Psyche
alle pijlers
Misbruikt als kind, het effect er van op jou als volwassene
dinsdag 18 maart 2014 om 17:25
Wat een heftige ervaringen. Een 
voor iedereen in dit topic. Mooi dat deze topic bestaat maar aan de ene kant ook treurig, dit mag niet met kinderen (of volwassene gebeuren) niemand verdiend het om mishandeld te worden, op wat voor manier dan ook.
Gisteren een gesprek gehad met een hulpverlener. We hebben een tijdlijn gemaakt van mijn leven, er komt weer veel omhoog. Vannacht moeilijk kunnen slapen, en veel moeite met eten. Vandaag een sapje gehad en wat pap. Eetlust is weg. Ga zo naar buiten, wat wandelen, zitten, rusten.
voor iedereen in dit topic. Mooi dat deze topic bestaat maar aan de ene kant ook treurig, dit mag niet met kinderen (of volwassene gebeuren) niemand verdiend het om mishandeld te worden, op wat voor manier dan ook.Gisteren een gesprek gehad met een hulpverlener. We hebben een tijdlijn gemaakt van mijn leven, er komt weer veel omhoog. Vannacht moeilijk kunnen slapen, en veel moeite met eten. Vandaag een sapje gehad en wat pap. Eetlust is weg. Ga zo naar buiten, wat wandelen, zitten, rusten.
dinsdag 18 maart 2014 om 17:47
Lees jullie ook allemaal, elke dag. Hoop binnenkort weer te reageren... ook hier moeite met landen, zweef in mijn eigen wereldje rond. Geen idee soms hoe ik contact moet maken... en toch verschillende paniekaanvallen gehad laatste weken
Sta huilend op, douche huilend, weet me dan op het werk toch te redden om vervolgens in de auto terug alweer met tranen in de ogen te zitten. Waarom? ik ben 'gewoon' zo intens verdrietig, voel me zo alleen.
Over 2 weken intake bij psycholoog, ben doodsbenauwd, maar hulp komt als geroepen.
voor jullie allemaal, weet dat jullie niet alleen zijn en (voor mij sowieso) van veel waarde zijn in dit topic, iedereen hier. Bedankt voor het delen.
dinsdag 18 maart 2014 om 21:54
@noa: ik hoop dat een virtuele knuffel je een beetje steun kan geven
Ik vind het echt enorm knap van je wat je allemaal doet en dat je, ondanks de moeilijk tijd waar je doorheen gaat, niet terugvalt in oude gewoontes!
@mrsstanley: Ook voor je een knuffel Soms is dat muurtje zo veilig en vertrouwd. Ik denk dat jij ook een hele krachtige vrouw bent, maar misschien is een krachtige vrouw niet perse datgene waarvan je vindt dat je zo zou moeten zijn of een krachtige vrouw zo zou moeten zijn. Am i making any sense?
@destiny: heeft de wandeling je wat rust gegeven? Gesprekken kunnen inderdaad veel oproepen.
@blauwesmurf: Ik hoop dat je met de intake snel geholpen kunt worden. Het klinkt alsof het nu allemaal te veel wordt voor je.
@hier: het bezig zijn met het verleden, hier schrijven, therapie roepen veel herinneringen op. Ik hoop maar dat het voor een goed doel is en dat ik door het verwerken straks minder last heb van die vervelende herbelevingen en dat het niet een soort beerput wordt die ik opentrek en niet meer uitkom.
Ik vind het echt enorm knap van je wat je allemaal doet en dat je, ondanks de moeilijk tijd waar je doorheen gaat, niet terugvalt in oude gewoontes!
@mrsstanley: Ook voor je een knuffel
Soms is dat muurtje zo veilig en vertrouwd. Ik denk dat jij ook een hele krachtige vrouw bent, maar misschien is een krachtige vrouw niet perse datgene waarvan je vindt dat je zo zou moeten zijn of een krachtige vrouw zo zou moeten zijn. Am i making any sense?@destiny: heeft de wandeling je wat rust gegeven? Gesprekken kunnen inderdaad veel oproepen.
@blauwesmurf:
Ik hoop dat je met de intake snel geholpen kunt worden. Het klinkt alsof het nu allemaal te veel wordt voor je.@hier: het bezig zijn met het verleden, hier schrijven, therapie roepen veel herinneringen op. Ik hoop maar dat het voor een goed doel is en dat ik door het verwerken straks minder last heb van die vervelende herbelevingen en dat het niet een soort beerput wordt die ik opentrek en niet meer uitkom.
woensdag 19 maart 2014 om 00:40
Graag wil ik iedereen eerst graag een knuffel geven
@Dreeke: ook ik ben hard voor mezelf als ik naar de dokter ga. Maar er spelen ook nog twee andere dingen mee. Mijn moeder heeft mij een aantal keer medische zorg ontzegd onder het mom van ´dat het mijn eigen schuld was´ en ik heb een huisarts gehad die mij niet zo serieus nam. Ik zit er dus altijd tegen aan te hikken om naar de huisarts te gaan maar het wordt wel beter. Qua psychische zorg zit ik er ook vaak tegen aan te hikken maar ik weet wel dat ik het nodig heb en dan zoek ik het bewust ook op. Op dit moment heb ik geen psychische zorg en ook niet het gevoel dat ik het nodig heb.
@Lara: het heeft mij heel erg geholpen in het verwerkingsproces om dingen op te schrijven, dit werkt heel helend. Inmiddels heb ik wat meer afstand van de dingen kunnen nemen en is er ook meer ruimte gekomen voor andere dingen.
@Dreeke: ook ik ben hard voor mezelf als ik naar de dokter ga. Maar er spelen ook nog twee andere dingen mee. Mijn moeder heeft mij een aantal keer medische zorg ontzegd onder het mom van ´dat het mijn eigen schuld was´ en ik heb een huisarts gehad die mij niet zo serieus nam. Ik zit er dus altijd tegen aan te hikken om naar de huisarts te gaan maar het wordt wel beter. Qua psychische zorg zit ik er ook vaak tegen aan te hikken maar ik weet wel dat ik het nodig heb en dan zoek ik het bewust ook op. Op dit moment heb ik geen psychische zorg en ook niet het gevoel dat ik het nodig heb.
@Lara: het heeft mij heel erg geholpen in het verwerkingsproces om dingen op te schrijven, dit werkt heel helend. Inmiddels heb ik wat meer afstand van de dingen kunnen nemen en is er ook meer ruimte gekomen voor andere dingen.
woensdag 19 maart 2014 om 06:41
Woensdag alweer. Aanstaande vrijdag ga ik dan naar dat symposium. Ik begin er een beetje angstig voor te worden. Aan één kant fijn om een stuk erkenning te krijgen, ik ben een volwassene die als kind is getroffen door chronische traumatisering. Aan de andere kant ben ik bang dat het verdriet erg omhoog komt. Dat is nu al zo, om het minste geringste huil ik. Ik huil eigenlijk heel de dag door, rouwproces over relatie en daarnaast het verdriet over mijn kind zijn waarin ik niet heb geleerd op een goede manier met grenzen om te gaan, niet de opvang heb gekregen die nodig was na de misbruikperiodes. Ik heb een lange weg te gaan, maar ik ga door, tranen of niet. Er is niemand meer op de wereld voor wie ik me sterker hoef voor te doen dan ik ben. Tranen zijn kracht, mijn kracht. Want ze tonen verdriet, mijn verdriet.
@mrsstanley: muurtjes zijn er niet om gelijk af te breken. Neem je tijd, steen voor steen zorgt uiteindelijk ook voor een afgebroken muur, het duurt alleen wat langer.
@destiny: ik snap wat je bedoeld.
@blauwesmurf: :je verhaal kwijt kunnen lucht al heel erg op, ik hoop dat je dat gaat lukken
@Lara1986: kan me die angst voorstellen, de beerput. Maar laat het geen angstige valkuil worden, het gaat uiteindelijk om jezelf
@mrsstanley: muurtjes zijn er niet om gelijk af te breken. Neem je tijd, steen voor steen zorgt uiteindelijk ook voor een afgebroken muur, het duurt alleen wat langer.
@destiny: ik snap wat je bedoeld.
@blauwesmurf: :je verhaal kwijt kunnen lucht al heel erg op, ik hoop dat je dat gaat lukken
@Lara1986: kan me die angst voorstellen, de beerput. Maar laat het geen angstige valkuil worden, het gaat uiteindelijk om jezelf
Never say die
woensdag 19 maart 2014 om 09:40
Erkenning vind ik juist helend, voor mij was dat voor het eerst in therapie. Dat ze mij gewoon geloofde.. dat deed me heel veel. En ja, dan komen de emoties, dat was voor mij ook voor het eerst écht, zeg maar. Daarvóór altijd beheerst en 'sterke vrouw', maar in therapie is het bijna elke keer janken. Dat vind ik inmiddels niet meer erg, maar in het begin schaamde ik me rot. Het is juist goed dat het er eindelijk een keer uit mag.
En schrijven doe ik ook heel veel. Inzichten opschrijven, dingen uit boeken die me aanspreken, etc. etc. Voor mij een manier om orde te krijgen in mijn hoofd. Voordat ik kon praten met anderen, heeft schrijven me er doorheen gesleept. Jammer genoeg heb ik mijn tienerdagboeken allemaal verbrand op een gegeven moment..
En schrijven doe ik ook heel veel. Inzichten opschrijven, dingen uit boeken die me aanspreken, etc. etc. Voor mij een manier om orde te krijgen in mijn hoofd. Voordat ik kon praten met anderen, heeft schrijven me er doorheen gesleept. Jammer genoeg heb ik mijn tienerdagboeken allemaal verbrand op een gegeven moment..
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 19 maart 2014 om 14:29
@Mrs die muur.. En het sterk overkomen check! Altijd en overal. Ik hoor het momenteel te vaak. We zitten in behoorlijk heftig vaarwater met een van onze kinderen en ik krijg heel veel 'complimenten' voor hoe ik ermee omga en hoe sterk ik zelf blijf.. Vanbinnen alleen niet, ik ben redelijk op op het moment alles kost teveel moeite, maar gewoon doorgaan want ik heb geen idee hoe te stoppen.
woensdag 19 maart 2014 om 14:52
woensdag 19 maart 2014 om 17:32
Ik zit even heel erg te balen. Vanmiddag gesprek gehad, het was zelfs maar gewoon voor vrijwilligerswerk, maar ik voelde me zo erg niet op mijn gemak met deze vrouw.. ik voelde totaal geen belangstelling voor mij als persoon (we hebben elkaar eerder gesproken, en ze weet van mijn situatie) en het voelde op de een of andere manier zo ontzettend ongelijkwaardig. Dat gevoel heb ik toch al gauw, als iemand zo doet. Bah, echt met een super rotgevoel weggegaan; en ik denk weer dat het nooit iets wordt met mij, dat ik nergens een plek ga vinden, etc. etc. allemaal negatieve gedachten. En het is niet eens een sollicitatie. De plek waar we zaten voelde ook totaal niet goed. Eigenlijk alles bij elkaar voelde niets goed.
Sterkte voor jullie allemaal, inclusief mezelf nu ook
Sterkte voor jullie allemaal, inclusief mezelf nu ook
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 19 maart 2014 om 19:34
Bedankt allemaal voor de reacties! Ik heb nooit gedacht dat ik onvruchtbaar zou zijn, maar ineens kwamen er van meerdere kanten verhalen over onvruchtbaarheid na misbruik dat het vragen bij me opriep.
@destiny: goed om te horen dat de wandeling fijn was, maar wat rot dat je met zulke gedachten loopt. Ik hoop dat je snel iets van die hulpverlener hoort. Heel veel sterkte meis, schrijf hier anders maar van je af als je dat helpt.
@elmervrouw: dat er geen klik is en die ander geen oog heeft voor jou hoeft niet perse iets over jou als persoon te zeggen he, hoewel ik wel snap dat je ervan baalt. Wat voor vrijwilligerswerk wil je gaan doen? Kun je misschien bij een andere organisatie of persoon terecht? Ik heb ook wel eens heel raar sollicitatiegesprek voor vrijwilligerswerk gehad. Misschien dat het juist bij vrijwilligerswerk soms vreemd verloopt, omdat er minder kaders zijn?
@destiny: goed om te horen dat de wandeling fijn was, maar wat rot dat je met zulke gedachten loopt. Ik hoop dat je snel iets van die hulpverlener hoort. Heel veel sterkte meis, schrijf hier anders maar van je af als je dat helpt.
@elmervrouw: dat er geen klik is en die ander geen oog heeft voor jou hoeft niet perse iets over jou als persoon te zeggen he, hoewel ik wel snap dat je ervan baalt. Wat voor vrijwilligerswerk wil je gaan doen? Kun je misschien bij een andere organisatie of persoon terecht? Ik heb ook wel eens heel raar sollicitatiegesprek voor vrijwilligerswerk gehad. Misschien dat het juist bij vrijwilligerswerk soms vreemd verloopt, omdat er minder kaders zijn?
woensdag 19 maart 2014 om 20:21
@Elmervrouw
Balen dat het zo slecht is gegaan. Hoe stom het wellicht ook klinkt, misschien is het beter dat je daar niet terecht bent gekomen. Als de sfeer al niet goed voelt en je geen klik heb met die persoon, dan zal het vast niet leuk werken zijn.
@Lara1986
Dankjewel.
Vandaag een poging tot zelfdoding. Kwam een kennis tegen en heb haar verteld wat ik van plan was, Ze nam me even mee om te wandelen en nam me toen mee naar haar huis, we hebben samen wat gekookt en gekletst. Het was gezellig. Fijne afleiding. Nu proberen de nacht door te komen, net wat gegeten en nu even rusten.
Balen dat het zo slecht is gegaan. Hoe stom het wellicht ook klinkt, misschien is het beter dat je daar niet terecht bent gekomen. Als de sfeer al niet goed voelt en je geen klik heb met die persoon, dan zal het vast niet leuk werken zijn.
@Lara1986
Dankjewel.
Vandaag een poging tot zelfdoding. Kwam een kennis tegen en heb haar verteld wat ik van plan was, Ze nam me even mee om te wandelen en nam me toen mee naar haar huis, we hebben samen wat gekookt en gekletst. Het was gezellig. Fijne afleiding. Nu proberen de nacht door te komen, net wat gegeten en nu even rusten.
woensdag 19 maart 2014 om 21:54
Vrijdag het symposium, ik begin toch heel erg nerveus te worden. het is toch wel heel confronterend, erkennen dat ik dit ook meegemaakt heb en daar heb ik het best moeilijk mee.
Ik merk steeds vaker dat ik moeite heb de schijn op te houden. erover praten gaat niet zo makkelijk meer, mijn stem hapert, ik ga heel hoog ademen en ik moet moeite doen niet te gaan huilen.
Ik ben zo bang dat ik "breek" tijdens het symposium en gigantisch ga zitten janken. Dan daarna naar huis ga om weer de schijn op te houden....
Moeilijk moeilijk. Ik ga natuurlijk wel...,maar t liefst zou ik incognito gaan ofzo...
Ik merk steeds vaker dat ik moeite heb de schijn op te houden. erover praten gaat niet zo makkelijk meer, mijn stem hapert, ik ga heel hoog ademen en ik moet moeite doen niet te gaan huilen.
Ik ben zo bang dat ik "breek" tijdens het symposium en gigantisch ga zitten janken. Dan daarna naar huis ga om weer de schijn op te houden....
Moeilijk moeilijk. Ik ga natuurlijk wel...,maar t liefst zou ik incognito gaan ofzo...
donderdag 20 maart 2014 om 06:26
@Suikerspin Je bent morgen in ieder geval niet alleen met je verdriet. Ik moet zeggen dat ik er ook tegenop zie, heb ik al geschreven gisteren. Maar ik ga toch, pak gewoon de trein morgen en als het me tijdens het symposium teveel wordt dan loop ik even naar buiten.
Voel me enorm kwetsbaar, verdriet zit diep, ik probeer mijn leven te leiden, ik adem en dat is wat nodig is om te blijven leven. Ik weet zeker dat er betere tijden komen, maar op dit moment lijkt alles zinloos. De dingen die gedaan moeten worden doe ik, rondom de verhuizing, het oversluiten van verzekeringen, opzeggen van abonnementen om vooral maar kosten te besparen. Ik moet zelf mensen bellen om in ieder geval mensen te zien, het idee dat ik een week dood in mijn huis zou kunnen liggen en er dan niemand is die dat in de gaten heeft. Maar goed, ik wil niet dood. Ik ben misbruikt, als kind, en heb vervolgens nooit meer geleefd zoals het zou kunnen. Maar blijf er in geloven dat het wel kan. Dat houdt me op de been. Morgenochtend krijg ik telefoontje over het advies vanuit Venlo waar ik vorige week intakegesprek heb gevoerd. Over wat ze me kunnen bieden en hoe lang de wachtlijst dan echt is. 6 maanden werd me vorige week gezegd, ik hoop dat ze morgen wat anders zeggen.....
Voel me enorm kwetsbaar, verdriet zit diep, ik probeer mijn leven te leiden, ik adem en dat is wat nodig is om te blijven leven. Ik weet zeker dat er betere tijden komen, maar op dit moment lijkt alles zinloos. De dingen die gedaan moeten worden doe ik, rondom de verhuizing, het oversluiten van verzekeringen, opzeggen van abonnementen om vooral maar kosten te besparen. Ik moet zelf mensen bellen om in ieder geval mensen te zien, het idee dat ik een week dood in mijn huis zou kunnen liggen en er dan niemand is die dat in de gaten heeft. Maar goed, ik wil niet dood. Ik ben misbruikt, als kind, en heb vervolgens nooit meer geleefd zoals het zou kunnen. Maar blijf er in geloven dat het wel kan. Dat houdt me op de been. Morgenochtend krijg ik telefoontje over het advies vanuit Venlo waar ik vorige week intakegesprek heb gevoerd. Over wat ze me kunnen bieden en hoe lang de wachtlijst dan echt is. 6 maanden werd me vorige week gezegd, ik hoop dat ze morgen wat anders zeggen.....
Never say die
donderdag 20 maart 2014 om 17:46
Alvast sterkte voor degenen die morgen naar het symposium gaan. Het zal niet gemakkelijk zijn, maar ook veel herkenning opleveren, denk ik.
Wat mij zo dwars zit, aan een situatie zoals gisteren (en vandaag voelde ik me bij twee andere mensen, waar ik was, ook weer zo 'minder') is dat ik me op het moment zelf laat overdonderen door de ander. Dan weet ik niet eens meer precies wat ik zelf voel, laat staan dat ik kan opkomen voor mezelf of mijn eerlijke mening durf te geven. Dat komt allemaal achteraf pas, als ik weer uit de invloedssfeer van de ander ben, en alleen ben. Hoe leer ik beter bij mezelf blijven? Dat vraag ik me al zo lang af.
Wat mij zo dwars zit, aan een situatie zoals gisteren (en vandaag voelde ik me bij twee andere mensen, waar ik was, ook weer zo 'minder') is dat ik me op het moment zelf laat overdonderen door de ander. Dan weet ik niet eens meer precies wat ik zelf voel, laat staan dat ik kan opkomen voor mezelf of mijn eerlijke mening durf te geven. Dat komt allemaal achteraf pas, als ik weer uit de invloedssfeer van de ander ben, en alleen ben. Hoe leer ik beter bij mezelf blijven? Dat vraag ik me al zo lang af.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
vrijdag 21 maart 2014 om 08:37
Spannend dagje. Vanochtend (waarschijnlijk als ik in de trein zit) dan telefoontje uit Venlo of ik daar de klinische behandeling mag volgen en zo niet wat het advies is en daarnaast wat de wachttijd is. En dan dus het symposium. Ben erg benieuwd, voelt erg leeg in me, zou wat ik vandaag doe graag delen, maar zal het alleen moeten laten binnenkomen. Maar, het hoeft maar 1 woord of 1 opmerking te zijn die het leven er even anders uit laat zien, dus verder geen gezeur, ik ga zo eens onder de douche, bakkie koffie nog en dan richting Amstelveen. Ik laat het op me afkomen, wordt vervolgt.....
@Elmervrouw...weet je met wat voor gevoel je die gesprekken in gaat?
@Elmervrouw...weet je met wat voor gevoel je die gesprekken in gaat?
Never say die
vrijdag 21 maart 2014 om 09:30
Nou, deel 1 achter de rug. Venlo wil eerst nog overleggen met mijn psychologe, hoor nu pas volgende week vrijdag wat advies is, mooi klote. Eerste reactie, laat Amstelveen ook maar zitten, maar goed, daar is voor betaald en staat los van Venlo, qua activiteit dan. Dus loop zo dan maar echt naar t station.....
Never say die
vrijdag 21 maart 2014 om 09:38
vrijdag 21 maart 2014 om 20:24
En weer thuis. Fijn om met zoveel lotgenoten te zijn. En fijn dat er een organisatie is die dit organiseert. Inhoudelijk was het ook goed om te horen, 4 sprekers, met allemaal een goed verhaal. Wel kapot nu. En leeg, veel gehoord waar ik alleen mee verder moet, en even niemand om mee te delen. Maar goed, maar even op de bank en voelen dat het wel meevalt dat alleen zijn.
@Dreeke..goed gedaan!
@Suikerspin..wat vond jij er van?
@Dreeke..goed gedaan!
@Suikerspin..wat vond jij er van?
Never say die
vrijdag 21 maart 2014 om 20:30
Dreeke, goed gedaan.
En Nao, en anderen die naar het congres zijn geweest: ook goed gedaan.
Ik heb vandaag ook ervaren hoe goed het is om met lotgenoten (eigenlijk vind ik het geen fijn woord) te zijn. Bijeenkomst digitaal herstelverhaal; mensen die het hebben geschreven, mensen die ermee bezig zijn en coaches. En dan ervaringen en tips uitwisselen.
Na de minder leuke ervaringen van de laatste tijd was het heerlijk om te ervaren dat ik wel degelijk met mensen samen kan zijn waar ik me wél (redelijk) bij op mijn gemak kan voelen, omdat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Nou ja, niet hetzelfde meegemaakt, maar wel met een herstelproces bezig, en je leven weer oppakken en opnieuw vormgeven. Ik laat de niet-klik van deze week maar gauw naar de achtergrond verdwijnen, het ligt niet (alleen) aan mij dat dat niet werkte.
En Nao, en anderen die naar het congres zijn geweest: ook goed gedaan.
Ik heb vandaag ook ervaren hoe goed het is om met lotgenoten (eigenlijk vind ik het geen fijn woord) te zijn. Bijeenkomst digitaal herstelverhaal; mensen die het hebben geschreven, mensen die ermee bezig zijn en coaches. En dan ervaringen en tips uitwisselen.
Na de minder leuke ervaringen van de laatste tijd was het heerlijk om te ervaren dat ik wel degelijk met mensen samen kan zijn waar ik me wél (redelijk) bij op mijn gemak kan voelen, omdat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Nou ja, niet hetzelfde meegemaakt, maar wel met een herstelproces bezig, en je leven weer oppakken en opnieuw vormgeven. Ik laat de niet-klik van deze week maar gauw naar de achtergrond verdwijnen, het ligt niet (alleen) aan mij dat dat niet werkte.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
vrijdag 21 maart 2014 om 20:43
Enorm stoer dat jullie gegaan zijn, nao en suikerspin. Petje af voor jullie. Ik hoop zo dat het jullie ook iets positiefs heeft gebracht. Laat het allemaal maar even bezinken, het zal wel overweldigend geweest zijn.
Ook goed van jou, dreeke. Veel succes maandag.
Het lukt me niet echt om op ieder te reageren. Zou het wel willen. Misschien na een goede nacht slaap dat het me lukt, daar ben ik wel aan toe. Nachtrust. Met nadruk op rust
.
Ook goed van jou, dreeke. Veel succes maandag.
Het lukt me niet echt om op ieder te reageren. Zou het wel willen. Misschien na een goede nacht slaap dat het me lukt, daar ben ik wel aan toe. Nachtrust. Met nadruk op rust
.
You know how I know? Because I reeaally think so!
