Paniek door de herbelevingen - deel III
maandag 16 januari 2017 om 12:54
Hallo allemaal,
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de emdr is inmiddels bekend (eind januari).
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 3. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de emdr is inmiddels bekend (eind januari).
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 3. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 21:13
Weet je, jouw nieuwe therapeut is ook mens. Dus die bedenkt ook vanavond wat ze aan zal doen. Zal ik iets kleurigs asn doen of is dat te vrolijk? Of meer donker en effen of is dat te somber? Morgen komt Knuf, die is nieuw, hopelijk gaat ze mij aardig vinden? Hopelijk vindt Knuf mij er vertrouwendwekkend uitzien? Misschien heeft ze ook wel wat negatieve gedachten over zichzelf...Wat als ik haar niet goed genoeg ksn helpen? Of als Knuf mijn hulp afwijst? Misschien vindt Knuf haar oude therapeut veel leuker?
Heb je daar wel eens bij stilgestaan?
En vanuit je werk weet je vast wel dat therapeuten ook verplicht in therapie zijn. Dus zij is ook in therapie. Net als driekwart van Nederland.
Toen ik mijn coach vertelde dat het toch stom voelde dat ik weer naar haar toe ging, dat het voelt als falen, moest ze erg lachen. Zij zei dat ze dat zelf anders bekeek omdat ze zo gewend was dat coaching hoorde bij je ontwikkeling. Net als een training. Zij vertelde dat ze een tijd geleden ook weer naar een coach was geweest omdat ze merkte dat ze tegen wat dingen aanliep. Dat hoorde erbij volgens haar.
Dus de geruststelling is iedereen is mens met onzekerheden gaat hier goed op. Niemand is een negen en niemand een twee, en jij al helemaal niet!
donderdag 26 januari 2017 om 21:27
donderdag 26 januari 2017 om 21:42
Hardlopen was wel zwaaar
Omdat ik dat ook probeer zonder te dissociëren
En de gedachten zijn er zwaar op tegen dat ik mijn lichaam voel
Ze zijn echt zo veeleisend
Ik ben echt wel bijna klaar met ze hoor

Maar dan moet ik dus hardlopen van ze omdat ik dik en slecht ben
(Verkeerde intentie, dat begrijp ik maar daar werk ik aan)
Dan doe ik dat,
en dan vinden ze het vervelend dat ik m'n lichaam voel ...
En dan willen ze dissociëren
Want moet wel doorlopen
En dan doe ik dat dissociëren niet
En voel m'n lichaam wel
Bah...
Dus ga tegen ze in
Opnieuw en opnieuw en opnieuw
(Ik luister niet naar jullie)
En dan vuren ze de beelden op me af
(Luisteren zul je!)
En het beeld van de dader betekent bevriezen;
stoppen, armen langs lichaam, lichaam op slot zetten, etc etc
En dat doe ik dus ook niet..
Ik loop door, door de beelden heen
En dat doet pijn...
En dan is het lichaam aan de beurt,
om te vertellen dat het deze pijn aan kan,
beter kan verdragen dan de pijn die ik mezelf aan deed...
En dan ben ik eindelijk weer thuis en denk ik:
Toch wel weer een overwinninkje dit
En als ik dit kan, kan ik zo'n enge therapeut ook aan...
*ahum
*
Omdat ik dat ook probeer zonder te dissociëren
En de gedachten zijn er zwaar op tegen dat ik mijn lichaam voel
Ze zijn echt zo veeleisend
Ik ben echt wel bijna klaar met ze hoor
Maar dan moet ik dus hardlopen van ze omdat ik dik en slecht ben
(Verkeerde intentie, dat begrijp ik maar daar werk ik aan)
Dan doe ik dat,
en dan vinden ze het vervelend dat ik m'n lichaam voel ...
En dan willen ze dissociëren
Want moet wel doorlopen
En dan doe ik dat dissociëren niet
En voel m'n lichaam wel
Bah...
Dus ga tegen ze in
Opnieuw en opnieuw en opnieuw
(Ik luister niet naar jullie)
En dan vuren ze de beelden op me af
(Luisteren zul je!)
En het beeld van de dader betekent bevriezen;
stoppen, armen langs lichaam, lichaam op slot zetten, etc etc
En dat doe ik dus ook niet..
Ik loop door, door de beelden heen
En dat doet pijn...
En dan is het lichaam aan de beurt,
om te vertellen dat het deze pijn aan kan,
beter kan verdragen dan de pijn die ik mezelf aan deed...
En dan ben ik eindelijk weer thuis en denk ik:
Toch wel weer een overwinninkje dit
En als ik dit kan, kan ik zo'n enge therapeut ook aan...
*ahum
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 21:58
Och gelukkig
Nou nee niet voor jou natuurlijk!!
Maar dat het herkenbaar is
Ik voelde me alweer zo gestoord...
Maar dat is ook wel een klein beetje aan het bijtrekken... dat gestoord voelen...
Ergens snap ik m'n lichaam namelijk wel, en de gedachten ook wel, en dat andere deel ook echt wel.. Begin ze een beetje te doorzien hoop ik...
Wat het bijzondere daaraan is; eigenlijk krijg ik meer controle door de momentjes dat ik de controle los moet laten... Het anders doe dan moet van de controlerende gedachten..
Door te ervaren dat de wereld niet vergaat (nóg niet schreeuwen ze in m'n hoofd, wacht maar af) en te ervaren dat situaties net zo lopen als ik ze niet compleet wil controleren (toeval zeggen ze), komt er juist ietsjes meer grip...
Want dan lijkt het vertrouwen vanuit mijzelf te moeten komen, ipv extern.. Ik kan het niet goed verwoorden merk ik, maar goed, dan haal ik het later wel weer weg
En echt Hanke, ik lig ook soms uren alleen maar naar het plafond te staren waarbij de beelden me platleggen en bewegen onmogelijk is...
Waarbij een dag in een half uur voorbij lijkt te zijn en waarbij ik m'n vriend amper herken
Het is gewoon hartstikke zwaar en naar
Nu ook natuurlijk, lichaam dat zeer doet
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 22:00
Ik neem vriend mee en heb hem vooraf duidelijk opgedragen naast me te blijven lopen
Om vervolgens hem weg te drukken als de beelden te heftig worden
Ik ben verder echt een hele leuke vriendin
Ik heb overdag echt niet altijd genoeg tijd ivm werk..
En als het moet, dan moet het ook zeg maar
Of het nou regent, sneeuwt of hittegolf is, of donker inderdaad..
Ging het wel een beetje? Na je vakantie en blessure??
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 22:06
donderdag 26 januari 2017 om 22:28
Gelukkig is daar Knuf to the rescue:
Nee Tobbert, je hoofd heeft geen probleempje.
Het is niet gewoon zo en het is niet toch duidelijk.
Jij bent ook gewoon een mens en net zoveel waard als een ander.
Jij doet ook ontzettend veel en bent goed zoals je bent!
Ik vind het leuk hoe je schrijft, en vind het altijd fijn je te lezen.
Ik hoop dat je een goede nacht hebt, lekker slapen en uitrusten
Nee Tobbert, je hoofd heeft geen probleempje.
Het is niet gewoon zo en het is niet toch duidelijk.
Jij bent ook gewoon een mens en net zoveel waard als een ander.
Jij doet ook ontzettend veel en bent goed zoals je bent!
Ik vind het leuk hoe je schrijft, en vind het altijd fijn je te lezen.
Ik hoop dat je een goede nacht hebt, lekker slapen en uitrusten
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 22:50
donderdag 26 januari 2017 om 23:03
Dank je Aaaanne, lief van je 
Ja, mijn therapeut ziet het helemaal zitten..
Probeert ze me gerust te stellen, zegt ze:
'het is maar een kennismaking en je vriend is er bij,
en ik ook.
Oh wacht, dat is vast niet geruststellend.
Maar toch ben ik er.'
Eh oke
Ja, mijn therapeut ziet het helemaal zitten..
Probeert ze me gerust te stellen, zegt ze:
'het is maar een kennismaking en je vriend is er bij,
en ik ook.
Oh wacht, dat is vast niet geruststellend.
Maar toch ben ik er.'
Eh oke
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 23:08
Lieve Branningbrothers,
bedankt voor je lieve woorden,
van vanavond.
En je onuitputtelijke steun
Jullie moeten inderdaad lekker gaan slapen,
dat omhoog duwen vraagt best wat energie
Ik denk na over m'n pilletje...
Welterusten
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 23:23
