Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen - deel II
vrijdag 23 december 2016 om 22:17
Hallo allemaal,
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar deel 2. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar het vorige topic:
Paniek door de herbelevingen
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar deel 2. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar het vorige topic:
Paniek door de herbelevingen
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zaterdag 31 december 2016 om 10:05
Branningbrothers zou jij boos zijn op die mensen in mijn omgeving? Zou dat een terechte emotie kunnen zijn?
Het klinkt namelijk wel steeds meer als iets wat niet zo leuk is, hoe er met mij omgegaan is...
Maar boosheid is een hele slechte emotie, die mag ik alleen richting mezelf voelen..
Het klinkt namelijk wel steeds meer als iets wat niet zo leuk is, hoe er met mij omgegaan is...
Maar boosheid is een hele slechte emotie, die mag ik alleen richting mezelf voelen..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zaterdag 31 december 2016 om 10:07
Nee niks ervan was mijn keuze maar ik moet nu wel kiezen hoe ik ermee omga en dan zou ik nog het liefst voor mezelf snijden kiezen en dat is toch slecht?
En ik kies nu wel voor het nieuwe gedrag maar dat moet ik allemaal nog leren...
En ik kies nu wel voor het nieuwe gedrag maar dat moet ik allemaal nog leren...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zaterdag 31 december 2016 om 10:10
Ik vind het een terechte emotie dat je boos bent op bepaalde mensen uit je jeugd. Boosheid op jezelf is makkelijker, want je weet hoe je dat moet doen. Boosheid op anderen is waarschijnlijk vrij nieuw voor je, dus hoe uit je dat? Moet je dat wel uiten? Dat kan best moeilijk zijn. (Goeie om in therapie te behandelen denk ik?) Voor mij was het vrij radicaal dat je ook wel eens boos en soms zelfs heel boos kan zijn op mensen van wie je houdt. Dat dat tegelijk kan.
zaterdag 31 december 2016 om 10:17
Als ik een vriendin van je zou zijn, dan zou ik woedend zijn op die mensen en dan ook echt woedend!
Maar, uit respect voor jou zou ik me netjes opstellen tegen die mensen, zolang jij nog niet zo ver bent om afstand van ze te nemen. Maar reken er maar op, dat er bij mij onder de oppevlakte heel wat nare wensen en hele kwade gevoelens zouden borrelen. Ik zou je ook proberen te beschermen in het heden, tegen wat ze nu nog aan willen/kunnen richten. Eerst langs mij. ( ik heb in het echte leven zo'n vriendin als jij, heb vanavond mijn plannen omgegooid voor haar, met liefde )
zaterdag 31 december 2016 om 10:17
Ja goede tip Snow.
Het is zeker nieuw.. en overweldigend en doodeng.
Voor het eerst zie ik de beelden soms met een andere lading.
Ik voel de enorme boosheid richting mezelf maar er is ook een klein beetje ruimte om naar de volwassenen (de dader, mijn moeder) te kijken. Klopt het wel wat zij deden? Ik was maar een kind... Ga je zo met een kind, je eigen kind zelfs!, om?
Wat als ik het niet verdiende? En dat ook iets was wat me aangepraat is door diezelfde mensen...?
Dan verandert het niveau van de beelden nog al...
'Waarom deed je zo mama, ik heb niks verkeerd gedaan... jij had er voor mij moeten zijn ipv andersom. Ik was eigenlijk jouw kind snap je?'
Dat zijn nieuwe gedachten en onzekere gedachten die verbannen moeten worden volgens m'n vertrouwde gedachten
Maar er komt steeds meer ruimte voor twijfel en een ander niveau van kijken...
Niet fijner, want boosheid richting mezelf is vertrouwd en voelt slecht naar anderen
Maar wel nieuw en goed heb ik het idee, ergens.
Het is zeker nieuw.. en overweldigend en doodeng.
Voor het eerst zie ik de beelden soms met een andere lading.
Ik voel de enorme boosheid richting mezelf maar er is ook een klein beetje ruimte om naar de volwassenen (de dader, mijn moeder) te kijken. Klopt het wel wat zij deden? Ik was maar een kind... Ga je zo met een kind, je eigen kind zelfs!, om?
Wat als ik het niet verdiende? En dat ook iets was wat me aangepraat is door diezelfde mensen...?
Dan verandert het niveau van de beelden nog al...
'Waarom deed je zo mama, ik heb niks verkeerd gedaan... jij had er voor mij moeten zijn ipv andersom. Ik was eigenlijk jouw kind snap je?'
Dat zijn nieuwe gedachten en onzekere gedachten die verbannen moeten worden volgens m'n vertrouwde gedachten
Maar er komt steeds meer ruimte voor twijfel en een ander niveau van kijken...
Niet fijner, want boosheid richting mezelf is vertrouwd en voelt slecht naar anderen
Maar wel nieuw en goed heb ik het idee, ergens.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zaterdag 31 december 2016 om 10:22
Och wat ben je toch lief Pruttel, wat fijn dat je er voor haar bent
Mijn vriend zei deze week voor het eerst voorlichting: ik zou de dader of je moeder niet voor m'n auto moeten hebben want ik zou ze hartstikke doodrijden
Dat vond ik wel erg overdreven, het zijn ook maar mensen..
Later zei hij dan wel weer, als je je moeder wil opzoeken, zal ik meegaan en je steunen. Maar ik weet niet of het nu goed voor je is, dat zou ik eerst met de therapeut bespreken..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zaterdag 31 december 2016 om 10:29
Bij mij was het niet in eerste instantie boosheid die ik voelde.
Daar was ik veel te loyaal en invoelend voor.
Maar ik merkte in alles dat ik anders voor mezelf moest gaan zorgen.
Dat ik een soort steigerconstructie had gebouwd die mijn onzekere ik richting en structuur moest geven.
Die was stijf en rigide en jaagde me op en maakte me ernzaam.
Mijn ziel werd er moedeloos uitgeput en mijn geest werd er depressief van.
Ik ging op zoek naar waar mijn ziel naar uitging.
Echt contact.
Lichtheid. Plezier.
Niet altijd maar dat zware van Plicht.
Kopjes thee met vrienden. Endje wandelen. Mooie dekbedhoes kopen. Goed gesprek met vrienden. Op de bank niks doen. Paracetamol nemen als ik pijn had.
Even niet naar de dwang'maar je moet!' luisteren.
Boos op anderen kon ik niet zo goed. Daar was een ik voor nodig en die schakelde ik teveel uit.
Maar wat mijn richtsnoer werd was waarnemen wanneer ik mezelf niet goed kon beschermen. Foute lui die niet mij wilden horen. Over mij heen gingen met eigenbelang of mij niet ziend egocentrisme.
Die mensen daar moest ik wel een soort bescherm steiger voor maken. Want pas toen kwam er een 'dit wil ik niet' van diep uit mij. En praatte ik met veilige mensen over hoe me te beschermen.
Ik moest eerst leren dat ik iets te willen had vóór ik boos kon worden.
En leren willen is een pijnlijk verwarrend proces. Omdat de onveilige mensen er belang bij hebben dat ik niet uitga van mijn eigen waarnemingen. Maar pas met een eigen kompas kan ik zelfstandige keuzes maken.
Daar was ik veel te loyaal en invoelend voor.
Maar ik merkte in alles dat ik anders voor mezelf moest gaan zorgen.
Dat ik een soort steigerconstructie had gebouwd die mijn onzekere ik richting en structuur moest geven.
Die was stijf en rigide en jaagde me op en maakte me ernzaam.
Mijn ziel werd er moedeloos uitgeput en mijn geest werd er depressief van.
Ik ging op zoek naar waar mijn ziel naar uitging.
Echt contact.
Lichtheid. Plezier.
Niet altijd maar dat zware van Plicht.
Kopjes thee met vrienden. Endje wandelen. Mooie dekbedhoes kopen. Goed gesprek met vrienden. Op de bank niks doen. Paracetamol nemen als ik pijn had.
Even niet naar de dwang'maar je moet!' luisteren.
Boos op anderen kon ik niet zo goed. Daar was een ik voor nodig en die schakelde ik teveel uit.
Maar wat mijn richtsnoer werd was waarnemen wanneer ik mezelf niet goed kon beschermen. Foute lui die niet mij wilden horen. Over mij heen gingen met eigenbelang of mij niet ziend egocentrisme.
Die mensen daar moest ik wel een soort bescherm steiger voor maken. Want pas toen kwam er een 'dit wil ik niet' van diep uit mij. En praatte ik met veilige mensen over hoe me te beschermen.
Ik moest eerst leren dat ik iets te willen had vóór ik boos kon worden.
En leren willen is een pijnlijk verwarrend proces. Omdat de onveilige mensen er belang bij hebben dat ik niet uitga van mijn eigen waarnemingen. Maar pas met een eigen kompas kan ik zelfstandige keuzes maken.
zaterdag 31 december 2016 om 10:30
M'n vriend zegt ook vaak als ik wat vertel over vroeger: maar waar was je vader dan?
En altijd heb ik allerlei excuses genoemd voor m'n vader, die hij mij verteld had..
Mijn moeder liet niks over van mijn vader in haar scheldtirades
Hij was slecht en gemeen en emotioneel ontoereikend en saai en een enorme klootzak
(en ik was geen haar beter want leek zo op hem volgens haar helaas)
Ze ging zo vaak vreemd, in het bed van m'n ouders waardoor ik die mannen regelmatig tegenkwam in de badkamer
Maar ik dacht eerst: ik snap het wel, m'n vader en ik zijn slecht, logisch dat ze zo doet
Maar later dacht ik: oke m'n moeder is het huis uitgezet dus m'n vader is misschien toch niet zo slecht? Wat een slechte inschattingsfout van mij! Ik moet hém nu gaan helpen en verdedigen en steunen en zijn kant kiezen...
En dat laatste heb ik eigenlijk tot vorige week in het extreme volgehouden...
Als ik naar m'n vader kijk, zie ik namelijk een kwetsbaar persoon die kapot gescholden is door m'n moeder
Alleen besef ik nu dat hij ook volwassen is en ik eigenlijk misschien niet (meer) op hem hoef te passen...
Nogal ingewikkeld allemaal voor mij
En altijd heb ik allerlei excuses genoemd voor m'n vader, die hij mij verteld had..
Mijn moeder liet niks over van mijn vader in haar scheldtirades
Hij was slecht en gemeen en emotioneel ontoereikend en saai en een enorme klootzak
(en ik was geen haar beter want leek zo op hem volgens haar helaas)
Ze ging zo vaak vreemd, in het bed van m'n ouders waardoor ik die mannen regelmatig tegenkwam in de badkamer
Maar ik dacht eerst: ik snap het wel, m'n vader en ik zijn slecht, logisch dat ze zo doet
Maar later dacht ik: oke m'n moeder is het huis uitgezet dus m'n vader is misschien toch niet zo slecht? Wat een slechte inschattingsfout van mij! Ik moet hém nu gaan helpen en verdedigen en steunen en zijn kant kiezen...
En dat laatste heb ik eigenlijk tot vorige week in het extreme volgehouden...
Als ik naar m'n vader kijk, zie ik namelijk een kwetsbaar persoon die kapot gescholden is door m'n moeder
Alleen besef ik nu dat hij ook volwassen is en ik eigenlijk misschien niet (meer) op hem hoef te passen...
Nogal ingewikkeld allemaal voor mij
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zaterdag 31 december 2016 om 10:33
Snow, ex-man is degene met wie ik trouwde na de relatie met de vader van mijn kinderen. Eigenlijk een 'vluchtrelatie', achteraf gezien. Dit najaar zijn we gescheiden, sinds juni woon ik alleen. En date is... tja, een date. Poging om gebrek aan aandacht in te halen 
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zaterdag 31 december 2016 om 10:35
Heb het nu wel zwaar. Gisteravond wat ham en kaas gegeten. Vanochtend soort bozige paniek. Buikpijn. Dus nu een pam en paracetamol. Zit met thee op bank en voel me bekaf en uitgeblust.
Het knalt. De bovenburen zijn weer thuis. Krant is vandaag wél goed bezorgd en daar ben ik pissig om. Pas als je geld wil kun je me zien?......
Het knalt. De bovenburen zijn weer thuis. Krant is vandaag wél goed bezorgd en daar ben ik pissig om. Pas als je geld wil kun je me zien?......
zaterdag 31 december 2016 om 10:37
Ik lees nu net jouw stuk, Hanke. Zo herkenbaar. Alles wat je daar schrijft, zo helder. Ik knik alleen maar ja, zelf kan ik het niet zo helder verwoorden. Er moest eerst een ik zijn, om maar iets te voelen uberhaupt. Om een beetje te leren dat mijn gevoel iets is wat klopt, en niet dat ik gek ben. Nog steeds aan het leren om te vertrouwen op wat ik voel (terwijl de lichaamstaal/reacties zo duidelijk zijn).
Boosheid kan ik nu pas (beginnen te) voelen.
Maar ik ben bang door alles.... want als ik nu opkom voor mezelf raak ik alsnog alles weer kwijt. Dat bewijst het recente verleden wel weer.
Boosheid kan ik nu pas (beginnen te) voelen.
Maar ik ben bang door alles.... want als ik nu opkom voor mezelf raak ik alsnog alles weer kwijt. Dat bewijst het recente verleden wel weer.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zaterdag 31 december 2016 om 10:39
Ik herken het wel Hanke...
Ik merk nu bijvoorbeeld, nu ik meer dingen doe vanuit voor mezelf zorgen, ik automatisch bewuster word van wat fijn lijkt te zijn voor mij (ook al is dat een enorme zoektocht want ik begrijp nog steeds niet zo goed hoe je dat kunt weten) en ook bewuster word van mijn omgeving
Het automatisme is er aan het uitgaan, de ingeslepen patronen staan onder hevig vuur..
Want nu pas merk ik als m'n vader of stiefmoeder een opmerking maakt, hoe ík mij daaronder voel... en dat ik inderdaad bescherming nodig heb in het contact met hen
En dat dat heel misschien ligt aan hoe zij met mij omgaan en niet aan mijn slechtheid...
Het is verwarrend en eng
En die boosheid richting een ander is een ver van m'n bed show
Maar rationeel begint dat besef wel te komen, van: Hey als ik niet intens slecht ben, dan is het toch eigenlijk heel naar hoe er met mij omgegaan is? En zou het toch ook normaal zijn als ik daar iets van boosheid om zou ervaren?
Maar dat voelen, nee daartoe ben ik niet in staat hoor.
Ik merk nu bijvoorbeeld, nu ik meer dingen doe vanuit voor mezelf zorgen, ik automatisch bewuster word van wat fijn lijkt te zijn voor mij (ook al is dat een enorme zoektocht want ik begrijp nog steeds niet zo goed hoe je dat kunt weten) en ook bewuster word van mijn omgeving
Het automatisme is er aan het uitgaan, de ingeslepen patronen staan onder hevig vuur..
Want nu pas merk ik als m'n vader of stiefmoeder een opmerking maakt, hoe ík mij daaronder voel... en dat ik inderdaad bescherming nodig heb in het contact met hen
En dat dat heel misschien ligt aan hoe zij met mij omgaan en niet aan mijn slechtheid...
Het is verwarrend en eng
En die boosheid richting een ander is een ver van m'n bed show
Maar rationeel begint dat besef wel te komen, van: Hey als ik niet intens slecht ben, dan is het toch eigenlijk heel naar hoe er met mij omgegaan is? En zou het toch ook normaal zijn als ik daar iets van boosheid om zou ervaren?
Maar dat voelen, nee daartoe ben ik niet in staat hoor.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zaterdag 31 december 2016 om 10:40
zaterdag 31 december 2016 om 10:43
Hanke
Hier knalt het ook, door rot vuurwerk..
Haat mezelf dat ik er zo'n last van heb, doe nou even normaal!!! schreeuwt m'n hoofd
Maar dat normaal doen zit er even niet in
Beschermlaag is ver te zoeken
Drang om pijn te doen is enorm
Hier knalt het ook, door rot vuurwerk..
Haat mezelf dat ik er zo'n last van heb, doe nou even normaal!!! schreeuwt m'n hoofd
Maar dat normaal doen zit er even niet in
Beschermlaag is ver te zoeken
Drang om pijn te doen is enorm
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zaterdag 31 december 2016 om 10:47
Knuffie, het is niet raar dat dat boos zijn er (nog?) niet is.
Sommige mensen worden heel gauw kwaad, die leren dat thuis al als ze nog kind zijn, dat is ook niet goed.
Andere mensen worden nooit kwaad, of zijn het wel maar uiten het niet.
Je moet gaan ontdekken wat er vanuit jou aan boosheid gaat komen.
Maar daarvoor mag je eerst nog meer jezelf worden en jezelf ontwikkelen.
Dan komt het daarna wel, of niet. Het is niet zo dat je boos MOET zijn.
Sommige mensen worden heel gauw kwaad, die leren dat thuis al als ze nog kind zijn, dat is ook niet goed.
Andere mensen worden nooit kwaad, of zijn het wel maar uiten het niet.
Je moet gaan ontdekken wat er vanuit jou aan boosheid gaat komen.
Maar daarvoor mag je eerst nog meer jezelf worden en jezelf ontwikkelen.
Dan komt het daarna wel, of niet. Het is niet zo dat je boos MOET zijn.
zaterdag 31 december 2016 om 10:54
Pruttel dank je wel 
Ik begrijp het hoor, ik wil ook helemaal niet perse boos zijn
Maar het is zo verwarrend wat er op me af komt en ik probeer het enigszins te plaatsen
Jullie helpen daar erg bij
Ik zou nu het liefst een potje janken maar heb geen tranen en geen redenen. Maar voel me toch heel verdrietig.
Heb met de vrienden van vanavond de tijd verzet, voelde me er rot onder maar de reacties (in de groepsapp, hoe eng) waren alleen maar lief en: prima dat we wat later heen gaan...
Val van de ene verbazing in de andere
Ik begrijp het hoor, ik wil ook helemaal niet perse boos zijn
Maar het is zo verwarrend wat er op me af komt en ik probeer het enigszins te plaatsen
Jullie helpen daar erg bij
Ik zou nu het liefst een potje janken maar heb geen tranen en geen redenen. Maar voel me toch heel verdrietig.
Heb met de vrienden van vanavond de tijd verzet, voelde me er rot onder maar de reacties (in de groepsapp, hoe eng) waren alleen maar lief en: prima dat we wat later heen gaan...
Val van de ene verbazing in de andere
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zaterdag 31 december 2016 om 11:00
Vanavond bij ben ik bij 2 verschillende mensen welkom. Keuzestress. Óf om half 4 weg van huis, poos ov en dan daar mee eten en spelletjes doen en daar blijven slapen. Morgen terug.
Óf om de hoek evt hapje mee eten en naar viering gaan. Conference kijken en in eigen bed slapen. Zij haalt indien nodig nog wat fruit voor me. Wat eng voelt. Wil zelf doen al was het maar omdat zij al zo veel mantelzorgt. Maar tussen nu en ? kom ik nog niet de bank af...
Stom. Ik haat cptss
Óf om de hoek evt hapje mee eten en naar viering gaan. Conference kijken en in eigen bed slapen. Zij haalt indien nodig nog wat fruit voor me. Wat eng voelt. Wil zelf doen al was het maar omdat zij al zo veel mantelzorgt. Maar tussen nu en ? kom ik nog niet de bank af...
Stom. Ik haat cptss
zaterdag 31 december 2016 om 11:08
Deze dag is gewoon om te janken
Stomme oud en nieuw. Mensen maken het allemaal veel te zwaar. Op facebook zie je straks de geweldigste feesten ( maar ik was elk jaar kennelijk op de verkeerde feesten, want zo leuk was het nou ook weer niet. ) en mooiste foto's van gezinnetjes ( waarvan de kinderen lopen te huilen, want moe, ziek worden van teveel eten, vervelend zijn omdat het voor hen echt veel te lang duurt voor het twaalf uur is ) en mensen blikken terug op hun geweldige jaar ( maar iedereen weet wel beter, kennisen van mij spelen mooi weer terwijl ze in mijn ogen een heel treurig leven lijden, ja met een ij om maar mooi te zijn voor de buitenwereld. Ondertussen schulden omdat ze een nieuwe auto moeten rijden en in een te duur huis wonen, maar dat is kennelijk heel belangrijk! )
Dat is facebook oud en nieuw. Klopt geen hol van
En dan heb je nog mensen die heel verdrietig zijn met dit soort dagen. Dat vind ik wel oprecht rot, want dat voelen die mensen nou eenmaal. En dat is zwaar. En op deze dag nog zwaarder.
Ik denk dat we oud en nieuw maar moeten verplaatsen naar de zomer. En dan gewoon rond etenstijd een alcoholvrije bbq en dan klaar
Stomme oud en nieuw. Mensen maken het allemaal veel te zwaar. Op facebook zie je straks de geweldigste feesten ( maar ik was elk jaar kennelijk op de verkeerde feesten, want zo leuk was het nou ook weer niet. ) en mooiste foto's van gezinnetjes ( waarvan de kinderen lopen te huilen, want moe, ziek worden van teveel eten, vervelend zijn omdat het voor hen echt veel te lang duurt voor het twaalf uur is ) en mensen blikken terug op hun geweldige jaar ( maar iedereen weet wel beter, kennisen van mij spelen mooi weer terwijl ze in mijn ogen een heel treurig leven lijden, ja met een ij om maar mooi te zijn voor de buitenwereld. Ondertussen schulden omdat ze een nieuwe auto moeten rijden en in een te duur huis wonen, maar dat is kennelijk heel belangrijk! )
Dat is facebook oud en nieuw. Klopt geen hol van
En dan heb je nog mensen die heel verdrietig zijn met dit soort dagen. Dat vind ik wel oprecht rot, want dat voelen die mensen nou eenmaal. En dat is zwaar. En op deze dag nog zwaarder.
Ik denk dat we oud en nieuw maar moeten verplaatsen naar de zomer. En dan gewoon rond etenstijd een alcoholvrije bbq en dan klaar
zaterdag 31 december 2016 om 11:10
zaterdag 31 december 2016 om 11:13
:
Deze dag is gewoon om te janken
Stomme oud en nieuw. Mensen maken het allemaal veel te zwaar. Op facebook zie je straks de geweldigste feesten ( maar ik was elk jaar kennelijk op de verkeerde feesten, want zo leuk was het nou ook weer niet. ) en mooiste foto's van gezinnetjes ( waarvan de kinderen lopen te huilen, want moe, ziek worden van teveel eten, vervelend zijn omdat het voor hen echt veel te lang duurt voor het twaalf uur is ) en mensen blikken terug op hun geweldige jaar ( maar iedereen weet wel beter, kennisen van mij spelen mooi weer terwijl ze in mijn ogen een heel treurig leven lijden, ja met een ij om maar mooi te zijn voor de buitenwereld. Ondertussen schulden omdat ze een nieuwe auto moeten rijden en in een te duur huis wonen, maar dat is kennelijk heel belangrijk! )
Dat is facebook oud en nieuw. Klopt geen hol van
En dan heb je nog mensen die heel verdrietig zijn met dit soort dagen. Dat vind ik wel oprecht rot, want dat voelen die mensen nou eenmaal. En dat is zwaar. En op deze dag nog zwaarder.
Ik denk dat we oud en nieuw maar moeten verplaatsen naar de zomer. En dan gewoon rond etenstijd een alcoholvrije bbq en dan klaar
Dank je Pruttel
Ik ga proberen dit te onthouden!
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
