Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:29
Ik heb geen plannen om weg te gaan hoor, Jouw topic is verfrissend positief en mooi in al het gekonkel op dit forum. Wat ik overigens ook leuk vind hoor
Ik vind jouw proces mooi om te volgen, ik vind jouw een grappig en leuk mens en ik pik hier en daar zelf ook nog tips op. Wat wil een mens nog meer?
Tjezus wat vals
maandag 19 december 2016 om 20:32
Ik dacht vroeger ook dat huilen niet mocht, want dat is niet stoer en alleen stomme kinderen huilen!?! Echt, dat zijn kindergedachten. Kinderen zijn ook hard tegen elkaar. Wij keken wel eens een film in de klas en bij the lion King moest ik huilen toen de vader van simba doodging. Toen vond iedereen mij stil en dat was een enorm rotgevoel.
Pas toen ik een keer moest huilen uit woede hebben mijn klasgenoten geleerd dat je helemaal geen mietje bent als je huilt. Want ik heb de grootste pestkop heel hard geschopt ( al huilend ) en helemaal verrot gescholden.
En ik moet nu nog steeds huilen bij dat stukje van de lion king. Mensen die daar geen gevoel bij hebben, die missen een stukje empathie denk ik
Pas toen ik een keer moest huilen uit woede hebben mijn klasgenoten geleerd dat je helemaal geen mietje bent als je huilt. Want ik heb de grootste pestkop heel hard geschopt ( al huilend ) en helemaal verrot gescholden.
En ik moet nu nog steeds huilen bij dat stukje van de lion king. Mensen die daar geen gevoel bij hebben, die missen een stukje empathie denk ik
maandag 19 december 2016 om 20:33
Beetje erg dubbel dit Snowfall... want geldt ook voor jou.
Ik zou namelijk aan de ene kant wel willen stoppen met het schrijven over het misbruik.
Dan heb jij geen dilemma.
Maar aan de andere kant zijn de gevolgen van het misbruik wel één van de belangrijkste redenen geweest om het topic te openen.
En misschien ook wel één van de meest traumatische gebeurtenissen die de ptss veroorzaken..?
Maar ik snap ook echt wel heel goed hoe moeilijk dat voor jou is hier te lezen... hoe dubbel dat is..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:37
Zou je het aangeven wanneer dat niet meer zo is?:
[...]
Ik heb geen plannen om weg te gaan hoor, Jouw topic is verfrissend positief en mooi in al het gekonkel op dit forum. Wat ik overigens ook leuk vind hoor
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:40
:
Ik dacht vroeger ook dat huilen niet mocht, want dat is niet stoer en alleen stomme kinderen huilen!?! Echt, dat zijn kindergedachten.
Noem jij mij nou kinderachtig Pruttel?
En ik moet nu nog steeds huilen bij dat stukje van de lion king. Mensen die daar geen gevoel bij hebben, die missen een stukje empathie denk ik
Ja hoor
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:41
Mijn dilemma, niet het jouwe.
Ik zou willen dat ik het misbruik helemaal kon wegtoveren. Maar we leven niet in een sprookje.
Door je topic en ook de reacties van anderen ben ik meer gaan inzien dat misbruik op veel meer manieren dan ik dacht een rol heeft gespeeld in mijn jeugd. En door je topic durf ik er iets meer naar te kijken. Die pijn wat meer toe te laten. Wat meer te delen. En die laatste dingen gebeuren niet alleen bij mij, maar ook bij anderen in dit topic. En dat is heel waardevol, hoor. Dus blijf schrijven. En niet eens voor mij, niet voor anderen, maar vooral voor jou, want jij gaat in zevenmijlslaarzen vooruit en daar draait het allemaal om.
maandag 19 december 2016 om 20:45
maandag 19 december 2016 om 20:45
Omdat je het zo druk hebt gehad, maar toch tijd hebt gevonden om af en toe rust te pakken? Dan moet je smiley toch glimlachend zijn? Dat is toch iets wat goed is!:
[...]
Ik moet nog avondeten maken en opeten.
Wat ga je maken? Je hebt nog bananenkoekjes liggen toch
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:49
Pfff, definitie van iets makkelijks zal ik maar even achterwege laten. Ei met groenten, gehakt/kip met groenten, eventueel rijst oid, broodje met ei, tosti, dát lijkt me wel makkelijker?
Maar ik ga jouw idee ook onthouden!! Klinkt lekker en niet te moeilijk
Wij hadden chicken 2 night, dat was ook heel simpel.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:54
Snap ik. Misschien is dit wel een veilige plek daarvoor? Makkelijker dan irl voor mij althans.. maar zal voor iedereen anders zijn. Maar weet wel dat je dat hier mag en kunt oefenen Snowfall. De forummers in dit topic lijken niet zo snel uit het veld geslagen te zijn:
[...]
Dat zelf voelen is nog best lastig soms. Maar het blijft een kwestie van oefenen!
Fijne avond nog
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:56
:
Doe er maar wat aan
Ik heb het gevoel dat je me zit uit te dagen, maar ik ga daar over heen lezen
Die paniek verdwijnt eigenlijk als sneeuw voor de zon tijdens het huilen......
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
