Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen - deel III
maandag 16 januari 2017 om 12:54
Hallo allemaal,
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de emdr is inmiddels bekend (eind januari).
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 3. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de emdr is inmiddels bekend (eind januari).
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 3. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 18:19
En nu red ik het natuurlijk niet meer met:
het duurt nog eeuwen.
Eh nee, het is al bijna,
en het voelt meer en meer als een slechte beslissing..
Die therapievorm werkt bij veel mensen ook niet,
ik heb het al eens geprobeerd, ging niet goed,
het is erg dat ik een nieuwe therapeut nodig heb,
ik ben een kansloos geval, morgen is veel te overdreven,
ik weet niet wat ik moet zeggen, ik weet niet hoe ik nog oke kan overkomen als er zoveel angst is,
ik wil niet dat iemand merkt dat ik angstig ben,
etc. etc.
Ik maak mezelf helemaal gek, en heb hele erge hoofdpijn,
en nekpijn, ik denk van de spanningen..
Mijn lichaam verzet zich en de gedachten ook ontzettend,
kan niet goed kijken, focussen..
Ademen is alweer lastiger, dikke keel erbij..
Bah, wat stom
het duurt nog eeuwen.
Eh nee, het is al bijna,
en het voelt meer en meer als een slechte beslissing..
Die therapievorm werkt bij veel mensen ook niet,
ik heb het al eens geprobeerd, ging niet goed,
het is erg dat ik een nieuwe therapeut nodig heb,
ik ben een kansloos geval, morgen is veel te overdreven,
ik weet niet wat ik moet zeggen, ik weet niet hoe ik nog oke kan overkomen als er zoveel angst is,
ik wil niet dat iemand merkt dat ik angstig ben,
etc. etc.
Ik maak mezelf helemaal gek, en heb hele erge hoofdpijn,
en nekpijn, ik denk van de spanningen..
Mijn lichaam verzet zich en de gedachten ook ontzettend,
kan niet goed kijken, focussen..
Ademen is alweer lastiger, dikke keel erbij..
Bah, wat stom
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 18:26
Je stelt je helemaal niet aan.
Wat zou je nu fijn vinden om te doen? Wat zou jou nu ontspannen? Misschien een warme douche met een lekkere douchegel? Of een Disneyfilm kijken op de bank met een dekentje? Een kleurplaat inkleuren?
Je hoeft niet oké over te komen morgen. Stel je voor dat je helemaal oké overkomt bij de nieuwe therapeut, dan zou ze nog kunnen denken dat er helemaal niks aan het handje is.
Je bent niet kansloos, je maakt heel grote stappen. Ik ben er wel eens jaloers op.
Maar ga kijken of je nu wat ontspannends kunt doen. Morgen is je enige doel om daar te verschijnen. Dat is alles. Dat is genoeg.
Wat zou je nu fijn vinden om te doen? Wat zou jou nu ontspannen? Misschien een warme douche met een lekkere douchegel? Of een Disneyfilm kijken op de bank met een dekentje? Een kleurplaat inkleuren?
Je hoeft niet oké over te komen morgen. Stel je voor dat je helemaal oké overkomt bij de nieuwe therapeut, dan zou ze nog kunnen denken dat er helemaal niks aan het handje is.
Je bent niet kansloos, je maakt heel grote stappen. Ik ben er wel eens jaloers op.
Maar ga kijken of je nu wat ontspannends kunt doen. Morgen is je enige doel om daar te verschijnen. Dat is alles. Dat is genoeg.
donderdag 26 januari 2017 om 18:34
:
Je stelt je helemaal niet aan.
Wat zou je nu fijn vinden om te doen? Wat zou jou nu ontspannen? Misschien een warme douche met een lekkere douchegel? Of een Disneyfilm kijken op de bank met een dekentje? Een kleurplaat inkleuren?
Je hoeft niet oké over te komen morgen. Stel je voor dat je helemaal oké overkomt bij de nieuwe therapeut, dan zou ze nog kunnen denken dat er helemaal niks aan het handje is.
Je bent niet kansloos, je maakt heel grote stappen. Ik ben er wel eens jaloers op.
Nee, nee, nee zeggen ze toch weer..
ik mag er ook niet meer over schrijven,
want stel me gigantisch aan.
Er kán niks eng zijn aan een kennismaking zeggen ze,
en toch voelt het anders..
Ik denk dat niks me even helpt ontspannen.
Ja medicatie, daar denk ik serieus over na..
maar voelt ook zo zwak..
Ik moet oefenen met mijn angsten onder controle te houden,
zodat ik morgen wel oke kan overkomen.
Niemand hoeft te weten dat ik het eng vind,
dat mag ik ook niet zeggen.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 18:39
Een kennismaking is heel eng kan heel eng zijn. Ik vind kennismakingen ook altijd eng. Vrijwel altijd blijkt het mee te vallen en toch zijn er elke keer weer zenuwachtige vlinders in mijn buik. Kom ik wel normaal over? Doe ik wel gezellig? Wat vindt de ander van mij? Maak ik geen blunder? Dus ik ben het niet eens met jouw gedachten.
Maar...
Het eng vinden is geen reden om het te vermijden. Het eng vinden is een gevoel, een soort omgekeerd ergens op verheugen. Je op iets leuks verheugen is toch ook niet aanstellerig? Nou, iets eng vinden ook niet.
Ik weet dat je het eng vindt. En ik snap het heel goed. Het is heel dichtbij. En je weet nog niet hoe het gaat zijn. Maar wat weet je wel? Je fijne therapeute is erbij. Je weet om welke tijd je ongeveer weer buiten zal staan. Je kunt bedenken wat je gaat doen zodra je thuis bent morgen (iets leuks!). Je kunt alvast bedenken welke kleding je gaat dragen morgen. Hoe meer dingen je alvast invult, hoe meer het voelt dat je wat controle hebt.
Maar...
Het eng vinden is geen reden om het te vermijden. Het eng vinden is een gevoel, een soort omgekeerd ergens op verheugen. Je op iets leuks verheugen is toch ook niet aanstellerig? Nou, iets eng vinden ook niet.
Ik weet dat je het eng vindt. En ik snap het heel goed. Het is heel dichtbij. En je weet nog niet hoe het gaat zijn. Maar wat weet je wel? Je fijne therapeute is erbij. Je weet om welke tijd je ongeveer weer buiten zal staan. Je kunt bedenken wat je gaat doen zodra je thuis bent morgen (iets leuks!). Je kunt alvast bedenken welke kleding je gaat dragen morgen. Hoe meer dingen je alvast invult, hoe meer het voelt dat je wat controle hebt.
donderdag 26 januari 2017 om 19:01
Daar is die medicatie voor Knuff, om moeilijke momenten makkelijker te overbruggen.
Zou ik heel verstandig van je vinden.
Dat je het eng vindt is heel begrijpelijk.
Je ziet hier ook al zo lang tegenop.
Wat helpt je nu om zo goed mogelijk de tijd door te komen?
Zou ik heel verstandig van je vinden.
Dat je het eng vindt is heel begrijpelijk.
Je ziet hier ook al zo lang tegenop.
Wat helpt je nu om zo goed mogelijk de tijd door te komen?
Doubt kills more dreams than failure ever will
donderdag 26 januari 2017 om 19:29
Bedankt Snow
Dat helpt inderdaad
Dat doe ik continu
Kleren al bedacht, maar voel mij overal zo enorm in.. Ook al ben ik maar een paar kilo zwaarder dan eerst, ze lijken allemaal aan mijn buik geplakt zijn 
Dat zit me gewoon echt in de weg, en voel me zo groot...
Avondeten kreeg ik niet weg, vriend had het door: zit je echt vol of zegt je hoofd dat omdat je je dik voelt?
Eh.. doordat m'n hoofd zegt dat ik dik ben, word ik misselijk van m'n eigen lichaam en zit ik vol.
Ik weet wel dat m'n gedachten proberen mij boos op mezelf te laten zijn
Maar het is heel realistisch wat ze zeggen
Ik zal zo even hardlopen, les 2
Dat helpt inderdaad
Dat doe ik continu
Kleren al bedacht, maar voel mij overal zo enorm in..
Ook al ben ik maar een paar kilo zwaarder dan eerst, ze lijken allemaal aan mijn buik geplakt zijn Dat zit me gewoon echt in de weg, en voel me zo groot...Avondeten kreeg ik niet weg, vriend had het door: zit je echt vol of zegt je hoofd dat omdat je je dik voelt?
Eh.. doordat m'n hoofd zegt dat ik dik ben, word ik misselijk van m'n eigen lichaam en zit ik vol.
Ik weet wel dat m'n gedachten proberen mij boos op mezelf te laten zijn
Maar het is heel realistisch wat ze zeggen
Ik zal zo even hardlopen, les 2
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 19:32
Het maakt niet uit wat je gedachten zeggen. Je hebt al besloten dat je morgen gaat. Er zijn is genoeg. En dan weer naar huis. Dat is alles.
En je gedachten gaan maar door, ze doen maar. Je hebt het vast allemaal al een keer gehoord. Jij hébt tenminste een lichaam, dat kunnen die stomme gedachten niet zeggen.
En je gedachten gaan maar door, ze doen maar. Je hebt het vast allemaal al een keer gehoord. Jij hébt tenminste een lichaam, dat kunnen die stomme gedachten niet zeggen.
donderdag 26 januari 2017 om 19:33
Nou, volgende dilemma inderdaad...
Als ik redelijk op tijd ga slapen, rust ik uit en kan ik morgen hopelijk normaal overkomen
Maarr... als ik slaap kan ik niet nadenken over morgen en gaat de tijd te snel voorbij zonder dat ik er grip op heb..
Volgens de gedachten ben ik nog onvoldoende voorbereid op alle scenario's en mag ik dus nog lang niet slapen
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 19:39
Hoi,
Ik hoop dat jullie het niet vervelend vinden dat ik als 'vreemde' ineens iets post in dit topic. Ik weet nog niet of het lukt, maar ik lees al vanaf het begin mee en wat zou ik graag meeschrijven. Ik herken zoveel van wat jullie schrijven over de dagelijkse gevechten met triggers, herbelevingen en gedachten, en ik heb er veel aan. Ik ben al weken aan het twijfelen, op dit moment durf ik nog niet. Zichtbaarheid is een enorme trigger voor me. Maar ik vind het echt superfijn dat dit topic er is, dus superbedankt allemaal, en natuurlijk Knuffelbeertjes in het bijzonder!!! Ik lees al ongeveer een eeuw mee op Viva:) en ik heb zelden zo'n 'mooi' (ondanks de moeilijke inhoud) topic meegemaakt als dit.
Het voelt een beetje vreemd om nu te reageren op wat jullie allemaal geschreven hebben, maar hoewel ik niet eerder meegepost heb lees en leef ik dus al een tijdje met jullie mee, dus ik wens jullie heel veel sterkte voor morgen met alle spannende en moeilijke dingen. Knuffelbeertjes en Sunemom in het bijzonder.
voor jullie allemaal!
Ik hoop dat jullie het niet vervelend vinden dat ik als 'vreemde' ineens iets post in dit topic. Ik weet nog niet of het lukt, maar ik lees al vanaf het begin mee en wat zou ik graag meeschrijven. Ik herken zoveel van wat jullie schrijven over de dagelijkse gevechten met triggers, herbelevingen en gedachten, en ik heb er veel aan. Ik ben al weken aan het twijfelen, op dit moment durf ik nog niet. Zichtbaarheid is een enorme trigger voor me. Maar ik vind het echt superfijn dat dit topic er is, dus superbedankt allemaal, en natuurlijk Knuffelbeertjes in het bijzonder!!! Ik lees al ongeveer een eeuw mee op Viva:) en ik heb zelden zo'n 'mooi' (ondanks de moeilijke inhoud) topic meegemaakt als dit.
Het voelt een beetje vreemd om nu te reageren op wat jullie allemaal geschreven hebben, maar hoewel ik niet eerder meegepost heb lees en leef ik dus al een tijdje met jullie mee, dus ik wens jullie heel veel sterkte voor morgen met alle spannende en moeilijke dingen. Knuffelbeertjes en Sunemom in het bijzonder.
voor jullie allemaal!
donderdag 26 januari 2017 om 19:45
@Pareltje, wat mij betreft ben je welkom om mee te schrijven. 
voor jou.
@Knuffelbeertjes. Morgen trek je een prachtige baljurk aan en ga je op weg naar de therapie. Onderweg komt het verkeer tot een halt, iedereen stapt uit hun auto en van hun fiets en gooit zich op de grond. Jij bent het mooiste wat ze ooit hebben gezien en iedereen kan niet anders dan jou al het respect geven wat ze kunnen.
Dat is een begin. Nou jij.
Leuk om te doen, hoor. En niet zeggen dat dat belachelijk is, want het is net zo belachelijk als de doemscenario's die nu in jouw hoofd ronddwarrelen.
voor jou.@Knuffelbeertjes. Morgen trek je een prachtige baljurk aan en ga je op weg naar de therapie. Onderweg komt het verkeer tot een halt, iedereen stapt uit hun auto en van hun fiets en gooit zich op de grond. Jij bent het mooiste wat ze ooit hebben gezien en iedereen kan niet anders dan jou al het respect geven wat ze kunnen.
Dat is een begin. Nou jij.
Leuk om te doen, hoor. En niet zeggen dat dat belachelijk is, want het is net zo belachelijk als de doemscenario's die nu in jouw hoofd ronddwarrelen.
donderdag 26 januari 2017 om 19:45
Welkom PareltjeViva 
Dapper dat je hier durft te schrijven ondanks de trigger!
En wat een mooie woorden voor dit topic, ben ik heel erg met je eens.
De woorden voor mij vind ik lastiger. Ok ik ben topic starter maar in m'n eentje was het een erg saai topic geworden hoor
Maar ik vind je woorden heel lief en mooi en hoop dat je hier ook veiligheid zult gaan ervaren en het besef dat je hier gewoon mag mee schrijven
Dapper dat je hier durft te schrijven ondanks de trigger!
En wat een mooie woorden voor dit topic, ben ik heel erg met je eens.
De woorden voor mij vind ik lastiger. Ok ik ben topic starter maar in m'n eentje was het een erg saai topic geworden hoor
Maar ik vind je woorden heel lief en mooi en hoop dat je hier ook veiligheid zult gaan ervaren en het besef dat je hier gewoon mag mee schrijven
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 19:48
:
@Knuffelbeertjes. Morgen trek je een prachtige baljurk aan en ga je op weg naar de therapie. Onderweg komt het verkeer tot een halt, iedereen stapt uit hun auto en van hun fiets en gooit zich op de grond. Jij bent het mooiste wat ze ooit hebben gezien en iedereen kan niet anders dan jou al het respect geven wat ze kunnen.
Dat is een begin. Nou jij.
Leuk om te doen, hoor. En niet zeggen dat dat belachelijk is, want het is net zo belachelijk als de doemscenario's die nu in jouw hoofd ronddwarrelen.
Ha ha kun je nu ook al gedachten lezen of zo
Ehm, ik kan dat echt niet hoor..
Ik vind jou scenario wel ontzettend leuk
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 26 januari 2017 om 19:48
En als je de scenario's nu beperkt? Bijv inzetten op enkel kennismaken en je laten informeren. Als er andere dingen komen zeg je dat dat voor de volgende keer is, als je alles hebt laten bezinken.
Mooi dat je wel al naar je kleding gekeken hebt. Ik heb dat ook dat ik me sneller lelijk voel als ik me rot voel (zoals vandaag, echt enorm chaggo). Vind iets leuks bedenken ook wel een goede van SF. Ik koop meestal iets wat ik al langer wilde hebben maar nog niet mocht van mezelf.
Mooi dat je wel al naar je kleding gekeken hebt. Ik heb dat ook dat ik me sneller lelijk voel als ik me rot voel (zoals vandaag, echt enorm chaggo). Vind iets leuks bedenken ook wel een goede van SF. Ik koop meestal iets wat ik al langer wilde hebben maar nog niet mocht van mezelf.
Doubt kills more dreams than failure ever will
donderdag 26 januari 2017 om 19:50
Deze is mooi Knuff, lees je m nog een keer? En dan nog eens? En dan nog eens?
Je gaat er morgen naar toe. Wat er ook (niet) gebeurt: je gaat er heen. Dat is een geweldige ervaring voor alle stukjes Knuff, van de gedachten, de twijfels, de paniek, de angst, de boosheid, de hoop en vooral: voor de kleine lieve Knuff die heel graag wil dat ze geholpen wordt, maar er bijna niet op durft te hopen dat dit echt gaat gebeuren. Hoe het ook zal gaan, je gaat er heen en dat is een prachtig dapper moment waar je trots op mag zijn.
Hoe ga je het vieren??? Want successen moeten gevierd worden, dat is iets wat ik hier, op dit topic, van jullie heb geleerd.
Dus ik vier morgenmiddag een feestje, voor jou Knuff, voor jou Sun en voor nog iemand die morgen een moeilijke therapie had (ik weet niet meer wie, dat vind ik heel stom van mezelf....) en voor al die anderen die morgen iets doen waar ze een (klein) applaus voor verdienen.
donderdag 26 januari 2017 om 19:52
Als je het gebouw van de therapeute binnenkomt, staat iedereen te joelen en te juichen. Eindelijk, daar is Knuffelbeertjes! Natuurlijk vind je het allemaal heel normaal dat iedereen zo met jou omgaat. Je verdient niks minder, kom nou. Je brengt je publiek een beetje tot bedaren, want je hebt niet de hele dag de tijd voor al die staande ovaties. Je gaat met de therapeutes een ruimte binnen en gaat zitten op de troon, die natuurlijk al voor je klaarstaat. Een paar prachtige mannen met ontbloot bovenlijf waaien je koelte toe terwijl de therapeutes op een krukje gaan zitten en proberen hun zenuwen te bedwingen. Ze mogen praten met de fantastische Knuffelbeertjes, heel spannend natuurlijk!
donderdag 26 januari 2017 om 19:53
EV, ik ben echt onder de indruk van je posts van vandaag.
Wat heb jij op een dag veel enge dingen gedaan. Poeh!
Mooi zoals je op een respectvolle, niet verwijtende manier toch voor jezelf bent opgekomen, zowel bij de PO als bij je dochter.
En dan ook nog met Manmens afgesproken vandaag.... nee hoor, lijkt helemaaaaaal niet op een relatie
(ook dit alles is dus een soort van feestje waard)
Wat heb jij op een dag veel enge dingen gedaan. Poeh!
Mooi zoals je op een respectvolle, niet verwijtende manier toch voor jezelf bent opgekomen, zowel bij de PO als bij je dochter.
En dan ook nog met Manmens afgesproken vandaag.... nee hoor, lijkt helemaaaaaal niet op een relatie
(ook dit alles is dus een soort van feestje waard)
donderdag 26 januari 2017 om 19:54
:
[...]
Deze is mooi Knuff, lees je m nog een keer? En dan nog eens? En dan nog eens?
Je gaat er morgen naar toe. Wat er ook (niet) gebeurt: je gaat er heen. Dat is een geweldige ervaring voor alle stukjes Knuff, van de gedachten, de twijfels, de paniek, de angst, de boosheid, de hoop en vooral: voor de kleine lieve Knuff die heel graag wil dat ze geholpen wordt, maar er bijna niet op durft te hopen dat dit echt gaat gebeuren. Hoe het ook zal gaan, je gaat er heen en dat is een prachtig dapper moment waar je trots op mag zijn.
Hoe ga je het vieren??? Want successen moeten gevierd worden, dat is iets wat ik hier, op dit topic, van jullie heb geleerd.
Dus ik vier morgenmiddag een feestje, voor jou Knuff, voor jou Sun en voor nog iemand die morgen een moeilijke therapie had (ik weet niet meer wie, dat vind ik heel stom van mezelf....) en voor al die anderen die morgen iets doen waar ze een (klein) applaus voor verdienen.
Branningbrothers gaat naar haar coach en Jasse volgens mij ook intake met nieuwe therapeut
En Sun hopelijk de uitslag maar misschien ook pas maandag
Controle he, zo fijn...
alsof ik iets heb aan die informatie ...
Vind het wel heel fijn om mee te mogen leven met jullie
En vind het niet stom dat je dat niet meer weet
Vind het juist heel lief dat je het noemt want nu heb ik de kans het nog even te benadrukken
Dat morgen gewoon zo snel mogelijk voorbij moet zijn!
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
