Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 13:26
:
[...]
Doe je dat nu expres? In elke post 'dom van mij', 'zwak van mij' 'gestoord van mij' zetten? Ik probeer dat te begrijpen, maar dat lukt me niet zo goed. Ik vermoed niet dat er een nare bedoeling achter zit, maar ik vraag me af of je dat opschrijft om eventuele reacties in die trant voor te zijn, of omdat je dat over jezelf denkt en wilt horen of wij dat ook vinden. Want het valt me op dat je bij vrijwel alles wat je opschrijft zegt dat het dom, zwak, raar, of wat dan ook van je is, terwijl bij de meeste van die dingen ik juist denk 'jeetje, wat goed dat je dat eindelijk doet! (medicatie slikken, minder om anderen en meer om jezelf denken)
Vast een domme vraag hoor, maar ik ben wel nieuwsgierig
Ik doe het niet bewust, maar als ik erover na denk weet ik het wel. En vallen jouw beide opties af.
Ik denk dat inderdaad over mezelf, maar typ het niet met reden dat ik van jullie een reactie daarover wil.
Daar zit ik niet op te wachten, want daar lees ik toch heel snel overheen.
Want mijn gedachten vinden nog steeds dat ik niet alles mag lezen, en al helemaal niet alles mag geloven.
Dat ik het typ, heeft als reden dat ik hoop dat jullie begrijpen dat ik zo over mezelf denk.
Ik probeer zo eerlijk mogelijk te zijn namelijk. En dat is hoe ik denk...
En ik voel me enorm naar als ik hier typ en het is onvolledig...
Maar nu jij het zo neerzet en aangeeft hoe het ook kan overkomen,
voel ik me er wel heel slecht over eigenlijk.
Ik weet nu niet hoe ik het anders kan doen in berichtjes..
dat dit er niet meer mag zijn, zo voelt het...
Want het mag irl er ook nooit zijn, dat ik negatief over mezelf praat
dat moet allemaal in mijn hoofd blijven
en mag ik nooit over praten...
en hier doe ik dat wel, en ik denk dat dat niet zo handig geweest is.
Dus ik kan er voortaan wel proberen om te denken.
Maar ik weet niet of dat me lukt..
het voelt alsof ik hier dan ook niet helemaal alles mag laten zien,
vooral niet hoe ik echt over mezelf denk...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 13:32
Ik denk wel dat het nu veiliger is dan vroeger, voor mij. Omdat ik vroeger afhankelijk was van volwassenen en nu niet meer. Omdat ik toen een kind was en mijn hersenen zelfs niet in staat waren, hoe graag ik dat ook had gewild, alles te bevatten en te plaatsen. Omdat ik nu ervoor kan kiezen met wie ik omga, wat ik doe en hoe ik dingen inricht. Maar ik snap ook wat jij bedoelt, denk ik. In het volwassen leven zijn óók onveilige situaties en mensen... En soms denk ik: ik kan het heel goed inschatten (onderbuikgevoel). En soms denk ik: ik kan het heel slecht inschatten (wantrouw alles en iedereen momenteel).
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 13:34
Dank je Elmervrouw. Ik twijfel nu wel hoe ik door moet gaan, met hier typen.. het voelt (natuurlijk) even zwaar onveilig..
Daar kun jij niks aan doen hoor Rhae, echt niet. Als het niet door jouw berichtje was gekomen, was het wel door een andere zin gekomen van iemand anders, dat is willekeurig.. Ik ben blij dat je het zo eerlijk vraagt
En dat het topic richting die 3000 gaat vind ik nog steeds heel moeilijk...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 13:40
Ik snap wel dat je het zo interpreteerde als wat jij zei. Dat klinkt heel logisch. Denk ook dat anderen het zo gelezen hebben.:
[...]
Van mij mag je alles schrijven, alleen soms check ik even hoe ik iets moet interpreteren
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 13:57
Je bent geen energievretend persoon. Ik heb een paar keer aangegeven wat ik uit het topic haal. En dat is best heel veel. Een energievretend persoon vind ik iemand die aandacht eist in de vorm van mij voortdurend persoonlijk aanspreken, iemand die manipuleert, iemand die helemaal niks doet met tips. Dat is energievretend. Jij vertelt over jezelf en reageert op anderen, dus jij eist niet voortdurend aandacht van mij (daarom voel ik me vrij in de keuze om wel of niet te reageren en voelt het schrijven hier voor mij niet als verplichting). Jij manipuleert niet, je bent juist heel oprecht. Denk ik tenminste, zo kom je over. En ten slotte probeer je de gegeven tips met behoorlijke inzet toe te passen (misschien zelfs een beetje teveel, want een mens kan nou eenmaal niet alles tegelijk).
Dus jij bent geen energievretend persoon.
dinsdag 20 december 2016 om 14:00
Dat van "dat zullen jullie wel stom vinden" en zo, dat denk ik ook vaak, ik typ het alleen niet en ik probeer die gedachtes verder te negeren. Ergens vind ik het namelijk een heel kinderlijke gedachte van mezelf. En misschien is het ook wel zo dat het het kind in mij is dat alles maar stom vindt. "Stom" en "gek" zijn ook wel kinderlijke woorden, vind je niet?
dinsdag 20 december 2016 om 14:02
Knuffelbeertjes alles mag er zijn in dit topic, ook jouw negatieve gedachten over jezelf. Je mag open zijn over alles wat je denkt en voelt hier. En ik begrijp ook wel dat jij zo over jezelf denkt. Ik denk zelf heel anders over jou (veel positiever) en ik hoop dat jij ook ooit anders over jezelf zal gaan denken, maar ik weet ook dat het moeilijk kan zijn om positief over jezelf te denken en dat het soms makkelijker kan lijken om verantwoordelijkheid te nemen voor de nare dingen die je zijn overkomen dan om te accepteren dat je onschuldig en machteloos was. En dat nare dingen gewoon kunnen gebeuren ook als dat helemaal onterecht is.
Blijf vooral schrijven
Blijf vooral schrijven
dinsdag 20 december 2016 om 14:22
Het is niet mijn intentie dat jij ze nu niet meer gaat noemen. Het was mijn intentie om je te doen afvragen waarom je die dingen denkt. Soms is het een verdedigingsmechanisme: alvast jezelf onderuit halen voor een ander dat kan doen. Ik ken iemand die een kei is in zelfspot, maar dat is haar verdedigingsmechanisme. Niemand kan haar uitlachen, want zij lacht zelf het hardst. Het is ergens wel jammer, vind ik, omdat ze veel slimmer is dan ze doet voorkomen, en daardoor soms kansen mist. (aanvulling: bij een ander zie je dat vaak makkelijker)
In de CGT is een theorie dat iedereen een bepaalde overtuiging over zichzelf heeft en dat die zo sterk is, dat je automatisch bewijzen daarvoor gaat zoeken (je wil immers graag gelijk hebben, wie heeft er nou niet graag gelijk?). Het verdedigingsmechanisme zorgt ervoor dat je dat blijft doen. Dus jezelf in de zeik zetten of jezelf vast onderuit halen voor een ander dat kan doen. Zo, weer bewezen dat "ik" stom en gek ben en een aansteller en dat ik alles verkeerd doe. Dat geeft een vertrouwd gevoel, het was altijd zo, dus dat is prettig.
dinsdag 20 december 2016 om 14:34
Het is wel even lastig nu, want ik wil mij heel graag terugtrekken uit dit topic.
Stoppen met schrijven, met delen, met eerlijk zijn richting jullie/therapeut/...
Omdat het voelt alsof het heel stom, kinderachtig en raar is dat ik zo slecht over mezelf denk..
Ik snap wel dat dat op jullie zo overkomt.
En toch is het echt zo, dat ik zo over mezelf denk.
En ook is het zo, dat ik daar niet eerlijk over mag zijn.
Door het berichtje van Rhae bedacht ik me dat opeens weer.
En nogmaals, dat had ook een opmerking van iemand anders kunnen zijn.
Ik ben juist heel blij dat je het gevraagd hebt Rhae.
Want nu kon ik uitleggen hoe ik het bedoel, als ik zoiets typ.
Dus dank je wel daarvoor
Maar de schaamte is nu wel heel, heel groot.
Richting jullie. Dat jullie dus weten hoe stom ik over mezelf denk.
Dat daar inderdaad woorden als idioot, en gek, en raar aan te pas komen.
En dat dat er eigenlijk helemaal niet mag zijn.
Dat dat inderdaad op jullie ook stom kan overkomen.
En ik wil niet dat dit me zo enorm raakt.
Want dan denken jullie dat je niet alles kunt typen hier.
Dat is niet waar, alles mogen jullie zeggen.
Het doet alleen ook iets met mij blijkbaar...
Omdat ik niet expres die dingen er in zet..
omdat ik juist heel eerlijk ben hier..
maar nu heb ik het gevoel dat dat niet goed is,
omdat ik dan op een bepaalde manier kan overkomen.
En daar had ik veel meer rekening mee moeten houden.
Maar tegelijk wilde ik dat in dit topic juist niet,
mezelf op een bepaalde manier neerzetten, zodat ik weet wat ik creëer.
In dit topic wilde ik juist mezelf zijn,
zonder op te letten hoe dat op jullie over komt..
Dat vind ik nu een beetje moeilijk..
maar nogmaals, het komt niet doordat er één ding gezegd is of zo,
het voelt nu gewoon (even) zo.
Sorry daarvoor..
Snowfall, het is dus niet dat ik jullie voor wil zijn met dat soort dingen typen..
Ik probeer jullie op geen enkele manier te manipuleren.
Ik snap hoe dat overlevingsmechanisme werkt en wat je als voorbeeld geeft.
Maar zo is dit niet bedoeld. Ik ben niet bang dat jullie zeggen: oh wat gek/gestoord/idioot.
Want ik ben er gewoon al 100% van overtuigd dat jullie dat wel vinden,
bij bepaalde berichten van mij.
Maar dat ik het erbij zet, heeft te maken met dat ik eerlijk probeer te zijn richting jullie..
alleen doe ik dat waarschijnlijk wat onhandig,
omdat het nieuw is voor mij...
Stoppen met schrijven, met delen, met eerlijk zijn richting jullie/therapeut/...
Omdat het voelt alsof het heel stom, kinderachtig en raar is dat ik zo slecht over mezelf denk..
Ik snap wel dat dat op jullie zo overkomt.
En toch is het echt zo, dat ik zo over mezelf denk.
En ook is het zo, dat ik daar niet eerlijk over mag zijn.
Door het berichtje van Rhae bedacht ik me dat opeens weer.
En nogmaals, dat had ook een opmerking van iemand anders kunnen zijn.
Ik ben juist heel blij dat je het gevraagd hebt Rhae.
Want nu kon ik uitleggen hoe ik het bedoel, als ik zoiets typ.
Dus dank je wel daarvoor
Maar de schaamte is nu wel heel, heel groot.
Richting jullie. Dat jullie dus weten hoe stom ik over mezelf denk.
Dat daar inderdaad woorden als idioot, en gek, en raar aan te pas komen.
En dat dat er eigenlijk helemaal niet mag zijn.
Dat dat inderdaad op jullie ook stom kan overkomen.
En ik wil niet dat dit me zo enorm raakt.
Want dan denken jullie dat je niet alles kunt typen hier.
Dat is niet waar, alles mogen jullie zeggen.
Het doet alleen ook iets met mij blijkbaar...
Omdat ik niet expres die dingen er in zet..
omdat ik juist heel eerlijk ben hier..
maar nu heb ik het gevoel dat dat niet goed is,
omdat ik dan op een bepaalde manier kan overkomen.
En daar had ik veel meer rekening mee moeten houden.
Maar tegelijk wilde ik dat in dit topic juist niet,
mezelf op een bepaalde manier neerzetten, zodat ik weet wat ik creëer.
In dit topic wilde ik juist mezelf zijn,
zonder op te letten hoe dat op jullie over komt..
Dat vind ik nu een beetje moeilijk..
maar nogmaals, het komt niet doordat er één ding gezegd is of zo,
het voelt nu gewoon (even) zo.
Sorry daarvoor..
Snowfall, het is dus niet dat ik jullie voor wil zijn met dat soort dingen typen..
Ik probeer jullie op geen enkele manier te manipuleren.
Ik snap hoe dat overlevingsmechanisme werkt en wat je als voorbeeld geeft.
Maar zo is dit niet bedoeld. Ik ben niet bang dat jullie zeggen: oh wat gek/gestoord/idioot.
Want ik ben er gewoon al 100% van overtuigd dat jullie dat wel vinden,
bij bepaalde berichten van mij.
Maar dat ik het erbij zet, heeft te maken met dat ik eerlijk probeer te zijn richting jullie..
alleen doe ik dat waarschijnlijk wat onhandig,
omdat het nieuw is voor mij...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 14:36
Eh ja, dat snap ik, alleen die woorden heb ik wel heel vaak hier gebruikt en ook richting m'n therapeut:
Hey Knufstra, nu ga je niet ineens twijfelen of je hier wel moet blijven schrijven hoor.
Gewoon doen
Gek en stom zijn wel gekke en stomme woorden ja
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 14:46
Ja
en het is mens eigen om daar conclusies aan te verbinden, want dan blijft alles fijn overzichtelijk voor onze hersenen (hokjes denken, je moet het kunnen plaatsen). Dat doet iedereen.Ik vind het heel knap dat het jou dan toch lukt om dit in te zien, dat mijn gedrag wel hetzelfde is, maar de redenen anders (dat kan lang niet iedereen. Ook weer een reden waarom bepaalde therapie niet lukte. Therapeut die me dan nieuw gedrag wilde leren, terwijl het oude gedrag verkeerd geïnterpreteerd werd
)En alsjeblieft geen sorry zeggen!! Je hebt het altijd nog 300 keer vaker bij het rechte eind gehad.
Plus dat wat jij schreef, wel voor veel andere mensen kan gelden (lees maar hoe blij Koontz met jouw post is!). Daar leer ik ook weer van. Ik hoop dat jij wel altijd blijft schrijven wat je denkt, dat zou ik niet willen missen
(behalve als je met het dilemma zit mbt wat je met je therapeut besproken hebt, daarin hoop ik dat je volledig voor jezelf kiest)
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 14:52
dinsdag 20 december 2016 om 14:57
Want dat is gek en stom:
[...]
Neeeeeeeeeeeee, dat bedoelde ik niet!
Ik was sarcastisch, maar was vergeten dat je mijn hoofd niet kunt zien
Gek en stom zijn twee normale woorden, als je ze maar niet over jezelf gebruikt.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 15:38
Dappere knuffelbeertjes, dan is het belangrijk voor jou om dit te vertellen aan de psycholoog. Want misschien is het dan handig om eerst daar aan te werken: dat je je durft uit te spreken. Als je eraan voorbij gaat dan heb je inderdaad de kans dat EMDR niet goed werkt. Eenvoudig omdat de therapeut dan op het verkeerde trigger bezig is.
Mijn vriend en ik wonen samen en als ik toe zou geven aan het gedrag, doe ik het stiekem, bijvoorbeeld op het toilet. Tot dusver houd ik het vol zonder het gedrag en ik had begrepen dat de paniek dan minder zou worden, 'want ook zondet over te geven/te snijden verdwijnt het weer', maar die ervaring heb ik dus niet. Ook daardoor is het steeds moeilijker vol te houden, ik zou zo graag even rust ervaren, even kunnen ontsnappen uit deze situatie.
Heb je weleens ademhalingsoefeningen geleerd in een therapie? Hiermee ga je ondervinden dat jij niet je emotie bent maar dat ze een deel van je zijn en dat jij er de baas over bent[/fgcolor]
Dankjewel voor alle tips. Dapper ook van jou dat je het aangegaan bent en er zo goed uitgekomen bent
Viva-amber: tot ik de keuze heb gemaakt om te starten en ook tijdens de EMDR kan ik godzijdank bij mijn nieuwe psycholoog (heb haar sinds de gebeurtenis van deze maand) terecht. Helaas maar 1 keer in de 2 of zelfs 3 weken en die periode is soms veel te lang, maar ik voel me zo'n zwakkeling als ik dat zal aangeven dus durf het niet. Vind het al heel fijn dat ik haar een of twee keer in de maand zie en wil dat niet verliezen..[/quote]
[i]Ik kan mij voorstellen dat dat voor jou lang is. Maar voor EMDR is twee weken eigenlijk heel goed omdat het altijd nog 'nawerkt' en dat moet even zijn tijd hebben. Vraag aan je therapeut of zij je ontspanningsoefeningen mee kan geven of een 5-minuten sessie op een i-pod of zo. Dat kan heel goed helpen. [/i]
dinsdag 20 december 2016 om 15:54
Snowfall en Knuffel dank jullie voor jullie lieve woorden. Ik vind het echt heel lief dat jullie zo positief zijn, zo open reageren.
Knuffel ik wil je topic niet teveel vervuilen. Ik vind het bijzonder om je openheid te lezen en heel enorme bewondering voor de stappen die je maakt. Je bent echt heel erg goed bezig.
Rhae ik weet niet of het niet slechter kan worden. Ik voel me nu na de therapie veel slechter dan voordat ik begon (en toen was het al maandenlang erg rottig).
Knuffel ik wil je topic niet teveel vervuilen. Ik vind het bijzonder om je openheid te lezen en heel enorme bewondering voor de stappen die je maakt. Je bent echt heel erg goed bezig.
Rhae ik weet niet of het niet slechter kan worden. Ik voel me nu na de therapie veel slechter dan voordat ik begon (en toen was het al maandenlang erg rottig).
dinsdag 20 december 2016 om 15:59
Nee dat kan ik nog niet aan (ontspanningsoefeningen
Dat er 2 weken tussen elke emdr zit lijkt me juist erg fijn.
Ik heb nu wekelijks een gesprekje met m'n therapeut, dat voelt als enorm veel aandacht vragen
maar wel heel fijn is
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
