Paniek door de herbelevingen - deel II

Tobbert schreef op 27 december 2016 @ 20:20:

[...]

Mooie analogie



Om de analogie aan te vullen: paradigmawisselingen gaan niet zonder strijd. De oude garde die de gevestigde theorie verdedigt (jouw gedachtes), moet langzaamaan overtuigd worden van hun ongelijk door de aanhangers van de nieuwe theorie (jouw nieuwe zelfbeeld en bijbehorende handelingen en keuzes). Dat kan door te laten zien dat de nieuwe theorie gebeurtenissen beter voorspelt of verklaart (of, bij jou, dingen leuker, fijner en gezonder voor je worden). Langzaamaan wordt het kamp van de oude theorie dan steeds stiller; het verliest de strijd. Maar sommigen verdedigen hun leven lang het oude denkbeeld (misschien zullen je gedachtes van tijd tot tijd de kop weer opsteken).

Rhae schreef op 27 december 2016 @ 20:40:

Twee gebeurtenissen waar jij niet om gevraagd had, die jij dus ook niet geheim hoefde te houden, waar je ouders je tegen hadden moeten beschermen maar in ieder geval hadden moeten opvangen ander het gebeurde, en dat hebben ze niet gedaan. Ze hebben je laten stikken, niet andersom. Zij hadden moeten zorgen dat je geen geheim hád op te biechten, zij hadden moeten zorgen dat je je niet schuldig voelde door je goed op te vangen, zij hadden je duidelijk moeten maken dat jij geen schuld had en hij wel, dat het niet jouw fout was. Zij hadden je moeten steunen. En dat hebben ze niet gedaan. Jij had geen taak, jij was een kind, een kind met rechten en zonder plichten die verder gaan dan opgroeien, zij hadden een taak, en ze hebben die taak niet volbracht, ze hebben het bijltje er dusdanig bij neergegooid en jou zo verwaarloosd dat je zelfs bent gaan denken dat het jouw schuld was. En dat was het niet. Hij had met zijn poten van je af moeten blijven. Jij hebt het al veel te lang stil moeten houden. Jij verdiende liefde, aandacht, zorg, steun. En dat kreeg je niet en dat is hun fout. Niet de jouwe.

branningbrothers schreef op 27 december 2016 @ 20:53:

Spreek jij je werkelijke gedachten maar uit, dan gaan we samen wel de strijd aan.

Rhae schreef op 27 december 2016 @ 20:59:

[...]



De dader heeft het haar moeilijk gemaakt, niet jij. Dat is een teken van haar zwakte, niet van jouw fout.

Tobbert schreef op 27 december 2016 @ 21:04:

[...]

Nee, dat verklaart het niet. Want je ouders hadden al eerder naar een manier moeten zoeken om hun emmer(s) leger te krijgen. Want je weet nooit wat er gaat gebeuren in het leven, en als je emmertje zó vol zit dat je nog net geen onverbeterlijke alcolist bent, ben je eigenlijk al te laat. Ze hadden dus al eerder hulp moeten inschakelen voor zichzelf en hun gezin, zodat ze onvoorziene situaties aan hadden gekund. Daar waren ze de volwassenen voor. Om dat soort dingen tijdig te onderkennen, er dan gelijk iets aan te doen, en dat op een constructieve manier te doen.

branningbrothers schreef op 27 december 2016 @ 21:11:

Het is je moeders zienswijze die niet klopt. Omdat ze zelf geen verantwoordelijkheid kon nemen voor zichzelf (en dus ook niet voor jou en je broertje) heeft ze jou medeplichtig gemaakt. Mijn moeder deed dat ook (en nog steeds). Het ligt nooit aan haar maar altijd aan een ander. Als ik aardiger zou doen zou ze wel met de bus durven....Ook hier gedachten die niet kloppen, want uiteindelijk kan ik hoog of laag springen, in die bus moet ze toch zelf stappen.



Hmm ja dat is wel een gedachte die niet klopt... bij mij zijn de gedachten toch wel wat realistischer?



Aikido zegt het, ik heb het al eerder gezegd, daders zoeken bewust geisoleerde kinderen op die geen vangnet hebben. Vask gaat er een periode van voorbereiding aan vooraf, het zogenaamde grooming. Vleierij, een kind afhsnkelijk maken, complimenten geven, het gevoel geven dat ze bij de dader wel zichtbaar zijn.



Dat is echt heel erg... ik weet dat dat bij mij niet gebeurde want het misbruik was gewoon altijd onderdeel van m'n leven, vanaf m'n geboorte ongeveer.. Ik heb de dader nooit aardig of zo gevonden, ik vond het wel (sorry dat dit zo is, want dat is ook gestoord, dat snap ik) fijn dat hij me aandacht gaf, ook al was de aandacht op die manier.. het was wel aandacht... en lief dat hij het mij wilde leren.. en dat mijn vader het niet met mij wilde volgens hem en hij wel, dat vond ik wel lief..

Terwijl ik de handelingen heel naar vond, maar volgens hem was dat wel te leren...Ik weet niet, misschien was dat ook wel een soort manipulatie..?



Helaas ben je omringd geweest door meerdere mensen die faalden jou te beschermen. Je moeder, vader en stiefmoeder het meest primair.

MevrouwJack schreef op 27 december 2016 @ 21:25:

"Terwijl ik de handelingen heel naar vond, maar volgens hem was dat wel te leren...Ik weet niet, misschien was dat ook wel een soort manipulatie..?"

Dat kun je wel zeggen ja