Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
woensdag 21 december 2016 om 15:09
Het is geen kritiek op hoe je naar je pa toe gedaan hebt vanmiddag want dat is alleen maar dikke duimen omhoog.
Maar het loyaal zijn aan hem en zijn gedrag dat je écht raakte minimaliseren...daarover reageer ik in protest. Omdat je dan jezelf tekort doet.
Al foute kerstliedjes aan het zingen daar bij de opbouw?
Maar het loyaal zijn aan hem en zijn gedrag dat je écht raakte minimaliseren...daarover reageer ik in protest. Omdat je dan jezelf tekort doet.
Al foute kerstliedjes aan het zingen daar bij de opbouw?
woensdag 21 december 2016 om 15:19
Jouw vader gedraagt zich heel onbehoorlijk!
Echt heel erg onbehoorlijk, jij hebt het netjes gedaan. Hij had tegenover mij een stuk fellere antwoorden gekregen. Wat een ontzettende kleuter zeg. ( Ik zie hem nu in mijn hoofd met een pruillip en stampend )
Ik heb vandaag een stuk cheesecake op. Genoeg calorieën voor een hele dag. Maar wij gaan straks nog uit eten met vrienden, dus ik ben vandaag denk ik het vreetbeest van de dag
Echt heel erg onbehoorlijk, jij hebt het netjes gedaan. Hij had tegenover mij een stuk fellere antwoorden gekregen. Wat een ontzettende kleuter zeg. ( Ik zie hem nu in mijn hoofd met een pruillip en stampend )
Ik heb vandaag een stuk cheesecake op. Genoeg calorieën voor een hele dag. Maar wij gaan straks nog uit eten met vrienden, dus ik ben vandaag denk ik het vreetbeest van de dag
woensdag 21 december 2016 om 15:36
Ik zou het heel gemeen gooien op de toestand in Syrië, dat ze daar met kerst helemaal niks te eten krijgen.
Of dat als hij vind dat hij het ergens beter kan krijgen, dat hij maar moet kijken of hij dan daar kan eten. Chinees of kattenvoer, die keuze is er bij mij op 2e kerstdag, niet goed? Dan lekker niet komen...
Zijn allemaal dingen die ik zomaar in de strijd zou kunnen gooien.
Maar dat is wel "bekvechten" voor gevorderden.
Ik heb geen angst dat mijn vader mij dan niet meer wil zien of zo.
Of dat hij boos word ( moet hij lekker doen ) of mij slecht vind.
Dus wat ik zou zeggen is niet heel relevant, omdat ik geen angsten of twijfels over mijzelf heb.
Toch wou ik het wel opschrijven zodat jullie kunnen zien, dat Knuffie heel erg netjes is gebleven.
Of dat als hij vind dat hij het ergens beter kan krijgen, dat hij maar moet kijken of hij dan daar kan eten. Chinees of kattenvoer, die keuze is er bij mij op 2e kerstdag, niet goed? Dan lekker niet komen...
Zijn allemaal dingen die ik zomaar in de strijd zou kunnen gooien.
Maar dat is wel "bekvechten" voor gevorderden.
Ik heb geen angst dat mijn vader mij dan niet meer wil zien of zo.
Of dat hij boos word ( moet hij lekker doen ) of mij slecht vind.
Dus wat ik zou zeggen is niet heel relevant, omdat ik geen angsten of twijfels over mijzelf heb.
Toch wou ik het wel opschrijven zodat jullie kunnen zien, dat Knuffie heel erg netjes is gebleven.
woensdag 21 december 2016 om 15:57
Ik vraag het omdat ik me vaak erger aan mijn vader en dan heel brutale dingen zeg (dingen die mijn broer en zus niet zeggen). Hij is nogal een mopperpot. Ik ben ook niet echt bang dat hij me niet meer wil zien, als hij dat zei, zou ik dat niet heel erg vinden geloof ik. Maar het is wel brutaal toch.
woensdag 21 december 2016 om 16:15
Wat is brutaal? Er komt een tijd, dat hij, ondanks dat hij je vader is en blijft, niet meer iemand is waar je "onder" staat. Mijn vader is mijn vader, ik hou van hem en als hij goede raad heeft luister ik. Maar hij is niet alwetend en al helemaal niet almachtig. Soms kan hij juist mijn raad wel gebruiken. Wij zijn gelijkwaardig en de één heeft niks te vertellen over de ander
"Omdat ik je vader ben" en "omdat ik het zeg" nee, dat telt niet bij mij.
Ik vertel dat ook vaak aan vriendinnen, die gek worden van luisteren naar en het op en neer klepperen naar hun ouders. Er komt een punt, dat jijzelf "het gezin" bent geworden. Dan hebben je ouders zich te schikken naar de nieuwe situatie. Dat kan in overleg, dat kan in harmonie, maar als ze hun zin gaan zitten doordrukken, dan is "nee" ook een antwoord. Je leeft niet voor hen. ( sterker nog, je leeft dankzij hen, maar dan betekend niet dat ze nog iets te vertellen hebben als je volwassen bent )
Ik zal nooit schelden, schreeuwen liever ook niet, maar kan uit emotie wel eens gebeuren, alhoewel ik eerder ga huilen
en behandel mijn vader met respect zoals ik alle mensen behandel. Maar ik laat me niks vertellen hoor. Echt niet. En als hij dramt als een kleuter, dan behandel ik hem ook zo.
"Omdat ik je vader ben" en "omdat ik het zeg" nee, dat telt niet bij mij.
Ik vertel dat ook vaak aan vriendinnen, die gek worden van luisteren naar en het op en neer klepperen naar hun ouders. Er komt een punt, dat jijzelf "het gezin" bent geworden. Dan hebben je ouders zich te schikken naar de nieuwe situatie. Dat kan in overleg, dat kan in harmonie, maar als ze hun zin gaan zitten doordrukken, dan is "nee" ook een antwoord. Je leeft niet voor hen. ( sterker nog, je leeft dankzij hen, maar dan betekend niet dat ze nog iets te vertellen hebben als je volwassen bent )
Ik zal nooit schelden, schreeuwen liever ook niet, maar kan uit emotie wel eens gebeuren, alhoewel ik eerder ga huilen
en behandel mijn vader met respect zoals ik alle mensen behandel. Maar ik laat me niks vertellen hoor. Echt niet. En als hij dramt als een kleuter, dan behandel ik hem ook zo.
woensdag 21 december 2016 om 16:17
Haha 'bekvechten voor gevorderden' 
ik vind het wel interessant om te lezen pruttel want zoiets zou ik echt nooit durven zeggen. Ik zou denk ik of stil voor me uit staren en als ze dan zouden vragen wat er is zeggen 'niets' of ik zou stampend de trap oplopen en daarna weer beneden komen en sorry zeggen of ik zou heel vriendelijk en incasserend zijn en glimlachen en extra gaan koken en dan wel heel erg klagen tegen mijn vrienden en me daar dan heel erg schuldig over voelen.
Dat zijn allemaal niet zulke hele volwassen of effectieve methoden nu ik het zo opschrijf, daar is nog wel wat werk aan de winkel voor mij.
Ik vind jouw methode heel grappig en verfrissend! En die van Knuffelbeertjes vond ik ijzersterk. Duidelijk en beleefd.
ik vind het wel interessant om te lezen pruttel want zoiets zou ik echt nooit durven zeggen. Ik zou denk ik of stil voor me uit staren en als ze dan zouden vragen wat er is zeggen 'niets' of ik zou stampend de trap oplopen en daarna weer beneden komen en sorry zeggen of ik zou heel vriendelijk en incasserend zijn en glimlachen en extra gaan koken en dan wel heel erg klagen tegen mijn vrienden en me daar dan heel erg schuldig over voelen.Dat zijn allemaal niet zulke hele volwassen of effectieve methoden nu ik het zo opschrijf, daar is nog wel wat werk aan de winkel voor mij.
Ik vind jouw methode heel grappig en verfrissend! En die van Knuffelbeertjes vond ik ijzersterk. Duidelijk en beleefd.
woensdag 21 december 2016 om 16:27
Ik ben er ook nog, hoor, Knuffel, ik ga heus niet zomaar weg. Ook niet als het even niet zo goed lukt (een tegendoelpunt krijgt of zelfs een keer een wedstrijd verliest, in de mooie analogie van Sunemom) en ook niet als je zwanger raakt. Wel denk ik, net als Rhae, dat het goed is als je aan jezelf blijft werken. Je zal nu ook al een goede moeder zijn, maar als jij aan jezelf blijft werken, word je een leukere moeder voor jezelf. Gaat het allemaal wat gemakkelijker, is het leuker. En dat gun ik jou en je toekomstige kindje heel erg. Ik hoop dat het meevalt vanavond, op het feest en weer thuis met de vriend van je vriend. Ik vind trouwens dat je het gesprek met je vader voorbeeldig hebt gedaan, maar ik kan er met mijn verstand niet bij dat hij durft te vragen wat je hem gaat voorzetten... Hij komt eten, dus hij mag er van uit gaan dat hij iets krijgt, daar hoeft hij niet over te drammen. Als je aardig bent, laat je hem kiezen wat hij wil eten. Da's niet mogelijk als je zelf had gekookt. Dan is het eten wat de pot schaft, in een luxere variant weliswaar, maar toch. Dan is chinees toch eigenlijk winst, of niet?
Bedankt trouwens voor de lieve woorden van gisteravond, dames! Die deden me goed
Bedankt trouwens voor de lieve woorden van gisteravond, dames! Die deden me goed
woensdag 21 december 2016 om 16:29
Ik heb geen kinderen Snow, geen idee of die er ooit gaan komen, vooralsnog niet. Maar ik heb wel een partner, huisdieren, een bedrijf, een huis, vrienden, ik ben helemaal compleet.
Mijn leven draait om mij en dat van mijn partner, wij eerst ( maar ik als allereerst ).
Daarna en naast elkaar een heleboel andere mensen en dingen, waaronder mijn ouders. Maar als ze zichzelf boven mij gaan stellen, dan is het toch echt een dikke vette nee.
Ik eerst, want als ik niet eerst kom bij mezelf, wie zorgt er dan voor mij?
En als met mij alles goed is, heb ik bakken vol met liefde en energie om aan de mensen om mij heen te geven. En daar hou ik van en ik doe dat vaak en veel. Dat kan pas als ik compleet ben.
Ik ben niet op deze aardbol om klaar te staan voor een ander. Dat doe ik graag hoor, maar altijd uit vrije wil, nooit omdat het moet.
Let wel, ik hou van mij, dat is heel bijzonder geloof ik.
Ik begrijp dat deze gedachtengang erg ver van veel mensen af staat, maar voor mij is dit zo.
Mijn leven draait om mij en dat van mijn partner, wij eerst ( maar ik als allereerst ).
Daarna en naast elkaar een heleboel andere mensen en dingen, waaronder mijn ouders. Maar als ze zichzelf boven mij gaan stellen, dan is het toch echt een dikke vette nee.
Ik eerst, want als ik niet eerst kom bij mezelf, wie zorgt er dan voor mij?
En als met mij alles goed is, heb ik bakken vol met liefde en energie om aan de mensen om mij heen te geven. En daar hou ik van en ik doe dat vaak en veel. Dat kan pas als ik compleet ben.
Ik ben niet op deze aardbol om klaar te staan voor een ander. Dat doe ik graag hoor, maar altijd uit vrije wil, nooit omdat het moet.
Let wel, ik hou van mij, dat is heel bijzonder geloof ik.
Ik begrijp dat deze gedachtengang erg ver van veel mensen af staat, maar voor mij is dit zo.
woensdag 21 december 2016 om 16:45
Ik weet niet of ik er wat mee kan. Soms moet iets een tijdje ... nou, ja, pruttelen en dan na een paar dagen kan ik er wat mee. Elke ouder is anders en elke relatie tussen ouder en kind is anders. Tenminste, van wat ik heb gezien in mijn omgeving. Het klinkt ongelooflijk stom (ha, een kinderachtig woord, zei ik zelf toch!), maar ik ben niet altijd zeker van wat nou normaal of als standaard wordt gezien.
woensdag 21 december 2016 om 16:52
woensdag 21 december 2016 om 16:54
Pruttelen, wat een prachtig werkwoord Snow 
En ik denk niet dat ik perfect normaal ben hoor, maar ik denk wel dat ik qua mijzelf en hoe ik in het leven sta "normaalachtig" ben. Maar ben wel af en toe te pittig. Ik ben behoorlijk welbespraakt en kan heel snel denken, waardoor mensen in een discussie met mij ( mondeling ) vaak het onderspit delven omdat ik dingen als DE waarheid breng. Hier op het topic heb ik daar geen last van omdat ik nog een keer lees wat ik opschrijf, maar in het echte leven ben ik af en toe te hard of te grof.
Gelukkig ben ik nooit bang om dan achteraf nog eens met iemand in gesprek te gaan en toe te geven dat ik niet helemaal oke was. Dat scheelt.
En ik denk niet dat ik perfect normaal ben hoor, maar ik denk wel dat ik qua mijzelf en hoe ik in het leven sta "normaalachtig" ben. Maar ben wel af en toe te pittig. Ik ben behoorlijk welbespraakt en kan heel snel denken, waardoor mensen in een discussie met mij ( mondeling ) vaak het onderspit delven omdat ik dingen als DE waarheid breng. Hier op het topic heb ik daar geen last van omdat ik nog een keer lees wat ik opschrijf, maar in het echte leven ben ik af en toe te hard of te grof.
Gelukkig ben ik nooit bang om dan achteraf nog eens met iemand in gesprek te gaan en toe te geven dat ik niet helemaal oke was. Dat scheelt.
woensdag 21 december 2016 om 16:55
Veiligheid, jezelf mogen zijn, respect, het zijn prachtige woorden en ze betekenen veel, maar hoe ver reiken ze, hoe ziet het eruit? Is het een ideaalplaatje als deze drie aspecten voor 100% aanwezig zijn, zou dat het doel moeten zijn van ouders? Is 80% te weinig of is dat bij minder dan 50%? Nu ja, het verwart me. Het zou mooi zijn als er spelregels waren die altijd consequent waren, maar dat is niet zo. Toch?
woensdag 21 december 2016 om 17:02
Nee, volgens mij zijn er geen spelregels die de positieve aspecten tussen ouders en kinderen regelen. Wel negatieve, je mag je kinderen niet slaan ofzo, dan komt de overheid ingrijpen (als ze erachterkomen en het kunnen bewijzen).
Die dingen die ik noemde, kan ik ook niet helemaal in woorden vangen. Ik denk wel dat het streven naar het realiseren van die vage concepten voor 100% van de tijd moet gelden. Maar wanneer bijvoorbeeld veiligheid onveiligheid wordt, weet ik niet. Bij 80%? Meer, minder? Of zelfs al bij 98% als die 2% heel veel impact heeft? Maar goed, ik heb geen idee. Heb zelf nu geen vriend of kind, maar waar nodig kijk ik altijd de kunst af bij vriendinnen die het wel lijken te snappen.
woensdag 21 december 2016 om 17:08
Helaas is het niet uit te tekenen of strak te berekenen.
Veiligheid is iets wat een ouder voor 100% moet proberen te geven. Maar het is niet controleerbaar, dus 100% proberen is goed genoeg, ook als het niet lukt.
Jezelf mogen zijn is een lastige, want wie ben je dan?
Je ouders zouden je de ruimte moeten geven omdat te onderzoeken, binnen de grenzen van veiligheid en respect/beleefheid/veiligheid voor anderen.
Ik denk nooit dat iemand helemaal zichzelf is, maar dat je altijd bezig bent met jezelf worden.
Respect.... vind ik een lastige en eigenlijk ook een overgewaardeerde/misbruikte term, want iedereen loopt maar te gillen dat ze gerespecteerd willen worden. Ik denk liever in waardering. Als ik diepe waardering voor iemand voel, dan behandel ik deze persoon zoals ik zelf behandeld zou willen worden.
Denk dat dat de bedoeling is van onderling respect.
Iemand die respect van mij eist, om zomaar, die krijgt van mij helemaal niks.
