Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen - deel IV
donderdag 16 februari 2017 om 09:35
Hallo allemaal,
Eind nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de traumatherapie is inmiddels geweest (eind januari) en vanaf maart zal ik wekelijks die therapie volgen.
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden, van borrelnootjes tot paaseitjes, en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad
(hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 4. De originele post is terug te lezen in deel 1, 2 en 3.
Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
Link naar deel 3:
Paniek door de herbelevingen - deel III
Eind nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de traumatherapie is inmiddels geweest (eind januari) en vanaf maart zal ik wekelijks die therapie volgen.
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden, van borrelnootjes tot paaseitjes, en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad
(hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 4. De originele post is terug te lezen in deel 1, 2 en 3.Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
Link naar deel 3:
Paniek door de herbelevingen - deel III
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 14 maart 2017 om 17:05
dinsdag 14 maart 2017 om 17:06
Oh wat fijn dit te horen, want dit is precies hoe mijn oude peut het uitgelegd heeft
Ze heeft ook het verschil met schizofrenie uitgelegd,
en waarom het in mijn geval trauma is, maar dat kan ik nu even niet ophalen.
En nieuwe peut heeft het ook al deels uitgelegd (maar met haar kan/mag ik nog niet praten over de deeltjes).
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 14 maart 2017 om 17:11
Zo lees ik over de delen/stukjes van jullie hoor. :-)
Niet alsof er meerdere personen in jullie huizen die niet van elkaars bestaan weten....
Dat is volgens mij een heel bijzonder ziektebeeld, DIS, heb ik wel eens over gelezen.
Elmervrouw, klinkt helemaal goed! En ik vind dat Sofie wel een beetje gelijk heeft, je hoeft niet helemaal om te schakelen nu. Zoals je bent is goed, ook als je net van een heftig gesprek komt.
Niet alsof er meerdere personen in jullie huizen die niet van elkaars bestaan weten....
Dat is volgens mij een heel bijzonder ziektebeeld, DIS, heb ik wel eens over gelezen.
Elmervrouw, klinkt helemaal goed! En ik vind dat Sofie wel een beetje gelijk heeft, je hoeft niet helemaal om te schakelen nu. Zoals je bent is goed, ook als je net van een heftig gesprek komt.
dinsdag 14 maart 2017 om 17:12
dinsdag 14 maart 2017 om 17:12
Ja, ook herkenbaar lieve Sofie.
Je wilt zo graag vooruit, en verder kijken, en moeilijk om het klein te houden...
En ook herkenbaar dat het spanning en paniek veroorzaakt als je verder kijkt dan een week (bij mij al een dag).
Zo goed wat je allemaal schrijft, over veilig zijn en nu eigen keuze hebben, en pas op de plaats nemen
Goed, maar ook pittig denk ik
Want het is honderd keer makkelijker gezegd dan gedaan......
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 14 maart 2017 om 17:13
dinsdag 14 maart 2017 om 17:16
HmmmDat is het precies hoor Pruttel, wat je als laatste zegt;
ik kan mezelf zeer moeizaam zien als kind,
en mijn moeder als volwassene.
Zo is het nooit geweest, zo was het nooit.
Ik ben nooit haar kind geweest, en zij nooit mijn opvoeder.
Echt niet.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 14 maart 2017 om 17:27
dat voelt voor mij heel verdrietig Je hoeft me er niet van te overtuigen, ik weet dat het bij je thuis vroeger zo was. Ik geloof dat het kind Knuff van vroeger er recht op heeft dat een volwassen deel van Knuff haar uitlegt dat het niet haar verantwoordelijkheid was. Denk maar aan de kinderen waarmee je werkt. Als een van die kinderen in deze situatie zit, wat zou je hem of haar dan vertellen?
woensdag 15 maart 2017 om 00:16
Wat bijzonder en wat heftig lieve knuff.
De trend van meer delen met elkaar zet zich voort. Maar dat t naar je ma schuldgevoel raakt en angst snap ik. Wil je op hart drukken echt geen dingen te doen die onveiligheid geven. Dat is zó niet goed voor t proces waar je nu zit.
Wat ik gaaf vind is dat je aangeeft dat je niet wilt dat pa en stiefma (en ma) een wig tussen jullie 2 vormen. Maar dan heb je iid nodig dat broer dingen van jou privé houdt naar hen.
De trend van meer delen met elkaar zet zich voort. Maar dat t naar je ma schuldgevoel raakt en angst snap ik. Wil je op hart drukken echt geen dingen te doen die onveiligheid geven. Dat is zó niet goed voor t proces waar je nu zit.
Wat ik gaaf vind is dat je aangeeft dat je niet wilt dat pa en stiefma (en ma) een wig tussen jullie 2 vormen. Maar dan heb je iid nodig dat broer dingen van jou privé houdt naar hen.
woensdag 15 maart 2017 om 07:49
woensdag 15 maart 2017 om 09:09
Wat een bijzondere, fijne en open gesprekken lees ik hier, Knuf.
Echt veranderingen die aan het gebeuren zijn, ook in onderlinge relaties. Mooi om dit mee te beleven langs de zijlijn.
En wat je schrijft over je moeder..
ik voel het niet meer als mijn plicht, om haar maar te moeten bezoeken, bijstaan, troosten, geruststellen,
maar dat heb ik wel heel lang (en zeker als oudste) wel zo gevoeld. Alsof het mijn plicht was.
Dat er nu geen contact meer is geeft mij rust. Want al die dingen had ik als kind van haar moeten krijgen, en toen ik haar vorig jaar nog een keer gezien heb (ja, op bezoek geweest..) merkte ik dat er niets veranderd was en dat ze nog altijd in die zieiige slachtofferrol hing. Nou, dan heb ik haar nog een kans gegeven, zelfs nog met mailen na dat bezoek, maar het deed mij geen goed.
Dus daarna is alles weer afgelopen... en het is beter zo. Zij zal nooit inzien wat mij is aangedaan, en ook door haar.
Echt veranderingen die aan het gebeuren zijn, ook in onderlinge relaties. Mooi om dit mee te beleven langs de zijlijn.
En wat je schrijft over je moeder..
ik voel het niet meer als mijn plicht, om haar maar te moeten bezoeken, bijstaan, troosten, geruststellen,
maar dat heb ik wel heel lang (en zeker als oudste) wel zo gevoeld. Alsof het mijn plicht was.
Dat er nu geen contact meer is geeft mij rust. Want al die dingen had ik als kind van haar moeten krijgen, en toen ik haar vorig jaar nog een keer gezien heb (ja, op bezoek geweest..) merkte ik dat er niets veranderd was en dat ze nog altijd in die zieiige slachtofferrol hing. Nou, dan heb ik haar nog een kans gegeven, zelfs nog met mailen na dat bezoek, maar het deed mij geen goed.
Dus daarna is alles weer afgelopen... en het is beter zo. Zij zal nooit inzien wat mij is aangedaan, en ook door haar.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 15 maart 2017 om 09:17
Manmens is weer naar zijn werk vertrokken en we hadden het fijn en goed.
Ik heb hem verteld over de intake bij de psychiater en ja, ook het moeilijker deel over vroeger. Zei vantevoren dat ik dit moeilijk vond, maar hij moedigde me juist aan (doet hij altijd als me schaam over dingen. Is niet nodig vindt hij, waarover het ook gaat) en hij begreep het ook nog eens. En zo samen liggend op de bank is het gemakkelijker om te vertellen, omdat ik me dan door zijn letterlijke nabijheid ook wat gerustgesteld voel. Door nabijheid en stem. Eerder op de avond zat hij mbv foto's op internet technische dingen over een auto uit te leggen, en ik vind ik dat enerzijds interessant en leerzaam (ja, best wel autogek hier, al heb ik er nu geen), maar anderzijds zit ik dan ook lekker tegen hem aan en gewoon te luisteren naar zijn stem en te voelen hoe dat allemaal is. Positieve lijfelijke (geruststellende) ervaringen. Zo fijn.
Ik ben blij dat ik het met hem heb gedeeld en de wereld is niet ingestort en hij heeft zich niet vol afschuw van me afgekeerd.
Ik heb hem verteld over de intake bij de psychiater en ja, ook het moeilijker deel over vroeger. Zei vantevoren dat ik dit moeilijk vond, maar hij moedigde me juist aan (doet hij altijd als me schaam over dingen. Is niet nodig vindt hij, waarover het ook gaat) en hij begreep het ook nog eens. En zo samen liggend op de bank is het gemakkelijker om te vertellen, omdat ik me dan door zijn letterlijke nabijheid ook wat gerustgesteld voel. Door nabijheid en stem. Eerder op de avond zat hij mbv foto's op internet technische dingen over een auto uit te leggen, en ik vind ik dat enerzijds interessant en leerzaam (ja, best wel autogek hier, al heb ik er nu geen), maar anderzijds zit ik dan ook lekker tegen hem aan en gewoon te luisteren naar zijn stem en te voelen hoe dat allemaal is. Positieve lijfelijke (geruststellende) ervaringen. Zo fijn.
Ik ben blij dat ik het met hem heb gedeeld en de wereld is niet ingestort en hij heeft zich niet vol afschuw van me afgekeerd.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 15 maart 2017 om 12:09
Ja, tegenstrijdige gevoelens hé Knuf.
Eerlijk gezegd heb ik die nooit richting mijn moeder gehad, tegenstrijdige gevoelens. Gek genoeg heb ik altijd, ook als kind al, alleen maar afkeer richting haar gevoeld. Ik moest niets van haar hebben. Walging is het woord dat bij me op komt. Toch niet normaal? Ik herinner me niet één positief gevoel voor haar, ook niet als kind. Dat vind ik echt niet normaal. Maar ik denk nu: dat zal toch wel ergens vandaan komen, dat moet een reden hebben.
Dit maakt het ook zo verwarrend richting mijn eigen kinderen, want waarom zouden zij wel van me houden? Ze hebben een andere basis en die was goed, maar toch. Ik kan het zelf niet eens opbrengen richting mijn moeder, hoe kan ik iets van mijn kinderen verwachten?
Eerlijk gezegd heb ik die nooit richting mijn moeder gehad, tegenstrijdige gevoelens. Gek genoeg heb ik altijd, ook als kind al, alleen maar afkeer richting haar gevoeld. Ik moest niets van haar hebben. Walging is het woord dat bij me op komt. Toch niet normaal? Ik herinner me niet één positief gevoel voor haar, ook niet als kind. Dat vind ik echt niet normaal. Maar ik denk nu: dat zal toch wel ergens vandaan komen, dat moet een reden hebben.
Dit maakt het ook zo verwarrend richting mijn eigen kinderen, want waarom zouden zij wel van me houden? Ze hebben een andere basis en die was goed, maar toch. Ik kan het zelf niet eens opbrengen richting mijn moeder, hoe kan ik iets van mijn kinderen verwachten?
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
