik ben bang van niet.....
Wat geef je je kinderen mee als je bewust een vergrijp plant, en ze ook nog leert dat het okee is om vooraf het risico in te schatten op een al dan niet hoge straf. Ben ergens blij om te lezen dat die kinderen nu in ieder geval mee krijgen dat misdaad dus niet loont.
Wat geef je je kinderen mee als je bewust een vergrijp plant, en ze ook nog leert dat het okee is om vooraf het risico in te schatten op een al dan niet hoge straf. Ben ergens blij om te lezen dat die kinderen nu in ieder geval mee krijgen dat misdaad dus niet loont.
dinsdag 29 november 2011 om 11:22
Lijkt mij niet makkelijk voor jou en je kinderen.Maar toch denk ik eigenlijk niet dat je 2 jaar kunt krijgen voor iets waar geen slachtoffers bij zijn (in welke vorm dan ook).
En TO hoe kijk je tegen (gevangenis)straffen aan? In mijn ogen stellen de straffen niet veel voor. Als ik lees dat sommige hufters met een taakstrafje wegkomen kan ik mij zo boos maken. Hoe keek je er eerst tegen aan en nu? (oprechte vraag)
dinsdag 29 november 2011 om 11:35
@Bergkristal: Dat heb ik nergens gelezen van dat overleggen met de kinderen. Ze weten er nu van maar eerder volgens mij niet hoor.
@Achterblijver: Je bent uitgegoogled. Lijkt me ook wel even goed. Je hebt voor nu gedaan wat je kon doen. Nu maar even afwachten wat de eis gaat worden en een goede advocaat regelen. Daar heb je ook het voorwerk al prima voor gedaan. Verder las ik ergens dat je niet kon doorgeven als je niet op bezoek kon. In NL kan dat wel. Even de bezoekadministratie bellen en doorgeven dat je niet kan. Zij geven dat dan door aan gedetineerde. Je kunt alleen je bezoek niet verplaatsen. Als je niet kunt heb je pech. Dan is het eerstvolgende bezoekmoment gewoon het geplande volgende bezoek.
Verder heb je in je laatste post van vanochtend toch het land genoemd. Dat wilde je niet ivm herkenbaarheid, googlebaarheid. Haal je het nog even weg straks?
@Achterblijver: Je bent uitgegoogled. Lijkt me ook wel even goed. Je hebt voor nu gedaan wat je kon doen. Nu maar even afwachten wat de eis gaat worden en een goede advocaat regelen. Daar heb je ook het voorwerk al prima voor gedaan. Verder las ik ergens dat je niet kon doorgeven als je niet op bezoek kon. In NL kan dat wel. Even de bezoekadministratie bellen en doorgeven dat je niet kan. Zij geven dat dan door aan gedetineerde. Je kunt alleen je bezoek niet verplaatsen. Als je niet kunt heb je pech. Dan is het eerstvolgende bezoekmoment gewoon het geplande volgende bezoek.
Verder heb je in je laatste post van vanochtend toch het land genoemd. Dat wilde je niet ivm herkenbaarheid, googlebaarheid. Haal je het nog even weg straks?
dinsdag 29 november 2011 om 12:03
Je geeft aan dat je man voor een ernstiger vergrijp veroordeeld kan worden dan hij daadwerkelijk heeft gepleegd, maar... je man kan alleen maar veroordeeld worden voor feiten die bewezen worden. Kan het zijn dat je man ook gewoonweg een ernstiger vergrijp gepleegd heeft dan waarvan jij op de hoogte was?
Of je man nu 2 jaar of 3 maanden moet zitten, je schulden lopen door. Het lijkt me daarom het beste om nu al te gaan kijken hoe je daar mee om wil gaan, en niet nog een maand (en dus ook een maand meer achterstanden) wachten.
Je was op de hoogte van een feit dat hij een strafbaar feit pleegde. Ik lees zo weinig spijt. Het enige waar jij en je man spijt van hebben, is van het feit dat hij gepakt is. Bepaalde acties zijn niet voor niets bij de wet verboden. En je krijgt niet zomaar 2 jaar voor een feit - dan is er best iets ernstigs gedaan.
Ik denk persoonlijk dat het jou/ jullie zo sieren als je werkelijk spijt zou hebben over het gepleegde, omdat het fout iswat je man heeft gedaan - en niet alleen spijt omdat het zo vervelend is dat hij vast zit.
Als ik bevriend met je zou zijn zou jouw houding mij zeker uitmaken. Kort door de bocht, als je geen spijt zou hebben zou ik je sneller laten vallen dan als je wel spijt zou hebben.
Hoe dan ook lijkt het me voor jullie en vooral voor je kinderen (die kunnen er echt niets aan doen) een moeilijke situatie. Een situatie waarbij je best wat hulp kan gebruiken van het maatschappelijk werk.
Mocht er kans zijn dat die via-via uitkomt (en die kans is er altijd) denk ik dat het goed is je leidinggevende zelf in te lichten. Als deze het (wellicht opgeblazen) via-via hoort maak je een minder goede indruk dan als je het zelf vertelt.
Of je man nu 2 jaar of 3 maanden moet zitten, je schulden lopen door. Het lijkt me daarom het beste om nu al te gaan kijken hoe je daar mee om wil gaan, en niet nog een maand (en dus ook een maand meer achterstanden) wachten.
Je was op de hoogte van een feit dat hij een strafbaar feit pleegde. Ik lees zo weinig spijt. Het enige waar jij en je man spijt van hebben, is van het feit dat hij gepakt is. Bepaalde acties zijn niet voor niets bij de wet verboden. En je krijgt niet zomaar 2 jaar voor een feit - dan is er best iets ernstigs gedaan.
Ik denk persoonlijk dat het jou/ jullie zo sieren als je werkelijk spijt zou hebben over het gepleegde, omdat het fout iswat je man heeft gedaan - en niet alleen spijt omdat het zo vervelend is dat hij vast zit.
Als ik bevriend met je zou zijn zou jouw houding mij zeker uitmaken. Kort door de bocht, als je geen spijt zou hebben zou ik je sneller laten vallen dan als je wel spijt zou hebben.
Hoe dan ook lijkt het me voor jullie en vooral voor je kinderen (die kunnen er echt niets aan doen) een moeilijke situatie. Een situatie waarbij je best wat hulp kan gebruiken van het maatschappelijk werk.
Mocht er kans zijn dat die via-via uitkomt (en die kans is er altijd) denk ik dat het goed is je leidinggevende zelf in te lichten. Als deze het (wellicht opgeblazen) via-via hoort maak je een minder goede indruk dan als je het zelf vertelt.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 29 november 2011 om 12:05
:
[...]
Ach ja, jij bedoelt 'boontje komt om zijn loontje'?
Maak jij nooit fouten?
De meeste mensen maken ladingen fouten, die fouten zijn alleen vaak wel wat milder dan het plegen van een misdaad.
De man van TO pleegt een strafbaar feit en wordt daarvoor veroordeeld - boontje komt op zijn loontje inderdaad.
Ik denk dat TO blij mag zijn dat ze niet zelf is verdacht van medeplichtigheid, ze wist er toch al lang en breed van?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 29 november 2011 om 12:07
dinsdag 29 november 2011 om 12:10
Ik dacht ergens gelezen te hebben dat 1 van de kinderen vooraf iets zei in de trant van "als hij werkelijk 2 jaar krijgt zou dat echt erg zijn", en concluseerde daaruit dat er vooraf binnen het gezin over gesproken is. Misschien heb ik het verkeerd begrepen, hoor, dat geef ik in mijn post ook aan. Als dat niet zo is vind ik het wel zeer schokkend.
En inderdaad, ik maak zat fouten, maar ik heb nog nooit een misdaad begaan zo ernstig om ervoor vast te zitten (heus wel eens zwart gereden oid, en dat is uiteraard ook een misdrijf, maar wel van een ander kaliber i.m.h.o.). Vind net als 1 van de vorige posters dat TO nogal slachtofferig doet en geen spijt blijkt te hebben van de daad zelf maar vooral van het verkeerd ingeschatte risico.
En inderdaad, ik maak zat fouten, maar ik heb nog nooit een misdaad begaan zo ernstig om ervoor vast te zitten (heus wel eens zwart gereden oid, en dat is uiteraard ook een misdrijf, maar wel van een ander kaliber i.m.h.o.). Vind net als 1 van de vorige posters dat TO nogal slachtofferig doet en geen spijt blijkt te hebben van de daad zelf maar vooral van het verkeerd ingeschatte risico.
dinsdag 29 november 2011 om 12:42
Precies, ik heb ook weleens een verkeersovertreding begaan (dat heet dan ook een 'overtreding' en geen misdaad), niet netjes. Ook maak ik bijv. op mijn werk weleens fouten of val ik weleens onterecht naar iemand uit. Allemaal niet netjes, maar niet eens een overtreding, laat staan een misdaad.
Een misdaad gelijk stellen met 'ach we maken allemaal weleens fouten'.... sja. Wat zal ik daarvan zeggen.
Je hebt fouten en Fouten.
Een misdaad gelijk stellen met 'ach we maken allemaal weleens fouten'.... sja. Wat zal ik daarvan zeggen.
Je hebt fouten en Fouten.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 29 november 2011 om 12:54
Maar is het dan nodig om TO daar voor te veroordelen? Ze vraagt niet of ze de juiste keus maakt door haar man te steunen. Ze geeft aan dat ze dat sowieso doet. Dat is haar keus. Wat jij, ik of wie dan ook daar verder van vind. Wat ze wel vraagt is hulp. Hoe om te gaan met de situatie. Een situatie die ze onderschat heeft, of niet aan heeft zien komen. Ik zie trouwens ook nergens dat TO wel afwist van de activiteiten van haar man. HIJ had de risico's onderschat. Van haar zie ik dat nergens. En dat zij er dan toch voor kiest om hem te steunen, dat is volledig aan haar. En niet aan ons om te veroordelen. Daar is de rechter voor.
dinsdag 29 november 2011 om 13:03
Het is de toon die de muziek maakt..... Ik stoor me er erg aan dat zij vooral spijt lijkt te hebben van de beoordelingsfout waardoor haar man mogelijk lang moet zitten. Nergens lees ik dat zij spijt hebben van de keuze om een misdaad te plegen an sich. En ja, daar heb ik een oordeel over.
Overigens meen ik ergens te hebben gelezen dat zij en haar man vooraf gesproken hebben over de misdaad en mogelijke straffen. Ergens in het begin van het topic. Maar ja, ik lees blijkbaar ook wel eens iets dat er niet staat zoals ik eerder ook aangaf.....
Als TO vooraf op de hoogte was maakt dat haar wel mede-verantwoordelijk naar mijn mening.
Overigens meen ik ergens te hebben gelezen dat zij en haar man vooraf gesproken hebben over de misdaad en mogelijke straffen. Ergens in het begin van het topic. Maar ja, ik lees blijkbaar ook wel eens iets dat er niet staat zoals ik eerder ook aangaf.....
Als TO vooraf op de hoogte was maakt dat haar wel mede-verantwoordelijk naar mijn mening.
dinsdag 29 november 2011 om 13:07
Ik ben benieuwd waar je dat dan gelezen hebt Bergkristal. Als het er al staat heb ik het in ieder geval niet gelezen. Het is een beetje jammer om een topic te vullen met aannames. En het kan zijn dat je geen sympatie voor TO hebt. Dat hoeft ook niet. Maar dingen roepen (en zelfs oordelen) op dingen die TO niet zegt vind ik dan weer niet zo netjes.
dinsdag 29 november 2011 om 13:08
Jaja, iedereen maakt fouten. Ik maak daarentegen géén fouten waar ik 2 jaar voor zou moeten zitten.
Tevens wordt hier het punt genoemd door de TO dat de gelastlegging anders is dan de gepleegde feiten. Voor zo ver ik weet krijg je toch echt alleen straf voor gepleegde feiten (in de regel).
Een misdaad begaan waarvoor de strafeis 2 jaar is en niemand is benadeeld? Moeilijk te geloven. Zelfs als het om belastingontduiking oid gaat zijn de rest van de belastingbetalers de dupe, die betalen nl. wel allemaal netjes.
Anyways, jíj en jouw kids zijn toch benadeeld?
Tevens wordt hier het punt genoemd door de TO dat de gelastlegging anders is dan de gepleegde feiten. Voor zo ver ik weet krijg je toch echt alleen straf voor gepleegde feiten (in de regel).
Een misdaad begaan waarvoor de strafeis 2 jaar is en niemand is benadeeld? Moeilijk te geloven. Zelfs als het om belastingontduiking oid gaat zijn de rest van de belastingbetalers de dupe, die betalen nl. wel allemaal netjes.
Anyways, jíj en jouw kids zijn toch benadeeld?
