Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen - deel II
vrijdag 23 december 2016 om 22:17
Hallo allemaal,
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar deel 2. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar het vorige topic:
Paniek door de herbelevingen
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar deel 2. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar het vorige topic:
Paniek door de herbelevingen
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 12 januari 2017 om 22:54
donderdag 12 januari 2017 om 22:56
:
[...]Ja, joh, al mijn zwakke punten meteen op tafel.
Ik heb géén was meer (want mijn man heeft een hele avond alles staan opvouwen nadat ik het steeds uitstelde) En verder gaat het prima, morgen sportschool voor de 2e keer in een week, wandelen gaat goed. Werk is alleen druk en best even pittig momenteel, maar leuk, dus prima
ja sorry kon het niet laten, voel me er nu wel schuldig over Lieve man heb je.
En verder: goed bezig hoor! Kun je trots op zijn
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 12 januari 2017 om 23:00
En zie hier het antwoord op je eerdere vraag
Kennelijk heb je behoefte om deze antwoorden van mensen hier te horen en zelf het tegendeel te roepen. Wat is dat toch precies? Want je zou dit niet zeggen over een ander kind. Als ik hier zou schrijven dat mijn dochter dom, stom, dik, lelijk en raar was, mij niet goed hielp en dat ze mijn leven verpestte zou je mij waarschijnlijk een waardeloze moeder vinden, ongeacht of je mijn dochter zou kennen. Alleen op basis van het feit dat zij een kind is en ik een volwassene.
Ik weet dat voor jou in jouw beleving andere regels gelden, maar ik snap niet waarom.
donderdag 12 januari 2017 om 23:01
donderdag 12 januari 2017 om 23:05
Precies dat dus. Dat is kortzichtig vind je niet.
Jij weet niet hoe ik als kind was
Jij weet niet hoe m'n moeder was
Alleen op basis van kind=goed, volwassene=verantwoordelijk roep je van alles
Terwijl je dus eigenlijk niet weet waar je het over hebt
Ik wel want ik was er bij (!)
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 12 januari 2017 om 23:06
Zo kun je het ook uitleggen om je eigen punt te maken. Dat was niet wat ik zei.
Als ik hier die dingen zou schrijven over mijn dochter, of een andere forummer over haar kind, wat zou dan je reactie zijn? 'oh, dat zou zo maar eens kunnen, we kennen dat kind niet, misschien is het wel een enorm mispunt, ookal is ze 7'?
donderdag 12 januari 2017 om 23:06
Goede nacht dan iig.
donderdag 12 januari 2017 om 23:15
Lieve Knuf dat doe je nu al, dat voorliegen, aan jou. Het hersenspoelende gif van je ma heeft gemaakt dat je niet meer in proportie kan zien wat er van een kind verwacht kan worden en wat van een ouder/verzorgende.
Zodra men het hier over mnormale verhoudingen tav verantwoordelijkheid heeft begin jij over goed/ slecht. Die argumentatie klopt niet lieverd.
Zodra men het hier over mnormale verhoudingen tav verantwoordelijkheid heeft begin jij over goed/ slecht. Die argumentatie klopt niet lieverd.
donderdag 12 januari 2017 om 23:16
:
[...]
Doe wat werkt en waar jij je prettig bij voelt. Ik ga je niet vertellen wat je wel en niet mag doen.
Ik heb een andere mening over dit soort zaken, maar ik heb de waarheid niet in pacht.
Mildheid, je weettoch?
Nee hoor dit zijn echt hele nare trucjes
Niks milds aan
'Doe wat jij wilt, ik denk er alleen anders over.'
Maar ondertussen blijkt wel dat dat van mij niet werkt/onhandig is en dat van jou wel
Dat is gemeen
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 12 januari 2017 om 23:18
Het is niet gemeen. Dit is een discussie die ik niet ga winnen. Ik kan je 100x, 1000x vertellen dat je het fout ziet, maar ik kan jouw overtuiging niet veranderen. Oprecht niet gemeen bedoeld, als het zou werken zou ik je doorlopend vertellen dat jij het fout ziet en je moeder fout zat, maar dat doet het niet.
We zijn het oneens. Dat mag.
donderdag 12 januari 2017 om 23:20
En wat Hanke zegt. Geen enkel kind verdiend het om de jeugd te hebben die jij had. Geen enkel kind verdiend zo'n moeder en het allerergste daarvan vind ik nog dat jij als volwassene nog steeds gelooft dat het allemaal terecht was. Dat maakt dat ik die discussie soms uit de weg ga, want bij mij roept dat behoorlijk veel onmacht en verdriet op, dat iemand je dat aangedaan heeft en dat jij zo over jezelf praat, zo onterecht in mijn ogen.
Jij verdient beter.
Jij verdient beter.
