Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 11:13
Goedemorgen Elmervrouw. Heb je lekker geslapen na zo'n mooie avond?:
Hallo Granny
Fijn dat je goed kon slapen Knuf. Hier eens met alles wat over hulpmiddelen geschreven wordt. Lenzen, fiets, wasmachine, noem maar op. Ik ben blij dat ze er zijn.
Love Mamma Mia
Ik hou van meezingen.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 11:21
:
@Hanke, ik wist niet dat sponsoring op die manier bestond in Nederland. Wat mooi!
Over medicatie, je zorgen en vragen over het nemen van het medicijn lijken me juist weer een bewijs dat je niet gek bent.
Soms heb je hulp nodig ja. Vanochtend op een treinstation ergens in Nederland was er een vrouw die op krukken liep vanwege een gebroken heup. Ze moest naar de stationshal, die boven was, maar dat was pech: de lift deed het niet. Wat nu? Een handvol jongeren sloegen de handen ineen en tilden haar via de trap naar boven. Heeft ze nou gefaald? Ik denk dat deze ervaring voor haar, voor die jongeren en voor iedereen die het verhaal heeft gezien of gehoord juist heel helend is. Vooral nu met de nieuwsberichten. Dat mensen goed zijn en willen helpen. Eigenlijk heeft ze ervoor gezorgd dat heel veel mensen even een goed gevoel hebben en vertrouwen hebben.
mooi verhaal Snow
Welke bewijzen heb je dat je je huidige omgeving (je vriend, je therapeut, je huisarts, eventuele anderen) kunt vertrouwen? En welke bewijzen heb je dat je ze niet kunt vertrouwen? Oftewel: waarom is het belangrijk om nu signalen op te vangen, terwijl je je in een veilige omgeving bevindt, misschien wel de veiligste omgeving van je hele leven? Misschien kun je met de medicijnen even een soort vakantie krijgen van dat eeuwige opletten.
Ik kan toch nooit zeker weten of het nu veilig is... Misschien, als ik minder oplet, dat dan de ware aard van mensen boven komt. Ik heb het als kind steeds van dichtbij kunnen zien; volwassen mensen kunnen zó aardig overkomen, zo goed toneelspelen. Maar zodra de bescherming van de waakzaamheid dan weg is, veranderen ze in monsters... De dader deed het altijd op momenten dat anderen niet oplettend genoeg waren, bijv. als zijn vrouw een dagje ging winkelen, als mijn ouders iets belangrijks voor hun werk hadden...
En mijn moeder, precies hetzelfde.. op momenten dat mijn vader druk aan het werk was, dus minder oplettend kon zijn, ging zij het meeste vreemd of nam ze de meeste drank...
Over bijwerkingen, ik zal eens typen wat er op mijn medicijnen staat: schimmelinfecties, angst, slaapstoornissen, agressie, galbulten, en zo nog wat. Wat is dit dan voor eng middel? Nou, gewoon tegen mijn allergie.Gelukkig heb ik geen enkele bijwerking, ook angst niet, want als ik met het medicijn stop, heb ik evenveel last van angst maar daarbij dan ook nog eens veel last van mijn allergie.
ik ga de bijwerkingen van m'n medicijn niet eens lezen, dan neem ik ze waarschijnlijk nooit meer. Maar dat het zo pontificaal op het potje moet staan, vind ik wel een ander verhaal...
Ik vind het ook eng om te zingen. Mijn oplossing: de muziek zo hard zetten dat mijn stem eigenlijk alleen voor mezelf hoorbaar is. Misschien is dat niet zo, maar ik weiger er anders over te denken. Dus lekker hard zetten en meeblèren en soms lucht dat zo lekker op.
Verder bijlezen moet later, ik moet nu echt aan het werk.voor jou en alle meeschrijvers!
werkze lieve Snow
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 11:28
Die zei dat ook tegen mij.
dinsdag 20 december 2016 om 11:41
Ook van geven word je blij. Ken je die scène uit Friends met Phoebe? Ze probeert te bewijzen dat er onzelfzuchtige daden zijn, dus dat je iets voor een ander kan doen zonder er zelf beter van te worden. Maar het lukt haar steeds maar niet. Volgens mij is het deze: https://www.youtube.com/watch?v=DowJfUmlzeI
dinsdag 20 december 2016 om 11:54
Ja, snap ik. Alsnog moet het wel een beetje in balans zijn toch? In dit topic is het nogal uit balans (ik neem veel en veel te veel, jullie geven heel veel). In mijn leven raakt het steeds meer uit balans; opeens geef ik minder, te weinig...Omdat ik het niet meer op kan brengen (zwak van mij I know)..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 12:02
:
[...]
Wat ik van jou lees op het forum (niet alleen in dit topic, maar door de jaren heen heb ik al meer van je mogen lezen), geeft mij juist het verlangen iets voor jou te doen. Al maakt het je leven maar een minuscuul tikkeltje minder zwaar.
Ja, dit, dit is echt zo Sunemom! Het enige wat jij hoeft te doen, is aangeven hoe we je kunnen helpen (dat is juist een van de moeilijkste dingen, dat snap ik wel). Ik vind het fijn dat je hier mee schrijft, hoop dat dat ook helpt? En je maakt ook stappen vooruit he?! Je durft aan te geven wat de emdr met je doet, je durfde zondag een andere moeder erbij te vragen, je durft hier te typen. Dat is allemaal ontzettend knap!
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 12:10
@Missgrannysmith, wat een verhaal. Geweldig dat je nu een fijne psych hebt bij wie je open durft te zijn. Wat je zegt over het overweldigende verdriet om het kind dat je was, herken ik wel. Toen een therapeut zei dat ik verwaarloosd was als kind, kwam dat binnen als een dreun. Zo erg was het toch niet? En dat bleef maar in mijn hoofd rondzingen. En ik moest haar toch gelijk geven. En toen kwam het verdriet. Maar eigenlijk is dat verdriet wel heel mooi. Want dat betekent (voor mij tenminste, ik weet niet of jij dat ook zo ziet) een soort van troost en liefde voor het kind dat je was. Een beetje met terugwerkende kracht zeg maar. Dat kind verdiende beter en die realisatie komt met verdriet.
dinsdag 20 december 2016 om 12:14
Balans? Nee, waarom?
En zelfs als het wel zou moeten, dan mag je nog steeds heel veel krijgen, want jou is vroeger zoveel ontnomen dat je de rest van je leven heel veel mag krijgen om dat in evenwicht te brengen. Maar eigenlijk geloof ik niet in dat je net zoveel moet geven als je krijgt of andersom.
dinsdag 20 december 2016 om 12:49
Doe je dat nu expres? In elke post 'dom van mij', 'zwak van mij' 'gestoord van mij' zetten? Ik probeer dat te begrijpen, maar dat lukt me niet zo goed. Ik vermoed niet dat er een nare bedoeling achter zit, maar ik vraag me af of je dat opschrijft om eventuele reacties in die trant voor te zijn, of omdat je dat over jezelf denkt en wilt horen of wij dat ook vinden. Want het valt me op dat je bij vrijwel alles wat je opschrijft zegt dat het dom, zwak, raar, of wat dan ook van je is, terwijl bij de meeste van die dingen ik juist denk 'jeetje, wat goed dat je dat eindelijk doet! (medicatie slikken, minder om anderen en meer om jezelf denken)
Vast een domme vraag hoor, maar ik ben wel nieuwsgierig
dinsdag 20 december 2016 om 12:52
Niet heel veel schokkends waarschijnlijk
behalve meer balans, meer gevoel (en dat is wel iets wat je op moet vangen met je therapeut), meer lucht en meer vrijheid. Maar er gaan geen huizen instorten, aardbevingen plaatsvinden of dat al het gras opeens roze wordt. Dus niet tegen vechten, laat maar gewoon eens gebeuren
En als het goed is krijgen je dagen steeds mínder nare en méér goede momenten .Al zullen er heus dagen zijn waarop dat niet zo is.
dinsdag 20 december 2016 om 13:02
Erger dan het was kan het niet worden.. ik weet niet of ik dat met je eens ben, Rhae. Bij mij zijn het dingen uit het verleden, maar ook dingen uit het recente heden, die heel veel uit het verleden triggeren. Dat uit het heden is ook heel heftig en soms verwarrend.
Idd, dat van vroeger kan niet erger worden, dat klopt wel.
Idd, dat van vroeger kan niet erger worden, dat klopt wel.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 20 december 2016 om 13:11
dinsdag 20 december 2016 om 13:13
Nou ja, weet je, anders krijg je wel erg ongelijkwaardige relaties met alle mensen om je heen.. Het is geven en nemen, is niet voor niets een uitdrukking.. Anders verander je in zo'n energie vretend persoon die alleen maar kan nemen en nemen en waar je nooit iets van hoeft terug te verwachten...
En jullie hebben mij niks ontnomen, maar geven wel bergen.. daar voel ik me best wel schuldig over..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 13:18
Jij geeft ook, Knuf. Je neemt niet alleen, je geeft ook.
Je schrijft heel open en eerlijk, dat helpt mij ook om dingen helderder te kunnen verwoorden voor mezelf. Je biedt deze ruimte hier waar dit mogelijk is, door de manier waarop jij schrijft en je uit.
Je schrijft heel open en eerlijk, dat helpt mij ook om dingen helderder te kunnen verwoorden voor mezelf. Je biedt deze ruimte hier waar dit mogelijk is, door de manier waarop jij schrijft en je uit.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
