Ik voel me een beetje alleen
zaterdag 12 oktober 2019 om 22:51
Ha lieve forummers,
De afgelopen paar weken is er erg veel gebeurd.
Een paar weken terug lag een zeer dierbaar familielid op sterven. Ik ben toen meteen naar hem toe gegaan en heb een paar mooie momenten met hem gehad, totdat hij overleed. Ik ben hier erg verdrietig om, maar ook opgelucht (vanwege het lange ziekbed van die persoon, het is beter zo). Mijn vriend vond dit allemaal niet zo boeiend en vond het onnodig dat ik zo verdrietig was, want hij was toch al zo lang ziek. Ook wilde hij niet naar de familiebijeenkomst komen voor de crematie, omdat hij had afgesproken om te gaan borrelen met een maat en dat was al eerder afgezegd en dat wilde hij niet nog een keer doen. Hij kan niet omgaan met verdriet en loopt ervoor weg, terwijl ik juist een arm om me heen nodig heb.
Ik ben heel gek op die man, maar eigenlijk was het altijd dubbel moeilijk als er moeilijkheden waren. Ik stond er dan altijd alleen voor. Heb hierover wel eens getwijfeld; is dit wel wat ik wil/zoek in een relatie? Er is gedurende onze relatie nog zo veel meer gebeurd wat eigenlijk op het randje (of net erover) was van wat acceptabel is. Ik heb daarom besloten om niet verder te gaan met hem, na een lange serieuze relatie.. Ik heb hier echt verdriet om. Hij ook.
Dit alles (overlijden familielid en verbreken relatie) is gebeurd binnen 1 week tijd. Ik red me wel in het alledaags leven, maar voel me ook heel vaak leeg, verdrietig en alleen. Mijn ex probeert me nu over te halen terug te komen bij hem en ik vind het lastig om hem te weerstaan. Ik hou van hem. Ik heb gezegd dat ik even geen contact wil, maar ik moet nu afscheid nemen van twee mensen van wie ik heel veel gehouden heb.
Ik denk dat ik gewoon even mijn verhaal kwijt wil. En als iemand tips heeft, hoe ik me beter kan voelen en hem ook in mijn zwakke momenten kan weerstaan, dan hoor ik het heel graag. Zou hem graag willen bellen nu maar dat is echt een slecht idee.
De afgelopen paar weken is er erg veel gebeurd.
Een paar weken terug lag een zeer dierbaar familielid op sterven. Ik ben toen meteen naar hem toe gegaan en heb een paar mooie momenten met hem gehad, totdat hij overleed. Ik ben hier erg verdrietig om, maar ook opgelucht (vanwege het lange ziekbed van die persoon, het is beter zo). Mijn vriend vond dit allemaal niet zo boeiend en vond het onnodig dat ik zo verdrietig was, want hij was toch al zo lang ziek. Ook wilde hij niet naar de familiebijeenkomst komen voor de crematie, omdat hij had afgesproken om te gaan borrelen met een maat en dat was al eerder afgezegd en dat wilde hij niet nog een keer doen. Hij kan niet omgaan met verdriet en loopt ervoor weg, terwijl ik juist een arm om me heen nodig heb.
Ik ben heel gek op die man, maar eigenlijk was het altijd dubbel moeilijk als er moeilijkheden waren. Ik stond er dan altijd alleen voor. Heb hierover wel eens getwijfeld; is dit wel wat ik wil/zoek in een relatie? Er is gedurende onze relatie nog zo veel meer gebeurd wat eigenlijk op het randje (of net erover) was van wat acceptabel is. Ik heb daarom besloten om niet verder te gaan met hem, na een lange serieuze relatie.. Ik heb hier echt verdriet om. Hij ook.
Dit alles (overlijden familielid en verbreken relatie) is gebeurd binnen 1 week tijd. Ik red me wel in het alledaags leven, maar voel me ook heel vaak leeg, verdrietig en alleen. Mijn ex probeert me nu over te halen terug te komen bij hem en ik vind het lastig om hem te weerstaan. Ik hou van hem. Ik heb gezegd dat ik even geen contact wil, maar ik moet nu afscheid nemen van twee mensen van wie ik heel veel gehouden heb.
Ik denk dat ik gewoon even mijn verhaal kwijt wil. En als iemand tips heeft, hoe ik me beter kan voelen en hem ook in mijn zwakke momenten kan weerstaan, dan hoor ik het heel graag. Zou hem graag willen bellen nu maar dat is echt een slecht idee.
bobobobo wijzigde dit bericht op 13-10-2019 00:19
22.20% gewijzigd

zaterdag 12 oktober 2019 om 23:03
Wat dapper dat je hebt ingezien dat hij jou niet geeft wat je nodig hebt. De vraag of je met hem 90 zou willen worden is een heel relevante. Het klinkt, o.b.v. wat je schrijft, alsof je de juiste keuze hebt gemaakt om te gaan. Ziet hij inmiddels wel écht in wat er anders moet? Vindt hij dat ook? Ik acht de kans eerlijk gezegd klein.
Gecondoleerd met het verlies van je dierbare. In tegenstelling tot wat sommige mensen schijnen te denken, begint rouw i.g.v. een lang ziektebed niet altijd voor het overlijden. Ignorance is bliss zullen we maar zeggen.
Heel veel sterkte. Ik hoop dat de wind snel voor je keert.
Gecondoleerd met het verlies van je dierbare. In tegenstelling tot wat sommige mensen schijnen te denken, begint rouw i.g.v. een lang ziektebed niet altijd voor het overlijden. Ignorance is bliss zullen we maar zeggen.
Heel veel sterkte. Ik hoop dat de wind snel voor je keert.
zaterdag 12 oktober 2019 om 23:10
Gecondoleerd met jouw verlies.
Ik denk dat je een verstandig besluit hebt genomen. Deze man is er niet voor jou op de momenten dat jij hem het hardst nodig hebt, en dan kun je je samen nog eenzamer voelen dan alleen.
Geef je verdriet de ruimte, maar probeer ook wat positieve afleiding te zoeken de komende dagen, dan zal het gevoel dat je hem wil bellen vanzelf afnemen.
Sterkte
Ik denk dat je een verstandig besluit hebt genomen. Deze man is er niet voor jou op de momenten dat jij hem het hardst nodig hebt, en dan kun je je samen nog eenzamer voelen dan alleen.
Geef je verdriet de ruimte, maar probeer ook wat positieve afleiding te zoeken de komende dagen, dan zal het gevoel dat je hem wil bellen vanzelf afnemen.
Sterkte
zondag 13 oktober 2019 om 02:08

zondag 13 oktober 2019 om 08:53
Dit vind ik goede tips.Nummer*Zoveel schreef: ↑12-10-2019 23:10Gecondoleerd met jouw verlies.
Ik denk dat je een verstandig besluit hebt genomen. Deze man is er niet voor jou op de momenten dat jij hem het hardst nodig hebt, en dan kun je je samen nog eenzamer voelen dan alleen.
Geef je verdriet de ruimte, maar probeer ook wat positieve afleiding te zoeken de komende dagen, dan zal het gevoel dat je hem wil bellen vanzelf afnemen.
Sterkte
Het is allemaal nog zo kort geleden, jouw verdriet heeft tijd nodig. Omring je met lieve mensen, doe dingen waar je van geniet (het bos wordt steeds mooier nu) en probeer elke dag te nemen zoals die komt. Soms met veel verdriet, soms met minder verdriet.
Het wordt weer beter!
Gecondoleerd met je verlies.
