Paniek door de herbelevingen - deel II
vrijdag 23 december 2016 om 22:17
Hallo allemaal,
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar deel 2. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar het vorige topic:
Paniek door de herbelevingen
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar deel 2. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar het vorige topic:
Paniek door de herbelevingen
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 27 december 2016 om 21:50
Lieve Knuffel, alles gelezen wat je hebt geschreven, en ik kan me alleen maar aansluiten bij wat iedereen hier zegt. Tegelijkertijd zeg ik het tegen mezelf (en hier lezen helpt ook voor mezelf dus): een baby, klein kind, een kind - zij zijn ten allen tijde onschuldig. Het is altijd de verantwoordelijkheid van de volwassene. Ook inderdaad het hulp zoeken voor zichzelf als dat nodig is. Mijn moeder is ook een kanjer in slachtofferschap. Maar dat levert haar wat op: aandacht. Zij wil niets 'weten' want dat zou alles overhoop gooien voor zichzelf. Ik ben nog liever het zwarte schaap van de familie, door iedereen uitgekotst, dan dat ik nog mee moet doen in die schijnzooi. Laat hen maar allemaal struisvogelen, ik neem nu mezelf serieus. (Eindelijk.)
Iedere volwassene is verantwoordelijk voor zijn of haar eigen leven. Ik kijk er op afstand naar (mijn familie). En ik maak andere keuzes. Die passen niet in hun wereldbeeld. So be it. Liever geen contact dan nep. Jij bent ook andere keuzes aan het maken, gezondere keuzes (bovendien was het ontzettend moedig van je om te gaan praten over het misbruik!) en natuurlijk wankelen alle denkbeelden die je had. Laat je niet inpakken door zieligheid. Jij weet beter. Bovendien word je door heel veel mensen gesteund in het geloven in JEZELF. Allemaal omdat jij dit topic hebt geopend. Je zorgt goed voor jezelf en dat vind ik heel knap en bewonderswaardig. Jij hoeft niets goed te maken voor hen. Dat zoeken ze zelf maar uit.
Iedere volwassene is verantwoordelijk voor zijn of haar eigen leven. Ik kijk er op afstand naar (mijn familie). En ik maak andere keuzes. Die passen niet in hun wereldbeeld. So be it. Liever geen contact dan nep. Jij bent ook andere keuzes aan het maken, gezondere keuzes (bovendien was het ontzettend moedig van je om te gaan praten over het misbruik!) en natuurlijk wankelen alle denkbeelden die je had. Laat je niet inpakken door zieligheid. Jij weet beter. Bovendien word je door heel veel mensen gesteund in het geloven in JEZELF. Allemaal omdat jij dit topic hebt geopend. Je zorgt goed voor jezelf en dat vind ik heel knap en bewonderswaardig. Jij hoeft niets goed te maken voor hen. Dat zoeken ze zelf maar uit.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 27 december 2016 om 21:55
dinsdag 27 december 2016 om 22:08
Omdat alles, ALLES, wat jij gedaan hebt, hebt gedaan uit (fysieke of onbewust opgelegde) dwang, manipulatie, of emotionele verwaarlozing. En dat je had dingen niet beter moeten doen, want zelfs een kind uit een normaal gezin had dat niet gekund. Het is niet makkelijk om zulke manipulatie en subtiele dwang door te hebben. Lees maar eens wat andere topics op het forum; zelfs volwassenen lukt het niet altijd om dat te doorzien.

dinsdag 27 december 2016 om 22:18
Och sorry Tobbert, natuurlijk bedoelde ik niet alleen hen hoor! Zij laten het alleen zo duidelijk merken dat ze dat doen(mijn aandeel uitvlakken)... jij trouwens ook.. bedankt voor je uitleg en nogmaals sorry
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.

dinsdag 27 december 2016 om 22:25
Maar wel waar. Kun je het je voorstellen? Een willekeurig kind uit jouw omgeving, nichtje, buurmeisje of wie ook. Dat die meerdere keren misbruikt wordt door een volwassene en dan vind je haar daar ook nog schuldig aan is? Nee toch?
En nee hoor, voor jou geldt niet iets anders dan al die kinderen.
Tjezus wat vals
