Psyche
alle pijlers
Hoe lang moeten we dit vol houden? Gaan we dit redden?
maandag 28 november 2011 om 22:29
Beste Viva-dames,
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
dinsdag 29 november 2011 om 00:29
dankjewel. Je hebt zó gelijk! En ik ga het ook zo doen, absoluut! Het is lastig om positief te blijven, nu kan het nog doordat ik ze vertel dat er vaak strafvermindering of voorwaardelijk aan te pas komt. Maar als er een definitieve 2 jaar komt te staan dan is dat moeilijk. Twee jaar in het leven van een puber is veel.. heel veel... toen dit alles net gebeurd was en we nog (n.a.v. soortgelijk zaken die we lazen op internet) dachten dat het max. 3 maanden zou worden zei één van de kinderen dat hij/zij er over had nagedacht als het 2 jaar zou zijn.. dat dat niet bevatten zou zijn. Toen hadden we nog geen idee dat het echt zoveel zou kunnen worden.Maar de kerstboom komt er... zeker weten!
dinsdag 29 november 2011 om 00:30
:
V raagje: Zitten de pro deo advocaten meestal in de regio van de gevangenis? Want in die regio heb ik er nu een stuk of 6 aangeschreven en dan zou het goed kunnen dat mijn vraag bij zijn advocaat terecht komt
Als iemand wordt opgepakt wordt er een advocaat gewaarschuwd die op dat moment piket dienst heeft.Dat is over het algemeen een uit de regio, want ze komen langs bij de verdachte. Vrijwel elke strafrecht advocaat draait piketdiensten. Dus advocaten doen pro deo zaken en betaalde zaken. Een advocaat is dus over het algemeen niet alleen maar pro deo.
Advocaten kunnen landelijk opereren als ze tevens zijn ingeschreven als procureur in het arrondissement waar je man onder valt. Dure advocaten zijn dat iig.
dinsdag 29 november 2011 om 00:33
De huidige advo ziet er wel heil in MBJ... een gespecialiseerde advocaat die ik had benaderd kan niets voor hem betekenen. Hij zou het wel willen maar het zou alleen veel geld kosten en niets uithalen.
Dankjewel voor de info Isabon... als die Eppo me morgen nog niet gebeld heeft dan ga ik daar verder achteraan. Het is toch van de zotte dat ik niet eens op de hoogte ben gesteld? Ik heb mezelf vorige suf zitten bellen om te weten te komen of mijn man een ongeluk had gehad of opgepakt was. En wat was ik opgelucht dat hij opgepakt was en geen ongeluk had gehad...
Dankjewel voor de info Isabon... als die Eppo me morgen nog niet gebeld heeft dan ga ik daar verder achteraan. Het is toch van de zotte dat ik niet eens op de hoogte ben gesteld? Ik heb mezelf vorige suf zitten bellen om te weten te komen of mijn man een ongeluk had gehad of opgepakt was. En wat was ik opgelucht dat hij opgepakt was en geen ongeluk had gehad...
dinsdag 29 november 2011 om 00:34
Achterblijver, Elke advokaat doet ook pro deo!! Het maakt niet uit of die nou toevallig in Leeuwarden of in Maastricht woont! Echt waar! En als je op je mails weinig reacties krijgt: pak je telefoon, en bel!! wees niet tevreden met minder dan "een goede advokaat"! En geloof me, het is echt van belang, welke advokaat je hebt! De pikets doen NIETS! Echt Niets! Die krijgen toch wel hun geld!! Ze doen alleen de basis: er bij zijn met een verhoor etc.
dinsdag 29 november 2011 om 00:36
Gipsy, dat klopt wel zoals je het zegt. Zo reageerde de advocaat van mn man ook... hij zei precies tegen mn man hoeveel hij met 'zijn' zaak zou verdienen, een beetje schertsend.
Ik ga er morgen achteraan. Ik heb tot ongeveer 14.00 uur de tijd, daarna moet ik richting man's hotel en ben ik s avonds pas weer terug. Maar in die tijd moet ik toch aardig wat info kunnen winnen?
Ik ga er morgen achteraan. Ik heb tot ongeveer 14.00 uur de tijd, daarna moet ik richting man's hotel en ben ik s avonds pas weer terug. Maar in die tijd moet ik toch aardig wat info kunnen winnen?
dinsdag 29 november 2011 om 00:39
dinsdag 29 november 2011 om 00:40
Nee zo zei ik dat niet Aubrey, ik zei dat juridisch gezien inderdaad gesteld kan worden dat hij voor zwaardere feiten bestraft wordt dan hetgene waar hij daadwerkelijk mee bezig was.
Om niet teveel in detail te treden, maar ik ga ook geen antwoord geven op de hier uit voortkomende vragen. Geen enkele Nederlandse advocaat kan iets voor hem betekenen (is wat mij tot nu toe verteld is).
Om niet teveel in detail te treden, maar ik ga ook geen antwoord geven op de hier uit voortkomende vragen. Geen enkele Nederlandse advocaat kan iets voor hem betekenen (is wat mij tot nu toe verteld is).
dinsdag 29 november 2011 om 00:44
dinsdag 29 november 2011 om 00:46
Man zit in de cel samen met een heroine verslaafde en een ADHD-er in 't kwadraat. 22 uur per dag staat de tv aan op MTV... een cipier vroeg al aan man of hij niet helemaal stapelgek werd van die gasten. Gelukkig vindt hij die muziek zelf ook leuk. Ik heb er al aan gedacht om via MTV zo'n tekstmessage te sturen, maar het kost me weer sms-geld en de kans is klein dat hij hem ook werkelijk ziet. Kan het ook moeilijk vantevoren afspreken en ik wil niet dat hij 24 uur naar de tv gaat zitten staren voor één berichtje van mij.
tijdens een 
zeker, daar houden ze wel van.
dinsdag 29 november 2011 om 00:50
Dit vond ik alvast op hun website, en ziet er positief uit:
Indien u als Nederlander of geïntegreerde vreemdeling in het buitenland onherroepelijk veroordeeld bent, kunt u op grond van het WOTS-verdrag (Wet Overdracht Tenuitvoerlegging Strafvonnissen) verzoeken om het restant van uw straf in Nederland te mogen ondergaan. Of u een straf in Nederland zult mogen ondergaan is van diverse factoren afhankelijk, met name van tussen Nederland en het betreffende land verdragsrechtelijke afspraken zijn gemaakt. Indien het mogelijk is om uw straf in Nederland te ondergaan, kan deze straf door de Nederlandse rechter de buitenlandse straf naar Nederlandse maatstaven worden omgezet.
Indien u als Nederlander of geïntegreerde vreemdeling in het buitenland onherroepelijk veroordeeld bent, kunt u op grond van het WOTS-verdrag (Wet Overdracht Tenuitvoerlegging Strafvonnissen) verzoeken om het restant van uw straf in Nederland te mogen ondergaan. Of u een straf in Nederland zult mogen ondergaan is van diverse factoren afhankelijk, met name van tussen Nederland en het betreffende land verdragsrechtelijke afspraken zijn gemaakt. Indien het mogelijk is om uw straf in Nederland te ondergaan, kan deze straf door de Nederlandse rechter de buitenlandse straf naar Nederlandse maatstaven worden omgezet.
dinsdag 29 november 2011 om 00:50
Achterblijver, probeer ook je eigen leven te leiden. Dat zal je man ook moeten doen..
Als het langer gaat duren, en hij eenmaal in het ritme zit, heeft hij zijn dagelijkse werk en bezigheden, en dus afleiding.
Probeer niet constant aan hem te denken, je moet nu eerst het leven voor je zelf en je kinderen dragelijk maken.
Als het langer gaat duren, en hij eenmaal in het ritme zit, heeft hij zijn dagelijkse werk en bezigheden, en dus afleiding.
Probeer niet constant aan hem te denken, je moet nu eerst het leven voor je zelf en je kinderen dragelijk maken.
