Hoe lang moeten we dit vol houden? Gaan we dit redden?
maandag 28 november 2011 om 22:29
Beste Viva-dames,
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
maandag 28 november 2011 om 23:58
Hipsala, dankje... volgens mij heb ik hier niets neergezet waar ik spijt van kan krijgen... ik moet dan ook regelmatig op mn handen gaan zitten om niet meer details te geven waardoor ik kan uitleggen wat de bijkomende problemen zijn.
En uiteraard lees ik hier op Viva al jaren mee en heb ik me nu pas aan durven melden
En uiteraard lees ik hier op Viva al jaren mee en heb ik me nu pas aan durven melden
dinsdag 29 november 2011 om 00:00
dinsdag 29 november 2011 om 00:00
Achterblijver: 1 hele goede tip: verdiep je in de spelregels van het gevangeniswezen, maak je huiswerk, overleg met je advokaat, kortom: Weet waar je t over hebt, als je je man bij wilt staan!! de spelregels zijn in elke P.I. anders, ze slaan je met afkortingen om de oren, waar je niets van snapt.
Zoek een goede advokaat!
Zoek een goede advokaat!

dinsdag 29 november 2011 om 00:02
"Maar het gezin zit daarna óók een gevangenis straf uit, terwijl ZIJ niets gedaan hebben!"
De kinderen hebben inderdaad niets gedaan en daar heb ik dan ook oprecht medelijden mee. TO heeft man niet weerhouden van dit strafbare feit (en ik denk ook dat dit iets met Soft drugs te maken heeft) en heeft dus samen met man bewust een risico genomen mbt hun kinderen/ toekomst etc.
Het is niet gelopen zoals to en man wilden; tsja dan moet TO nu zien te redden wat er te redden valt. To er zijn goede tips gegeven in dit topic. Ik hoop dat je er iets mee kunt.
De kinderen hebben inderdaad niets gedaan en daar heb ik dan ook oprecht medelijden mee. TO heeft man niet weerhouden van dit strafbare feit (en ik denk ook dat dit iets met Soft drugs te maken heeft) en heeft dus samen met man bewust een risico genomen mbt hun kinderen/ toekomst etc.
Het is niet gelopen zoals to en man wilden; tsja dan moet TO nu zien te redden wat er te redden valt. To er zijn goede tips gegeven in dit topic. Ik hoop dat je er iets mee kunt.
dinsdag 29 november 2011 om 00:03
De advocaat... ik weet niet eens wie die beste man is. Hij is prodeo toegewezen en hij zou me bellen... hopelijk morgen! Dat is dus één van de bijkomende problemen.
Ik heb vanavond een gespecialiseerde advocaat aangeschreven.. en die zegt - door de omstandigheden waar ik dus de details niet van wil geven - niets te kunnen betekenen en eindigde zijn antwoord met: Sterkte! Dat geeft niet veel hoop.
Ik heb nog een aantal advocaten aangeschreven en hen precies uitgelegd wat er gebeurd is, wat er bekend is en wat er gevonden is... hopelijk krijg ik morgen wat positiever bericht van één van hen.

dinsdag 29 november 2011 om 00:04
dinsdag 29 november 2011 om 00:05
Ik kan er zeker wat mee Zandzak... en ben heel blij met de tips. Dat is toch wel mijn manier om staande te blijven, door te proberen enige invloed te hebben, hetzij op hoe het hem daar vergaat door het uitvogelen van jurispudentie, leefomstandigheden etc etc.... hetzij door hier alles draaiende te houden en schuldenvrij te worden.
dinsdag 29 november 2011 om 00:10
Ik zou in de pc een schema maken voor morgen en later wie je moet bellen, wat je moet regelen, wie je gesproken hebt en wat er afgesproken hebt.
Er zal veel op je afkomen en jouw hoofd zal ook overlopen. Dan is het fijn om alles in schema te hebben en met datums zodat je ook later dingen kan terug vinden hoe en wat.
Er zal veel op je afkomen en jouw hoofd zal ook overlopen. Dan is het fijn om alles in schema te hebben en met datums zodat je ook later dingen kan terug vinden hoe en wat.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 29 november 2011 om 00:12
Dat heb ik MV... in de agenda van man... die nu toch leeg blijft. Ik zet er zelfs elke dag in wat ik uitgeef en waar aan. Want anders vergeet ik inderdaad echt alles.
Daarbij heb ik de brieven die ik hem schrijf waarin ik nog enigszins positief over wil komen, waarin ik hem vertel dat hij nooit moet twijfelen aan ons en dat soort zoete bla bla bla (wat ik wel met heel mn hart meen overigens). Daar schrijf ik ook in wat ik allemaal denk te gaan regelen, ook over het verhuizen en de schulden.
En daarnaast heb ik een dagboek waarin ik mn echte gevoel schrijf, dat mag hij later lezen maar ik wil hem nu niet verder belasten met mijn gevoel en zorgen.
Daarbij heb ik de brieven die ik hem schrijf waarin ik nog enigszins positief over wil komen, waarin ik hem vertel dat hij nooit moet twijfelen aan ons en dat soort zoete bla bla bla (wat ik wel met heel mn hart meen overigens). Daar schrijf ik ook in wat ik allemaal denk te gaan regelen, ook over het verhuizen en de schulden.
En daarnaast heb ik een dagboek waarin ik mn echte gevoel schrijf, dat mag hij later lezen maar ik wil hem nu niet verder belasten met mijn gevoel en zorgen.
dinsdag 29 november 2011 om 00:17
Natuurlijk is de man van achterblijver fout geweest, en wellicht achterblijver ook door eventuele kennis ervan.
Maar in deze samenleving hebben we het veroordelen aan een rechter overgelaten. De straf zal volgen en die zal zowel voor de man als voor de familie niet mis zijn. Niemand zegt dat ze zielig is.
En met gevangenisstraf ben je er niet. Daarna kamp je nog met een strafblad en alle gevolgen van dien (moeilijk werk vinden, veroordeling door anderen, geen verzekeringen meer kunnen afsluiten etc). Dat is echt wel een hoge prijs.
Maar het is gebeurd, dat draai je niet terug. Mag aannemen dat hiervan is geleerd. Ik vind dat iedereen hulp verdient. Ook al is een misdaad gepleegd. De dader is niet de misdaad, maar meer dan dat.
De achterblijvers hebben het al moeilijk genoeg, ook al is het misschien deels eigen schuld dikke bult. Dat snapt achterblijver zelf ook wel.
Maar in deze samenleving hebben we het veroordelen aan een rechter overgelaten. De straf zal volgen en die zal zowel voor de man als voor de familie niet mis zijn. Niemand zegt dat ze zielig is.
En met gevangenisstraf ben je er niet. Daarna kamp je nog met een strafblad en alle gevolgen van dien (moeilijk werk vinden, veroordeling door anderen, geen verzekeringen meer kunnen afsluiten etc). Dat is echt wel een hoge prijs.
Maar het is gebeurd, dat draai je niet terug. Mag aannemen dat hiervan is geleerd. Ik vind dat iedereen hulp verdient. Ook al is een misdaad gepleegd. De dader is niet de misdaad, maar meer dan dat.
De achterblijvers hebben het al moeilijk genoeg, ook al is het misschien deels eigen schuld dikke bult. Dat snapt achterblijver zelf ook wel.
dinsdag 29 november 2011 om 00:18
De zorgen van mij die ik hem niet vertel:
- hoe lang houdt mn oude autootje het nog vol om hem te bezoeken, en hoe lang heb ik nog voldoende geld om 2 x in de week mijn tank vol te gooien? (want niet iedere 'crimineel' rijdt in een dikke auto hoor)
- hoe moet dat als het winterweer intreedt? Ik ga mezelf geen risico laten lopen door met gladheid te gaan rijden, als ik een ongeluk krijg of ik rijd mn autootje in de prak dan zijn de rapen helemaal gaar.
- hoe moet ik het hem laten weten als ik een keer niet kan komen vanwege het weer of defecte auto? Hij moet vantevoren opgeven op welke dag en hoe laat hij me belt... uitzonderingen worden niet gemaakt
- hoe moeten de kinderen geconcentreerd blijven op hun opleiding? Hoeveel groeien de kinderen de komende 2 jaar geestelijk (lichamelijk zijn ze hopelijk weleens een keertje uitgegroeid nu) en hoeveel afstand wordt daardoor met hem gecreeerd?
Mijn motto is voor nu: komt tijd komt raad, als ik me daar niet aan hou dan loop ik echt over.
- hoe lang houdt mn oude autootje het nog vol om hem te bezoeken, en hoe lang heb ik nog voldoende geld om 2 x in de week mijn tank vol te gooien? (want niet iedere 'crimineel' rijdt in een dikke auto hoor)
- hoe moet dat als het winterweer intreedt? Ik ga mezelf geen risico laten lopen door met gladheid te gaan rijden, als ik een ongeluk krijg of ik rijd mn autootje in de prak dan zijn de rapen helemaal gaar.
- hoe moet ik het hem laten weten als ik een keer niet kan komen vanwege het weer of defecte auto? Hij moet vantevoren opgeven op welke dag en hoe laat hij me belt... uitzonderingen worden niet gemaakt
- hoe moeten de kinderen geconcentreerd blijven op hun opleiding? Hoeveel groeien de kinderen de komende 2 jaar geestelijk (lichamelijk zijn ze hopelijk weleens een keertje uitgegroeid nu) en hoeveel afstand wordt daardoor met hem gecreeerd?
Mijn motto is voor nu: komt tijd komt raad, als ik me daar niet aan hou dan loop ik echt over.
dinsdag 29 november 2011 om 00:21
Gipsymom... kan ik dan ook een hele dure advocaat opzoeken en hem vragen om mijn man prodeo bij te staan? Dat denk ik zelf niet. Pro deo wordt toegewezen en daar heb je volgens mij geen keus in. Hij heeft een jonge knaap, een jaar of 23/24. Dat kan in zn voordeel werken doordat die misschien nog fanatiek is, maar ik ben eerder bang dat zijn gebrek aan ervaring ons niet verder op weg gaat helpen.
Hij zou mij namelijk ook bellen toen man net gearresteerd was en ik nog thuis zat en van niks wist. Dat heeft hij niet gedaan, ondanks dat man hem dat heel dringend verzocht had. Dus ik heb daar niet zo'n goed gevoel over.
Hij zou mij namelijk ook bellen toen man net gearresteerd was en ik nog thuis zat en van niks wist. Dat heeft hij niet gedaan, ondanks dat man hem dat heel dringend verzocht had. Dus ik heb daar niet zo'n goed gevoel over.
dinsdag 29 november 2011 om 00:24
Ja ook een hele dure advocaat kan dat doen.
Je bent als verdachte vrij om welke advocaat dan ook te kiezen, vaak is het wel zo dat ze dan wel betaling vragen en een piketadvocaat niet.
Maar als het een interessante zaak is nemen dure advocaten het ook regelmatig aan. Interessant voor hen is: publiciteit, jurisprudentie scheppen, etc. Valt te proberen.
Je bent als verdachte vrij om welke advocaat dan ook te kiezen, vaak is het wel zo dat ze dan wel betaling vragen en een piketadvocaat niet.
Maar als het een interessante zaak is nemen dure advocaten het ook regelmatig aan. Interessant voor hen is: publiciteit, jurisprudentie scheppen, etc. Valt te proberen.
dinsdag 29 november 2011 om 00:25
Opzettelijk aanwezig hebben, bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren, vervaardigen van soft drugs
Het uitgangspunt/criterium is de hoeveelheid eindprodukt.
a. tot 5 gram politiesepot met afstand
b. van 5 tot 30 gram: â‚ 25,- tot â‚ 65,-
c. van 30 tot 1000 gram: â‚ 2,- tot â‚ 5,- per gram (evt. transactie)
d. van 1 tot 5 kilo: â‚ 2500,- tot â‚ 5.000,- en/of 2 weken per kg
e. van 5 tot 25 kilo: 3-6 maanden + max. â‚ 10.000,-
f. van 25 tot 100 kilo: 6-12 maanden + max. â‚ 10.000,-
g. meer dan 100 kilo: 1-2 jaar + max. â‚ 10.000,-
De mannen waren eerder veroordeeld wegens de handel in wiet, vervolging wegens deelneming aan een criminele organisatie werd toen door de rechter niet mogelijk geacht. Het gerechtshof in Leeuwarden had een andere mening en heeft de zaak terug verwezen naar de rechtbank om de groep alsnog te berechten als een criminele organisatie.
Daar staat dus max. 2 jaar op.
Wiet is legaal verkrijgbaar, maar het verhandelen ervan is een andere zaak.
Het uitgangspunt/criterium is de hoeveelheid eindprodukt.
a. tot 5 gram politiesepot met afstand
b. van 5 tot 30 gram: â‚ 25,- tot â‚ 65,-
c. van 30 tot 1000 gram: â‚ 2,- tot â‚ 5,- per gram (evt. transactie)
d. van 1 tot 5 kilo: â‚ 2500,- tot â‚ 5.000,- en/of 2 weken per kg
e. van 5 tot 25 kilo: 3-6 maanden + max. â‚ 10.000,-
f. van 25 tot 100 kilo: 6-12 maanden + max. â‚ 10.000,-
g. meer dan 100 kilo: 1-2 jaar + max. â‚ 10.000,-
De mannen waren eerder veroordeeld wegens de handel in wiet, vervolging wegens deelneming aan een criminele organisatie werd toen door de rechter niet mogelijk geacht. Het gerechtshof in Leeuwarden had een andere mening en heeft de zaak terug verwezen naar de rechtbank om de groep alsnog te berechten als een criminele organisatie.
Daar staat dus max. 2 jaar op.
Wiet is legaal verkrijgbaar, maar het verhandelen ervan is een andere zaak.
dinsdag 29 november 2011 om 00:26
Achterblijver, je KAN hem niet laten weten, als je onverwacht niet kunt.. helaas.Dat ziet ie dan vanzelf wel...
Probeer je kinderen wel de feiten te vertellen, maar zorg op de eerste plaats, dat ze hun THUIS blijven houden, ondanks dat papa afwezig is. Blijf het gezellig maken, doe wat je amders óók zou doen, vier sint en kerst, dus ook met boom, als je dat anders ook deed. Heb het er niet steeds over, blijf ook naar hun verhalen luisteren.Zeg, dat papa dáár veilig is, en laat je man hun dat óók zeggen. Geef hun het vertrouwen, dat het allemaal weer goed komt. Wees moeder en vader tegelijk!
Probeer je kinderen wel de feiten te vertellen, maar zorg op de eerste plaats, dat ze hun THUIS blijven houden, ondanks dat papa afwezig is. Blijf het gezellig maken, doe wat je amders óók zou doen, vier sint en kerst, dus ook met boom, als je dat anders ook deed. Heb het er niet steeds over, blijf ook naar hun verhalen luisteren.Zeg, dat papa dáár veilig is, en laat je man hun dat óók zeggen. Geef hun het vertrouwen, dat het allemaal weer goed komt. Wees moeder en vader tegelijk!
