Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen - deel II
vrijdag 23 december 2016 om 22:17
Hallo allemaal,
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar deel 2. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar het vorige topic:
Paniek door de herbelevingen
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar deel 2. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar het vorige topic:
Paniek door de herbelevingen
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 3 januari 2017 om 20:44
Zoooooooo helemaal bijgelezen. ( voor degenen die zich soms niet gezien voelen: ik lees jullie! Elk woord! ) Helaas geen tijd om overal op te reageren. Hier hebben we ook een spannende situatie in de thuissituatie. Maar een best bijzonder verhaal dus ik kan het niet eens vertellen want iedereen die mij kent zou me echt meteen herkennen. Heb ik eens een keer wat..... kan ik het niet vertellen! Naaaaaa...
Maar goed, het is ook iets wat ik wel kan handelen.
Knuffel, wat fijn om te lezen hoe goed het ging bij de peut. Goed? Ja!! Heel goed!!
Wij leren je hier ook steeds beter kennen en je bent inderdaad een leuk mens, stop die maar in je zak.
Ik moet nu weer verder, blegh, veel meer zin in bankhangen, maar dat doe ik donderdagavond wel weer. Hopelijk morgen wat meer tijd om te schrijven.
Maar goed, het is ook iets wat ik wel kan handelen.
Knuffel, wat fijn om te lezen hoe goed het ging bij de peut. Goed? Ja!! Heel goed!!
Wij leren je hier ook steeds beter kennen en je bent inderdaad een leuk mens, stop die maar in je zak.
Ik moet nu weer verder, blegh, veel meer zin in bankhangen, maar dat doe ik donderdagavond wel weer. Hopelijk morgen wat meer tijd om te schrijven.
dinsdag 3 januari 2017 om 21:15
EV, het is juist super goed dat je gezegd hebt wat jou stak, hoe jij je voelde. Met mijn lekenpsychologie vraag ik me af of je mensen om je heen hebt (die vriendin en date) die jou kennen als iemand die altijd braaf meeloopt en haar mond houdt en dat ook prettig vinden, gewend zijn dat de relatie zo is. Voor hen is het dan opeens een heel andere relatie als jij gaat zeggen wat je denkt. Wellicht passen die mensen dan niet meer goed bij jou. Jij hebt al die tijd onderdrukt wat jij echt voelt, en dan werkt het met hen, maar als je voor jezelf opkomt blijkt dat zij graag een braaf meelopend type hebben, ze geven er blijkbaar niet om of jij je daar lekker bij voelt.
Goed dat je vandaag bij heel andere mensen bent. Ik hoop dat zij jou wel waarderen om wie je bent.
Ik denk dat je, als je meer met je 'nieuwe ik' die dingen zegt, naar buiten komt, dat je dan wel juist weer kliks zal vinden met mensen die dat juist prettig vinden. Dat die nieuwe ik een nieuwe vriendin nodig heeft die bij de nieuwe ik past, zegmaar.
Een stukje verder lees ik dat je date weer met je af wilde spreken, fijn
En een heel intensief gesprek over je zoon, goed gedaan!
voor hoe het met je zoon gaat, dat lijkt me verschrikkelijk moeilijk om te zien.
Plaatje: Layn Marlow
dinsdag 3 januari 2017 om 21:16
Dank je aaaanne
Wat een goed gevoel Knuffel! Zowel je vriend als je therapeut klinken echt heel goed en mijzelf ook, hoe vreselijk stoer ga je niet wel niet mee om!
EV ik kan me een heel heel klein beetje indenken in wat voor spagaat je zit met je zoon en ik weet echt niets nuttigs te zeggen, maar wel mee wil laten weten dat je niet alleen bent en dat ik echt bewondering heb voor hoe je ermee omdat. Je weet het je, mijn mail staat altijd open als je van je af wilt schrijven
Wat een goed gevoel Knuffel! Zowel je vriend als je therapeut klinken echt heel goed en mijzelf ook, hoe vreselijk stoer ga je niet wel niet mee om!
EV ik kan me een heel heel klein beetje indenken in wat voor spagaat je zit met je zoon en ik weet echt niets nuttigs te zeggen, maar wel mee wil laten weten dat je niet alleen bent en dat ik echt bewondering heb voor hoe je ermee omdat. Je weet het je, mijn mail staat altijd open als je van je af wilt schrijven
dinsdag 3 januari 2017 om 21:42
Oke na zo'n post moet ik nogal van ver komen om opnieuw te reageren.
Ik zou je alle redenen willen vertellen waarom je beeld van mij niet klopt maar dat geloof je toch niet
Wat blijft er dan nog over, acceptatie? Dat kan en mag toch niet van zoveel lieve woorden. Al helemaal niet van jou, want jij bent slim en grappig en lief en steunend en waardevol voor mij, hoe beter ik je leer kennen hoe meer pijn het straks gaat doen je te verliezen (ook al kun je niet verliezen wat je nooit bezat, dus misschien is missen een beter woord, sorry in elk geval).
Ik ben inderdaad bekaf en heb net een half uurtje geslapen. Op de bank. Met vriend. Waarbij ik twee keer deelde wat ik dacht (je aait me dus we moeten straks seks hebben & je haat me ivm het gesprek vanmiddag) en hij me twee keer vertelde wat hij dacht (ik aai je omdat dat fijn voelt, ik denk niet eens aan seks & ik hou van je en vond het een mooi gesprek).
M'n gedachten zijn ook bekaf: 'kom op nou! Je gaat toch niet echt, echt al deze dingen geloven?
Alles van vanmiddag was een leugen, je bevindt je nu in het hol van de leeuw en kunt nu nog terug. Maar het laatste wat je moet doen is meegaan in deze waanzin. Stop ermee alsjeblieft nu het nog kan. Hou nou alsjeblieft op met delen, met praten, met waar je mee bezig bent. Het leven wat ze je leren is niet voor jou weggelegd. Wat ze je vertellen is een leugen.'
Wb het zelf mogen bepalen wat ik geloof, denk je echt dat ze dat vanuit een soort respect doet? En dat het niet een trucje is? Net zoals wanneer je tegen iemand zegt: je mag zelf weten of je die hete thee drinkt maar je krijgt er wel blaren van en een zere keel, maar zelf weten hoor...
Snap je? Hoe zit dat nou...
En wb de cc, ik kan ook een deel sturen heb ik geleerd, iets met kleine stapjes
Hoe is jouw avond, nog anderhalf uur maar
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 3 januari 2017 om 21:46
Pruttel spannend en bijzonder dat kan alle kanten op. Ik geef je in ieder geval een dikke knuffel en hoop er het beste van
Lief dat je op mij reageert en dat je het goed vond gaan, dat vind ik wel fijn om te horen. Succes nog even en hopelijk straks lekker in de rust
Lief dat je op mij reageert en dat je het goed vond gaan, dat vind ik wel fijn om te horen. Succes nog even en hopelijk straks lekker in de rust
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 3 januari 2017 om 21:51
:
Knuffelbeertjes, wat een goed gesprek hebben jullie gehad. Kan me voorstellen dat je hoofd helemaal vol zit.
Maar wat een top-peut en een top-vriend en een top-jij bij elkaar
Dank je Aaaanne, ik denk wel dat ik het inderdaad enorm getroffen heb. Best bijzonder want ergens heb ik dit contact goed weten te doen... hoe kan dat nou he... mensen denken soms zo snel positief over mij.. kan het alleen maar tegenvallen maar dat idee krijg ik van deze 2 mensen niet (dat ik ze tegenval). En van jullie ook niet, al zou ik het wel begrijpen.
Lief trouwens hoe je op zoveel personen reageert
Pas daarbij wel op jezelf he
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 3 januari 2017 om 21:52
Voor jou ook Dagdroomster:
Hallo lieve dames, wat is er veel geschreven! Ik heb niet alles gelezen maar echt lieve Knuffel, wat een topgesprek bij de therapeute en wat kan je het allemaal helder verwoorden!!!!! Heeeele dikke knuffel weer voor jou en alle anderen!
Ik hoop dat het goed met je gaat.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 3 januari 2017 om 22:00
:
Wat goed Knuffel! Ik ben zo blij dat je zo'n fijne psycholoog en zo'n fijne vriend hebt getroffen! Trots op jullie alle drie
Och Jasse sorry maar ik lees je vorige berichtje nu pas goed en word er stil van. Wat een lieve woorden en wat een openheid, ik krijg er kippenvel van. Sorry dat ik nu pas erop reageer!
Wat ontzettend lief en wat fijn om te lezen dat je alles van me leest; de mooie dingen blijkbaar maar ook de stomme buien, oud gedrag, worstelingen etc en dat je me er niet om veroordeelt. Dank je wel dat betekent heel veel
Ik lees jouw worsteling ook en begrijp het en hoop dat je hier nog veel vaker komt schrijven als je wilt, zo mooi open. Snap dat dat eng is dus doe wat je durft. Maar weet dat het hier mag
En wat jij schrijft over dat je best wel een soort trots oid voelt dat je hier 'mag' mee schrijven heb ik zelfs, ook al is het m'n eigen topic (het voelt voor mij meer als een topic voor iedereen maar goed ik heb 'm inderdaad geopend).
Ik verbaas me over de hoeveelheid mensen die hier reageren, maar nog meer verbaas ik me over de liefde die de berichtjes bevatten, en het enorme begrip. Daarnaast ook welke mensen reageren, ik kijk best wel tegen ze op en voel me schuldig dat ik dit topic geopend heb en ze nu hier reageren. Tegelijk voelt het geweldig, als een warm bad. Maar vooral enorm onwerkelijk.
Ben blij dat jij hier schrijft
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 3 januari 2017 om 22:07
dinsdag 3 januari 2017 om 22:09
Ik snap wat jij bedoelt, maar dat is het niet. Volgens mij zit het zo:
Jij mag het zelf bepalen, want je moet het zelf bepalen.
Vergelijk het met sporten: als jij gedwongen wordt om te gaan wielrennen, ga je braaf naar de trainingen en je fietst wat, maar je wordt nooit goed er in. Als wielrennen iets is dat je echt zelf wil, je wil echt de aller aller snelste worden en je wil wel elke dag trainen, en je kiest er zelf voor om je bij zo'n club aan te sluiten, dan wordt je wel goed. Dan train je zo hard je kan, je gooit alles er in wat je hebt qua energie en uithoudingsvermogen. Het resultaat is het waard als je wint, want dat wilde je zo graag.
Met al die stappen die jij nu neemt: therapie, emrd, je gedrag veranderen, dat kost jou bakken met energie en uithoudingsvermogen. Dat is het waard als jij het doel wil bereiken en zelf kiest er zo veel energie en moeite voor te doen. Als de therapeute of iemand anders jou zou dwingen naar emrd te gaan kan je net zo goed niet gaan: dan ga je braaf omdat dat moet, maar alle moeite en energie kan je er dan niet in stoppen, dat lukt alleen als je dat echt wil. En dan werkt het niet. Dus jij kiest dat je gaat.
Plaatje: Layn Marlow
dinsdag 3 januari 2017 om 22:13
Je bent lief
:
[...]
....
Lief trouwens hoe je op zoveel personen reageert
Ik ben er soms ook gewoon weer dagen niet hoor. Ligt dan niet aan jullie, dan doe ik gewoon weer even andere dingen.
Enne, ik heb alleen maar een beetje last van keelpijn
. Maak je maar niet druk om mij.
Plaatje: Layn Marlow
dinsdag 3 januari 2017 om 22:13
dinsdag 3 januari 2017 om 22:17
Aaaanne dat is wel een goede vergelijking denk ik, van het verplichte of vrijwillige..
Het voelt verkeerd om toe te geven dat ik dit voor mezelf doe, voor een beter leven.
Dat voelt egoïstisch en stom, want hoe kan ik nou geloven in een beter leven met alles wat ik meesleep...?
Goed om te horen dat je op jezelf past, keelpijn is alleen wat vervelend he
Het voelt verkeerd om toe te geven dat ik dit voor mezelf doe, voor een beter leven.
Dat voelt egoïstisch en stom, want hoe kan ik nou geloven in een beter leven met alles wat ik meesleep...?
Goed om te horen dat je op jezelf past, keelpijn is alleen wat vervelend he
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 3 januari 2017 om 22:22
Mijn gedachten zijn alweer wanhopig (echt...) op zoek naar verbanden die hun overtuigingen kloppend maken, ze draaien op volle toeren om alles weer te kunnen ombuigen..
Het is zo frustrerend. Als ik bij m'n therapeut geweest ben, is er daarna even rust, zijn ze lamgeslagen en verbouwereerd. Maar na een uur of zo begint het gekronkel en gedraai.
Tijdens het uur 'rust' denk ik: wat mooi hoe zij denkt en wat logisch en wat fijn, zo blijf ik nu ook denken want dat is veeel fijner!
Maar ik kan het gewoon niet volhouden en dat is het stukje waarvan ik denk: zie je wel dat ik het mezelf aan doe.
Ik kies ervoor m'n gedachten te blijven geloven...
Terwijl ik dat helemaal niet wil, maar anders zou m'n hoofd dat toch niet doen..??
Stom stom stom hoofd van mij...
Het is zo frustrerend. Als ik bij m'n therapeut geweest ben, is er daarna even rust, zijn ze lamgeslagen en verbouwereerd. Maar na een uur of zo begint het gekronkel en gedraai.
Tijdens het uur 'rust' denk ik: wat mooi hoe zij denkt en wat logisch en wat fijn, zo blijf ik nu ook denken want dat is veeel fijner!
Maar ik kan het gewoon niet volhouden en dat is het stukje waarvan ik denk: zie je wel dat ik het mezelf aan doe.
Ik kies ervoor m'n gedachten te blijven geloven...
Terwijl ik dat helemaal niet wil, maar anders zou m'n hoofd dat toch niet doen..??
Stom stom stom hoofd van mij...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
