Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen - deel IV
donderdag 16 februari 2017 om 09:35
Hallo allemaal,
Eind nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de traumatherapie is inmiddels geweest (eind januari) en vanaf maart zal ik wekelijks die therapie volgen.
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden, van borrelnootjes tot paaseitjes, en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad
(hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 4. De originele post is terug te lezen in deel 1, 2 en 3.
Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
Link naar deel 3:
Paniek door de herbelevingen - deel III
Eind nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de traumatherapie is inmiddels geweest (eind januari) en vanaf maart zal ik wekelijks die therapie volgen.
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden, van borrelnootjes tot paaseitjes, en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad
(hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 4. De originele post is terug te lezen in deel 1, 2 en 3.Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
Link naar deel 3:
Paniek door de herbelevingen - deel III
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 16 maart 2017 om 20:13
:
[...]
Conclusie is dus dat hoe hard ik ook werk, hoe leuk ik ook doe, hoe aardig anderen ook zijn, etc. etc.
het nooit goed genoeg is voor ze...
[...]
En dat maakt het gewoon zwaar,
de hele dag die strijd.
Ik wil die helemaal niet voeren, maar ze blijven dingen zeggen.
Discussie werkt niet, troosten niet, negeren niet...
Belangrijke conclusie Knuff, het is inderdaad nooit goed genoeg voor ze. En het gaat ook nooit goed genoeg zijn. De gedachten op mij teleurgesteld en bang over. Ze kennen de wereld niet waarin 'gewoon goed' oké is, veilig is. Het is hartstikke eng voor ze.
Wat zij geleerd hebben, is om te vechten. Daar zijn ze heel goed in.
Ze kunnen boos doen, gemeen, manipulatief, dwingend. Ze kunnen discussiëren als de beste en weten precies wanneer ze tevoorschijn moeten komen. In boeken worden ze vaak omschreven als 'interne criticus'. Iedereen heeft er eentje in zijn hoofd. Bij jou is zijn deze gedachten heel sterk, omdat je ze in het verleden heel hard nodig hebt gehad om je in leven te houden. Hoe moeten zij nu geloven dat het veilig is? Dat gaat in kleine stapjes.
Je hoeft geen discussie met ze te voeren, je kunt wel tegen ze zeggen dat je weet dat ze daar heel goed in zijn. Dat je ook begrijpt hoe dit komt, maar dat je even geen zin hebt in discussie. Je mag begrenzen zonder argumenten, zonder boos te worden. Je mag naar ze luisteren zonder te geloven wat ze zeggen. Stop met strijden. Luister naar ze zonder dat je doet wat ze je vertellen, zonder dat je ze gelooft.
Vertel ze iedere keer: ik hoor jullie en ik begrijp dat jullie .... (bang, boos, verdrietig, teleurgesteld, enz.) zijn.
Punt.
Verder niets.
Geen uitleg, geen discussie, geen gesprek.
Dat is hartstikke moeilijk want dat is niet wat ze willen. Je hebt hier ondersteuning en steun bij nodig. Van je vriend, je vriendinnen, je therapeuten en van ons.
donderdag 16 maart 2017 om 20:17
Knuf, wat een strijd is het toch.
In het kader van gedeelde smart..
Ze zijn voor mij heel voorspelbaar, jouw gedachten.
Ik lees wat je hebt gedaan, en raad dan al wat de gedachten daar voor commentaar op geven.
Soms lijkt het alsof ze vanuit mijn hoofd naar jouw hoofd zijn overgesprongen.
Dat maakt het reageren vaak erg lastig. Want ik denk te weten hoe het voelt voor jou, de reacties. Hoe alles door de gedachten afgekraakt wordt. In het hokje 'niet waar en dikke vette onzin' wordt gestopt.
Ik vond lieve woorden vaak erg lastig. Maar op een goed moment, als het stil was, kon ik daar aan terug denken. En kon ik het soms zelfs voelen. Het heeft er stukje bij beetje voor gezorgd dat ik sterker werd.
En ik hoop dat dat bij jou ook gebeurd! Volgens mij is dat al een klein beetje aan het gebeuren toch?
Het gaat wat beter met niet toegeven aan hun eisen. Toch?
Ze zijn nu boos, misschien zelfs woest. Omdat je deelt. Met ons, met je vriend, vriendinnen, therapeuten. Ze zijn niet meer met z'n allen tegen jou alleen! Je hebt maatjes gevonden die proberen vanaf de zijlijn de strijd samen met jou aan te gaan.
Je mag er niks over zeggen, maar doet het toch.
En dat is goed!!! Want wij kunnen je misschien soms helpen de andere kant te laten zien, voelen.
Ze beginnen een beetje de grip te verliezen. Dat maakt ze misschien bang, boos, gefrustreerd.
En zorgt voor moeilijke en zware momenten.
Lucht het op als je er zo over schrijft? Geeft het iets meer ruimte in je hoofd? Of juist helemaal niet? Zorgt het er juist voor dat ze je overspoelen?
Het is zwaar voor je.. moeilijk.. verdrietig..
maar het is zo goed dat je blijft delen!
Je bent dapper lieve Knuf!
In het kader van gedeelde smart..
Ze zijn voor mij heel voorspelbaar, jouw gedachten.
Ik lees wat je hebt gedaan, en raad dan al wat de gedachten daar voor commentaar op geven.
Soms lijkt het alsof ze vanuit mijn hoofd naar jouw hoofd zijn overgesprongen.
Dat maakt het reageren vaak erg lastig. Want ik denk te weten hoe het voelt voor jou, de reacties. Hoe alles door de gedachten afgekraakt wordt. In het hokje 'niet waar en dikke vette onzin' wordt gestopt.
Ik vond lieve woorden vaak erg lastig. Maar op een goed moment, als het stil was, kon ik daar aan terug denken. En kon ik het soms zelfs voelen. Het heeft er stukje bij beetje voor gezorgd dat ik sterker werd.
En ik hoop dat dat bij jou ook gebeurd! Volgens mij is dat al een klein beetje aan het gebeuren toch?
Het gaat wat beter met niet toegeven aan hun eisen. Toch?
Ze zijn nu boos, misschien zelfs woest. Omdat je deelt. Met ons, met je vriend, vriendinnen, therapeuten. Ze zijn niet meer met z'n allen tegen jou alleen! Je hebt maatjes gevonden die proberen vanaf de zijlijn de strijd samen met jou aan te gaan.
Je mag er niks over zeggen, maar doet het toch.
En dat is goed!!! Want wij kunnen je misschien soms helpen de andere kant te laten zien, voelen.
Ze beginnen een beetje de grip te verliezen. Dat maakt ze misschien bang, boos, gefrustreerd.
En zorgt voor moeilijke en zware momenten.
Lucht het op als je er zo over schrijft? Geeft het iets meer ruimte in je hoofd? Of juist helemaal niet? Zorgt het er juist voor dat ze je overspoelen?
Het is zwaar voor je.. moeilijk.. verdrietig..
maar het is zo goed dat je blijft delen!
Je bent dapper lieve Knuf!
donderdag 16 maart 2017 om 20:46
Missgranny ik heb het gelezen. Het klinkt alsof het te echt is als je het uitspreekt. Dat het dan niet meer te ontkennen is. En dat je dan bang bent voor de reacties erop. Ik denk niet je therapeutenzijlweg zeggen dat je positiever moet gaan denken, maar dat ze zullen proberen om je te helpen omgaan met wat je nu voelt, denkt en ervaart. Het is al hartstikke goed dat je nadenkt over wat het zou doen als je het wel bespreekbaar maakt. Je bent goed bezig, kleine stapjes!
Forever is a hell of a long time
donderdag 16 maart 2017 om 20:51
Dat is het ook denk ik Selune. Nu zwerft het rond in m'n hoofd, als ik het uitspreek is het 'echt'.
En ik weet niet welke spanning erger is, of beter te verdragen is. Het wel zeggen, of voor mezelf houden.
Ik heb ingezet op voor mezelf houden. Dat dat beter te verdagen is.
En misschien zit ik daar morgen en komt de vraag hoe voel je je? En durf ik er wel open en eerlijk over te zijn. Wie weet..
En ik weet niet welke spanning erger is, of beter te verdragen is. Het wel zeggen, of voor mezelf houden.
Ik heb ingezet op voor mezelf houden. Dat dat beter te verdagen is.
En misschien zit ik daar morgen en komt de vraag hoe voel je je? En durf ik er wel open en eerlijk over te zijn. Wie weet..
donderdag 16 maart 2017 om 21:01
@Granny, ik vind dat je het duidelijk uitlegt.
En als je plan voor morgen is dat je dan wel ziet wat je vertelt en wat niet en je je daar nu goed bij voelt, dan is dat prima. Toch?
Je hoeft niets te doen, te zeggen, te schrijven, wat je niet wilt.
Het is mooi dat je zoveel herkent van wat Knuff schrijft. Niet omdat ik het fijn vind (het is toch leuker als je de positieve gevoelens en gedachten bij mensen herkent en bij de negatieve gedachten zoiets denkt als: 'wat naar, daar kan ik me nou helemaal niets bij voorstellen') maar omdat het helpend is. Voor jou en voor Knuff. En voor heel veel anderen. Misschien kun je de reacties die anderen schrijven op de stukjes van Knuff, ook eens lezen alsof ze aan jou geschreven zijn?
En als je plan voor morgen is dat je dan wel ziet wat je vertelt en wat niet en je je daar nu goed bij voelt, dan is dat prima. Toch?
Je hoeft niets te doen, te zeggen, te schrijven, wat je niet wilt.
Het is mooi dat je zoveel herkent van wat Knuff schrijft. Niet omdat ik het fijn vind (het is toch leuker als je de positieve gevoelens en gedachten bij mensen herkent en bij de negatieve gedachten zoiets denkt als: 'wat naar, daar kan ik me nou helemaal niets bij voorstellen') maar omdat het helpend is. Voor jou en voor Knuff. En voor heel veel anderen. Misschien kun je de reacties die anderen schrijven op de stukjes van Knuff, ook eens lezen alsof ze aan jou geschreven zijn?
donderdag 16 maart 2017 om 21:20
donderdag 16 maart 2017 om 21:23
donderdag 16 maart 2017 om 22:16
Ik denk dat iedereen dat heeft. Net als een bang deel, boos deel, ongeduldig deel enz. En sommige dingen zijn van nature meer of minder aanwezig. Bijvoorbeeld angsten of verslavingsgevoeligheid, daarvan is wetenschappelijk aangetoond dat het genetisch is. (Net als dik worden overigens). Maar sommige delen worden ook ontwikkeld door je opvoeding. Mijn moeder was altijd bang, daardoor moest ik overal het voortouw in nemen dus ik 'moet' altijd stoer zijn en alles kunnen. Is dat nurture of nature? Vast een combinatie....
Soms hoor je dingen je hele leven en gaat ze geloven. Mijn moeder zei: je hebt mensen die verzorging nodig hebben (ik) en mensen die verzorgen (jij, BB).
Ik geloofde dat min of meer, maar dat is natuurlijk onzin. Uiteindelijk moet iedereen voor zichzelf zorgen. En decovertuiging van mijn moeder dat iemand voor haar moet zorgen zorgt ervoor dat ze niet voor zichzelf zorgt en nooit beter wordt.
Soms hoor je dingen je hele leven en gaat ze geloven. Mijn moeder zei: je hebt mensen die verzorging nodig hebben (ik) en mensen die verzorgen (jij, BB).
Ik geloofde dat min of meer, maar dat is natuurlijk onzin. Uiteindelijk moet iedereen voor zichzelf zorgen. En decovertuiging van mijn moeder dat iemand voor haar moet zorgen zorgt ervoor dat ze niet voor zichzelf zorgt en nooit beter wordt.
donderdag 16 maart 2017 om 22:21
Natuurlijk wel.
Omdat je wil werken aan een beter leven voor jezelf, niet langer geplaagd door je verleden.
Over het destructieve en verslavingsgevoelige: jezelf er tegen blijven verzetten, is de enige optie, vrees ik. Hoe zwaar en rot het voorlopig ook is.
Ik ben doodop, dus weinig woorden vanavond, merk ik.
donderdag 16 maart 2017 om 22:23
donderdag 16 maart 2017 om 22:26
donderdag 16 maart 2017 om 22:31
In die volgorde:
Omdat ik haar al twee keer gemaild had deze week én deze extra afspraak maakte..
(ik vraag dus echt heel veel aandacht
Ik voel me echt hartstikke bezwaard over morgen)Omdat ik niet te kwetsbaar mag zijn richting haar
(als je kwetsbaar bent, kunnen mensen je het meeste pijn doen,
daarom moet je jezelf toch altijd enigszins beschermen??)
Omdat het allemaal als onbelangrijke onderwerpen voelt, de dingen waar ik tegenaan loop
Omdat er mensen zijn die het TERECHT heel zwaar hebben, en ik alleen maar omdat m'n hoofd zo raar doet..
Dat laatste is dan ook wel beantwoord
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 16 maart 2017 om 22:33
Ik heb het 32 jaar geloofd. Langzaam niet meer, maar dat ging herl geleidelijk. Niet in een keer. Katalysator was echt het zelf krijgen van kinderen. Een hulpeloze baby zien is zo confronterend. En ik denk voor jou ook, zeker als je gaat zien wat een baby kan en doet (niets namelijk, liggen, plassen/poepen en huilen). En een baby dus ook niet slecht is en niets kan doen om je moeders/daders gedrag uit te lokken/ te veroorzaken.
Waarom verandert het (nog) niet? Omdat dat tijd nodig heeft....omdat het niet gaat om het resultaat maar de weg ernaar toe. Omdat je nu nog niet ziet welke grote stappen je al sinds november hebt afgelegd? Maar ook dat komt nog wel!
donderdag 16 maart 2017 om 22:43
[quote]:
[...]
In die volgorde:
Omdat ik haar al twee keer gemaild had deze week én deze extra afspraak maakte.. so what?
(ik vraag dus echt heel veel aandacht Ik voel me echt hartstikke bezwaard over morgen) so what?
Omdat ik niet te kwetsbaar mag zijn richting haar
(als je kwetsbaar bent, kunnen mensen je het meeste pijn doen,
daarom moet je jezelf toch altijd enigszins beschermen??) Klopt kwetsbaar zijn is heel eng. Maar ook eenzaam. Het is een afweging van mensen toelaten of niet, niet toelaten, kun je niet gekwetst voelen. Wel toelaten kan ook positief uitpakken, begrip voor jou, vriendelijkheid, steun, hulp en verlichting.
Omdat het allemaal als onbelangrijke onderwerpen voelt, de dingen waar ik tegenaan loop
Omdat er mensen zijn die het TERECHT heel zwaar hebben, en ik alleen maar omdat m'n hoofd zo raar doet..
Dat laatste is dan ook wel beantwoord. hoeze is jouw gevoel onterecht? Wie geeft je dat idee? Volgens mij zijn we al x topics bezig om je ervan te overtuigen dat het niet niks is wat je hebt meegemaakt.
Even advocaat van de duivel. Arme kindjes met hiv zonder water. Is heel zielig. Maakt dat jouw situatie (mishandeld, verwaarloosd, misbruikt) minder? Is het een wedstrijd? Of een weegschaal? Nee....en ja, als je blijft vergelijken is er altijd wel iemand zieliger maar dat maakt jouw pijn niet minder. Jouw pijn is niet relatief. Jouw pijn is absoluut en zit in je. Je therapeut is er om jou te helpen (wordt ze voor betaald) en ze wordt niet betaald om de wereld te redden. /quote]
[...]
In die volgorde:
Omdat ik haar al twee keer gemaild had deze week én deze extra afspraak maakte.. so what?
(ik vraag dus echt heel veel aandacht
Ik voel me echt hartstikke bezwaard over morgen) so what?Omdat ik niet te kwetsbaar mag zijn richting haar
(als je kwetsbaar bent, kunnen mensen je het meeste pijn doen,
daarom moet je jezelf toch altijd enigszins beschermen??) Klopt kwetsbaar zijn is heel eng. Maar ook eenzaam. Het is een afweging van mensen toelaten of niet, niet toelaten, kun je niet gekwetst voelen. Wel toelaten kan ook positief uitpakken, begrip voor jou, vriendelijkheid, steun, hulp en verlichting.
Omdat het allemaal als onbelangrijke onderwerpen voelt, de dingen waar ik tegenaan loop
Omdat er mensen zijn die het TERECHT heel zwaar hebben, en ik alleen maar omdat m'n hoofd zo raar doet..
Dat laatste is dan ook wel beantwoord. hoeze is jouw gevoel onterecht? Wie geeft je dat idee? Volgens mij zijn we al x topics bezig om je ervan te overtuigen dat het niet niks is wat je hebt meegemaakt.
Even advocaat van de duivel. Arme kindjes met hiv zonder water. Is heel zielig. Maakt dat jouw situatie (mishandeld, verwaarloosd, misbruikt) minder? Is het een wedstrijd? Of een weegschaal? Nee....en ja, als je blijft vergelijken is er altijd wel iemand zieliger maar dat maakt jouw pijn niet minder. Jouw pijn is niet relatief. Jouw pijn is absoluut en zit in je. Je therapeut is er om jou te helpen (wordt ze voor betaald) en ze wordt niet betaald om de wereld te redden. /quote]
donderdag 16 maart 2017 om 22:47
Hmm... en schaamte..
Dat ik het zo ervaar...
En dat ik het moeilijk vind erover te praten...
En dat niet goed genoeg verborgen kan houden...
Ik kan niet én me stoer opstellen én praten over kwetsbare onderwerpen.
Die combinatie bestaat bijna niet... (zonder te liegen)
Therapie is echt niet te doen wat dat betreft
Dat ik het zo ervaar...
En dat ik het moeilijk vind erover te praten...
En dat niet goed genoeg verborgen kan houden...
Ik kan niet én me stoer opstellen én praten over kwetsbare onderwerpen.
Die combinatie bestaat bijna niet... (zonder te liegen)
Therapie is echt niet te doen wat dat betreft
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 16 maart 2017 om 22:57
Nee want daarmee laat je zien dat je bijv geraakt wordt
Daar zijn mijn therapeuten zo op gefocust...
Zodat ze kunnen zeggen: dit raakt je he?
Of: klopt het dat je dit lastig vindt?
Want dan zien ze hun kans natuurlijk
Ik begrijp niet waarom ze juist gericht zijn op de dingen die mij pijn doen. Dat is toch eigenlijk hartstikke sadistisch...
Daar zijn mijn therapeuten zo op gefocust...
Zodat ze kunnen zeggen: dit raakt je he?
Of: klopt het dat je dit lastig vindt?
Want dan zien ze hun kans natuurlijk
Ik begrijp niet waarom ze juist gericht zijn op de dingen die mij pijn doen. Dat is toch eigenlijk hartstikke sadistisch...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
donderdag 16 maart 2017 om 22:58
Hier dezelfde tegenstrijdige gevoelens, Knuf.
Ik vind het nu dus ook fijn om te lezen dat dat dus gewoon mag. En kan bestaan.
Moeilijk om over verleden te praten, schaamte, geen woorden; alles tegengekomen bij de intake al.
Ik hoop dat ze mij niet te moeilijk of lastig of onbehandelbaar vindt. Dat ze er iets mee kan.
Nu offline. Tot morgen
Ik vind het nu dus ook fijn om te lezen dat dat dus gewoon mag. En kan bestaan.
Moeilijk om over verleden te praten, schaamte, geen woorden; alles tegengekomen bij de intake al.
Ik hoop dat ze mij niet te moeilijk of lastig of onbehandelbaar vindt. Dat ze er iets mee kan.
Nu offline. Tot morgen
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
donderdag 16 maart 2017 om 23:00
En vergelijken is zinloos. Daar word je ongelukkig van. Ik weet zeker dat ik over 10 jaar weer andere dingen weet dan nu. En jij ook. En dat er nu iemand is die hetzelfde als ik heb meegemaakt maar weer verder is in het verwerken dan ik. Maar dat weten en verbelijken helpt niet. Want ik ben wie ik ben en loop tegen mijn eigen dingen aan. Daar worstel ik weer (even) mee, en over 10 jasr worstel ik weer met iets anders. En jij ook. Zo gaat het....dat is het leven en onze ontwikkeling.
