Psyche
alle pijlers
Schelden en vloeken
maandag 16 februari 2009 om 11:13
Ik merk in mijn omgeving dat sommige mensen wel onderscheid maken, en anderen niet. Sommige mensen gebruiken deze twee termen door elkaar, sommigen (zoals ik) zien een belangrijk verschil.
Ikzelf maak dus wél duidelijk onderscheid; schelden is het gebruiken van harde termen, die echter niets met geloof te maken hebben. Vloeken daarentegen is ook het gebruiken van harde termen, maar dan die termen die het 'ijdel gebruiken van de naam van God' inhouden, om het maar even klassiek te verwoorden.
Gezien het feit dat ik geloof in een God, vind ik vloeken bijzonder kwetsend. Ik heb het gevoel dat God, en Jezus overigens ook, bewust belachelijk wordt gemaakt. Bovendien getuigt dit niet echt van respect voor (het geloof van) een ander.
Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat schelden ook enorm kwetsend kan zijn! Uiteraard kunnen mensen zich hierdoor óók persoonlijk aangesproken voelen (ik noem maar eens een 'kankerwijf' - wellicht heeft of kent die persoon wel iemand met kanker...) Vloeken doe ik al niet, maar probeer hierom ook schelden zoveel mogelijk te beperken.
En jullie? Maak je onderscheid? Zie je een verschil of niet? Wat doe je zelf?
Ikzelf maak dus wél duidelijk onderscheid; schelden is het gebruiken van harde termen, die echter niets met geloof te maken hebben. Vloeken daarentegen is ook het gebruiken van harde termen, maar dan die termen die het 'ijdel gebruiken van de naam van God' inhouden, om het maar even klassiek te verwoorden.
Gezien het feit dat ik geloof in een God, vind ik vloeken bijzonder kwetsend. Ik heb het gevoel dat God, en Jezus overigens ook, bewust belachelijk wordt gemaakt. Bovendien getuigt dit niet echt van respect voor (het geloof van) een ander.
Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat schelden ook enorm kwetsend kan zijn! Uiteraard kunnen mensen zich hierdoor óók persoonlijk aangesproken voelen (ik noem maar eens een 'kankerwijf' - wellicht heeft of kent die persoon wel iemand met kanker...) Vloeken doe ik al niet, maar probeer hierom ook schelden zoveel mogelijk te beperken.
En jullie? Maak je onderscheid? Zie je een verschil of niet? Wat doe je zelf?
maandag 16 februari 2009 om 11:53
zal maar niet vertellen wat mijn koters zoal oppikken in de buurt en van onze amsterdamse familie..Mijn oma kon prachtig schelden.
Hoor het nu weleens terug het het vrije Schaep, dat taaltje, heerlijk.
'ik hoop dajje 100 wort, maar dan wel morrege!'
'Hij hep een hart van goud, maar t sou gekookt op se rug motte hangen dat de honden dr bij kenne!'
maandag 16 februari 2009 om 11:57
maandag 16 februari 2009 om 11:58
Dat creatieve verwensen waar RosieRo's oma zo goed in was, dat vind ik grappig. Het leuke eraan is dat het meteen ook relativeert.
Grof taalgebruik met zinnen waarin om de haverklap schuttingwoorden en scheldwoorden worden gebruikt, zie ik als een teken van iemand die vooral slecht is in zich uiten in taal.
Grof taalgebruik met zinnen waarin om de haverklap schuttingwoorden en scheldwoorden worden gebruikt, zie ik als een teken van iemand die vooral slecht is in zich uiten in taal.
maandag 16 februari 2009 om 11:59
Ik roep nogal een keer "kut".
Maar ja, da's dan ook gewoonte hier in de stad ... hier is het gewoon spreektaal om voor ieder zelfstandig naamwoord kut te zetten.
Als in: die kutbrommer, die scheel kut van de geminte (lees: die wethouder met die bril), wa gij kut! (lees: had jij ook nog wat te zeggen?)
Ben dus goed geïntegreerd
Maar ja, da's dan ook gewoonte hier in de stad ... hier is het gewoon spreektaal om voor ieder zelfstandig naamwoord kut te zetten.
Als in: die kutbrommer, die scheel kut van de geminte (lees: die wethouder met die bril), wa gij kut! (lees: had jij ook nog wat te zeggen?)
Ben dus goed geïntegreerd
maandag 16 februari 2009 om 12:00
Ja, hier ook, hoort er gewoon bij joh!:
Ik roep nogal een keer "kut".
Maar ja, da's dan ook gewoonte hier in de stad ... hier is het gewoon spreektaal om voor ieder zelfstandig naamwoord kut te zetten.
Als in: die kutbrommer, die scheel kut van de geminte (lees: die wethouder met die bril), wa gij kut! (lees: had jij ook nog wat te zeggen?)
Ben dus goed geïntegreerd
maandag 16 februari 2009 om 12:01
Dat laatste wat je zegt, snap ik wel, maar ik probeer me juist voor mijn zusje een beetje in te houden. Zij gelooft ook in God, maar niet zo extreem. Ze zit met alles tussen twee vuren. Haar zwaargereformeerde schoonouders en ons. Ik wil denk ik de zaak gewoon niet op de spits drijven en hou me dus maar een beetje in.
Volgens mijn zwager is jeetje overigens een verbastering van Jezus en getver van godver.
maandag 16 februari 2009 om 12:03
Er zijn natuurlijk zat momenten die vragen om een respons in de vorm van een welgemeende krachtterm. Van die -inderhaast naar de telefoon rennen, uitglijden over kattekots -tussen je tenen!- onderuit gaan, op een stuk lego terecht komen -auauaua- toch nog de telefoon kunnen pakken; telemarketeer! -situaties.
Op zo'n moment is Gloeiende Gloeiende christeneziele Jezus Kut! wat mij betreft terecht.
Ik zit eigenlijk meer met mensen die voor het minste of geringste al uit hun pannetje gaan, trein 2 minuten vertraging, iets uit je handen laten vallen (niet waardevol) of gewoon een antwoord dat je niet zint? Haal de hele familie Christus en minstens 5 dodelijke ziekten maar van stal! Daar vind ik wel een beetje angermanagement aan te pas mogen komen.
Op zo'n moment is Gloeiende Gloeiende christeneziele Jezus Kut! wat mij betreft terecht.
Ik zit eigenlijk meer met mensen die voor het minste of geringste al uit hun pannetje gaan, trein 2 minuten vertraging, iets uit je handen laten vallen (niet waardevol) of gewoon een antwoord dat je niet zint? Haal de hele familie Christus en minstens 5 dodelijke ziekten maar van stal! Daar vind ik wel een beetje angermanagement aan te pas mogen komen.
maandag 16 februari 2009 om 12:05
Ik hoorde eens: fuck a duck.
En heb die een keer overgenomen. Mijn moeder - ook niet zo van schelden en vloeken - zei toen (echt uit de grond van haar hart): ach wat zielig voor die eend.
Gister was ik met mijn zwager en zusje aan het lunchen (jaaaaa, op zondag, dat mag dan weer wel) in het Joods Historisch museum. Dus koosjer. De serveerster zei toen fuck. Mijn zusje zei toen tegen haar: weet je wel wat dat betekent? Mijn zwager zei toen: dat is koosjer voor neuken.
Dat vond ik dan wel weer grappig.
En heb die een keer overgenomen. Mijn moeder - ook niet zo van schelden en vloeken - zei toen (echt uit de grond van haar hart): ach wat zielig voor die eend.
Gister was ik met mijn zwager en zusje aan het lunchen (jaaaaa, op zondag, dat mag dan weer wel) in het Joods Historisch museum. Dus koosjer. De serveerster zei toen fuck. Mijn zusje zei toen tegen haar: weet je wel wat dat betekent? Mijn zwager zei toen: dat is koosjer voor neuken.
Dat vond ik dan wel weer grappig.
