Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 21:53
Misschien tot die tijd de oude dosis nemen??:
[...]
Ik snap dat je dat denkt -al ben ik het er niet mee eens- maar het zou wel erg eigenwijszijn om het nu niet in te nemen. Later deze week kun je het f2f met je psych bespreken. Tot die tijd ff "nee" op de discussie/oordeel in je hoofd.
Newsflash: je gaat niet dood van een keer het oordeel vellen dat je mislukt zou zijn. Ik hobbel ook nog steeds rond. Been there, done that enz...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 21:53
AD is hulp, ondersteuning. In mijn geval was het mijn absolute redding. Ik was zo in paniek, ik sliep 2 uur per nacht en onze zoon was 8 weken oud en had veel aandacht nodig. Ik was meteen gek op zoon, maar ik was zo bang en in paniek. Gelukkig kreeg ik snelle en goede hulp en een AD. Binnen 2 weken voelde ik me weer normaal. Ik kon weer slapen, ik was niet meer bang. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik hulp kreeg en medicatie die zo snel en goed hulp. Ben ik gek? Meestal niet. Was ik toen gek? Nou, mijn hoofd deed wel raar. Medicatie zorgde ervoor dat ik weer kon functioneren. Ik heb het 9 maanden gebruikt en ben zonder problemen gestopt. Mocht ik me ooit weer zo gaan voelen dan ga ik het weer slikken.
Voor mij was het een zegen. Volgens mij voel jij je ook beter met deze medicatie. Ik zou het proberen. Als het niet bevalt kun je altijd weer stoppen hè? Of weer naar de dosis die je eerst gebruikte.
maandag 19 december 2016 om 21:58
Toch wel. Ik kan best zonder bril vind ik. Maar mijn opticien zegt dat dat niet goed is. Ik wilde het niet.... Want dan werden mijn ogen vast nog slechter en lui. Een slecht zicht hebben is ook falen voor je gevoel.... Het was een enorme drempel die ik over moest. Tot ik zag hoe mooi de wereld was met bril.
Het is een hulpmiddel om te functioneren.
Iedereen heeft wel eens hulp nodig.
maandag 19 december 2016 om 21:58
Aikidoka ik kan me wel voorstellen dat je het toen nodig had; net bevallen, zorgen voor een baby, dat lijkt me wel een hele verandering. Plus hormonen die in je lichaam zitten...
Ik kan denk ik nu beter bij de oude dosis blijven..
Het voelt alsof ik in het 'mooie praatje' van m'n therapeut getrapt ben.
Nu ik erover nadenk lijkt het steeds meer een reclame praatje wat ze vrijdag ophing?
Ik kan denk ik nu beter bij de oude dosis blijven..
Het voelt alsof ik in het 'mooie praatje' van m'n therapeut getrapt ben.
Nu ik erover nadenk lijkt het steeds meer een reclame praatje wat ze vrijdag ophing?
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 21:59
:
[...]
Ik kan er nu misschien nog zonder...? Volgens m'n therapeut zijn ze niet verslavend.
Maar ze heeft me doorgestuurd naar een psychiater, met spoed
En nu dubbele dosis van dit medicijn...
Is ze wat van plan of zo?
Ze zei dat ik goede ondersteuning nodig heb nu.. maar ik twijfel nu wel heel erg..
Ze vindt me vast heel labiel overkomen en gestoord en probeert nu met pillen me af te vlakken
Jullie kennen haar niet
Laat je gedachten niet met je op de loop gaan. Ze heeft je de pillen gegeven omdat ze denkt dat jer er bast bij heeft. Ze is niets met je van plan. Ze vindt je niet labiel maar vindt je juist heel sterk. Misschien wel te sterk. Je bent jaren geterroriseerd, als gevolg daarvan ben je hyper alert. Altijd op de loer voor het gevaar. Deze pillen gaan je helpen wat te ontspannen. Want nu ben je veilig maar je geest staat nog op wacht, uit angst dat de onveilige situatie terugkeert. Het is heel gewoon, heel normaal dat je niet zomaar om kan schakelen.
Alle bijwerkingen moeten erop om rechtszaken te voorkomen. Denk maar aan de mevrouw die haar hondje in de magnetron wilde drogen. He t arme beestje stierf en zij spande een rechtszaak aan tegen de fabrikant omdat er niet in de gebruiksaanwijzing stond: niet geschikt voor honden. Daarom dus.
maandag 19 december 2016 om 22:01
Ik heb wat jij slikt geslikt. Dat moet je opbouwen met een schema. Dat voelt als controleverlies maar het is goede zelfzorg.
Je gevoel van onmacht gaat over heel andere dingen dan een ophoging van medicatie waar je tot nu toe prima op gereageerd hebt.
Dus...slalommen.
Wat ga je doen nadat je jouw voorgeschreven dosis hebt ingenomen?
Je gevoel van onmacht gaat over heel andere dingen dan een ophoging van medicatie waar je tot nu toe prima op gereageerd hebt.
Dus...slalommen.
Wat ga je doen nadat je jouw voorgeschreven dosis hebt ingenomen?
maandag 19 december 2016 om 22:07
Ik heb je andere bericht ook gelezen hoor Branningbrothers. Daar reageer ik morgen op oke..? Ik heb nu nogal last van ehh angst? Door die pilletjes...
Ik snap wel wat je zegt, als ik iets rustiger zou zijn, zou ik het met je eens zijn denk ik..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 22:08
De gedachten willen je niet helpen. De gedachten zijn in paniek uit angst voor het onbekende.
Je therapeut wil je wel helpen. Therapeuten houden geen wedstrijdje met elkaar over hoe ze een patient aan het huilen maken. Jouw therapeut heeft het goed met je voor. Ze neemt je serieus en tot nu toe heeft ze laten zien dat ze te vertrouwen is.
Neem alsjeblieft de voorgeschreven dosis in.
Je therapeut wil je wel helpen. Therapeuten houden geen wedstrijdje met elkaar over hoe ze een patient aan het huilen maken. Jouw therapeut heeft het goed met je voor. Ze neemt je serieus en tot nu toe heeft ze laten zien dat ze te vertrouwen is.
Neem alsjeblieft de voorgeschreven dosis in.
maandag 19 december 2016 om 22:10
Ja...controle verlies..zo voelt het absoluut.. ik vind het heel eng. Want met die 25 merk ik al wat het doet; m'n gedachten stiller maken.. Me rustiger maken. Dat kan ik nou nét niet gebruiken. Hoe kan ik dan alert blijven... hoe moet ik dan signalen opvangen??
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 22:10
maandag 19 december 2016 om 22:11
Ik had het zeker zwaar, voelde me hartstikke rot. Maar ik heb bepaald niet het gevoel dat jij het makkelijker hebt dan ik het toen had. Jij bent ook in paniek, je hebt herbelevingen (had ik niet, want ik heb geen trauma's in mijn verleden) en je vecht continu tegen de stemmen in je hoofd. Ik zou alle hulp aanpakken die je kunt krijgen, dus wel de medicatie gebruiken. Je verdient het om de hulp aan te nemen, dat is ook lief voor jezelf zijn.
Overigens is het bij medicatie voorschrijven procedure dat je dan naar de psychiater gaat. Daar ben ik dus ook 2 keer geweest voor de medicatie.
maandag 19 december 2016 om 22:15
Echt wat je nu doet is zo herkenbaar voor me. En als ik heel eerlijk ben.... ik fluister het maar even...dan was ik op zo'n moment aardig over de zeik, uitgeput van alle emoties en was ik meer op dan ik kon toegeven.
Dan móest dat hoofd ff stil met medicatie....want verweer tegen de gedachten in me had ik dan niet. En dat steuntje in de rug heb je nu nodig.
Zo. Eerlijker en opener over mezelf is er niet.
Dan móest dat hoofd ff stil met medicatie....want verweer tegen de gedachten in me had ik dan niet. En dat steuntje in de rug heb je nu nodig.
Zo. Eerlijker en opener over mezelf is er niet.
maandag 19 december 2016 om 22:16
Dat geloof ik niet... m'n ademhaling gaat niet goed, het lukt even niet het onder controle te krijgen. Ik ben best wel angstig aan het worden. Omdat ik het gevoel heb dat ik ergens in getrapt ben en iets over het hoofd gezien heb en m'n therapeut en huisarts niet kan vertrouwen...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 22:16
:
[...]
Sorry Pruttel dat wist ik niet.
Dan is het in elk geval wel vergelijkbaar inderdaad. Knap dat je die drempel overgegaan bent
Liefje, daar hoef je geen sorry voor te zeggen en je hoeft me ook niet "te vriend" te houden als ik iets zeg wat voor jou niet zo, of anders voelt
Ik ga niet weg. En we hoeven het niet altijd eens te zijn.Ik probeer aan de hand van de beperkte middelen Die ik heb je te overtuigen van wat goed voor je is. Als een soort tegenhanger van de slechte gemene gedachten. Maar soms kan ik niet meer dan over mijn bril (of zo) beginnen omdat ik geen "betere" ervaring heb.
maandag 19 december 2016 om 22:16
:
[...]
Ja snap ik maar dit staat op het potje.
Met hoofdletters
Op het potje, op het etiket dat de apotheek geprint heeft, of in de bijsluiter?
Mijn apotheek schrijft nooit op het medicijn waarvoor het is voorgeschreven ('tegen stemmingswisselingen', bijvoorbeeld), omdat de dokter dat niet doorgeeft. (Kunnen ze natuurlijk wel raden, hoor, als ik voor iets tegen eczeem of allergie kom.) Dus de middelste optie valt waarschijnlijk af.
In het laatste geval, zie wat de dames al schreven.
In het eerste geval: fabrikanten moeten iets schrijven op zo'n potje; dat is hetgeen waar het medicijn voor bedoeld is (als er maar een toepassing is) of het meest voor gebruikt wordt (voorbeeld waar ik zo snel aan denk: paracetamol kan voor een hele waslijst, staan niet allemaal op het doosje).
maandag 19 december 2016 om 22:23
Echt op het potje dus (!) Ik ben gewoon heel erg geschrokken daarvan.. vooral het woord stoornissen...
Er staat dus niet stemmingswisselingen zie ik nu, er staat ook nog eens stemmingsstoornissen..
Lekker dan
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
