Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
woensdag 21 december 2016 om 11:12
woensdag 21 december 2016 om 12:05
Altijd je voelsprieten uit hebben staan. Kijken of het overal wel goed gaat. Of je er iets aan moet doen, of juist of jij iets niet goed hebt gedaan/gezegd. Ik heb bijvoorbeeld moeten leren dat een ruzie tussen mijn kinderen een ruzie tussen mijn kinderen is, dat ik daar geen schuld aan heb en het ook niet meteen op hoef te lossen. Moeilijk.
woensdag 21 december 2016 om 12:18
Jij wordt er al net zo boos van als ik:
Een kind buiten laten slapen en boos worden als het moet overgeven
Ik lees het en geloof jullie.
Maar ik kan er met mijn hoofd niet bij. Echt niet, hoe kunnen ze, hoe durfden ze
Even voor de duidelijkheid: Het is NIET normaal en geen enkel kind verdiend dit. NOOIT !
Ik moet echt mijn best doen om begrip op te brengen voor die ouders (en dat heb ik heus wel op een bepaalde manier) als ik dat lees. Zo onrechtvaardig.
woensdag 21 december 2016 om 12:21
Nee natuurlijk niet. Ik kan heel goed begrijpen dat dat een ontzettend diegewortelde wens is. Ik denk juist dat het ook als je zwanger bent goed is om te blijven schrijven hier. Maar wat ik eerder zei meende ik wel: ik zou me dan wel zorgen over je maken, niet omdat jij niet goed voor je kind zou zijn, maar omdat je al zo'n moeite hebt om goed voor JOU te zijn en dat met een kind nog lastiger wordt. Maar ik gun je heus en van harte een kind. Daarbij schrijf ik hier niet onder voorwaarden, dus niet alleen als het beter met je gaat, niet alleen als je adviezen opvolgt of iets doet met tips. Ook als het heel slecht gaat, ook als je wél toegeeft aan je gedachten óók als je alle adviezen en tips stom vindt en ook als je niet meer naar therapie gaat.:
[...]
Wat ben je toch lief Aikidoka. Fijn te lezen dat je goed geslapen hebt. Ik ook, alweer, het mag niet, maar toch is het zo.
Werkse vandaag
[...]
Ik vind het moeilijk het nu uit te stellen.. Een heel groot deel van onze toekomst had te maken met mijn zwangerschap. We waren daar zo mee bezig, het was allemaal voor het eerst en nieuw.. en opeens word je dat afgenomen.. Volgens de dokters zijn er geen redenen om de wens uit te stellen.. We waren er ook helemaal klaar voor...
We doen het nu niet meer om de dag zoals afgelopen zomer, omdat ik het gewoon écht niet aankan op dit moment. Maar we doen het wel eens, en toevallig ook wel eens in die vruchtbare periode...
Zouden jullie hier stoppen met schrijven als ik wel weer zwanger raak?
woensdag 21 december 2016 om 12:22
:
[...]
Jij wordt er al net zo boos van als ik
Ik wacht ook eventjes met schrijven om een beetje zennnnn te vinden, want boos is nog maar een heel milde omschrijving voor wat ik dan voel. Ik laat dat even afzakken, want inderdaad, niemand heeft er wat aan als ik ga oordelen en lopen schelden en vertellen wat ik wel allemaal niet zou doen als ik dit ooit in mijn leven in het echt aantref.
Na de woede, voel ik vooral verdriet en machteloosheid richting de kinderen die dit moeten ondergaan.
woensdag 21 december 2016 om 12:23
:
Buiten was niemand dus lekker daar zitten galmen. Zie ik vanuit mijn ooghoek een hertje verbaasd naar me staan staren
Nog ff en ik zie kabouters.. die disney analogie raak ik niet zomaar kwijt.
Anderhalve euro en 2 kaarsjes lichter
Sorry, ik zie nu echt een soort alternatieve disneyprinses voor me die staat te zingen en ipv vogeltjes die komen aanvliegen zoals bij assepoester, hertjes die verschrikt kijken van 'mijn god wat staat dat mens hier te doen' 
Fijn toch, lekker zingen buiten!
voor jullie
woensdag 21 december 2016 om 12:28
woensdag 21 december 2016 om 12:29
Pruttel en Rhae, het helpt wel om jullie boosheid te lezen.. jullie gedachten hierover.. het helpt mee in het besef dat het niet klopte en dat een kind (hoe 'slecht' die ook was) het nooit verdient...
Dat dat slechte misschien zelfs al wel aangepraat is....
Maar dat mag ik niet geloven.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
woensdag 21 december 2016 om 12:31
:
[...]
Fijn toch, lekker zingen buiten!
wanneer mag je trouwens naar de diëtist met je mooie eetlijstje? (als je zeggen wilt)
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
woensdag 21 december 2016 om 12:31
Hmm.. tot nu toe kan ik je geen ongelijk geven.. vind het wel heel erg lief:
[...]
Om je te steunen.
En ik heb wel periodes dat ik meer en minder forum hoor, maar ik geloof niet dat ik zomaar zou stoppen met schrijven om redenen die met jou te maken hebben. Ik forum al 12 jaar, dus dat is niet meteen over en dit topic blijft gewoon voorbij komen.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
