Vanmiddag hoor ik of ik dood ga - knuffel nodig
donderdag 12 januari 2017 om 10:32
Dramatische titel (en dat voor mijn eerst geopende topic na 8 jaar meelezen), maar zo voel ik me nu even ook.
Vanmiddag heb ik een gesprek met de oncoloog. Na 4 maanden van intensieve chemotherapie is het nu alles of niets. Van te voren is er gezegd dat er een kans was van <10% dat er na de chemo geopereerd zou kunnen worden. Zo niet, heb ik waarschijnlijk nog 2 jaar te leven.
Gisteren de CT-scan gehad, vanmiddag volgt dus de uitslag.
Ik heb vanochtend brood gesmeerd, de kinderen naar school gebracht, me aangekleed zoals ik er uit zag voordat ik ziek werd (panty en jurkje ipv een joggingbroek en slobbertrui), en ik doe net alsof ik niet elk moment keihard kan gaan huilen. Ik ben bang dat als ik eenmaal begin ik niet meer kan stopppen.
Na het gesprek zal ik alle tranen weer opdrogen, en zodra ik de kinderen weer zie een glimlach opzetten en weer doen alsof alles normaal is.
Maar nu wil ik heel graag even virtueel uithuilen en een (virtuele) knuffel van krijgen.
Vanmiddag heb ik een gesprek met de oncoloog. Na 4 maanden van intensieve chemotherapie is het nu alles of niets. Van te voren is er gezegd dat er een kans was van <10% dat er na de chemo geopereerd zou kunnen worden. Zo niet, heb ik waarschijnlijk nog 2 jaar te leven.
Gisteren de CT-scan gehad, vanmiddag volgt dus de uitslag.
Ik heb vanochtend brood gesmeerd, de kinderen naar school gebracht, me aangekleed zoals ik er uit zag voordat ik ziek werd (panty en jurkje ipv een joggingbroek en slobbertrui), en ik doe net alsof ik niet elk moment keihard kan gaan huilen. Ik ben bang dat als ik eenmaal begin ik niet meer kan stopppen.
Na het gesprek zal ik alle tranen weer opdrogen, en zodra ik de kinderen weer zie een glimlach opzetten en weer doen alsof alles normaal is.
Maar nu wil ik heel graag even virtueel uithuilen en een (virtuele) knuffel van krijgen.
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
zaterdag 4 februari 2017 om 10:46
zaterdag 4 februari 2017 om 16:15
En daar zat ik dan...
Vandaag is de verjaardag van mijn neefje. Maar zwager is ziek, dus ik zit thuis. Misschien de laatste keer dat ik erbij had kunnen zijn, en ik ben er niet bij. Heb even heel hard gehuild (op bed, onder de dekens). Zit nog steeds in joggingbroek en slobbertrui en vraag me af wat ik nu het eerst zal gaan eten: de taart, de chocola of de bitterballen (man zei dat hij morgenochtend wel naar de winkel zou gaan om alles wat ik nu al opeet nieuw te gaan kopen
. Maar nu heb ik net een artikel gelzen dat emotieeten eigenlijk helemaal niet bestaat, dus misschien ben ik wel gewoon een vreetzak). Als ik nog een uurtje wacht met de bitterballen kan ik misscien net doen of het een maaltijd is.
Ergens is het ook wel weer fijn om helemaal alleen thuis te zijn en lekker te kunnen zwelgen in je zelfmedelijden, zonder dat je kinderen je betrappen.
Oh, en de uitvaartondernemer heeft niet meer teruggebeld. Die kunnen we dus meteen schrappen.
Vandaag is de verjaardag van mijn neefje. Maar zwager is ziek, dus ik zit thuis. Misschien de laatste keer dat ik erbij had kunnen zijn, en ik ben er niet bij. Heb even heel hard gehuild (op bed, onder de dekens). Zit nog steeds in joggingbroek en slobbertrui en vraag me af wat ik nu het eerst zal gaan eten: de taart, de chocola of de bitterballen (man zei dat hij morgenochtend wel naar de winkel zou gaan om alles wat ik nu al opeet nieuw te gaan kopen
Ergens is het ook wel weer fijn om helemaal alleen thuis te zijn en lekker te kunnen zwelgen in je zelfmedelijden, zonder dat je kinderen je betrappen.
Oh, en de uitvaartondernemer heeft niet meer teruggebeld. Die kunnen we dus meteen schrappen.
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
zaterdag 4 februari 2017 om 16:31
Ik kan me voorstellen dat het fijn is om je even ongegeneerd rot te kunnen voelen over alles. En wat stom dat de uitvaartondernemer niet heeft teruggebeld, dat lijkt me echt een moeilijke stap om te zetten en dan belt hij ook nog 's niet terug.
En die bitterballen mag je eten wanneer je wil. Wat weet zo'n artikel er nou van
. Het klinkt suf om te zeggen maar ik hoop dat je kunt genieten van je ontzettende en terechte baalmiddag!
En die bitterballen mag je eten wanneer je wil. Wat weet zo'n artikel er nou van
zaterdag 4 februari 2017 om 16:32
zaterdag 4 februari 2017 om 20:05
Heb na jullie berichten toch maar die bitterballen gepakt, en kwam in de vriezer ook nog een pak marsijsjes tegen
(ik zocht eigenlijk de mjammie-smily maar die kin ik niet vinden).
Daarna uitgebreid in bad geweest met een hele fles badschuim en nu op de bank genesteld met een kop thee. Wilde eigenlijk een film opzetten, maar ik kreeg geen geluid uit de dvd-speler
. Zit nu een opgenomen aflevering (had ik al gezegd dat mijn man echt een schatje is?) van mijn guilty pleasure rad van fortuin te kijken, kan het triester?
Daarna uitgebreid in bad geweest met een hele fles badschuim en nu op de bank genesteld met een kop thee. Wilde eigenlijk een film opzetten, maar ik kreeg geen geluid uit de dvd-speler
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
zaterdag 4 februari 2017 om 20:10
Hoi Anna,
Ik heb niet je hele topic gelezen en heb eigenlijk geen zinnige bijdrage hiervoor. Maar ik wil niet dat je doodgaat... Ik wil, net zoals iedereen hier, dat je lang blijft leven. Ik ben nog best wel jong (22) dus misschien vind je mijn bijdrage wel stom ofzo maar ik wil je gewoon laten weten dat ik ik je steun, echt waar.
Ik heb niet je hele topic gelezen en heb eigenlijk geen zinnige bijdrage hiervoor. Maar ik wil niet dat je doodgaat... Ik wil, net zoals iedereen hier, dat je lang blijft leven. Ik ben nog best wel jong (22) dus misschien vind je mijn bijdrage wel stom ofzo maar ik wil je gewoon laten weten dat ik ik je steun, echt waar.
i want your loving and all your lovers revenge, you and me could write a bad romance

zaterdag 4 februari 2017 om 22:25



maandag 6 februari 2017 om 18:24
Dat doe je goed hoor, de kleine geneugtes van het leven zijn eigenlijk gewoon de leukste. Ik heb een beetje heimwee naar the love boat, denk dat ik die ook maar eens ga kijken weer.
Krijg je eigenlijk hulp van een psycholoog of therapeut ofzo? Daar kun je volgens mij ook om vragen in jouw situatie via het ziekenhuis. Een vriendin van mij had een stofwisselingsziekte en die kon terecht bij een klinisch psycholoog, dacht ik.
Je klinkt weer heel sterk, ik neem alleen wel aan dat je de moeilijke momenten ook hebt. Dat mag ook he. En je klinkt als een geweldige moeder.
Sterkte.
Je klinkt weer heel sterk, ik neem alleen wel aan dat je de moeilijke momenten ook hebt. Dat mag ook he. En je klinkt als een geweldige moeder.
