Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Psyche
Welkom op de pijler Psyche. Op deze overzichtspagina vind je alles op het gebied van geestelijk welzijn.Zit je niet lekker in je vel? Loop je tegen dingen aan in het contact met mensen? Gebruik je antidepressiva of overweeg je dat te gaan gebruiken?

[break]

Heb je een persoonlijkheidsstoornis en vraag je je af hoe je je leven in moet richten en hoe anderen dat doen? Veel mensen lopen tegen dit soort zaken aan. Hier kun je vragen stellen, herkenning vinden en anderen steunen. Hier mogen geen diagnoses gesteld worden, maar ervaringen delen is zeker zo waardevol.

Ik weet niet meer waar ik het zoeken moet

19-05-2017 17:27 45 berichten
Link kopieren Quote
Hoi allen,

Even een snelle opsomming van de situatie: Ik ben 25 jaar, universitair opgeleid (psychologie, beetje ironisch dat ik nu een topic open) en woon sinds vorig jaar samen met mijn vriend in een fijn huis. Het contact met mijn ouders is erg goed. Ook heb ik zo'n 5 vriendinnen die ik eens per zoveel maanden zie. Ik ben erg geinteresseerd in gezondheid en sport. Ik ben dan ook minstens 4x pw in de sportschool te vinden. Ik vind mezelf er gemiddeld uitzien, niet heel ontevreden maar ik wil veel beter. Ik ben een ENFJ als persoonlijkheid (extravert, intuitive, feeling, judging). Oh en niet geheel onbelangrijk: ik heb een parttime baan, maar niet in mijn richting.

Als ik dit zo opsom dan zegt een stemmetje in mijn hoofd ook "Dat klinkt toch niet slecht?!". Toch voel ik me niet gelukkig, en geregeld zelfs diep ongelukkig. Zelfmoordgedachten gehad, maar niet naar gehandeld. Dat wil ik ook niet. Het leven is te mooi, dat weet ik. Alleen voelt het niet zo.

Ja ik heb een opleiding, maar toch een verkeerde master gekozen omdat ik teveel luisterde naar mijn moeder (heb ik van geleerd, ouders bedoelen veel goed maar weten niet altijd wat het beste voor je is). Ja ik heb een relatie, maar hij is erg zelfstandig en een ondernemer en is niet enthousiast over leuke dingen samen doen vanwege geld en tijdsinvestering. Ja ik heb een baan, maar niet een baan die ik wil. (Dit is al mn 3e baan in een jaar). Ja ik heb vriendinnen, maar ik kan daar helemaal mijn interesses niet mee bespreken.

Nu heb ik zelf al naar oplossingen gezocht:
1. Nieuwe master doen in de richting van gezondheid: ben ik mee bezig maar ik word misschien niet toegelaten. Ik weet niet hoe ik anders in die branche binnen kom. Ik word telkens afgewezen voor vacatures voor gezondheid en met psychologie kom ik op plekken die ik niet leuk vind (en ook geen uitzicht heb bij die bedrijven op leukere dingen).
2. Relatie uitmaken omdat hij me wellicht niet geeft wat ik nodig heb qua aandacht en liefde: ik hou teveel nog van hem en ik probeer eerst m'n geluk bij mezelf te vinden. Ik probeer nu zelf met ideeen te komen maar het blijft trekken. Emotioneel put dit me soms uit. Ik moet dan ook niet trekken maar als je je eenzaam en niet happy voelt hang je, merk ik, sneller op een ander.
3. Nieuwe vrienden maken: waar vind ik die? Ik hield vroeger van feesten met drank en drugs, maar nu echt niet meer. In de sportschool lopen er vaak alleen maar mannen met dezelfde interesses en die zijn vaak uit op iets anders heb ik gemerkt. Ik ben een extravert maar omdat ik geen behoefte heb aan alleen oppervlakkig contact besteed ik mn tijd veel alleen door, voel me vaak eenzaam.

Het leven voelt zo leeg. Ik probeer aan alle kanten mezelf bezig te houden met hobby's maar ik leef een meaningless bestaan lijkt wel. Ik denk wel dat ik een typische millenial ben zonder geduld, van alles tegelijk willen en moeite heeft om van 9-5 voor iemand anders te werken.

Het liefst wil ik een parttime baan met collega's in de preventiekant van gezondheid, parttime een coachingsbusiness, sporten, film kijken en reizen in mn vrije tijd en vooral leuke dingen doen met mijn vriend (sucker voor liefde) en leuke/diepe gesprekken kunnen hebben met vriendinnen. Ik weet dus sort of wel goed wat ik wil, andere kant weet ik totaal niet hoe ik daar moet komen. Hoe kan ik mensen helpen met sport en voeding als ik zelf struggle daarmee door mn gebrek aan happiness? Same voor life coaching. Lijkt me ontzettend gaaf om mensen te begeleiden maar ik ben nog hartstikke jong en zelf een mess..

Kritische (opbouwende) opmerkingen zijn meer dan welkom!
Link kopieren Quote
Herkenbaar, maar alles op z'n tijd! Niets ironisch aan overigens, dat je nu zelf zoekende bent.. maar een bevestiging van je mens-zijn. Juist dit soort levenservaringen maken je waarschijnlijk tot een goede hulpverlener straks. Zo te lezen kin je prima nadenken over je situatie, er naar handelen is meestal spannender.. maar dingen gaan gelukkig toch bijna nooit in 1 keer. Zoals je relatie.. heb je het al besproken met je vriend? De moeite waard om gevoelens en behoeften proberen beter op elkaar af te stemmen.. meaningless zal je bestaan niet zomaar zijn, zeker niet zoals jij ermee bezig bent. Mijn ervaring; zoeken en niet opgeven!! T.a.v. je master zijn er ook vast alternatieven.. praten met mensen in beroepen of op plekken die je interessant lijken helpt meestal ook! Soms totaal andere achtergronden.. zet m op!
Het leven is te kort om er niet van te genieten.
Link kopieren Quote
Het leven is toch ook gewoon kut? Liefde is een bitch, de wekker ook.
Op een dag ga je dood, en tot die tijd rommel je wat aan.
Satan loves you
Link kopieren Quote
Skull wrote:
19-05-2017 17:46
Het leven is toch ook gewoon kut? Liefde is een bitch, de wekker ook.
Op een dag ga je dood, en tot die tijd rommel je wat aan.
Dit is een opleiding tot psycholoog in een notendop :rofl:
Maar helemaal waar, hoe rot ik het ook voor jou vind TO.
Sterkte ik heb verder geen tips
Link kopieren Quote
Wat vervelend to! Maar sommige dingen wel herkenbaar, studeer zelf ook psychologie en soms lastig om te bepalen waar je heen wilt en hoe je er komt.

Verder benoem je heel veel punten: studie, werk, vriendschappen en je relatie. Ik zou beginnen met hetgeen waar je nu het meeste last van hebt! Ik zou kijken of je een master kan gaan volgen of misschien een stage in je studierichting. Verder zou ik een afspraak maken met een studieadviseur, die kent het vakgebied en kan je waarschijnlijk het beste advies geven. Stapje voor stapje dan kijken naar wat je verder wilt veranderen, denk met een ding beginnen ook wel zorgt dat het balletje naar veranderingen op alle gebieden. gaat rollen.
Heel veel succes!
Link kopieren Quote
Je beschrijft heel veel dingen die je wenst alsof het dingen zijn die je bent. Je bent op het moment dus helemaal geen extravert bladiebla type bijvoorbeeld.
Je kunt wel willen dat je een heel ander type vriend en vriendinnen zou hebben en als dat zo zou zijn zou je sprankelend door het leven gaan maar dat is een beetje kip ei gedacht denk ik.
Je klinkt zo ook al als een leuk iemand en het wordt gezien je leeftijd alleen maar beter.
Link kopieren Quote
Volgens mij is dit iets wat heel veel voorkomt tegenwoordig, vooral na afstuderen. Hoe ga je met social media om? In tegenstelling tot wat we allemaal denken heeft niet iedereen gelijk een fantastische droombaan gelijk na hun studie, gaat niet iedereen continu op verre reizen en geweldige vakanties, is niet iedereen zo #blessed als ze op social media doen voorkomen, spat niet iedereen continu van geluk uit elkaar.

Het leven is heel vaak hard werken, soms twee stappen vooruit en één stap terug, soms teleurstellingen en tegenvallers. Wie je bent is veel belangrijker dan het werk dat je doet of de spullen die je hebt. Ik lees dat je heel veel wil, maar dat komt echt niet allemaal tegelijk. Als je jezelf straft of naar beneden haalt omdat het niet meteen of niet snel genoeg lukt, vreet dat echt álle energie die je er anders in zou kunnen stoppen. Je gaat je zinloos, futloos en waardeloos voelen in plaats van energiek. Tevreden zijn met waar je nu bent (en WIE je bent) terwijl je in jezelf gelooft en werkt aan de vooruitgang die je wil maakt je minder moe en neerslachtig over je situatie. Ik weet niet of je relatie uitmaken goed is voor je of niet, dat kan alleen jijzelf bedenken. Zie je een toekomst met hem? Heb je dit met hem besproken? Wat zou je anders willen aan je relatie? Wanneer zou je gelukkig zijn met je relatie? Als je denkt dat het niks gaat worden, kan je het beter uitmaken nu je nog jong bent. Maar dat betekent niet opeens vrijheid blijheid, wellicht voel je je dan juist een tijdje alleen of vraag je je af of je ooit weer een andere man ontmoet. Dat geeft niet, maar ook dat hoort erbij. Het komt gewoon allemaal niet meteen.

Je klinkt als iemand die veel denkt, iemand die denkt het allemaal te kunnen 'regelen' als je maar de juiste keuzes maakt. Maar helaas gaat het leven daar niet altijd in mee. En naast denken moeten we ook wel eens voelen, in plaats van alles te rationaliseren en bedenken hoe we dat gevoel weg kunnen maken.

Als je zelfmoordgedachtes hebt zou ik naar de huisarts gaan en hulp zoeken. Schroom niet omdat je zelf psycholoog bent, geloof me er zijn echt genoeg hulpverleners die zelf eens bij een psycholoog zitten of hebben gezeten.
Link kopieren Quote
Hi, ben geen psycholoog (wel WO in vergelijkbare richting) maar je gevoel is wel heel herkenbaar, heb hetzelfde gehad halverwege 20 en nu soms steeds wel.
De dingen die je noemt en waar je 'het geluk' in wil vinden door het te veranderen, staan allemaal buiten jezelf (collega's, partner, vrienden). Misschien is de eerste stap wel om jezelf te veranderen om een stukje geluk te vinden in jezelf en niet alle andere mensen in je leven. Het is wel een beetje van deze tijd om 'geluk' te meten aan de grootte van je huis, vriendengroep of je een partner hebt... maar aan de andere kant zijn er ook genoeg 'meer spirituele' manieren om tot jezelf te komen. Voor mij was yoga (niet alleen de fysieke kant maar vooral de wat meer spirituele kant - zonder heel erg zweverig te worden) echt een openbaring, Als je niet weet hoe je ergens kan komen, is het doel misschien niet echt wat je wil bereiken? Tip, neem eens de tijd om te leren om even helemaal niet na te denken, dan komen vaak de mooiste ontdekkingen voorbij. Succes en sterkte! Je staat hier niet alleen in! En door hier doorheen te komen, kan je straks alleen maar beter andere mensen helpen!
Het komt altijd weer goed...het kost alleen maar tijd
Link kopieren Quote
dr0pje wrote:
19-05-2017 17:39
Herkenbaar, maar alles op z'n tijd! Niets ironisch aan overigens, dat je nu zelf zoekende bent.. maar een bevestiging van je mens-zijn. Juist dit soort levenservaringen maken je waarschijnlijk tot een goede hulpverlener straks. Zo te lezen kin je prima nadenken over je situatie, er naar handelen is meestal spannender.. maar dingen gaan gelukkig toch bijna nooit in 1 keer.

Dankjewel dat je dit zegt. Ik probeer me daar ook aan vast te houden: dat ik een betere hulpverlener naar anderen kan zijn door mijn zoektocht die ik nu ervaar. Fijn om dat van een ander te horen.

dr0pje wrote:
19-05-2017 17:39
Zoals je relatie.. heb je het al besproken met je vriend? De moeite waard om gevoelens en behoeften proberen beter op elkaar af te stemmen..

Ja we hebben dit al best vaak besproken en hebben ook een aantal keer op het punt gestaan van een break-up (we hebben nu bijna 2 jaar). Ik heb hiervoor een relatie van 5 jaar gehad en daarvoor 4 jaar en had het bij beide zelf verbroken. Dus ik weet onderhand wel waar ik voor warm loop. En eigenlijk heeft hij heel veel wat ik leuk vind aan een man behalve dat ik de leuke activiteiten mis. Ik wil erin geloven dat we een balans gaan vinden waar we ons beide fijn bij voelen. Soms is dat alleen wat lastig.

dr0pje wrote:
19-05-2017 17:39
meaningless zal je bestaan niet zomaar zijn, zeker niet zoals jij ermee bezig bent. Mijn ervaring; zoeken en niet opgeven!! T.a.v. je master zijn er ook vast alternatieven.. praten met mensen in beroepen of op plekken die je interessant lijken helpt meestal ook! Soms totaal andere achtergronden.. zet m op!

Heel erg supportive, dankjewel!
Link kopieren Quote
Skull wrote:
19-05-2017 17:46
Het leven is toch ook gewoon kut? Liefde is een bitch, de wekker ook.
Op een dag ga je dood, en tot die tijd rommel je wat aan.

Haha hier moest ik wel om lachen. Je hebt wel gelijk, misschien rommelen we allemaal maar wat aan.. We doen ons best :-)
Link kopieren Quote
snoopylynn wrote:
19-05-2017 18:11
Dit is een opleiding tot psycholoog in een notendop :rofl:
Maar helemaal waar, hoe rot ik het ook voor jou vind TO.
Sterkte ik heb verder geen tips

Dankjewel voor je comment, ik waardeer het erg!
Link kopieren Quote
Whadiepooh wrote:
19-05-2017 18:22
Wat vervelend to! Maar sommige dingen wel herkenbaar, studeer zelf ook psychologie en soms lastig om te bepalen waar je heen wilt en hoe je er komt.

Verder benoem je heel veel punten: studie, werk, vriendschappen en je relatie. Ik zou beginnen met hetgeen waar je nu het meeste last van hebt! Ik zou kijken of je een master kan gaan volgen of misschien een stage in je studierichting. Verder zou ik een afspraak maken met een studieadviseur, die kent het vakgebied en kan je waarschijnlijk het beste advies geven. Stapje voor stapje dan kijken naar wat je verder wilt veranderen, denk met een ding beginnen ook wel zorgt dat het balletje naar veranderingen op alle gebieden. gaat rollen.
Heel veel succes!

Ik heb het meeste last denk ik van mijn baan, aangezien dat de grootste tijdsbesteding is. Ik probeer dus binnen te komen bij een master maar dat wil nog niet lukken. Fingers crossed dat ik een deficientieprogramma kan doen. Ik ben enige tijd hier onzeker over en de deadline voor volledig inschrijving is volgende week. Een afspraak maken met een studieadviseur had ik nog niet aan gedacht, dank voor de tip! Stapje voor stapje.. je hebt gelijk ik wil vaak te snel.
Link kopieren Quote
Het-groepje wrote:
19-05-2017 18:32
Je beschrijft heel veel dingen die je wenst alsof het dingen zijn die je bent. Je bent op het moment dus helemaal geen extravert bladiebla type bijvoorbeeld.
Je kunt wel willen dat je een heel ander type vriend en vriendinnen zou hebben en als dat zo zou zijn zou je sprankelend door het leven gaan maar dat is een beetje kip ei gedacht denk ik.
Je klinkt zo ook al als een leuk iemand en het wordt gezien je leeftijd alleen maar beter.

Dankjewel voor je comment! Ik weet alleen niet of ik hem goed begrijp. Bedoel je dat ik teveel focus op what could be in plaats van wie ik nu ben en daar niet gelukkiger van word?
Link kopieren Quote
Je hebt het over enfj, ik heb over die nieuwe termen gelezen en ik vind ze niet zo geweldig. Waarom, omdat mensen niet in hokjes passen, ook al zijn het er veel en lijkt het allemaal erg kloppend en logisch. Misschien kun je het overanalyseren loslaten. Hoort ook bij je beroep natuurlijk maar dat kan ook voor problemen zorgen. Als je erg uitgaat van een etiket of benaming die je jezelf hebt gegeven, kun je je niet vrij bewegen door het leven, vind ik.

Die termen introvert en extravert wordt ook veel mee gestrooid, ik vind dat het niet zoveel toevoegt aan de dsm en voor tunnelvisie kan zorgen.

Wat me verder opvalt, okee, je bent zoekende en dat is vrij normaal, waarom dan die sprong ineens naar suicidale gedachtes? Daar snap ik niks van. Hoort dat bij je, heb je een stoornis? Iedereen denkt er wel eens over na maar je hebt het erover dat je niet meer weet waar je het moet zoeken, meestal denken mensen dan niet aan zelfmoord maar aan veranderingen, reizen, op cursus gaan, iets anders gaan proberen. Dat vind ik best zorgelijk, ben je erg perfectionistisch? Zou het daardoor komen, denk je?
Link kopieren Quote
ik weet niet wat voor baan je precies zoekt in de zorg. Maar misschien dat je een traineeship in de zorg kan volgen? Dan heb je in iedergeval een opstapje...

Waarschijnlijk zit je nu in zn periode dat je echt naar jezelf aan het kijken bent (ipv iedereen gelukkig maken) en te ontdekken wat jouw gelukkig maakt! En dat kan soms een eenzame weg zijn..

Je houdt van veel sporten ook waarschijnlijk om je hoofd lekker leeg te maken. Het meest ideaal zou zijn om een sportvrienden te hebben en dat je daar af en toe mee kan stappen. Of zie ik dat verkeerd?
Link kopieren Quote
KeaAlpine wrote:
19-05-2017 18:37
Volgens mij is dit iets wat heel veel voorkomt tegenwoordig, vooral na afstuderen. Hoe ga je met social media om? In tegenstelling tot wat we allemaal denken heeft niet iedereen gelijk een fantastische droombaan gelijk na hun studie, gaat niet iedereen continu op verre reizen en geweldige vakanties, is niet iedereen zo #blessed als ze op social media doen voorkomen, spat niet iedereen continu van geluk uit elkaar.

Ik lees het vaker inderdaad tegenwoordig. Ik ben dan ook al 1.5 jaar van Facebook afgestapt. Ik besteed wel teveel tijd aan Instagram, kijkend naar die "fit chicks" waardoor ik niet tevreden ben met mijn eigen progressie in de sportschool. Ik ben basically ook jaren "verslaafd" geweest aan YouTube omdat ik in de illusie leefde dat ik daar wat van kon leren over fitness, voeding, makeup e.d. Ik leerde wel wat, maar ik werd daardoor alleen maar onrustig over mezelf. Dus dat probeer ik tegenwoordig tegen te gaan.

KeaAlpine wrote:
19-05-2017 18:37
Het leven is heel vaak hard werken, soms twee stappen vooruit en één stap terug, soms teleurstellingen en tegenvallers. Wie je bent is veel belangrijker dan het werk dat je doet of de spullen die je hebt. Ik lees dat je heel veel wil, maar dat komt echt niet allemaal tegelijk. Als je jezelf straft of naar beneden haalt omdat het niet meteen of niet snel genoeg lukt, vreet dat echt álle energie die je er anders in zou kunnen stoppen. Je gaat je zinloos, futloos en waardeloos voelen in plaats van energiek. Tevreden zijn met waar je nu bent (en WIE je bent) terwijl je in jezelf gelooft en werkt aan de vooruitgang die je wil maakt je minder moe en neerslachtig over je situatie.

Mooi gezegd.. Ik straf mezelf inderdaad teveel in me hoofd. Ik probeer dat af te leren maar het gaat zo automatisch. Ik had met sommige dingen verder willen zijn waardoor ik mijn eigen progressie alleen maar in de weg zit omdat ik er een negatieve mindset aan overhou en daardoor de dingen nóg minder goed gaan. Echt zo'n vicieuze cirkel wordt het dan. Het is lastig om dit af te leren omdat ik automatisch strenger voor mezelf word als dingen minder goed gaan.

KeaAlpine wrote:
19-05-2017 18:37
Je klinkt als iemand die veel denkt, iemand die denkt het allemaal te kunnen 'regelen' als je maar de juiste keuzes maakt. Maar helaas gaat het leven daar niet altijd in mee. En naast denken moeten we ook wel eens voelen, in plaats van alles te rationaliseren en bedenken hoe we dat gevoel weg kunnen maken.

Ha, dit is best on-point gezegd KeaAlpine. Ik denk inderdaad veel en probeer alles te regelen voor mezelf. Het leven is dan ook wel tot op zekere hoogte maakbaar, maar ik vergeet wel eens gewoon te "leven".

KeaAlpine wrote:
19-05-2017 18:37
Als je zelfmoordgedachtes hebt zou ik naar de huisarts gaan en hulp zoeken. Schroom niet omdat je zelf psycholoog bent, geloof me er zijn echt genoeg hulpverleners die zelf eens bij een psycholoog zitten of hebben gezeten.

Ja ik heb wel eens gekeken naar een psycholoog. Alleen als ik op zo'n dieptepunt zit krijg ik het toch iedere keer weer voor elkaar om mezelf eruit te heisen. Ik voel mezelf nu bijvoorbeeld helemaal niet zo ver. Gedachten aan zelfmoord zijn ook vaak een soort kreet van wanhoop. Ik zal het nooit uitvoeren maar ik begrijp je concern dat ik het niet te licht moet nemen. Dankje.
Link kopieren Quote
meisje36 wrote:
19-05-2017 18:56
De dingen die je noemt en waar je 'het geluk' in wil vinden door het te veranderen, staan allemaal buiten jezelf (collega's, partner, vrienden). Misschien is de eerste stap wel om jezelf te veranderen om een stukje geluk te vinden in jezelf en niet alle andere mensen in je leven. Het is wel een beetje van deze tijd om 'geluk' te meten aan de grootte van je huis, vriendengroep of je een partner hebt... maar aan de andere kant zijn er ook genoeg 'meer spirituele' manieren om tot jezelf te komen. Voor mij was yoga (niet alleen de fysieke kant maar vooral de wat meer spirituele kant - zonder heel erg zweverig te worden) echt een openbaring,

Ja daar ben ik mezelf ook goed van bewust. Ik probeer dan ook te mediteren en in mijn journal te schrijven. Ik voel me op die momenten inderdaad het gelukkigst en ik zoek dat minstens eenmaal per week op. Het "inner peace" gevoel crasht alleen weer zodra ik op werk zit waar ik geen plezier aan beleef. Ik ben dus nog niet in staat om dat gevoel over te brengen door de dag heen. Oefening baart kunst, hopelijk.

meisje36 wrote:
19-05-2017 18:56
Als je niet weet hoe je ergens kan komen, is het doel misschien niet echt wat je wil bereiken?

Ik denk dat ik de dingen wel graag wil, alleen dat ik bang ben om sommige dingen in actie te zetten. Bang dat ik niet aan mijn eigen verwachting zal voldoen.

meisje36 wrote:
19-05-2017 18:56
Tip, neem eens de tijd om te leren om even helemaal niet na te denken, dan komen vaak de mooiste ontdekkingen voorbij. Succes en sterkte! Je staat hier niet alleen in! En door hier doorheen te komen, kan je straks alleen maar beter andere mensen helpen!

Je hebt helemaal gelijk. Genieten van het moment zonder te kijken naar de toekomst is soms een opgave voor me. Dankje!
Link kopieren Quote
Flowers-and-roses wrote:
19-05-2017 22:30
Je hebt het over enfj, ik heb over die nieuwe termen gelezen en ik vind ze niet zo geweldig. Waarom, omdat mensen niet in hokjes passen, ook al zijn het er veel en lijkt het allemaal erg kloppend en logisch. Misschien kun je het overanalyseren loslaten. Hoort ook bij je beroep natuurlijk maar dat kan ook voor problemen zorgen. Als je erg uitgaat van een etiket of benaming die je jezelf hebt gegeven, kun je je niet vrij bewegen door het leven, vind ik.

Die termen introvert en extravert wordt ook veel mee gestrooid, ik vind dat het niet zoveel toevoegt aan de dsm en voor tunnelvisie kan zorgen.

Daar heb je wellicht wel een punt. Soms kalmeert het me om mezelf in een hokje te plaatsen, ik weet niet waarom. Alsof ik mezelf dan inderdaad beter kan analyseren. Zo van ahaaa daarom gedraag ik me zo etc. Het kan alleen inderdaad de vrijheid van persoonlijkheid belemmeren. Dank voor je punt.

Flowers-and-roses wrote:
19-05-2017 22:30
Wat me verder opvalt, okee, je bent zoekende en dat is vrij normaal, waarom dan die sprong ineens naar suicidale gedachtes? Daar snap ik niks van. Hoort dat bij je, heb je een stoornis? Iedereen denkt er wel eens over na maar je hebt het erover dat je niet meer weet waar je het moet zoeken, meestal denken mensen dan niet aan zelfmoord maar aan veranderingen, reizen, op cursus gaan, iets anders gaan proberen. Dat vind ik best zorgelijk, ben je erg perfectionistisch? Zou het daardoor komen, denk je?

Nee ik heb geen stoornis, voor zover ik weet. Alleen al jaren een soort ondertoon van ontevredenheid, ook wel "walking depression" misschien. Perfectionistisch ben ik wel een beetje, maar niet té naar mijn idee. Ik was op school bijv nooit een streber omdat ik tevreden was met de effort die ik erin stak om een 7 te halen. Ik vond het de echte werk voor een 8 dan echt niet waard. Zo probeer ik wel grenzen te stellen in dingen.

Ik denk ook continu aan verandering en sleutel telkens aan verbeteringen. Ben nu bijv ook een cursus personal training aan het doen. Dat suicidale was meer een korte gedachten door mn hoofd toen het me teveel werd. Aangezien ik dat daarvoor nooit had was dit voor mij wel een signaal en ben ik toen parttime gaan werken, zodat ik niet het gevoel had dat ik als een zombie 5 dagen per week iets moet doen wat energie zuigt. Nu verdien ik geld en heb ik nog wat ruimte en energie over om naar vervolgstappen te kijken. Dus toen stopte die gedachte.
zoekendetwintiger wijzigde dit bericht op 19-05-2017 23:39
1.98% gewijzigd
Link kopieren Quote
sungirly wrote:
19-05-2017 22:31
ik weet niet wat voor baan je precies zoekt in de zorg. Maar misschien dat je een traineeship in de zorg kan volgen? Dan heb je in iedergeval een opstapje...

Waarschijnlijk zit je nu in zn periode dat je echt naar jezelf aan het kijken bent (ipv iedereen gelukkig maken) en te ontdekken wat jouw gelukkig maakt! En dat kan soms een eenzame weg zijn..

Ik wil graag de preventiekant op van gezondheid. Dus geen focus op mensen die wat mankeren al, maar "gezonde" mensen bewust maken van hun lifestyle. Vandaar dat ik ook niet altijd veel plezier had in Psychologie, omdat veel van de studie zich richt op het "abnormale". Heb helaas hier geen traineeship in gevonden, alleen echt bij ziekenhuizen etc en dat wil ik juist niet.

sungirly wrote:
19-05-2017 22:31
Je houdt van veel sporten ook waarschijnlijk om je hoofd lekker leeg te maken. Het meest ideaal zou zijn om een sportvrienden te hebben en dat je daar af en toe mee kan stappen. Of zie ik dat verkeerd?

Ja precies dat! Op een verantwoorde manier plezier hebben. Ik ben het een beetje zat dat mijn generatie bij ieder feestje straalbezopen wordt of drugs gebruikt, nachten doorhaalt etc. Het zou leuk zijn als ik wat meer like-minded people om me heen zou hebben die ook van krachtraining houden en tegelijkertijd gezelligheid.
Link kopieren Quote
Zoekendetwintiger wrote:
19-05-2017 23:05
Ik wil graag de preventiekant op van gezondheid. Dus geen focus op mensen die wat mankeren al, maar "gezonde" mensen bewust maken van hun lifestyle. Vandaar dat ik ook niet altijd veel plezier had in Psychologie, omdat veel van de studie zich richt op het "abnormale". Heb helaas hier geen traineeship in gevonden, alleen echt bij ziekenhuizen etc en dat wil ik juist niet.





Ja precies dat! Op een verantwoorde manier plezier hebben. Ik ben het een beetje zat dat mijn generatie bij ieder feestje straalbezopen wordt of drugs gebruikt, nachten doorhaalt etc. Het zou leuk zijn als ik wat meer like-minded people om me heen zou hebben die ook van krachtraining houden en tegelijkertijd gezelligheid.
Dit is zo herkenbaar van het feesten mijn vriendinnen gebruiken drugs of zijn straalbezopen. Waardoor het voor mij al weinig aan word... nuchter heb ik gewoon prima lol en af en toe een drankje. En voor de rest idd lekker sporten en krachttraining. Straalbezopen was een keer leuk toen ik 16 was... die tijd hebben we gehad 😉

Lifestyle coach of zoiets? Aangezien je bezig bent met sport en gezondheid vindt je dan iets van personal trainer ook niet leuk?
Link kopieren Quote
Je bent erg bezig met hoe goed je bent ten opzichte van anderen, vind ik. Ik keek vroeger nooit naar wat voor cijfer ik wilde halen, ik wilde het gewoon leren, de stof. Een school is om dingen te leren, en dan volgt er als het goed is een diploma. Maar die cijfers maken echt niet zoveel uit. Als je het maar snapt en onthoudt.

En 'walking depression' is dat hetzelfde als een gemaskeerde depressie? Google er maar eens op want da's niet goed hoor. Perfectionistische mensen hebben meer kans op gevoelens van waardeloosheid, onder geneeskundestudenten is het suicidecijfer nogal hoog dus ik vind het nog steeds zorgelijk.

Vind je ook niet dat je dat beter met je huisarts kunt bespreken een keer? Ik denk aan de jonge mensen die ineens zelfmoord pleegden en hun medestudenten en naasten verbaasd achterlieten omdat ze juist hoogvliegers waren. Nee, ze waren superperfectionisten en 'best goed' was niet goed genoeg voor ze, en in een moment van zwakte, ging dat faliekant mis.

Als ik je moeder was en ik las het, zou ik me ontzettend zorgen om je maken iig dus ik vind echt dat het een bezoekje aan de huisarts verdient. Dan kun je aangeven dat het gebeurde toen je erg onder druk stond en dat je er nu niet meer aan denkt. Ook je topictitel doet vermoeden dat er meer aan de hand is, je doet er erg luchtig over maar ik vind dat niet terecht hoor. Vind je dat ook niet tegenstrijdig?
Link kopieren Quote
Nu ik 38 ben kan ik alleen maar zeggen dat midden twintig een vervelende leeftijd is. Zoekende zijn en sommige keuzes lijken enorm doorslaggevend. Maar het wordt beter hoor ;-D

Misschien een gekke tip maar door te stoppen met de pil werd ik pakken stabieler in mijn hoofd. Nooit gedacht dat die pil zo'n invloed om mijn hele wezen had.
Link kopieren Quote
Hee TO! :-)

Het eerste wat ik me afvroeg na jouw OP: hoe kan het dat je blijkbaar op verschillende gebieden in je leven niet (meer) tevreden bent? Je hebt ooit wel de keuzes gemaakt in die richtingen, wat maakt dat het nu toch niet genoeg voor jou is? Heb je al je keuzes gebaseerd op wat een ander wil? Ben je de laatste jaren veranderd? Wat maakt dat je er nu bij stil staat?
Link kopieren Quote
Wees maar gewoon een beetje lief voor jezelf. Niemands leven is perfect.

Bij mij hielp ouder worden wel. En iemand die me confronteerde met mijn eigen oordeel naar mezelf. Sindsdien ben ik rustiger en minder zoekend.
Als je beter kijkt zie je het net even anders
Link kopieren Quote
Flowers-and-roses wrote:
20-05-2017 00:00
Je bent erg bezig met hoe goed je bent ten opzichte van anderen, vind Ik

Ik vergelijk mezelf nooit met mijn vriendinnen of andere mensen in "real life". Ik kijk alleen naar mensen die ik succesvol vind op het internet als inspiratie.


Flowers-and-roses wrote:
20-05-2017 00:00
En 'walking depression' is dat hetzelfde als een gemaskeerde depressie? Google er maar eens op want da's niet goed hoor. Perfectionistische mensen hebben meer kans op gevoelens van waardeloosheid,

Een walking depression is eigenlijk een lichte vorm van depressie terwijl je nog steeds functioneert en kan lachen. Eerder een chronische ondertoon van ontevredenheid dus. Ik heb soms gedacht naar de dokter te gaan wanneer ik me rot voelde maar wat ik zei, het werd vanzelf telkens beter. Teveel praten erover maakt ook vaak erger dan dat het is, is mijn ervaring. Ik ben ook geen super perfectionist. Ik analyseer teveel maar dat ben ik me wel bewust. Ik voel me alleen heel erg zoekend en dat maakt me soms hopeloos voelen, en vandaar dan soms wat extreme uitingen zoals de titel. Want zo voelt het soms. Maar ik weet het gevoel nog steeds altijd in balans te krijgen weer, omdat ik het leven in the end iets heel moois vind waar ik echt wel van geniet, alleen soms moeite heb om het te zien vanwege de dingen die niet goed gaan. Gezien de reacties van herkenbaarheid, ben ik hier niet de enige in en past het wellicht bij m'n leeftijd.

Flowers-and-roses wrote:
20-05-2017 00:00
Als ik je moeder was en ik las het, zou ik me ontzettend zorgen om je maken iig

Doet ze ook wel, maar dat is gewoon omdat ik haar kind ben. M'n vader heeft jaren lang depressie gehad, m'n broer voelt zich ook lange tijd zoekend naar wat hem gelukkig maakt. En m'n moeder heeft het ook jaren moeilijk gehad maar is een sterke vrouw met veel ervaringen zoals ik die nu ervaar wat betreft die ontevredenheid. Ze begrijpt me dus eerder maar heeft er vertrouwen in dat alles vanzelf een plek krijgt. Het zit wellicht in het aard van het beestje, de neiging naar ontevreden zijn en alles teveel willen "regelen" zoals hier in de comments al werd genoemd.

Anonymous

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven