Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 13 december 2016 om 15:24
Ja, misschien is dat wel zo Snowfall, dat het aangeleerde gedrag voor toen goed was, maar nu niet meer zo handig is. Maar alsnog zeggen de gedachten dat ik het nu wel nog steeds nodig heb, omdat ik er niet zonder kan..
Ik krijg ook spanning van lawaai en douchen helpt. Ik zou niet weten wat nu helpt, want alles wat ik bedenk wijzen de gedachten af. Behalve natuurlijk de plannen die ze zelf bedacht hadden, maar dat wil ik liever niet meer doen.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 13 december 2016 om 15:30
De hele opmerkingen van dat ik zaken anders moet leren te doen dan in het verleden haalt gewoon heel veel emoties omhoog. Ik heb zo mijn best gedaan in het verleden om sterk te blijven, om alles aan te kunnen. En dat er nu gezegd wordt dat ik zaken anders moet doen dan in het verleden, raakt me heel erg... Want dan kan ik niet meer de sterkste zijn.... en in al het contact met mensen verwacht ik dat wel en nu voel ik me een zwakkeling
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 13 december 2016 om 15:38
Die emoties dragen vraagt ook heel veel kracht. En dat jij die kracht in je hebt laat je hier dag in dag uit zien.
Het kost namelijk ook kracht om ze te onderdrukken, om jezelf te handhaven met al die angsten en om ondanks al die narigheid van vroeger zo ver te komen dat je een relatie hebt weten op te bouwen en goede baan hebt gevonden.
Het kost namelijk ook kracht om ze te onderdrukken, om jezelf te handhaven met al die angsten en om ondanks al die narigheid van vroeger zo ver te komen dat je een relatie hebt weten op te bouwen en goede baan hebt gevonden.
Doubt kills more dreams than failure ever will
dinsdag 13 december 2016 om 15:38
Dat ik de emoties kan onderdrukken, dat ik ze onder controle heb, dat ik ze minder hoef te voelen. Dat de beelden minder heftig zijn. Dat ik beter kan functioneren en veel meer kan doen alsof. Dat ik niet met een vergrootglas naar mezelf hoef te kijken en gewoon door kan gaan met de dingen doen die ik deed. Dat mensen me als sterk zien en denken dat ik ondanks alles toch heel goed terecht gekomen ben.
Ik vind het even heel moeilijk in te zien waarom ik niet zou toegeven en waarom ik ook alweer ervoor kies om niet mezelf pijn te doen. De gedachten werken me ook tegen, ze maken mijn hoofd 'vol' zodat ik niet meer gezond kan denken. Wat ik nog weet, is dat ik ergens hoop dat ik niet meer hoef te doen alsof alles goed gaat, maar dat het ook daadwerkelijk echt goed gaat.
Maar dat lijkt niet echt voor mij weggelegd zeggen ze.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 13 december 2016 om 15:42
Ja, ik ben zo moe ervan VivaFleur. Ik weet niet of het kracht is, maar er is wel iets in mij wat me op de been houdt, maar ik wankel behoorlijk hoor en vandaag ben ik omver geblazen, er zit weinig vorm van kracht nog in mij.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 13 december 2016 om 15:48
Het is ook niet leuk. Het is hartstikke zwaar allemaal. Maar zonder ermee aan de gang te gaan in therapie en daarbuiten, blijft de PTSS in stand, denk je ook niet? Dan blijf je jezelf pijn doen, laat je mensen over je heen lopen, blijf je jezelf afstraffen en minderwaardig voelen, ondanks je fantastische prestaties. Klinkt dat aanlokkelijk? Of klinkt het veel prettiger om naar een stabielere Knuffelbeertjes toe te werken, stapje voor stapje, die op zichzelf durft te vertrouwen en zichzelf zelfs af en toe toestaat te genieten van het leven?
dinsdag 13 december 2016 om 15:52
Beste TO, ik ga je topic eerst lezen voor ik er op kan reageren. Maar ik wil je veel sterkte wensen. Ik heb alleen nog de begin post gelezen, maar ik herken er dingen in bij mezelf wat nu speelt. Ook getriggert op dit moment door een bepaald voorval wat me helemaal overhoop heeft gehaald. Ik start over anderhalve week met emdr.
Ik ga bijlezen en reageer later. Groetjes Seven
Ik ga bijlezen en reageer later. Groetjes Seven
dinsdag 13 december 2016 om 15:56
Het ís ook heel zwaar en niet leuk, nu. Toen ik begon met werken aan beter omgaan met emoties heb ik op een gegeven moment gevraagd of ik alleen de leuke emoties mocht en al die moeilijke gewoon mocht onderdrukken
Ik kan me heel goed indenken dat je moet bent van al het vechten, van voor jezelf opkomen gisteravond, werken, van alles eigenlijk. Kun je niet even met een kop thee op de bank, leuke muziek luisteren of een aflevering van een leuke serie kijken? Gewoon, een uurtje of tot je vriend thuis komt?
dinsdag 13 december 2016 om 15:59
Knuffie, het valt ook niet mee toch. Maar je bent WEL goed bezig.
Lees wat Snow schreef nog maar een keer, ze legt het heel goed uit en geeft hele goede tips en adviezen.
Ik zat helemaal in de administratie, net zo lang tot ik erin verdwaalde en er helemaal niks meer van bakte.
Laatste half uurtje was dus voor niks
klopt geen bal van 
Nu eerst relaxen en dan weer verder.
Jammer, want ik was ineens rijk, hahaha.
Lees wat Snow schreef nog maar een keer, ze legt het heel goed uit en geeft hele goede tips en adviezen.
Ik zat helemaal in de administratie, net zo lang tot ik erin verdwaalde en er helemaal niks meer van bakte.
Laatste half uurtje was dus voor niks
klopt geen bal van Nu eerst relaxen en dan weer verder.Jammer, want ik was ineens rijk, hahaha.
dinsdag 13 december 2016 om 16:01
Vermoeidheid hoort erbij, je bent heel hard aan het werk dus meer rust nemen is gewoon ook echt nodig.
Het is het erg schipperen tussen het oude en het nieuwe. Dat lijkt me verwarrend en vermoeiend voor je. Nog los van al die nare beelden en herinneringen.
Dat voelen en die herbelevingen zijn ook nog eens ongelofelijk vermoeiend. Eigenlijk maak je die nare situaties weer opnieuw mee...dan is het lastig om vlak na zoiets naars direct weer de draad op te pakken. Als iemand anders iets naars zou meemaken, dan zou je ook niet verwachten dat diegene direct weer de draad oppakt alsof er niets gebeurd is toch?
Het is het erg schipperen tussen het oude en het nieuwe. Dat lijkt me verwarrend en vermoeiend voor je. Nog los van al die nare beelden en herinneringen.
Dat voelen en die herbelevingen zijn ook nog eens ongelofelijk vermoeiend. Eigenlijk maak je die nare situaties weer opnieuw mee...dan is het lastig om vlak na zoiets naars direct weer de draad op te pakken. Als iemand anders iets naars zou meemaken, dan zou je ook niet verwachten dat diegene direct weer de draad oppakt alsof er niets gebeurd is toch?
Doubt kills more dreams than failure ever will
dinsdag 13 december 2016 om 16:04
Dat laatste klinkt veel prettiger Snowfall, het lijkt alleen heel onrealistisch en ver weg, ik weet niet of ik het allemaal kan wat er nu op me af komt, ik ben heel bang van niet. Dank je wel
NO-seven, bedankt voor je berichtje, vervelend dat je het herkent, jij ook veel sterkte. Ik hoop dat je iets aan de berichtjes hier hebt, er zijn door verschillende mensen hele mooie dingen geschreven. Ik lees het ook nog vaak terug zelfs.
Tobbert, ja dat is herkenbaar. Ik voel nu alleen rot emoties en me de hele dag slecht. Ik kan zelfs niet genieten van de kerstliedjes op de radio, terwijl ik voorheen altijd meeblérde met Mariah Carey
Nu voelt alles hartstikke zwaar en donker en verstikkend.
Mijn vriend werkt heel veel vanuit huis, maar 'gelukkig' wel in een andere ruimte boven. Ik zit beneden en ga zo proberen thee te zetten (dat mag niet van de gedachten en zodra ik beweeg komen al die beelden van wat ik mezelf aan zou kunnen doen keihard binnen en ik ben er bang voor, ik sta niet helemaal voor mezelf in hoe ik me nu voel). Lief dat je zo meedenkt
NO-seven, bedankt voor je berichtje, vervelend dat je het herkent, jij ook veel sterkte. Ik hoop dat je iets aan de berichtjes hier hebt, er zijn door verschillende mensen hele mooie dingen geschreven. Ik lees het ook nog vaak terug zelfs.
Tobbert, ja dat is herkenbaar. Ik voel nu alleen rot emoties en me de hele dag slecht. Ik kan zelfs niet genieten van de kerstliedjes op de radio, terwijl ik voorheen altijd meeblérde met Mariah Carey
Nu voelt alles hartstikke zwaar en donker en verstikkend.Mijn vriend werkt heel veel vanuit huis, maar 'gelukkig' wel in een andere ruimte boven. Ik zit beneden en ga zo proberen thee te zetten (dat mag niet van de gedachten en zodra ik beweeg komen al die beelden van wat ik mezelf aan zou kunnen doen keihard binnen en ik ben er bang voor, ik sta niet helemaal voor mezelf in hoe ik me nu voel). Lief dat je zo meedenkt
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 13 december 2016 om 16:08
Hmm nee, dat zou ik niet verwachten.. Als je het zo bekijkt, is het niet raar dat ik moe ben en lusteloos en het me allemaal wat teveel is.. Ook al mag ik dat niet toegeven, het is toch echt zo.
Het schipperen tussen het oude en nieuwe is ook zo vermoeiend en verwarrend inderdaad, je hebt helemaal gelijk. Ik vind het knap dat je dat begrijpt, ik begrijp het zelf amper wat er gebeurt...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 13 december 2016 om 16:13
Je móet geen dingen anders doen dan in het verleden... je mag je hele leven doen wat jij wilt. Dus als jij wilt doen wat je deed is dat prima en daar mag je voor kiezen.
Maar dat wil je niet als ik je zo lees, je wilt het anders, dan nog móet je niet dingen anders doen dan vroeger, maar je mág oefenen met nieuw gedrag, nieuwe gevoelens, enz. Moeten is een naar woord. En dat je nu ander gedrag kiest wil niet zeggen het oude fout was. Het oude werkte in de oude situatie, de situatie is anders en dus wil jij je ook anders opstellen. Het is jouw keuze, geen moeten...
Maar dat wil je niet als ik je zo lees, je wilt het anders, dan nog móet je niet dingen anders doen dan vroeger, maar je mág oefenen met nieuw gedrag, nieuwe gevoelens, enz. Moeten is een naar woord. En dat je nu ander gedrag kiest wil niet zeggen het oude fout was. Het oude werkte in de oude situatie, de situatie is anders en dus wil jij je ook anders opstellen. Het is jouw keuze, geen moeten...
dinsdag 13 december 2016 om 16:13
Eerst was het Knuf, nu al Knuffie:
Knuffie, het valt ook niet mee toch. Maar je bent WEL goed bezig.
Lees wat Snow schreef nog maar een keer, ze legt het heel goed uit en geeft hele goede tips en adviezen.
Ik zat helemaal in de administratie, net zo lang tot ik erin verdwaalde en er helemaal niks meer van bakte.
Laatste half uurtje was dus voor niks
Jammer, want ik was ineens rijk, hahaha.
Het lijkt er niet op dat je me steeds minder mag, ook al ben ik daar nog wel erg bang voor, door wat ik schrijf. Ik zal dat van Snow ook nog een keer lezen. Ik had dat half uur als ik jou was overigens uitgebreid, op papier rijk zijn is ook wel eens leuk
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Ja, wij houden de economie draaiende! Dat vind ik ook als ik aan retailtherapie doe.
dinsdag 13 december 2016 om 16:17
:
Je móet geen dingen anders doen dan in het verleden... je mag je hele leven doen wat jij wilt. Dus als jij wilt doen wat je deed is dat prima en daar mag je voor kiezen.
Maar dat wil je niet als ik je zo lees, je wilt het anders, dan nog móet je niet dingen anders doen dan vroeger, maar je mág oefenen met nieuw gedrag, nieuwe gevoelens, enz. Moeten is een naar woord. En dat je nu ander gedrag kiest wil niet zeggen het oude fout was. Het oude werkte in de oude situatie, de situatie is anders en dus wil jij je ook anders opstellen. Het is jouw keuze, geen moeten...
Oefenen en willen zijn zeker fijnere woorden Rhae, dat voelt wel beter, dank je wel voor die woorden.
Het voelt alleen zo zwaar nu ertegen te vechten, tegen de drang om het oude gedrag te doen. Ik wil het niet doen en ik oefen met nieuw gedrag, maar alsnog is het zo zwaar met die oorlog in m'n hoofd.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 13 december 2016 om 16:25
Een klein lesje 'hoe werkt je brein':
Gedrag lijkt een beetje op een karrenspoor in een weiland. Elke dag loop je dezelfde route, met je kar, dus langzaam ontstaat er een karrenspoor in je weiland. Dan besluit je na een lange lange tijd dat er een route is die nét even efficiënter is, het uitzicht is mooier en dus wil je dat karrespoor een stukje verleggen. Helaas kost het nou eenmaal tijd en héél vaak heen en weer rijden voordat dat nieuwe spoor is ingesleten. Er liggen nog stenen op, het gras ligt nog niet plat. Dus om de haverklap beland je kar weer in het óude spoor. Dat ken je, het is mooi glad, het kost minder moeite, enz. En je kar weer úit dat oude spoor slepen nog veel moeite ook. Als je uiteindelijk stug volhoudt raakt dat nieuwe pad ook goed begaanbaar en blijf je steeds beter op je nieuwe spoor,
Zo werkt je brein ook. Gedrag zorgt voor een ingesleten pad. Niet per se een fout pad, maar misschien wil je eens een ander pad of een makkelijker pad. Dat is gewoon biologie, zo werken hersenen. Kun jij niets aan doen, is geen kwestie van zwak of sterk zijn, alleen van herhaling. En moeite en tijd.
