Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
woensdag 14 december 2016 om 23:39
Het schuurt, het kantelt, het draait en wringt in je hoofd. Nog een andere manier: je hebt jaren in een dwangbuis gezeten en gedacht, geleerd, aangepraat dat dat goed was voor jou. Dat was waar je thuis hoorde, wat je verdiende (om in jouw termen te denken). Maar nu word je wakker en begin je je vragen te stellen: waarom? Waarom was dat zo? Waar is dat goed voor? En je geest is er zo op gemaakt om ideen die niet passen in je eerdere denkbeelden vakkundig uit te filteren (cognitieve dissantie reductie, google maar eens). Maar nu gaat dat niet meer, de dissonante gedachten (afwijkende gedachten) komen door de filter heen.
En alleen, wat is alleen? Je hoeft je niet te verontschuldigen als je je alleen voelt vind ik dat niet raar. Ik dacht ook altijd dat mijn moeder de enige ter wereld was die dronk (en in die mate). Tot een keer een meisje op school vertelde dat haar moeder alcoholist was. Dat was een eye-opener, dat je er zo open over kon praten en je niet hoefde te schamen. Ik weet nog dat ik schoorvoetend zei: mijn moeder heeft wat jouw moeder heeft (blijkbaar durfde ik het toen nog niet te benoemen). En jaren later, toen ik studeerde (20-ers), sprak ik met iemand wiens vader ook alcoholist was. Een feest (!) van herkenning. We hadden aan een half woord genoeg. Dus dat jij je alleen voelt naast/bij je vriend snap ik heel goed. Soms kan niemand je begrijpen, of alleen mensen die het ook hebben meegemaakt.
Heel eerlijk, ik heb ook niet meegemaakt wat jij hebt meegemaakt. Sommige dingen zullen overeen komen maar vele dingen niet. Dus tot op zekere hoogte kan ik meegaan in je gedachten maat op andere vlakken 'voel' ik je pijn niet. Daarin ben je alleen. Maar er zijn wel lotgenoten, mensen die ervoor gestuurd hebben om je te helpen, mensen die empathie hebben (zoals ik) en mensen die van je houden (zoals je vriend). Dus ja, wij zijn er.
En ik vind dat appen met de therapeut zou moeten mogen? Waarom niet? Je betaalt ervoor, het is haar werk en ze is er voor jou.
Of als alternatief: kun je tegen je vriend zeggen dat je je niet goed voelt, niet wilt maar alleen het gevoel eilt delen. Dat je hoopt dat je later toelichting kan geven maar dat je hoopt dat nu het stukje 'bewustwording' van zijn kant jou kan helpen?
En alleen, wat is alleen? Je hoeft je niet te verontschuldigen als je je alleen voelt vind ik dat niet raar. Ik dacht ook altijd dat mijn moeder de enige ter wereld was die dronk (en in die mate). Tot een keer een meisje op school vertelde dat haar moeder alcoholist was. Dat was een eye-opener, dat je er zo open over kon praten en je niet hoefde te schamen. Ik weet nog dat ik schoorvoetend zei: mijn moeder heeft wat jouw moeder heeft (blijkbaar durfde ik het toen nog niet te benoemen). En jaren later, toen ik studeerde (20-ers), sprak ik met iemand wiens vader ook alcoholist was. Een feest (!) van herkenning. We hadden aan een half woord genoeg. Dus dat jij je alleen voelt naast/bij je vriend snap ik heel goed. Soms kan niemand je begrijpen, of alleen mensen die het ook hebben meegemaakt.
Heel eerlijk, ik heb ook niet meegemaakt wat jij hebt meegemaakt. Sommige dingen zullen overeen komen maar vele dingen niet. Dus tot op zekere hoogte kan ik meegaan in je gedachten maat op andere vlakken 'voel' ik je pijn niet. Daarin ben je alleen. Maar er zijn wel lotgenoten, mensen die ervoor gestuurd hebben om je te helpen, mensen die empathie hebben (zoals ik) en mensen die van je houden (zoals je vriend). Dus ja, wij zijn er.
En ik vind dat appen met de therapeut zou moeten mogen? Waarom niet? Je betaalt ervoor, het is haar werk en ze is er voor jou.
Of als alternatief: kun je tegen je vriend zeggen dat je je niet goed voelt, niet wilt maar alleen het gevoel eilt delen. Dat je hoopt dat je later toelichting kan geven maar dat je hoopt dat nu het stukje 'bewustwording' van zijn kant jou kan helpen?

woensdag 14 december 2016 om 23:41
Aikidoka, zachtjes zingen helpt, dank je wel, dat doe ik nu (wat klinkt dit verkeerd, sorry).
Douchen kan nu niet, ik moet veel kleren aan houden...
Sunemom, gelukkig, ja, dat helpt mij, het steunt, dank je wel, je bent niet alleen, ik dus ook niet, dat is heel fijn om te weten
Douchen kan nu niet, ik moet veel kleren aan houden...
Sunemom, gelukkig, ja, dat helpt mij, het steunt, dank je wel, je bent niet alleen, ik dus ook niet, dat is heel fijn om te weten
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
woensdag 14 december 2016 om 23:41
Fijn dat je er al een hebt en dat het soms werkt.
Ik snap dat het met die hoge angst lastig is om te luisteren. Wat ik ook weleens deed als ik bang in mn eigen huis was, was mezelf in een dekentje rollen. Op de een of andere manier was de bank veilig voor me (weg bij het raam).
Wat geeft jou veiligheid?
Ik snap dat het met die hoge angst lastig is om te luisteren. Wat ik ook weleens deed als ik bang in mn eigen huis was, was mezelf in een dekentje rollen. Op de een of andere manier was de bank veilig voor me (weg bij het raam).
Wat geeft jou veiligheid?
Doubt kills more dreams than failure ever will
woensdag 14 december 2016 om 23:43
Dank je Aikidoka, volgens mij ben jij ook heel lief en eigenlijk iedereen die hier schrijft (op mezelf na, vind ik), ik vind jullie reacties zo begripvol en lief, dat helpt, jullie zijn een steun en dat kan ik nooit goed maken, maar ik vind het heel erg fijn
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.


woensdag 14 december 2016 om 23:49
Hmm Branningbrothers, ik zal op een ander moment daar op google naar zoeken, het klinkt wel zoals ik het voel (die 'dwangbuis').
Gelukkig begrijp je dat ik mij alleen voel, ook al is er iemand in hetzelfde huis, vaak zelfs naast mij op de bank..
Nu zijn jullie er, inderdaad, ik vind dit hartverwarmend en vind het moeilijk dat je zegt dat ik niks goed hoef te maken.. Dank je wel voor je berichtjes.
Appen met de therapeut kan niet, omdat het al zo laat is. Typen hier mag daarom ook niet, jullie moeten slapen gaan, ik zit met deze zooi, jullie niet..
Nee, sorry, ik vind vriend echt te eng nu, hij moet weg blijven..
Gelukkig begrijp je dat ik mij alleen voel, ook al is er iemand in hetzelfde huis, vaak zelfs naast mij op de bank..
Nu zijn jullie er, inderdaad, ik vind dit hartverwarmend en vind het moeilijk dat je zegt dat ik niks goed hoef te maken.. Dank je wel voor je berichtjes.
Appen met de therapeut kan niet, omdat het al zo laat is. Typen hier mag daarom ook niet, jullie moeten slapen gaan, ik zit met deze zooi, jullie niet..
Nee, sorry, ik vind vriend echt te eng nu, hij moet weg blijven..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
woensdag 14 december 2016 om 23:51
woensdag 14 december 2016 om 23:51
Ik ga gewoon wat over mijn dag vertellen, ok? Ik heb vandaag gewerkt en daarna had ik een leuke activiteit, namelijk glowGolf (minigolf onder blacklight met golfballetjes en clubs die ook oplichten onder blacklight en allerlei psychedelische beschilderingen op de baan. Het was tamelijk hilarisch en erg gezellig (met collega's). Daarna hebben we nog gegeten, Afghaans, was erg lekker en ook gezellig. Toen nasr huis, heb ik op de bank nog een aflevering Lovesick gekeken (geappige netflix serie) en nu snoep ik nog wat chocolade. Morgen heb ik mijn vaste vrije dag en ik hoef dan nog maar 4 dagen te werken tot ik een paar dagen vakantie heb met Kerst.
woensdag 14 december 2016 om 23:57

woensdag 14 december 2016 om 23:58
Dat klinkt als een prima dag
Ga je morgen nog iets leuks doen?
Ik heb thuis gewerkt vandaag, en ik heb mijn hele huis in kerstsfeer gebracht, naar de intratuin geweest en compleet overprikkeld weer naar buiten
Morgen een héle drukke dag en vrijdag ben ik normaal vrij maar werk ik deze week wel. En idd bijna kerstvakantie!
woensdag 14 december 2016 om 23:59
donderdag 15 december 2016 om 00:01
Bedankt voor de fijne afleiding Aikidoka
Ik heb nog nooit Afghaans gegeten. Netflix heb ik hier ook, kijk dropdeaddiva en new girl, echt verstand op 0, dat is moeilijk de laatste weken, maar soms lukt het.
Lekker hoor, bijna vakantie, ik moet nog een week doorzetten. Ga je vooral ontspannen of heb je (wilde) plannen?
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.

