Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen - deel II
vrijdag 23 december 2016 om 22:17
Hallo allemaal,
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar deel 2. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar het vorige topic:
Paniek door de herbelevingen
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar deel 2. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar het vorige topic:
Paniek door de herbelevingen
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 23:04
Ja belachelijk.. Alleen zou het dan wel fijn zijn als de rest van het leven wel maakbaar en te controleren is, en opeens blijkt dat ook een illusie te zijn? Dat wil er bij mij nog niet echt in....
voor je 2 miskramen, heftig hoor
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 23:06
Ajb niet quoten
Ik had een behoorlijk stabiel leven, voordat een van de daders ons leven overhoop gooide. En daarna werd het weer rustig en hadden we wederom een fijn leven. En toen verloor ik mijn dochter en kwam als terug. Het verdriet om mijn oudste overleden zoon, het verdriet over mijn dochtertje, de triggers bleven komen, ik probeerde emdr maar stond er alleen voor en de emdr maakte alles tot een complete hel, man was te depressief om nog in ons leven te zijn, ik moest voor de kinderen zorgen, daarna toch weer therapie, weer emdr en de therapeute die besloot dat ik te moeilijk was en me wegstuurde en nu mag ik dan weer een intake en weer opnieuw in therapie weer emdr en ik ben doodsbang, want ik voel me wederom zo alleen staan en ik kan dit helemaal niet. En het idee dat het niet uitmaakt dat je veel therapie nodig hebt voelt stom, natuurlijk maakt het wel uit, heel veel juist. Het is slecht dat ik het uitknopje kwijt ben. Ik moet gewoon normaal doen, doorgaan, normaal leven, voor mijn kinderen zorgen, en goede moeder zijn en niet zo vreselijk zeuren.
Sorry dat ik inhoudelijk niets heb toe te voegen knuffel, ik zie het zelf even niet meer.
Ik had een behoorlijk stabiel leven, voordat een van de daders ons leven overhoop gooide. En daarna werd het weer rustig en hadden we wederom een fijn leven. En toen verloor ik mijn dochter en kwam als terug. Het verdriet om mijn oudste overleden zoon, het verdriet over mijn dochtertje, de triggers bleven komen, ik probeerde emdr maar stond er alleen voor en de emdr maakte alles tot een complete hel, man was te depressief om nog in ons leven te zijn, ik moest voor de kinderen zorgen, daarna toch weer therapie, weer emdr en de therapeute die besloot dat ik te moeilijk was en me wegstuurde en nu mag ik dan weer een intake en weer opnieuw in therapie weer emdr en ik ben doodsbang, want ik voel me wederom zo alleen staan en ik kan dit helemaal niet. En het idee dat het niet uitmaakt dat je veel therapie nodig hebt voelt stom, natuurlijk maakt het wel uit, heel veel juist. Het is slecht dat ik het uitknopje kwijt ben. Ik moet gewoon normaal doen, doorgaan, normaal leven, voor mijn kinderen zorgen, en goede moeder zijn en niet zo vreselijk zeuren.
Sorry dat ik inhoudelijk niets heb toe te voegen knuffel, ik zie het zelf even niet meer.
maandag 2 januari 2017 om 23:07
Knap van je Hanke,
gelukkig is het alweer zo laat.
Snap dat je baalt, dat gevoel, maar denk dat het daarmee ook versterkt?
Of werkt dat bij jou niet zo?
ipv te balen zou je anders namelijk ook misschien trots kunnen zijn op jezelf,
dat het je gelukt is, alweer een avond.
Ik ben wel trots daarop, op jou
(sorry)
Maar gewoon blij zijn met jezelf mag ook hoor.
gelukkig is het alweer zo laat.
Snap dat je baalt, dat gevoel, maar denk dat het daarmee ook versterkt?
Of werkt dat bij jou niet zo?
ipv te balen zou je anders namelijk ook misschien trots kunnen zijn op jezelf,
dat het je gelukt is, alweer een avond.
Ik ben wel trots daarop, op jou
(sorry)
Maar gewoon blij zijn met jezelf mag ook hoor.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 23:12
Sun je hoeft nergens op te reageren.
Je mag hier ook gewoon schrijven.
Ik ben blij dat je dat doet,
goed van je!
Ik voel me helaas vaak net als jij,
stom dat het uitknopje kwijt is/was en
niet zo willen zeuren, gewoon door willen gaan.
Stom dat dat niet lukt.
Wat ben ik toch een aandacht aan het trekken
en stom aan het doen.
Slaat nergens op.
Dat verhaal dus. Nogal negatief richting mezelf.
Maar dat lees ik bij jou ook.
Vind ik erg voor je, ben blij dat donderdag de intake is.
Elke dag is er een en elke stap is er een
Je mag hier ook gewoon schrijven.
Ik ben blij dat je dat doet,
goed van je!
Ik voel me helaas vaak net als jij,
stom dat het uitknopje kwijt is/was en
niet zo willen zeuren, gewoon door willen gaan.
Stom dat dat niet lukt.
Wat ben ik toch een aandacht aan het trekken
en stom aan het doen.
Slaat nergens op.
Dat verhaal dus. Nogal negatief richting mezelf.
Maar dat lees ik bij jou ook.
Vind ik erg voor je, ben blij dat donderdag de intake is.
Elke dag is er een en elke stap is er een
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 23:13
heerlijk
maandag 2 januari 2017 om 23:16
Sunemom, Je hebt ongelofelijk veel meegemaakt, en ik vind het bewonderenswaardig hoe je blijft vechten voor een beter toekomst voor je kinderen en jezelf. Ik kan me indenken dat het idee dat het niet uitmaakt hoeveel therapie je nodig hebt nu heel stom, en zelfs fout, aanvoelt. Het voelt misschien wel egoïstisch, of op zijn minst de aandacht weg nemend van je kinderen, die je zo hard nodig hebben. Ik denk alleen dat therapie, zoveel je nodig hebt, juist ook goed is voor je kinderen: jij voelt je beter en wordt een nog betere moeder (voor je het verkeerd opvat: ik denk dus dat je een heel goede moeder bent, ook nu al), en het leert je kinderen hoe je met dingen om moet gaan: door hulp te vragen wanneer je het nodig hebt.
Hulp en therapie vragen wanneer je het nodig hebt is geen zwaktebod of egoïsme. Het is 100.000 keer beter dan geen hulp vragen als je die wél nodig hebt. Je kunt dit wel. Stapje voor stapje, voetje voor voetje of desnoods teentje voor teentje. En ik weet zeker dat in ieder geval de vriendin van zaterdag je aan zal moedigen en zal steunen, en wij hier ook (als ik even voor anderen mag spreken).
En nu ga ik echt slapen.
Je hebt ongelofelijk veel meegemaakt, en ik vind het bewonderenswaardig hoe je blijft vechten voor een beter toekomst voor je kinderen en jezelf. Ik kan me indenken dat het idee dat het niet uitmaakt hoeveel therapie je nodig hebt nu heel stom, en zelfs fout, aanvoelt. Het voelt misschien wel egoïstisch, of op zijn minst de aandacht weg nemend van je kinderen, die je zo hard nodig hebben. Ik denk alleen dat therapie, zoveel je nodig hebt, juist ook goed is voor je kinderen: jij voelt je beter en wordt een nog betere moeder (voor je het verkeerd opvat: ik denk dus dat je een heel goede moeder bent, ook nu al), en het leert je kinderen hoe je met dingen om moet gaan: door hulp te vragen wanneer je het nodig hebt. Hulp en therapie vragen wanneer je het nodig hebt is geen zwaktebod of egoïsme. Het is 100.000 keer beter dan geen hulp vragen als je die wél nodig hebt. Je kunt dit wel. Stapje voor stapje, voetje voor voetje of desnoods teentje voor teentje. En ik weet zeker dat in ieder geval de vriendin van zaterdag je aan zal moedigen en zal steunen, en wij hier ook (als ik even voor anderen mag spreken).
En nu ga ik echt slapen.
maandag 2 januari 2017 om 23:19
En miskraam is absoluut nooit je eigen fout. Het ligt niet aan jou knuffel! Een miskraam kun je helaas niet voorkomen
In de brief voor de intake staat dat als je toch van behandeling wilt afzien je tot 24 uur van te voren kunt afzeggen. Dat kan dus nog. Althans volgens de brief, want ik geloof er niets van dat dat daadwerkelijk mag. Maar ik wil het wel, want ik wil niet gedwongen worden nog meer dingen te doen die pijn doen. Ik wil niet meer dat een ander bepaalt, maar ik ben de controle zelf ook kwijt.
In de brief voor de intake staat dat als je toch van behandeling wilt afzien je tot 24 uur van te voren kunt afzeggen. Dat kan dus nog. Althans volgens de brief, want ik geloof er niets van dat dat daadwerkelijk mag. Maar ik wil het wel, want ik wil niet gedwongen worden nog meer dingen te doen die pijn doen. Ik wil niet meer dat een ander bepaalt, maar ik ben de controle zelf ook kwijt.
maandag 2 januari 2017 om 23:25
Sun, zelfs dat herken ik.
Staat ook in mijn brief..
Kan nog heel veel dagen me bedenken
en afzien van de emdr...
Sta elke dag wel op dat punt...
Volgens mij therapeut heb ik wel zelf iets erover te zeggen,
zij bepalen het niet.
Ik mag zelfs bij haar blijven wat ik ook beslis...
Jij bent volwassen Sun, je wordt niet gedwongen.
Maar natuurlijk zal het pijn doen,
maar dat doet het leven nu ook al.
Hopelijk zal de pijn door de therapie juist wat dragelijker worden.
Die garantie heb je niet, maar alles beter dan dit toch...
Ook al zal het eerst wel weer heel heftig worden.
Maar hopelijk daarna beter.
Dat probeer ik ook te bedenken...
Ook al ben ik doodsbang en wil ik eigenlijk niet.
Juist omdat het enorm veel pijn doet en ik niet weet of het gaat werken...
En door de eerdere ervaring met emdr,
die ik bij jou ook lees...
Staat ook in mijn brief..
Kan nog heel veel dagen me bedenken
en afzien van de emdr...
Sta elke dag wel op dat punt...
Volgens mij therapeut heb ik wel zelf iets erover te zeggen,
zij bepalen het niet.
Ik mag zelfs bij haar blijven wat ik ook beslis...
Jij bent volwassen Sun, je wordt niet gedwongen.
Maar natuurlijk zal het pijn doen,
maar dat doet het leven nu ook al.
Hopelijk zal de pijn door de therapie juist wat dragelijker worden.
Die garantie heb je niet, maar alles beter dan dit toch...
Ook al zal het eerst wel weer heel heftig worden.
Maar hopelijk daarna beter.
Dat probeer ik ook te bedenken...
Ook al ben ik doodsbang en wil ik eigenlijk niet.
Juist omdat het enorm veel pijn doet en ik niet weet of het gaat werken...
En door de eerdere ervaring met emdr,
die ik bij jou ook lees...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 23:25
Dank je Tobbert. Ik geloof ook dat mijn lieve vriendin zal proberen er te zijn, maar ik ben nog steeds zo bang dat ook zij, of eigenlijk juist zij, het zat zal worden. Mijn andere vriendin sluit zich al af en mijn schoonzusje beloofd al twee weken dat ze zal laten weten wanneer ze tijd heeft voor een kopje thee, maar ze laat zich niet horen. En ik snap wel dat ze het zat zijn en vinden dat ik het zelf maar eens moet gaan doen. Ik vind het vreselijk dat ik mensen zo afstoot, want dan raken ook mijn kinderen hun laatste stukje familie kwijt. Dat wil ik niet. Zij verdienen genoeg lieve, sociale mensen om zich heen. Voor hen moet het leven mooi zijn, een fijne jeugd, met warmte en lieve mensen dat wil ik ze geven.
maandag 2 januari 2017 om 23:30
Oh ik lees net dit over die kerstpuzzel:
Eén speltip: de hints die de puzzelmakers geven in de puzzel blijken niet zomaar hints. Als je een vraag hebt opgelost maar je snapt de hint nog steeds niet, dan is de kans groot dat je oplossing fout is.
De vragen komen dus expres zo intelligent over
Niet om op te scheppen,
maar als hint
dussss
*ahum*
Eén speltip: de hints die de puzzelmakers geven in de puzzel blijken niet zomaar hints. Als je een vraag hebt opgelost maar je snapt de hint nog steeds niet, dan is de kans groot dat je oplossing fout is.
De vragen komen dus expres zo intelligent over
Niet om op te scheppen,
maar als hint
dussss
*ahum*
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 23:33
Sunemom, je weet niet wat je schoonzusje en vriendin denken toch?
Durf je ze dat te vragen?
Gewoon, of ze dat eerlijk kunnen aangeven..
Weet je wat ik denk?
Dat jij best negatief over jezelf denkt.
En nu je voor een ander denkt,
is dat automatisch ook heel negatief.
Maar hoe realistisch is dat?
Durf je ze dat te vragen?
Gewoon, of ze dat eerlijk kunnen aangeven..
Weet je wat ik denk?
Dat jij best negatief over jezelf denkt.
En nu je voor een ander denkt,
is dat automatisch ook heel negatief.
Maar hoe realistisch is dat?
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 23:41
Nee ik durf het ze niet te vragen, durf helemaal niets meer hun kant op. Hou me netjes stil, want ik wil niet nog lastiger zijn.
Ik ben ruzie met mijn man. Of eigenlijk mijn regels hebben ruzie met mijn man. Ik moet naar ze luisteren om niet helemaal de controle kwijt te raken en tegelijk wil ik helemaal geen ruzie. Ik ben er zo klaar mee. Ik ga proberen afleiding te zoeken, anders wordt het foute afleiding. Sorry voor het teveel aan ruimte innemen hier en voor hoe mijn hoofd werkt en voor alles eigenlijk.
Knuffel, heel veel succes en sterkte morgen
Ik ben ruzie met mijn man. Of eigenlijk mijn regels hebben ruzie met mijn man. Ik moet naar ze luisteren om niet helemaal de controle kwijt te raken en tegelijk wil ik helemaal geen ruzie. Ik ben er zo klaar mee. Ik ga proberen afleiding te zoeken, anders wordt het foute afleiding. Sorry voor het teveel aan ruimte innemen hier en voor hoe mijn hoofd werkt en voor alles eigenlijk.
Knuffel, heel veel succes en sterkte morgen
maandag 2 januari 2017 om 23:42
Ik barst van de hoofdpijn, ik ga zo naar bed.
Dank aan degenen die mij hier ook steunen. Bij mij is de pittige gebeurtenis rondom mijn kinderen en de woelige tijd daarna dé grote trigger geweest, en het is daarna nooit meer rustig geweest. Of normaal. Relatie liep niet, scheiding, alleen gaan wonen. Allesbehalve een stabiel leven. Ik heb sinds de kerst zo'n ontzettend waardeloos gevoel en ik kan hier niet schrijven waarom (heeft met date te maken). Het is teveel. Ik ga morgen een dagje ergens anders heen, even heel andere mensen zien en niet op internet rondhangen. Dus denk niet dat het aan jou ligt, Knuf. Even afstand van alles.
Liefs, en ik zie jullie weer.
Dank aan degenen die mij hier ook steunen. Bij mij is de pittige gebeurtenis rondom mijn kinderen en de woelige tijd daarna dé grote trigger geweest, en het is daarna nooit meer rustig geweest. Of normaal. Relatie liep niet, scheiding, alleen gaan wonen. Allesbehalve een stabiel leven. Ik heb sinds de kerst zo'n ontzettend waardeloos gevoel en ik kan hier niet schrijven waarom (heeft met date te maken). Het is teveel. Ik ga morgen een dagje ergens anders heen, even heel andere mensen zien en niet op internet rondhangen. Dus denk niet dat het aan jou ligt, Knuf. Even afstand van alles.
Liefs, en ik zie jullie weer.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
maandag 2 januari 2017 om 23:46
Je bent niet lastig Sunemom.
En je neemt hier zeer weinig ruimte in.
Mag wel meer hoor.
Maar snap hoe het voor je kan voelen.
Alleen kunnen die gevoelens er wel eens naast zitten.
Schrijf zoveel of weinig als je wilt
Ruzie moeten maken is ook herkenbaar...
bijzonder hoeveel herkenning ik lees..
Hoe is dat mogelijk..
Dat onze regeltjes zo op elkaar lijken..
Ik hoop dat je niet naar ze luistert,
ruzie is niet leuk
en vooral niet nodig.
Je verdient echt beter dan dat.
Ik hoop dat je fijne afleiding vindt
En je neemt hier zeer weinig ruimte in.
Mag wel meer hoor.
Maar snap hoe het voor je kan voelen.
Alleen kunnen die gevoelens er wel eens naast zitten.
Schrijf zoveel of weinig als je wilt
Ruzie moeten maken is ook herkenbaar...
bijzonder hoeveel herkenning ik lees..
Hoe is dat mogelijk..
Dat onze regeltjes zo op elkaar lijken..
Ik hoop dat je niet naar ze luistert,
ruzie is niet leuk
en vooral niet nodig.
Je verdient echt beter dan dat.
Ik hoop dat je fijne afleiding vindt
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 23:48
