Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen - deel IV
donderdag 16 februari 2017 om 09:35
Hallo allemaal,
Eind nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de traumatherapie is inmiddels geweest (eind januari) en vanaf maart zal ik wekelijks die therapie volgen.
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden, van borrelnootjes tot paaseitjes, en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad
(hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 4. De originele post is terug te lezen in deel 1, 2 en 3.
Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
Link naar deel 3:
Paniek door de herbelevingen - deel III
Eind nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de traumatherapie is inmiddels geweest (eind januari) en vanaf maart zal ik wekelijks die therapie volgen.
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden, van borrelnootjes tot paaseitjes, en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad
(hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 4. De originele post is terug te lezen in deel 1, 2 en 3.Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
Link naar deel 3:
Paniek door de herbelevingen - deel III
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zaterdag 1 april 2017 om 16:50
:
[...]
Ja, je hebt helemaal gelijk, ik ben er ook achter aan het komen, en denk dat dit een heel goed idee is.
Komende vrijdag heb ikheel slecht geplandnog wat teveel gepland staan,
maar vanaf die week daarna ga ik er rekening mee houden
Fijne tip Snow
Doe jij het zelf ook zo?
Ja, dat doe ik zelf zeker zo. En soms doe ik dan na therapie toch nog wat klusjes. Maar ik heb nooit een schuldgevoel en voel nooit druk om klusjes te doen. Het is alleen maar bonus als ik toch iets doe.
Maar qua afspraken, ik plan nooit afspraken op dezelfde dag als therapie. Ik kan namelijk nooit voorspellen of er in het gesprek dingen geraakt worden die ik moet verwerken. En verwerken doe ik het best zonder verplichtingen en in mijn eentje.
zaterdag 1 april 2017 om 16:54
So true Snow, so true!
Wat betreft dingen die ik mis van vroeger.... blijft het hier heel lang stil.
Ik mis mijn grootvader, maar dat is geen ding.
Ik mis mijn eigen vrolijkheid, maar dat is ook geen ding.
Ik mis het van een berg naar beneden rollen, maar dat is ook geen ding.
Ik ben het met je eens Snow, mijn leven nu is vele malen beter.
zaterdag 1 april 2017 om 17:00
Hmm, ja dat is zo, dat herken ik wel en ervaar ik nu ook zo.
Ik ben echt heel blij met mijn lege agenda voor de komende vrijdagen
(op volgende vrijdag na dan, maar dat was een foutje
)Ik probeer het wel meer zo te zien, Snow,
fijn dat je dit wilde schrijven
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zaterdag 1 april 2017 om 17:04
Ik heb heel erg moeten wennen aan de
In de chaos ben je voortdurend brandjes aan het blussen (
) en dan heb je geen tijd om je druk te maken over futiliteiten als gelukkig zijn.
zaterdag 1 april 2017 om 17:20
Ja, Snow, heel erg herkenbaar wat je schrijft
Ik heb niet dat ik alle mogelijke scenario's uitdenk,
maar ik mag niet genieten van het leven nu,
omdat het binnen een seconde kan omslaan.
Ik heb die scenario's wel allemaal, maar ik ben er op voorbereid.
Daar wel op,
dat kan ik aan.
Daar hoef ik niet eens over na te denken,
ik weet dat ik me daar heel goed mee red.
En inderdaad, de stabiliteit en voorspelbaarheid van nu,
kan ik niks mee...
Daarom ook het verschil met mensen op bijv. mijn werk.
Voor hen weet ik dat het leven redelijk mooi zal blijven,
maar dat van mij is allemaal slechts tijdelijk.
Daarom hoor ik er nooit echt bij, vind ik,
zolang het duurt, ja, maar nooit helemaal....
Ik heb niet dat ik alle mogelijke scenario's uitdenk,
maar ik mag niet genieten van het leven nu,
omdat het binnen een seconde kan omslaan.
Ik heb die scenario's wel allemaal, maar ik ben er op voorbereid.
Daar wel op,
dat kan ik aan.
Daar hoef ik niet eens over na te denken,
ik weet dat ik me daar heel goed mee red.
En inderdaad, de stabiliteit en voorspelbaarheid van nu,
kan ik niks mee...
Daarom ook het verschil met mensen op bijv. mijn werk.
Voor hen weet ik dat het leven redelijk mooi zal blijven,
maar dat van mij is allemaal slechts tijdelijk.
Daarom hoor ik er nooit echt bij, vind ik,
zolang het duurt, ja, maar nooit helemaal....
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zaterdag 1 april 2017 om 17:26
Je kunt het leren. Tenminste, ik heb wel perioden waarin de angst zich erg op de achtergrond houdt en waarin ik een beetje durf te geloven dat het voorlopig wel goed gaat. Maar het zou me heerlijk lijken om het net zo te ervaren als m'n vriend, die ervan overtuigd is dat 'alles wel goedkomt'. Dat vind ik dan weer erg ver gaan.
zaterdag 1 april 2017 om 17:50
Mijn schoonfamilie is ook heel anders dan mijn eigen. Veel opener, geen steken onder water, geen gechagrijn. Ik vind het heel waardevol dat ik dat ook mag ervaren. Hoe het ook kan. Het valt me soms ook op op televisie en zo. Ik weet niet of jullie Teen Mom kijken? Eentje ging haar vader vertellen dat ze de bruiloft gingen uitstellen omdat het wel erg druk was. Ik verwachtte gezucht, gemopper over dat hij dan van alles moest regelen, wat gedraai met de ogen, maar nee, hij keek haar aan en zei: wat een goed idee!
Van zulke dingen krijg ik dan de tranen in mijn ogen. Zo kan het ook. Zo had het eigenlijk ook moeten zijn... Hoe anders zou het leven zijn als je van je ouders zelfvertrouwen krijgt aangeleerd. Dat voor jezelf kiezen een logische keuze is, in plaats van een egoïstische. Dat zo'n keuze niet alleen wordt geaccepteerd, maar dat ze zelfs een compliment kreeg, wat een goed idee had ze gekregen. Ach ja. Ik kan daar heel lang over nadenken.
Van zulke dingen krijg ik dan de tranen in mijn ogen. Zo kan het ook. Zo had het eigenlijk ook moeten zijn... Hoe anders zou het leven zijn als je van je ouders zelfvertrouwen krijgt aangeleerd. Dat voor jezelf kiezen een logische keuze is, in plaats van een egoïstische. Dat zo'n keuze niet alleen wordt geaccepteerd, maar dat ze zelfs een compliment kreeg, wat een goed idee had ze gekregen. Ach ja. Ik kan daar heel lang over nadenken.
zaterdag 1 april 2017 om 18:22
Ja, wat waar gezegd Snow
Heel mooi
En teenmom weekend break keek ik wel eens
Fijn dat je zo'n lieve schoonfamilie hebt Snow
Ik wantrouw die van mij nog steeds best wel
knuffelbeertjes wijzigde dit bericht op 01-04-2017 18:30
Reden: Toch niet handig
Reden: Toch niet handig
% gewijzigd
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zaterdag 1 april 2017 om 19:07
Knap geschreven Snow.
Ik denk daar ook vaak over na. Vertrouwen in jezelf, mogen vertrouwen op jezelf, mogen kiezen voor jezelf. Het zijn zo'n belangrijke dingen. Voor heel veel mensen zijn deze dingen niet vanzelfsprekend en dat zou het eigenlijk wel moeten zijn.
Ik geloof wel in de maakbaarheid hiervan. Dat wij, jij, ik, al die anderen, dit kunnen ontwikkelen door een combinatie van het-goede-voorbeeld, stimulans, succeservaringen, faalervaringen-waarin-we-goed-opgevangen-worden, doorzettingsvermogen en reflectievermogen. En hé, misschien worden we er nooit zo goed in als een aantal anderen, maar we kunnen nou eenmaal niet allemaal de Olympische Spelen winnen.
Zo goed als jij probeert je voor te bereiden op alle mogelijke ramp-scenario's, bij mij werkt dit juist helemaal andersom. Ik denk bij ongeveer alles: veel erger dan datgene wat me is overkomen, zal het niet worden. Dus wat boeit het? Ja, ik realiseer me dat alles nog erger had kunnen zijn, als ik vroeger, naast wat ik heb meegemaakt, ook nog de ouders van Knuff had gehad. En het nare pestverleden van jou, En zo nog meer ervaringen. Maar dat is niet gebeurd en kan nu ook niet meer gebeuren. Dat wat mij nu nog kan overkomen in het leven, echt, daar is maar heel weinig bij wat voor mij erger is dan wat er al is gebeurd. Dus dat overleef ik wel.
En dat wat ik niet overleef, so be it, daar kan ik dan toch niets tegen doen.
Ik bedoel he-le-maal niet dat je zo moet denken. Het is namelijk behoorlijk onverschillig en best wel een tikje vreemd.
Maar het is wel zo dat ik me nauwelijks zorgen maak over dingen die in de toekomst kunnen gebeuren. Het enige waar ik bang voor ben, is dat ik de mensen kwijtraak van wie ik hou. Dat is het enige rampscenario wat af en toe voorbij flitst. Omdat ik niet weet of ik nog terug kan in mijn vroegere Remy alleen op de Wereld modus waarmee ik mezelf vroeger zo heb beschermd. Ik weet niet of ik terug kan en ik weet al helemaal niet of ik terug wil. Dus kan mijn beste vriendin gewoon niet eerder sterven dan ikzelf. Geen optie. En dat weet ze
.
zaterdag 1 april 2017 om 19:09
zaterdag 1 april 2017 om 19:15
:
[...]
Nou ja, al die ervaringen met elkaar maken wel dat het makkelijker gaat worden
richting mijn (stief)ouders.
Ik ben hopelijk bijna zover dat ik ze te woord kan staan,
dat ik aan durf te geven niet op hun feestje te komen,
maar op een rustiger moment die dag langs kom voor het feliciteren.
Tegelijk denk ik: misschien schat ik hen ook wel helemaal verkeerd in,
en accepteren ze het gewoon en respecteren ze het,
en reageren ze net zo lief als al die andere mensen.
Die hoop heb ik toch wel
En, nou ja, als ze dat niet doen, dan zal ik heel hard mensen nodig hebben
die me blijven vertellen dat dat hun probleem is,
en niet (meer) de mijne..
[...]
Weet je Knuff, je hebt hun goedkeuring niet langer nodig. Ooit waren zij heel belangrijk, essentieel zelfs, omdat ze je in leven konden houden. En dat hebben ze gedaan, je in leven gehouden, waarvoor dank. Anders hadden we deze gesprekken niet kunnen voeren, had ik nooit ontdekt wat voor een prachtig mens Knuff is. Dus dat vind ik tof van ze.
Maar nu, nu heb je ze daarvoor niet meer nodig. Het is fijn als ze jouw beslissingen goedkeuren, maar ze hoeven dit niet te doen. Je hebt de goedkeuring nodig van jezelf. Een groot deel Knuff vindt de beslissing van jou en je vriend de juiste, een deel(tje) vindt dit (nog) niet. Dat geeft niet, dat deel is aan het wennen. Geef het de tijd.
zaterdag 1 april 2017 om 21:13
zaterdag 1 april 2017 om 21:32
@Snow, nee, dat doe ik dan weer niet.
Ik ben niet zo van het opzoeken van grenzen en houd niet van extreme dingen. Daar vind ik echt niets aan. Dat is misschien ook dezelfde onverschilligheid. Zo van: waarom zou ik dat doen? Er zijn gewoon zoveel dingen die me niet boeien.
Ik hoop wel dat dat weer een keer anders wordt hoor. Voorheen kon ik oprecht enthousiast zijn over leuke dingen. Ik kon bijvoorbeeld heel blij zijn als ik naar een sporter keek die een wedstrijd won, of meer van dat soort onbelangrijke dingen. Daar ben ik veel vlakker in geworden en dat vind ik eigenlijk best jammer.
Ik ben niet zo van het opzoeken van grenzen en houd niet van extreme dingen. Daar vind ik echt niets aan. Dat is misschien ook dezelfde onverschilligheid. Zo van: waarom zou ik dat doen? Er zijn gewoon zoveel dingen die me niet boeien.
Ik hoop wel dat dat weer een keer anders wordt hoor. Voorheen kon ik oprecht enthousiast zijn over leuke dingen. Ik kon bijvoorbeeld heel blij zijn als ik naar een sporter keek die een wedstrijd won, of meer van dat soort onbelangrijke dingen. Daar ben ik veel vlakker in geworden en dat vind ik eigenlijk best jammer.
zaterdag 1 april 2017 om 22:44
Ik ben juist altijd heel bewust op de momenten dat ik me enrom rot, klote en verdrietig voel, dat ik dat eerder heb gehad en dat het verdriet altijd minder/anders word of overgaat.
Weten dat iets voorbij gaat maakt het "dragelijker" en dan kun je je er beter aan overgeven ( en terwijl ik dit typ, vraag ik me af of o.a. Knuf het misbruik op die manier ook heeft kunnen doorstaan, ik vind het zo verschrikkelijk verdrietig om daaraan te denken
) en dingen als afleiding gaan zoeken om je weer op dat pad te komen.
Ik heb een rotsvast vertrouwen in dat mij n gevoelens altijd weer aan de goede kant van de balans komen. Ik deel mijn verdriet ook. Altijd. Ook als het om "suffe" dingen gaat die voor mij wel belangrijk zijn. Mensen die van mij houden weten dat het voor mij belangrijk is. Dus die leven oprecht mee, al doet het "geval" an zich hen niet zoveel.
Alleen is bijna alles moeilijker.
Weten dat iets voorbij gaat maakt het "dragelijker" en dan kun je je er beter aan overgeven ( en terwijl ik dit typ, vraag ik me af of o.a. Knuf het misbruik op die manier ook heeft kunnen doorstaan, ik vind het zo verschrikkelijk verdrietig om daaraan te denken
) en dingen als afleiding gaan zoeken om je weer op dat pad te komen. Ik heb een rotsvast vertrouwen in dat mij n gevoelens altijd weer aan de goede kant van de balans komen. Ik deel mijn verdriet ook. Altijd. Ook als het om "suffe" dingen gaat die voor mij wel belangrijk zijn. Mensen die van mij houden weten dat het voor mij belangrijk is. Dus die leven oprecht mee, al doet het "geval" an zich hen niet zoveel.
Alleen is bijna alles moeilijker.
zondag 2 april 2017 om 00:37
Wat mooi dit Pruttel
Dat lijkt me echt ontzettend fijn.
En over dat 'alleen is bijna alles moeilijker'..
Dat geldt denk ik voor mensen die niet verschrikkelijke dingen te delen hebben?
Wie zit er te wachten op mijn verhaal?
Als we even heel eerlijk zijn...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zondag 2 april 2017 om 00:47
Ach gekkie, alsof ik hier niet al maanden samen met jou schrijf. Ook omdat ik oprecht geïnteresseerd ben in jou als persoon. Daar hoort jouw verhaal bij hoor.
Dus ik maak graag zelf uit of ik er wel of niet op zit te wachten![;-]](https://forum.viva.nl/smilies/79_wink.gif)
Voor de tabel heb ik uiteraard een plan!
Al onze namen erin, naming en shaming En dan erachter ( en ik vul die van mij alvast in ) welke douchegel we gebruiken (rituals!) Voorkeur voor borrelnootjes of paaseieren ( beide! Ook tegelijk en als ontbijt ) aantal vreemde eigenschappen en kilo's teveel bij elkaar opgeteld ( 1 ik ben zo normaal dat het dus een afwijking is.... En ik ben zo prachtig als beyonce ) en dan nog een vakje met: lief en leuk? En dan is bij iedereen het antwoord: JA
Dit is verplicht om in te vullen als iemand mee wil schrijven goed idee he!
Hoe was je feestje?
Dus ik maak graag zelf uit of ik er wel of niet op zit te wachten
Voor de tabel heb ik uiteraard een plan!
Al onze namen erin, naming en shaming
En dan erachter ( en ik vul die van mij alvast in ) welke douchegel we gebruiken (rituals!) Voorkeur voor borrelnootjes of paaseieren ( beide! Ook tegelijk en als ontbijt ) aantal vreemde eigenschappen en kilo's teveel bij elkaar opgeteld ( 1 ik ben zo normaal dat het dus een afwijking is.... En ik ben zo prachtig als beyonce ) en dan nog een vakje met: lief en leuk? En dan is bij iedereen het antwoord: JADit is verplicht om in te vullen als iemand mee wil schrijven
goed idee he! Hoe was je feestje?
zondag 2 april 2017 om 01:17
Oké, haha, hier word ik wel vrolijk van.
Zeker na een avond als vanavond.
Ik ga het overwegen.
Meer ideeën zijn wel erg welkom
knuffelbeertjes wijzigde dit bericht op 02-04-2017 08:14
Reden: Te Herkenbaar
Reden: Te Herkenbaar
% gewijzigd
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
