Raar gevoel als je TV serie eindigt
maandag 30 maart 2026 om 08:42
Dit weekend was het derde en laatste seizoen van een televisie serie die ik al een paar jaar volg op Netflix. In de laatste minuten van de laatste aflevering in the endcredits, kreeg ik opeens zo'n beladen en verdrietig gevoel. Als of er een deel van mijn leven over was gegaan, terwijl het maar in feite een domme soap was. Ik was er gisteren de hele middag melancholisch door. Kent iemand dit gevoel? Heeft het een naam?
maandag 30 maart 2026 om 08:44
Ik ken het gevoel als ik helemaal ben opgegaan in de wereld van een boek. Dan wil ik niet die wereld uit als het boek uit is.Queenie_70 schreef: ↑30-03-2026 08:42Als of er een deel van mijn leven over was gegaan, terwijl het maar in feite een domme soap was.
maandag 30 maart 2026 om 08:46
Ok, dan ben ik dus niet de enige gelukkig. Tijdens de endcredits speelde ze ook een liedje en dat ben ik nu steeds aan het luisteren en ik krijg er gewoon tranen in mijn ogen van.
maandag 30 maart 2026 om 08:50
Dat heet parasocial breakup. Er wordt onderzoek naar gedaan in de media psychologie.
https://dictionary.cambridge.org/dictio ... al-breakup
https://dictionary.cambridge.org/dictio ... al-breakup
maandag 30 maart 2026 om 09:04
Het gaat bij mij en ik denk bij jou ook snel weer over hoor. Toch alleen maar mooi dat je je zo kan onderdompelen in een verhaal? Daar hebben de makers en acteurs het ook voor gedaan! Stel je voor dat het niets met je zou doen emotioneel, dan zou film, literatuur en toneel snel failliet zijn.Queenie_70 schreef: ↑30-03-2026 08:46Ok, dan ben ik dus niet de enige gelukkig. Tijdens de endcredits speelde ze ook een liedje en dat ben ik nu steeds aan het luisteren en ik krijg er gewoon tranen in mijn ogen van.
maandag 30 maart 2026 om 09:18
Heel herkenbaar. Als ik een serie met mijn ex keek, wilde hij altijd direct (maar dan ook echt dírect!) door naar wat nieuws als deze was afgelopen. Tot mijn grote ergernis, want ik had eerst wat tijd nodig om te "rouwen" en afscheid te nemen.
Bleek achteraf ook symbool te staan voor hoe we elk met relaties omgaan
Bleek achteraf ook symbool te staan voor hoe we elk met relaties omgaan
Disclaimer: ik heb een mannelijk brein.
maandag 30 maart 2026 om 09:49
Een vervolgserie moet je eigenlijk alleen maar doen als er vooraf een storyline is bedacht, niet een extra serie doen omdat de kijkcijfers zo goed waren. Dat valt altijd tegen.
Ik heb altijd na een echt goede film of serie dat ik minstens een week niets anders kan kijken. Ik had het afgelopen tijd na Hamnet. Ik heb nadat ik die film had gezien een maand geen films of series gekeken. De muziek uit de laatste scene zat ook gedurende die tijd bijna constant in mijn hoofd.
maandag 30 maart 2026 om 10:56
Ik had het ook bij Game of Thrones, maar vond het einde niet slecht
Logisch ook, het was iets van 10 jaar meeleven.
Bij de Zieners reeks van Robin Hobb had ik het ook, daar heb ik ook echt tranen met tuiten bij gehuild. En elke keer weer als ik het herlees
Everything is possible for the one who believes.
maandag 30 maart 2026 om 10:59
Dat is ook zo. Maar het voelde gisteren of er een vriend naar de andere kant van de wereld verhuisd is en ik hem nooit meer kan zien. En dat is heel erg overdreven, maar het zat het mij even zwaar. Hielp ook niet mee dat het erg stormachtig en bewolkt was. Ik zat even in een mood.Pioen00 schreef: ↑30-03-2026 09:04Het gaat bij mij en ik denk bij jou ook snel weer over hoor. Toch alleen maar mooi dat je je zo kan onderdompelen in een verhaal? Daar hebben de makers en acteurs het ook voor gedaan! Stel je voor dat het niets met je zou doen emotioneel, dan zou film, literatuur en toneel snel failliet zijn.
maandag 30 maart 2026 om 11:00
GoT was de laatste 2 seizoenen zo slecht dat ik wilde dat het eindigde. Had meer het gevoel dat je iets verlost uit zijn lijden.
maandag 30 maart 2026 om 11:59
Ik heb dit ook heel erg, dacht dat ik de enigste was
Ik heb het voornamelijk bij series met meerdere seizoenen waar je weken of soms zelfs maanden naar heb gekeken. Alsof je afscheid moet nemen van hun en hun leven. Voel me echt even rot en verdrietig dan. Dat gevoel begint al bij de laatste afleveringen van het laatste seizoen.
Bij boeken heb ik het minder, dan baal ik voornamelijk dat het uit is.
Ik heb het voornamelijk bij series met meerdere seizoenen waar je weken of soms zelfs maanden naar heb gekeken. Alsof je afscheid moet nemen van hun en hun leven. Voel me echt even rot en verdrietig dan. Dat gevoel begint al bij de laatste afleveringen van het laatste seizoen.
Bij boeken heb ik het minder, dan baal ik voornamelijk dat het uit is.
maandag 30 maart 2026 om 12:22
Ik heb het ook bij series en boeken. Ik zonk echt in een diep, zwart gat
toen ik de zeven zussen uit had en het mysterie was opgelost.
Ik heb laatst Bridgerton season 4 gekeken en dacht dat 5 ook al uit was, super teleurgesteld dat we daar nog heel lang op moeten wachten.
Ik heb laatst Bridgerton season 4 gekeken en dacht dat 5 ook al uit was, super teleurgesteld dat we daar nog heel lang op moeten wachten.
ninon wijzigde dit bericht op 30-03-2026 17:11
0.18% gewijzigd
maandag 30 maart 2026 om 12:40
Ik heb ze net weer opnieuw gelezen en ik ben nu bezig met de boeken van de nar dus ik kan weer even vooruit. Heb je die ook gelezen?
Ik heb het soms ook wel met een serie. Niet altijd. Ik moet wel altijd even schakelen en wacht meestal paar dagen voor ik weer een nieuwe start.
Terug van weggeweest
maandag 30 maart 2026 om 12:59
Ja, heel herkenbaar.
Bij series, uitstellen om het laatste seizoen te kijken.
En een zwaar gevoel hebben als je echt uitgekeken bent.
Het is met een paar dagen wel weer over.
En bij boeken ook.
Niet perse een serie, maar ook bij een enkel boek.
In het begin leest het lekker, want dan ben ik nog niet op de helft, maar als ik dan eenmaal de helft bereik en over de helft heen ben, dan begint het al. Zo'n baal gevoel, van verdikkeme het eind is in zicht.
Blij om te weten dat ik niet de enige ben.
Bij series, uitstellen om het laatste seizoen te kijken.
En een zwaar gevoel hebben als je echt uitgekeken bent.
Het is met een paar dagen wel weer over.
En bij boeken ook.
Niet perse een serie, maar ook bij een enkel boek.
In het begin leest het lekker, want dan ben ik nog niet op de helft, maar als ik dan eenmaal de helft bereik en over de helft heen ben, dan begint het al. Zo'n baal gevoel, van verdikkeme het eind is in zicht.
Blij om te weten dat ik niet de enige ben.
maandag 30 maart 2026 om 13:00
Ja natuurlijk, allemaalDitishet25 schreef: ↑30-03-2026 12:40Ik heb ze net weer opnieuw gelezen en ik ben nu bezig met de boeken van de nar dus ik kan weer even vooruit. Heb je die ook gelezen?
Ik heb het soms ook wel met een serie. Niet altijd. Ik moet wel altijd even schakelen en wacht meestal paar dagen voor ik weer een nieuwe start.
Everything is possible for the one who believes.
maandag 30 maart 2026 om 13:09
Ik heb dat ook wel eens met series, boeken en nu ook met de wereldkampioenschappen kunstschaatsen. De afgelopen dagen veel kunstschaatsen gekeken en nu is het voorbij en duurt het weer maanden voor er weer een groot event is. Ik gun het de schaatsers maar ik vond het zo leuk.
Ook bij Harry Potter, jaren die boeken gelezen en gewacht op een nieuw deel en toen kwam het laatste deel...
Ook bij Harry Potter, jaren die boeken gelezen en gewacht op een nieuw deel en toen kwam het laatste deel...
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in