Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen - deel IV
donderdag 16 februari 2017 om 09:35
Hallo allemaal,
Eind nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de traumatherapie is inmiddels geweest (eind januari) en vanaf maart zal ik wekelijks die therapie volgen.
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden, van borrelnootjes tot paaseitjes, en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad
(hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 4. De originele post is terug te lezen in deel 1, 2 en 3.
Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
Link naar deel 3:
Paniek door de herbelevingen - deel III
Eind nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de traumatherapie is inmiddels geweest (eind januari) en vanaf maart zal ik wekelijks die therapie volgen.
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden, van borrelnootjes tot paaseitjes, en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad
(hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 4. De originele post is terug te lezen in deel 1, 2 en 3.Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
Link naar deel 3:
Paniek door de herbelevingen - deel III
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 7 maart 2017 om 21:14
Dank je wel Snow, Knuff. Ja, morgen beginnen is goed..... al vindt het stukje Sofie wat graag de beste van de klas wil zijn, dit natuurlijk niet. Dat geeft niet, ik heb naar haar geluisterd en het is nu oké.
Ik voel me rustig, alleen als ik aan morgen denk, voel ik de onrust toenemen. De bedoeling is dat ik gewoon doe wat ik altijd doe, maar wel luister naar wat mijn lichaam daarvan te zeggen heeft en dan haar de regie geef. Dus als zij zegt: honger, moet ik eten
. Dat vind ik heel eng. Smoesjes als: ik heb niets om te eten, tellen niet, want daar moest ik vandaag al op anticiperen door koeken/crackers etcetera in mijn tas te stoppen en op mijn werk neer te leggen.
Ik ben heel bang, enerzijds omdat ik bang ben dat het niet lukt om te voelen (en ik dus 'faal' in de opdracht), anderzijds omdat als ik het wel voel, ik moet doen wat het lichaam zegt. En wat ook nog meespeelt is dat ik niet zeker weet of mijn lichaam het wel durft te zeggen. Dat het het misschien wel voelt, maar niet durft aan te geven.
Tja, ik maak het heel ingewikkeld.
Een week moet te doen zijn, en bedankt Snow, van woensdag tot woensdag klinkt inderdaad veel beter dan van dinsdag tot dinsdag
Knuff, wat een winst vanavond bij het eten. Heb je door dat je heel veel dingen bent aangegaan? Dapper dat je dit allemaal zo hebt kunnen doen. Natuurlijk kun je het vaker oefenen, maar misschien moet je dan niet al die dingen tegelijk doen. Of je bespreekt het voor met je vriend, zodat het meer een 'plan' is?
EV, zo gaaf dat je niet meer gereageerd hebt op ex-man. Ik ben erg benieuwd wat zijn volgende stap is. Je doet dit heel goed, ik vind het echt knap van je!
Ik voel me rustig, alleen als ik aan morgen denk, voel ik de onrust toenemen. De bedoeling is dat ik gewoon doe wat ik altijd doe, maar wel luister naar wat mijn lichaam daarvan te zeggen heeft en dan haar de regie geef. Dus als zij zegt: honger, moet ik eten
. Dat vind ik heel eng. Smoesjes als: ik heb niets om te eten, tellen niet, want daar moest ik vandaag al op anticiperen door koeken/crackers etcetera in mijn tas te stoppen en op mijn werk neer te leggen. Ik ben heel bang, enerzijds omdat ik bang ben dat het niet lukt om te voelen (en ik dus 'faal' in de opdracht), anderzijds omdat als ik het wel voel, ik moet doen wat het lichaam zegt. En wat ook nog meespeelt is dat ik niet zeker weet of mijn lichaam het wel durft te zeggen. Dat het het misschien wel voelt, maar niet durft aan te geven.
Tja, ik maak het heel ingewikkeld.
Een week moet te doen zijn, en bedankt Snow, van woensdag tot woensdag klinkt inderdaad veel beter dan van dinsdag tot dinsdag
Knuff, wat een winst vanavond bij het eten. Heb je door dat je heel veel dingen bent aangegaan? Dapper dat je dit allemaal zo hebt kunnen doen. Natuurlijk kun je het vaker oefenen, maar misschien moet je dan niet al die dingen tegelijk doen. Of je bespreekt het voor met je vriend, zodat het meer een 'plan' is?
EV, zo gaaf dat je niet meer gereageerd hebt op ex-man. Ik ben erg benieuwd wat zijn volgende stap is. Je doet dit heel goed, ik vind het echt knap van je!
dinsdag 7 maart 2017 om 21:16
Je kunt altijd een berichtje aan je zoon of dochter sturen toch? Dat staat los van je ex. Niet om te smeken om een kruimeltje liefde, maar misschien wel omdat je geïnteresseerd bent in hen, of omdat je hen liefde wilt geven?:
[...]
De kinderen zijn oud genoeg (20 en 18) om nu langzamerhand zelf hun visie te kunnen gaan bepalen, en om zelf met mij contact te zoeken. Ik moet tot nu toe helaas constateren dat er niets gebeurt als ik niets stuur. Ergens denk ik nu ook: ja, graag of niet, ik ga niet zitten smeken om een kruimeltje liefde
dinsdag 7 maart 2017 om 21:24
zwaar hoor lieve EVWat knap hoe je doorzet en inziet wat er gebeurt (ook bij jezelf) en hier deelt.
Hier ook 0.0 contact op 2 berichtjes na waarin mij gevraagd werd voor ze klaar te staan (beiden afwijzend op gereageerd en dan is er niks meer). Geen interesse, geen lief woord, helemaal niks. En het zijn wel m'n (stief)ouders. De mensen die ik jarenlang als steun en redding gezien heb. Dat doet echt wel pijn ..
Ook zeer pijnlijk dat er nu ruimte komt voor de beelden die van m'n vader en moeder zijn. Bijvoorbeeld wanneer m'n moeder dronken was en struikelde en naar ons keek en zei: zien jullie nu wat hij doet?! Hij mishandelt mij, hij gooit me op de grond.
Waarop m'n vader zei: je bent hartstikke gek mens
En vervolgens weg liep (!!!)
En m'n broertje en mij dus achterliet bij haar pff
Terwijl ze in die bui was (en dronken..)
Eerst was er altijd ruimte voor de pijn die ik voelde bij dat beeld richting m'n moeder; wat vreselijk dat ze zo ziek was en raar in haar hoofd, wat had ik haar graag willen beschermen, wat had ik anders kunnen doen?
Vervolgens de laatste tijd opeens ruimte voor het kind dat ik was: wacht eens even, zij was de moeder en ik het kind, wat erg dat ik dat moest meemaken. Zij had hulp moeten zoeken.
En nu dan nog erbij: waarom liet m'n vader ons alleen met haar, op zulke momenten? Waar was hij?
En dan het besef nog dat m'n vader op familiefeestjes (!!) dit verhaal vertelt en dan zegt: 'ja Knuffels moeder (nooit: mijn ex
, nooit: de moeder van *naam broertje en mij* , altijd Knuffels moeder, want ze was toch mijn verantwoordelijkheid?! 
) was zo gek als een cent. Ze dacht zelfs dat ik haar mishandelde en dat vertelde ze dan aan de kinderen.Hahaha ja echt zo blij dat ik van dr af ben.'
En andere mensen die dan reageren: ja hoe heeft het zover kunnen komen en niemand die het doorhad en wat sneu dat het zo afgelopen is met haar.
Prima dat mensen er over willen praten hoor maar waarom nooit eens: hoe was dat dan voor jou Knuffel? Of: wat erg dat jij dat meegemaakt hebt.
Ik verwacht dat niet en hoef geen medelijden. Maar haar afzeiken of zielig vinden is weer een ander uiterste. En zeker van mensen als m'n eigen vader. Die me ook had moeten beschermen... Die me zoveel leerde over hoe je met mensen omgaat, maar nooit handige dingen waar ik nu wat aan heb
En al die perspectieven en gevoelens die nu door elkaar lopen; het medelijden richting m'n moeder, de enorme drang (nog steed
) haar te willen beschermen, de bezorgdheid altijd richting m'n broertje en moeder, haar niet hebben kunnen redden (wat echt wel voelt als mijn taak, mijn arme moeder), de boosheid richting m'n moeder en vader, het verdriet voor het kind dat ik was, de eenzaamheid, de hulpeloosheid; het besef dat dit de situatie was en er niemand voor ons (broertje en mij) was, mensen zelfs fysiek van ons wegliepen, wij zo enorm alleen gestaan hebben, machteloos tegenover volwassenen (Sorry nu klinkt het weer heel dramatisch maar het voelde heel even zo en doet pijn)
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 7 maart 2017 om 21:25
Sofie, nadat ik (na de flinke uitval tegen ex) niets meer hoorde van dochter terwijl we daarvoor wel contact hadden, heb ik nagedacht over hoe ik me zou opstellen. Toen ben ik elke dag iets gaan sturen, een vraag (aan dochter en zoon) hoe hun dag was, of hoe het ging, of om een fijne dag te wensen - zij reageerde dan wel heel kort, hij helemaal niet. Dan denk ik: wat meer moet ik doen? Dan voelt het onderhand als smeken om aandacht of om een beetje liefde. Bij mijn eigen kinderen... terwijl ik niks fout heb gedaan, terwijl heel deze shit-situatie niet mijn schuld is, terwijl ik zelf zo zwaar aan het overleven ben. Wat moet ik nog meer doen? Ik kan niet meer doen dan dit. Interesse tonen en laten merken dat ik er nog steeds ben. Als je denkbeeldig een brug tussen mij en mijn kinderen ziet, ben ik al zo vaak 90% van die brug overgestoken richting hun. Ik kan niet meer.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 7 maart 2017 om 21:28
Dat snap ik heel goed, Knuf, en ook die pijn, ik ken 'm ook.
Hoezo nooit eens aandacht voor hoe jij het ervaart? Of ervaren hebt. Of hoe ik het ervaar. Kan dat dan alleen in therapie, vraag ik me af? Verwacht ik teveel van anderen, als ik me dat afvraag? Maar ik geloof dat nu onderhand een aantal stemmen binnenin heel hard beginnen te protesteren: en ik dan? en ik dan??
Hoezo nooit eens aandacht voor hoe jij het ervaart? Of ervaren hebt. Of hoe ik het ervaar. Kan dat dan alleen in therapie, vraag ik me af? Verwacht ik teveel van anderen, als ik me dat afvraag? Maar ik geloof dat nu onderhand een aantal stemmen binnenin heel hard beginnen te protesteren: en ik dan? en ik dan??
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 7 maart 2017 om 21:31
Ja, goed idee, van het plan. Alleen wordt de spanning dan al snel te veel daardoor. Volgens m'n nieuwe peut kan het ook helpen sommige dingen 'opeens' aan te gaan, juist door spanning vooraf te voorkomen. En op andere momenten is een plan weer fijner. Dat gaan we de komende tijd ontdekken zei ze, wat past bij jou.
En het veel dingen tegelijk aangaan klinkt misschien zo, maar het een triggert het ander weer. Dus in stukjes opdelen werkt niet.. denk ik?
Wel goed om me te blijven beseffen inderdaad dat ik best wel wat aanga en ik nu misschien even mag bijkomen... (al is dat enorm moeilijk met het geschreeuw
).Over je oefening is het heel helder volgens mij: je kunt niet falen. Dat je OEFENT en dat aangaat is al winst en een prestatie op zich, dus voldoende, goed genoeg. Alle ervaringen die daar komende week bij komen kun je meenemen als oefen materiaal, niet om als goed of fout te bestempelen. Gewoon ervaren, aangaan is al meer en meer dan genoeg
Ik vind je dapper Sofie
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 7 maart 2017 om 21:42
Lieve allemaal, ik vind het zo hard gaan hier, jullie delen zo veel en het zoveel uitwisselen klinkt zo fijn. Wil graag meeschrijven maar ik houd het niet bij en kom.er niet helemaal tussen met dit tijdelijk moeizame getypeerd op.mn phone. Voel me ook zo rot dat ik wat losse zinnen kan typen over mij en krijg vervolgens schuldgevoel als ik niet in ga op jullie posts. Jullie kennen het misschien. Hopelijk binnenkort weer, erg veel behoefte aan!
Knuffel voor jullie allemaal, en ik heb voor nu zoveel aan jullie ervaringen.
Voel me stuk minder alleen omdat ik in elke posts zoveel herken.
Thanks voor dit topic
Knuffel voor jullie allemaal, en ik heb voor nu zoveel aan jullie ervaringen.
Voel me stuk minder alleen omdat ik in elke posts zoveel herken.
Thanks voor dit topic
The fact is i just saw a blizzard hunt a lizard in the muted light — Flea
dinsdag 7 maart 2017 om 21:50
Hoi Kers, vergeet je niet dat niks hier moet? Gewoon van je aftypen mag ook he
Knuf, wat heb je een boek heldere inzichten vandaag. Mooi, maar ook pijnlijk. En ik begrijp je vriend zo goed, dat hij boos is op je ouders. En ik snap ook dat jij dan minder durft te vertellen door zijn reactie. En doordat jullie dat allebei communiceren, doen jullie samen iets heel moois.
Sofie, Knuf heeft gelijk. Met oefenen, kun je niet falen. En naar je lijf luisteren is heel moeilijk als je dat eerder niet zo goed ( of gewoon helemaal niet ) deed. Ik vind je ook dapper.
Snowie, jij slaapt al
tenminste, dat hoop ik maar.
Elmer, ik vind het knap dat je volhoud met negeren van de zak hooi. En goed dat je hier blijft delen.
IK probeer een boek te lezen. Maar de kat is erop gaan liggen. Als ik dan wat anders ga doen, dan gaat ze zich daarmee bemoeien. Nu heeft ze vanaf mijn boek, mijn telefoon kopjes. Gezellig hoor
Knuf, wat heb je een boek heldere inzichten vandaag. Mooi, maar ook pijnlijk. En ik begrijp je vriend zo goed, dat hij boos is op je ouders. En ik snap ook dat jij dan minder durft te vertellen door zijn reactie. En doordat jullie dat allebei communiceren, doen jullie samen iets heel moois.
Sofie, Knuf heeft gelijk. Met oefenen, kun je niet falen. En naar je lijf luisteren is heel moeilijk als je dat eerder niet zo goed ( of gewoon helemaal niet ) deed. Ik vind je ook dapper.
Snowie, jij slaapt al
tenminste, dat hoop ik maar.Elmer, ik vind het knap dat je volhoud met negeren van de zak hooi. En goed dat je hier blijft delen.
IK probeer een boek te lezen. Maar de kat is erop gaan liggen. Als ik dan wat anders ga doen, dan gaat ze zich daarmee bemoeien. Nu heeft ze vanaf mijn boek, mijn telefoon kopjes. Gezellig hoor
dinsdag 7 maart 2017 om 21:55
EV, ik geloof echt dat je het op de goede manier doet. Het lijkt me belangrijk dat je de deur openhoudt en dit doe je.
Knuff, ik begrijp dat het een volgt op het ander, dat vind ik heel logisch klinken. Maar ook veel en moeilijk.
Jij en je vriend vinden hierin zeker de weg die bij jullie past. Daar heb ik heel veel vertrouwen in.
Dank je wel voor je lieve woorden.
Ik ga nu proberen te slapen! Welterusten allemaal!
Knuff, ik begrijp dat het een volgt op het ander, dat vind ik heel logisch klinken. Maar ook veel en moeilijk.
Jij en je vriend vinden hierin zeker de weg die bij jullie past. Daar heb ik heel veel vertrouwen in.
Dank je wel voor je lieve woorden.
Ik ga nu proberen te slapen! Welterusten allemaal!
dinsdag 7 maart 2017 om 21:57
dinsdag 7 maart 2017 om 22:30
:
Knuf, wat heb je een boek heldere inzichten vandaag. Mooi, maar ook pijnlijk. En ik begrijp je vriend zo goed, dat hij boos is op je ouders. En ik snap ook dat jij dan minder durft te vertellen door zijn reactie. En doordat jullie dat allebei communiceren, doen jullie samen iets heel moois.
IK probeer een boek te lezen. Maar de kat is erop gaan liggen. Als ik dan wat anders ga doen, dan gaat ze zich daarmee bemoeien. Nu heeft ze vanaf mijn boek, mijn telefoon kopjes. Gezellig hoor
Schattig die kat van jou, ze wil blijkbaar wat aandacht hebben
Bedankt voor wat je schrijft
Ik sluit me graag bij je post aan richting de anderen, fijn de dingen die je schrijft.
Welterusten voor degenen slapen gaan
Ik begin langzaam moe te worden en daardoor kunnen de gedachten nog meer tekeer gaan. Probeer ze gerust te stellen en ruimte te geven binnen mijn kaders (tip van een lieve vriendin) en dat helpt maar is zwaar, ik vind het heel zwaar. En dat mag ook maar maakt het niet makkelijker
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 7 maart 2017 om 22:47
Zak hooi... ja soms ben ik het daar volledig mee eens, maar ik word nog steeds niet wijs uit al mijn tegenstrijdige gevoelens. Zo duidelijk weten dat hij niet goed voor me is, dat ik mezelf dit niet aan moet doen, dat ik hem moet gaan loslaten. Zo duidelijk dit weten, en toch. En toch zoveel. Hoe kan ik hem uit mijn hoofd krijgen. Uit mijn hart, uit mijn lijf, uit mijn leven. Liefst zou ik vergeten dat ik hem ooit heb ontmoet. Alles vergeten, en gewoon nu dit nieuwe leven zoals het is. Soms samen met dateman, en mijn vrijheid alleen. Ik wil alles weg hebben. Ik wil al deze verwarrende gevoelens niet meer. Ik wil het puur rationeel zien, dan is alles simpel. Ik baal van mezelf.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 7 maart 2017 om 23:00
De gedachte aan mijn vader komt in me op. Als ik aan hem denk, kan ik wel leuke herinneringen vinden. Als ik aan mijn moeder denk, is er alleen maar negatief gevoel. Terwijl hij voor al die onveiligheid en grensoverschrijdingen (om het zo maar even te noemen...) gezorgd heeft (en zij keek weg). Ook heel veel tegenstrijdig gevoel dus.
Want waarom kan ik als ik aan mijn vader denk ook positieve dingen vinden?
Was het dan omdat ik ook aandacht van hem kreeg? Het was niet alleen maar de narigheid.
Mijn moeder had helemaal geen enkele aandacht voor mij.
En als ik aan ex denk, is dat eenzelfde soort tegenstrijdigheid. Hij betekent niets goeds, maar tegelijkertijd is er heel veel moois en leuks wat in me opkomt. Is dat dan pas liefde in mijn ogen, als het pijn doet en tegelijkertijd goed voelt? Als het die mengeling is? Het mag niet gewoon ongecompliceerd en onbeladen zijn? Ik weet niet wat normaal is? Is dat het, wat me zo in de war maakt? En maakt dat ik ex maar niet kan loslaten in mijn gedachten en gevoel? Ik zit maar even een beetje hardop te denken. Graag niet quoten, ik ga het weer verwijderen.
Want waarom kan ik als ik aan mijn vader denk ook positieve dingen vinden?
Was het dan omdat ik ook aandacht van hem kreeg? Het was niet alleen maar de narigheid.
Mijn moeder had helemaal geen enkele aandacht voor mij.
En als ik aan ex denk, is dat eenzelfde soort tegenstrijdigheid. Hij betekent niets goeds, maar tegelijkertijd is er heel veel moois en leuks wat in me opkomt. Is dat dan pas liefde in mijn ogen, als het pijn doet en tegelijkertijd goed voelt? Als het die mengeling is? Het mag niet gewoon ongecompliceerd en onbeladen zijn? Ik weet niet wat normaal is? Is dat het, wat me zo in de war maakt? En maakt dat ik ex maar niet kan loslaten in mijn gedachten en gevoel? Ik zit maar even een beetje hardop te denken. Graag niet quoten, ik ga het weer verwijderen.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 7 maart 2017 om 23:26
Hier even een administratief sprintje! De boekhouding weer bijgewerkt van 2017, en een deel van de rittenadministratie gedaan.
Hier bijgelezen, goed hoor alle positieve gesprekken bij de therapeuten.
.
@EV: zanglijsttje....
I will survive (Gloria Gaynor)
You oughtta know (Alanis Morisette)
Listen (Beyonce)
Hedonism (Skunk Anansie)
Fuck you (Lily Allen)
The greatest love of all (Whitney Houston)
This is my life (Shirley Bassey)
I've never been to me (Charlene)
Finally (Ce ce Peniston)
Ik weet er vast nog meer maar dit is even snel.
Hier bijgelezen, goed hoor alle positieve gesprekken bij de therapeuten.
.@EV: zanglijsttje....
I will survive (Gloria Gaynor)
You oughtta know (Alanis Morisette)
Listen (Beyonce)
Hedonism (Skunk Anansie)
Fuck you (Lily Allen)
The greatest love of all (Whitney Houston)
This is my life (Shirley Bassey)
I've never been to me (Charlene)
Finally (Ce ce Peniston)
Ik weet er vast nog meer maar dit is even snel.
dinsdag 7 maart 2017 om 23:27
Het is ook veel en tegenstrijdig en heftig lieve Elmervrouw
Ik zit met de vermoeidheid en waar ze vanavond mee gekomen zijn is dat het misbruik wel mijn schuld móet zijn; het moet, moet, moet aan mij gelegen hebben.
Ik denk omdat het niet te verdragen is dat de beelden die ik zie samengaan met het machteloze en hulpeloze gevoel, die combinatie is afschuwelijk en wil ik niet.
Ik wilde niet dat hij aan me zat, in me zat, op me zat.
Ik wilde niet erbij zijn, ik wilde het niet ervaren en zien
En ik wil het niet nu opnieuw meemaken !!
Ik heb niet mezelf leren dissociëren om vervolgens na 25 jaar het alsnog allemaal te voelen, dat voelt slecht
M'n peut zegt dat dissociëren een overlevingsmechanisme is, en niet nodig als volwassene
Ik denk daar momenteel heel erg anders over
Dit voelen kan nooit de bedoeling zijn
En altijd 's avonds het ergst, als ze zeker weten dat er niemand is en ik er alleen voor sta en vermoeid ben
Altijd slaan ze dan toe en nemen m'n hoofd over
Ik zit met de vermoeidheid en waar ze vanavond mee gekomen zijn is dat het misbruik wel mijn schuld móet zijn; het moet, moet, moet aan mij gelegen hebben.
Ik denk omdat het niet te verdragen is dat de beelden die ik zie samengaan met het machteloze en hulpeloze gevoel, die combinatie is afschuwelijk en wil ik niet.
Ik wilde niet dat hij aan me zat, in me zat, op me zat.
Ik wilde niet erbij zijn, ik wilde het niet ervaren en zien
En ik wil het niet nu opnieuw meemaken !!
Ik heb niet mezelf leren dissociëren om vervolgens na 25 jaar het alsnog allemaal te voelen, dat voelt slecht
M'n peut zegt dat dissociëren een overlevingsmechanisme is, en niet nodig als volwassene
Ik denk daar momenteel heel erg anders over
Dit voelen kan nooit de bedoeling zijn
En altijd 's avonds het ergst, als ze zeker weten dat er niemand is en ik er alleen voor sta en vermoeid ben
Altijd slaan ze dan toe en nemen m'n hoofd over
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 7 maart 2017 om 23:42
Nee ik ben misselijk
En heb pijn
En moeilijke ademhaling
Waar ik bang voor was nu ook; druk op m'n borst en zere arm
Ben ademhalingsoefeningen aan het doen
Vind ik achterlijk
Ben een grote teleurstelling
Wie doet er nou zo overdreven
Doe normaal lichaam en adem
Maar ze luisteren niet
Volgens mij ging jij slapen?
Geeft vast een goed gevoel die administratieve klusjes klaar
Fijn muziek lijstje trouwens
Welterusten lieve BB
En heb pijn
En moeilijke ademhaling
Waar ik bang voor was nu ook; druk op m'n borst en zere arm
Ben ademhalingsoefeningen aan het doen
Vind ik achterlijk
Ben een grote teleurstelling
Wie doet er nou zo overdreven
Doe normaal lichaam en adem
Maar ze luisteren niet
Volgens mij ging jij slapen?
Geeft vast een goed gevoel die administratieve klusjes klaar
Fijn muziek lijstje trouwens
Welterusten lieve BB
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
woensdag 8 maart 2017 om 00:09
Ja fijn muzieklijstje, dank je!
Knuf, naar hé allemaal.
Was er maar een manier om ons hoofd te kunnen resetten, zodat we nu gewoon een vrij en blij leven zouden kunnen hebben, met genieten van alle positieve dingen die er zijn. Was er maar een manier om alle shit te kunnen vergeten.
Ik vrees dat het een moeilijk nachtje wordt hier.
Knuf, naar hé allemaal.
Was er maar een manier om ons hoofd te kunnen resetten, zodat we nu gewoon een vrij en blij leven zouden kunnen hebben, met genieten van alle positieve dingen die er zijn. Was er maar een manier om alle shit te kunnen vergeten.
Ik vrees dat het een moeilijk nachtje wordt hier.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 8 maart 2017 om 00:12
Thanks pruttel! 
zodra mijn computer gemaakt is gaat het weer met wat meer souplesse 
Hm misschien ligt het ook eraan dat jullie elkaar al beter kennen/meer van elkaar weten en zo snel kunnen inhaken op dingen. Niet vervelend bedoeld maar dat kan 'instappen' voor sommige nieuwe schrijfsters (mij in ieder geval) wat moeilijk maken - totaal onbedoeld- omdat je toch sneller inhaakt op het verhaal van iemand als je dit wat beter kent.
Prachtig, maar mij weerhield het een beetje merkte ik dat er al zo'n hechte groep met veel weet van elkaar is ontstaan. Niet leuk om soms geen reactie te krijgen. Misschien aandachtspuntje. Klinkt mss kort door de bocht maar weet dat ik t opbouwend bedoel.
Zoals gezegd, erg blij dit topic gevonden te hebben, zoveel herkenning. Alleen al dat weten dat er mensen zijn die over dezelfde dingen denken en proberen er een weg mee te vinden is een grote troost.
Trusten
zodra mijn computer gemaakt is gaat het weer met wat meer souplesse Hm misschien ligt het ook eraan dat jullie elkaar al beter kennen/meer van elkaar weten en zo snel kunnen inhaken op dingen. Niet vervelend bedoeld maar dat kan 'instappen' voor sommige nieuwe schrijfsters (mij in ieder geval) wat moeilijk maken - totaal onbedoeld- omdat je toch sneller inhaakt op het verhaal van iemand als je dit wat beter kent.
Prachtig, maar mij weerhield het een beetje merkte ik dat er al zo'n hechte groep met veel weet van elkaar is ontstaan. Niet leuk om soms geen reactie te krijgen. Misschien aandachtspuntje. Klinkt mss kort door de bocht maar weet dat ik t opbouwend bedoel.
Zoals gezegd, erg blij dit topic gevonden te hebben, zoveel herkenning. Alleen al dat weten dat er mensen zijn die over dezelfde dingen denken en proberen er een weg mee te vinden is een grote troost.
Trusten
The fact is i just saw a blizzard hunt a lizard in the muted light — Flea
woensdag 8 maart 2017 om 00:18
Lieve Kers, ik hoop dat je je snel meer op je plek zult voelen hier hoor! Als ik je over het hoofd zie in het topic is het iig niet persoonlijk bedoeld; voor mij gaat het ook redelijk snel hier en ik haak af en toe een keer aan. Kan niet altijd alles teruglezen en overal op reageren omdat het een grote chaos is in mijn hoofd. Ik weet ook niet alles van iedereen trouwens.
Slaap lekker voor zo of straks.
Ik moet het ook maar eens gaan proberen denk ik. Zou wel vestandiger zijn.
Heb van me af zitten schrijven in een persoonlijk document, hier op de computer, ik hoopte dat dat zou helpen, maar het maakt alles alleen maar levendiger. Bah!
Slaap lekker voor zo of straks.
Ik moet het ook maar eens gaan proberen denk ik. Zou wel vestandiger zijn.
Heb van me af zitten schrijven in een persoonlijk document, hier op de computer, ik hoopte dat dat zou helpen, maar het maakt alles alleen maar levendiger. Bah!
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 8 maart 2017 om 06:10
De gedachte waar je naartoe moet volgens mij, is: wat wil je doen?
Wat voelt goed voor jou? En dat is een heel moeilijke vraag natuurlijk. Maar de vraag 'wat je meer moet doen' gaat uit van andermans verwachtingen en eisen. Wat je wil doen gaat uit van jou.
Hier ben ik zelf ook mee bezig in therapie, want ik ga nog steeds te veel uit van andermans verwachtingen. Bovendien vul ik die nog steeds vaak in. Door het bij jezelf te houden en te kijken hoe anderen daarop reageren, vergroot je je zelfvertrouwen, want dan doe je wat goed voelt voor jezelf ipv voor de ander.
woensdag 8 maart 2017 om 06:17
@Kers, er is ook ruimte voor jou. Je hoeft niet te reageren, je mag ook schrijven. En als je ergens een reactie op wil, als je dat zegt, zal ik reageren. Je ziet dat er tussen nu en mijn laatste reactie een heleboel is geschreven. Ik ga niet overal op reageren. Soms omdat ik zie dat een ander al heeft gezegd wat op hetzelfde neerkomt als wat ik wilde zeggen. Soms omdat ik gewoon niets te reageren heb. Soms omdat ik dan zelf even met een heleboel emoties of gedachten zit en er niet goed wijs uit kom. Soms omdat ik er even over wil nadenken en soms kom ik er later dan op terug, en soms ook niet. Maar nooit om een ander moedwillig te negeren. Als je zegt dat je graag een reactie wil, zal ik zeker reageren.
Een heel stuk typen op een tablet of telefoon is rot. Wanneer is je computer weer levend?
Overigens, ik heb even geloept, Kers, en zie dat je wel reacties kreeg. Dus ik snap niet helemaal waar het vandaan komt. Wat zie ik over het hoofd?
Een heel stuk typen op een tablet of telefoon is rot. Wanneer is je computer weer levend?
Overigens, ik heb even geloept, Kers, en zie dat je wel reacties kreeg. Dus ik snap niet helemaal waar het vandaan komt. Wat zie ik over het hoofd?
woensdag 8 maart 2017 om 06:33
Dit heb ik de hele tijd gedacht vannacht als ik weer wakker schrok. Ik ben er zo klaar mee en eis dat m'n hoofd en lichaam weer 'normaal' gaan doen, en dan lukt het niet en voelt dat weer als slecht en overdreven etc
Als ik het zelf niet zou meemaken zou ik ook niet geloven dat herinneringen zó verschrikkelijk levendig kunnen zijn.
Knap lieve Elmervrouw dat je in elk geval van je af hebt getypt (hier mag ook altijd) en herken wel dat dat soms helpt maar soms juist alles nog echter maakt
En toch heeft het allemaal aandacht en ruimte nodig..
Hoop dat je nog wat slaap hebt kunnen pakken
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
woensdag 8 maart 2017 om 06:40
Goedemorgen lieve Snow
Ben je een beetje fit opgestaan? Hoop dat het slapen je geholpen heeft
Wat een mooi inzicht dit. Heel lastig qua uitvoering (dat herken je vast?) maar ook in kleine stapjes die veel kunnen betekenen
Want inderdaad elke keer als dit lukt krijg je een stukje zelfvertrouwen erbij en dat groeit dus waardoor het ook weer iets makkelijker wordt de volgende keer
Klopt dat een beetje?
Het doet mij denken aan de onzekere kinderen waar ik wel mee werk; de eerste aanpak is altijd stappen terug doen om kind eigen keuzes te kunnen laten maken en vanuit daar succeservaringen op te doen
Als je ziet hoe groot dat effect is op inderdaad het zelfvertrouwen maar ook welbevinden dan is dat heel mooi
In m'n werk en voor kinderen kan ik dat wel bedenken en toepassen
Voor mezelf is soms een dingetje
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
woensdag 8 maart 2017 om 06:54
Een ander advies geven is altijd makkelijker dan het zelf opvolgen.
Maar ik merk wel dat het zo werkt. In plaats van te kijken of ik bij de ander pas (en daarvoor paste ik me dan ook zoveel mogelijk aan), probeer ik nu te kijken of de ander bij mij past. Dat dat überhaupt mag, dat ik zomaar eisen mag stellen aan hoe een ander met mij omgaat, dat is heel onwennig. Ik moet nog veel oefenen, want natuurlijk maak ik hier nog fouten in. (Maar ja, passen mensen waarbij ik geen fouten mag maken wel bij mij...?
)
