Psyche
alle pijlers
Vanmiddag hoor ik of ik dood ga - knuffel nodig
donderdag 12 januari 2017 om 10:32
Dramatische titel (en dat voor mijn eerst geopende topic na 8 jaar meelezen), maar zo voel ik me nu even ook.
Vanmiddag heb ik een gesprek met de oncoloog. Na 4 maanden van intensieve chemotherapie is het nu alles of niets. Van te voren is er gezegd dat er een kans was van <10% dat er na de chemo geopereerd zou kunnen worden. Zo niet, heb ik waarschijnlijk nog 2 jaar te leven.
Gisteren de CT-scan gehad, vanmiddag volgt dus de uitslag.
Ik heb vanochtend brood gesmeerd, de kinderen naar school gebracht, me aangekleed zoals ik er uit zag voordat ik ziek werd (panty en jurkje ipv een joggingbroek en slobbertrui), en ik doe net alsof ik niet elk moment keihard kan gaan huilen. Ik ben bang dat als ik eenmaal begin ik niet meer kan stopppen.
Na het gesprek zal ik alle tranen weer opdrogen, en zodra ik de kinderen weer zie een glimlach opzetten en weer doen alsof alles normaal is.
Maar nu wil ik heel graag even virtueel uithuilen en een (virtuele) knuffel van krijgen.
Vanmiddag heb ik een gesprek met de oncoloog. Na 4 maanden van intensieve chemotherapie is het nu alles of niets. Van te voren is er gezegd dat er een kans was van <10% dat er na de chemo geopereerd zou kunnen worden. Zo niet, heb ik waarschijnlijk nog 2 jaar te leven.
Gisteren de CT-scan gehad, vanmiddag volgt dus de uitslag.
Ik heb vanochtend brood gesmeerd, de kinderen naar school gebracht, me aangekleed zoals ik er uit zag voordat ik ziek werd (panty en jurkje ipv een joggingbroek en slobbertrui), en ik doe net alsof ik niet elk moment keihard kan gaan huilen. Ik ben bang dat als ik eenmaal begin ik niet meer kan stopppen.
Na het gesprek zal ik alle tranen weer opdrogen, en zodra ik de kinderen weer zie een glimlach opzetten en weer doen alsof alles normaal is.
Maar nu wil ik heel graag even virtueel uithuilen en een (virtuele) knuffel van krijgen.
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
dinsdag 7 februari 2017 om 10:32
Net bij de huisarts geweest en over euthanasie gesproken. En over man en over de kinderen. Was een fijn gesprek, maar voel me nu even emotioneel uitgewrongen...
Verbaasde me trouwens wel dat de huisarts zei dat zelfs als ik niks op papier zou zetten er nog steeds euthansaie toegepast kan worden, dat het alleen voor haar een stuk makkelijker is als er wel wat op papier staat. Ik hoor toch regelmatig verhalen van mensen die te laat waren om euthanasie nog te kunnen regelen. Dus vraag me nu wel af hoe dat precies zit.
Straks even thee zetten en me weer op leukere zaken richten. Onze reisplannen zijn zo goed als rond, dus nog even doorkijken en dan vandaag de boeking definitief maken! Alles klopt inmiddels met chemoschema, school, werk man, verzekeringen etc.
Fijn trouwens om te lezen dat jullie nog steeds meelezen. Ik merk wel dat ik me af en toe schuldig voel naar jullie als ik een paar dagen niks post. Sorry. Maar ik ga er dan ook maar meteen weer vanuit dat jullie me dat wel zullen vergeven.
Oh, en ladygaga, tuurlijk is je berichtje niet stom! Iets meer zelfvetrouwen! Het enige bericht wat ik tot nu toe stom vond was de nieuwsbrief van school waarin stond dat het eten van sinaasappels preventief werkt tegen kanker. Van sommige andere dingen kan ik mijn wenkbrauwen soms optrekken, maar ik ga er altijd vanuit dat het met de beste bedoelingen is gezegd en daarom vind ik het toch een fijne bijdrage (ja, ook het genezingsgebed waarover een paar forummers vielen).
Verjaardagsfeestje was trouwens toch nog leuk! Ik heb me in een jurkje geperst (heb duidelijke alles er al weer aangegeten, man moest zelfs hulp van de kinderen inroepen om mij er ingesnoerd te krijgen
, na een uur was de stof gelukkig genoeg uitgerekt om weer normaal adem te kunnen halen), heb taart en bitterballen gegeten en wijn gedronken (deze keer zonder meteen dronken te worden) en heb allemaal hele leuke cadeaus gekregen.
Verbaasde me trouwens wel dat de huisarts zei dat zelfs als ik niks op papier zou zetten er nog steeds euthansaie toegepast kan worden, dat het alleen voor haar een stuk makkelijker is als er wel wat op papier staat. Ik hoor toch regelmatig verhalen van mensen die te laat waren om euthanasie nog te kunnen regelen. Dus vraag me nu wel af hoe dat precies zit.
Straks even thee zetten en me weer op leukere zaken richten. Onze reisplannen zijn zo goed als rond, dus nog even doorkijken en dan vandaag de boeking definitief maken! Alles klopt inmiddels met chemoschema, school, werk man, verzekeringen etc.
Fijn trouwens om te lezen dat jullie nog steeds meelezen. Ik merk wel dat ik me af en toe schuldig voel naar jullie als ik een paar dagen niks post. Sorry. Maar ik ga er dan ook maar meteen weer vanuit dat jullie me dat wel zullen vergeven.
Oh, en ladygaga, tuurlijk is je berichtje niet stom! Iets meer zelfvetrouwen! Het enige bericht wat ik tot nu toe stom vond was de nieuwsbrief van school waarin stond dat het eten van sinaasappels preventief werkt tegen kanker. Van sommige andere dingen kan ik mijn wenkbrauwen soms optrekken, maar ik ga er altijd vanuit dat het met de beste bedoelingen is gezegd en daarom vind ik het toch een fijne bijdrage (ja, ook het genezingsgebed waarover een paar forummers vielen).
Verjaardagsfeestje was trouwens toch nog leuk! Ik heb me in een jurkje geperst (heb duidelijke alles er al weer aangegeten, man moest zelfs hulp van de kinderen inroepen om mij er ingesnoerd te krijgen
, na een uur was de stof gelukkig genoeg uitgerekt om weer normaal adem te kunnen halen), heb taart en bitterballen gegeten en wijn gedronken (deze keer zonder meteen dronken te worden) en heb allemaal hele leuke cadeaus gekregen.
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
dinsdag 7 februari 2017 om 15:00
Ach verhipt was het ook je éigen verjaardag?! Alsnog van harte proficiat! Fijn te lezen dat je het leuk hebt gehad en dat je zo verwend bent met cadeaus en bitterballen.
Zo'n gesprek is inderdaad reuze vermoeiend en afmattend en verwarrend. Het is dan ook geen dagelijkse kost die je daar zit te bespreken. Gewoon volgende week de huisarts nog eens bellen om na te vragen hoe het precies zit.
Geniet van je thee en je reisplannen!
Zo'n gesprek is inderdaad reuze vermoeiend en afmattend en verwarrend. Het is dan ook geen dagelijkse kost die je daar zit te bespreken. Gewoon volgende week de huisarts nog eens bellen om na te vragen hoe het precies zit.
Geniet van je thee en je reisplannen!
dinsdag 7 februari 2017 om 21:07
Maak je niet druk om ons hier en deel wat en wanneer jij daar behoefte aan hebt, Anna.
Er is geen enkele reden je schuldig te voelen als je niet schrijft.
Probeer te doen wat er in je opkomt, wat goed is voor jou....En we zijn hier gewoon voor jou op de momenten die jij wilt!
-dit even tussendoor
Er is geen enkele reden je schuldig te voelen als je niet schrijft.
Probeer te doen wat er in je opkomt, wat goed is voor jou....En we zijn hier gewoon voor jou op de momenten die jij wilt!
-dit even tussendoor
The fact is i just saw a blizzard hunt a lizard in the muted light — Flea
woensdag 8 februari 2017 om 11:36
Bah bah bah. Ik zat net zo lekker in een zen-bui (kopje thee, muziekje erbij, vogeltjes vouwen, was in machine, succesvol negeren van ontbijtzooi op tafel). Hoor ik net dat mijn moeder wondroos heeft en dat dat hartstikke besmettelijk is. Meteen ziekenhuisb gebeld voor advie. Niet alleen kan ik zelf niet op bezoek gaan bij haar, maar ik mag ook niemand aanraken die bij haar is geweest 
. En ik wilde net juist een keer voor háár gaan zorgen en koken en schoonmaken.
. En ik wilde net juist een keer voor háár gaan zorgen en koken en schoonmaken.
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
woensdag 8 februari 2017 om 11:48
Pfffff dat is klote, dan maar lekker veel met haar aan de telefoon hangen.:
Bah bah bah. Ik zat net zo lekker in een zen-bui (kopje thee, muziekje erbij, vogeltjes vouwen, was in machine, succesvol negeren van ontbijtzooi op tafel). Hoor ik net dat mijn moeder wondroos heeft en dat dat hartstikke besmettelijk is. Meteen ziekenhuisb gebeld voor advie. Niet alleen kan ik zelf niet op bezoek gaan bij haar, maar ik mag ook niemand aanraken die bij haar is geweest
donderdag 9 februari 2017 om 09:56
donderdag 9 februari 2017 om 16:47
Ja, het duurt waarschijnlijk wel een maand. Echt balen dus!
En mijn vader zit in de stress of hij wel mijn badkamer schoon mag maken. De lieverd. Als ik me nu ergens niet druk om maak is het wel mijn badkamer! Hij heeft wel genoeg te doen met mijn moeder nu. Arme Frans is nu dus de toiletjuffrouw van de familie geworden
.
Morgen heb ik een afspraak in het ziekenhuis (lang leve de chemo) , dus dan ga ik het nog wat verder navragen hoe het precies zit.
Grappig te ontdekken dat er meer mensen RvF kijken
. Mijn favoriete categorie is 'dingen die je doet', zijn namelijk altijd dingen die ik nog nooit gedaan heb. Mijn kinderen kijken ook fanatiek mee, ook al kennen ze de woorden nooit. Jongste heeft net geleerd wat spreekwoorden en gezegden zijn (hartstikke educatief programma 
) en gilt nu steeds bij die categorie 'Het appeltje valt naast het stammetje. Past dat? Oh, nee....."(de appel valt niet ver van de boom) 
.
En mijn vader zit in de stress of hij wel mijn badkamer schoon mag maken. De lieverd. Als ik me nu ergens niet druk om maak is het wel mijn badkamer! Hij heeft wel genoeg te doen met mijn moeder nu. Arme Frans is nu dus de toiletjuffrouw van de familie geworden
.Morgen heb ik een afspraak in het ziekenhuis (lang leve de chemo) , dus dan ga ik het nog wat verder navragen hoe het precies zit.
Grappig te ontdekken dat er meer mensen RvF kijken
. Mijn favoriete categorie is 'dingen die je doet', zijn namelijk altijd dingen die ik nog nooit gedaan heb. Mijn kinderen kijken ook fanatiek mee, ook al kennen ze de woorden nooit. Jongste heeft net geleerd wat spreekwoorden en gezegden zijn (hartstikke educatief programma ) en gilt nu steeds bij die categorie 'Het appeltje valt naast het stammetje. Past dat? Oh, nee....."(de appel valt niet ver van de boom) .
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
donderdag 9 februari 2017 om 17:39
Lieve Anna. Ik ben niet zo van reageren in dit soort topics, maar deze is een bijzondere. Ik moet glimlachen om je berichten, er spreekt zoveel liefde en humor uit voor je gezin. Ik wil je het aller- allerbeste wensen en heel veel wijsheid in de komende maanden. je bent nooit alleen, want je mag (volgens mij) ook altijd bij ons allemaal
zondag 12 februari 2017 om 08:07
Vrjdag weer een 'onderhoudschemo' gehad. Stelt op zich niet zo veel meer voor, maar ik had me niet gerealiseerd dat de bijwerkingen van de eerdere chemo (die ik nu dus niet meer krijg) nog steeds erger konden worden. Toen vrijdag het infuus erin ging heb ik dus echt liggen krijsen van de pijn en ben bijna fauwgevallen. Stonden wel meteen 3 verpleegsters om me heen, stoel meteen plat tot bed, bloeddruk etc gemeten. Blijkbaar zijn de zenuwen daar nu dus zo aangetast dat het niet meer gaat. Volgende keer andere hand prikken dus
Gelukkig kwamen de mensen naast mij pas toen ik de ergste paniek en het gekrijs al opgehouden waren. Het was zijn eerste keer en hij kreeg het zelfde spul als ik. Hoorde de verpleegster nog zeggen 'en daar kan je een beetje een zere arm van krijgen'. Hij zou vast een stuk minder ontspannen hebben gezeten als hij mij net gehoord had.
Gisteren werd oma van man 80. Ik heb tijdens het feestje maar gespijbeld en ben thuis op de bank blijven hangen. Na afloop kwam man thuis met dvd met foto's van haar 80 jaar. Moest toen wel even heel hard huilen. Ik wil ook een oma van 80 worden met kleinkinderen en achterkleinkinderen waarvan alle pubers zich achteraan verstoppen tijdens het zingen van een liedje voor oma.
Voel me vandaag wel weer iest beter gelukkig. Misschien laat ik me straks zelfs wel even door man op een slee zetten en letterlijk naar de heuvel toeslepen (om er dan vast ook afgeduwd te worden).
Mijn moeder knapt gelukkig ook al weer een beetje op. Ze kan weer kibbelen met mijn vader.
Van het ziekenhuis hoeven we iets minder krampachtig te zijn met het iet-aanraken en mag ik zelfs wel op bezoek gaan bij mijn moeder. Eerdere advies is standaard, maar ik schijn een veel betere weerstand te hebben dan de gemiddelde kankerpatiënt (ik wilde nog even het grapje maken dat ik inderdaad kerngezond ben
).
Gelukkig kwamen de mensen naast mij pas toen ik de ergste paniek en het gekrijs al opgehouden waren. Het was zijn eerste keer en hij kreeg het zelfde spul als ik. Hoorde de verpleegster nog zeggen 'en daar kan je een beetje een zere arm van krijgen'. Hij zou vast een stuk minder ontspannen hebben gezeten als hij mij net gehoord had
.Gisteren werd oma van man 80. Ik heb tijdens het feestje maar gespijbeld en ben thuis op de bank blijven hangen. Na afloop kwam man thuis met dvd met foto's van haar 80 jaar. Moest toen wel even heel hard huilen. Ik wil ook een oma van 80 worden met kleinkinderen en achterkleinkinderen waarvan alle pubers zich achteraan verstoppen tijdens het zingen van een liedje voor oma
. Voel me vandaag wel weer iest beter gelukkig. Misschien laat ik me straks zelfs wel even door man op een slee zetten en letterlijk naar de heuvel toeslepen (om er dan vast ook afgeduwd te worden).
Mijn moeder knapt gelukkig ook al weer een beetje op. Ze kan weer kibbelen met mijn vader
.Van het ziekenhuis hoeven we iets minder krampachtig te zijn met het iet-aanraken en mag ik zelfs wel op bezoek gaan bij mijn moeder. Eerdere advies is standaard, maar ik schijn een veel betere weerstand te hebben dan de gemiddelde kankerpatiënt (ik wilde nog even het grapje maken dat ik inderdaad kerngezond ben
).
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
zondag 12 februari 2017 om 08:37
