Psyche
alle pijlers
Verder van mij af schrijven
zaterdag 27 februari 2016 om 14:51
Op 02 juni 2013 opende ik op de zwangerpijler een topic omdat ik in het ziekenhuis lag met gebroken vliezen. Ik was toen 20 weken zwanger van een tweeling en had een zoontje van toen 10 maanden (forumnaam Mini). Onze dochters zijn op 27-06-2013 geboren en overleden. Het topic heeft me veel steun geboden in deze moeilijke periode en de tijd daarna.
Begin december 2013 opende ik een nieuw topic, onder een nieuwe nick, op de zwangerpijler omdat ik toch wel weer zwanger wilde worden maar dit erg spannend en eng vond en ik de steun van het Viva forum miste. Niet wetende dat ik op dat moment al zwanger was.
Het was een spannende zwangerschap en emotioneel gezien een achtbaan. Lichamelijk was het ook best pittig maar na een hele zware bevalling is in Augustus 2014 onze zoon (forumnaam Nano) geboren.
Vlak na de bevalling bleek ook Nano er 1 van een tweeling te zijn.
Nano blijkt reflux te hebben en heel veel te huilen. We hebben met hem een zeer pittig eerste jaar gehad en nog steeds is het niet altijd makkelijk met hem.
Ongeveer anderhalf jaar na de geboorte van de meisjes en midden in de zware periode met Nano, kwam de man met de hamer langs bij mijn vriend (forumnaam Maxi). Na een traject van therapie en medicijnen, heen en weer gestuur van de ene psycholoog naar de ander voor wéér een test, lijkt hij nu eindelijk een goede therapeut te hebben. Ook vaart hij soms op therapeutische basis, zonder druk kan hij zijn affiniteit met het vak houden en zijn angsten onder ogen zien en die weer in therapie bespreken.
Het laatste half jaar gaat het met Mini niet zo lekker. Thuis niet en ook op de psz niet. Hij is erg agressief, slaat, duwt en bijt andere kindjes, ons en zijn jongere broertje. Hij is erg angstig voor nieuwe dingen en harde geluiden. Hij raakt van slag van veranderingen en kan niet goed met de groep mee komen. Hij is het liefst op zichzelf. We hebben des tijds video home training gehad voor Nano, daaruit bleek dat het aan onze opvoed vaardigheden niet ligt.
Binnenkort gaan we naar de opvoedpoli om te kijken hoe we Mini kunnen helpen weer lekker in zijn vel te komen.
Met mijzelf gaat het momenteel ook wat minder. Ik zit in een terugval van mijn eetstoornis. Iets wat altijd wel bij mij op de achtergrond aanwezig is geweest maar nu in alle heftigheid terug is. Ik ben er eigenlijk een beetje van geschrokken dat het me nu niet lukt om het onder controle te krijgen. Ik heb er gesprekken over met mijn psycholoog en ben gisteren voor het eerst naar een ervaringsdeskundige geweest.
Al met al, genoeg om over te schrijven. Mijn vorige topic was vol. Voor mij is het heel fijn om van me af te schrijven, feedback en steun te krijgen.
Ik hoop dat hier dan ook te kunnen continueren.
Link naar vorig topic
Begin december 2013 opende ik een nieuw topic, onder een nieuwe nick, op de zwangerpijler omdat ik toch wel weer zwanger wilde worden maar dit erg spannend en eng vond en ik de steun van het Viva forum miste. Niet wetende dat ik op dat moment al zwanger was.
Het was een spannende zwangerschap en emotioneel gezien een achtbaan. Lichamelijk was het ook best pittig maar na een hele zware bevalling is in Augustus 2014 onze zoon (forumnaam Nano) geboren.
Vlak na de bevalling bleek ook Nano er 1 van een tweeling te zijn.
Nano blijkt reflux te hebben en heel veel te huilen. We hebben met hem een zeer pittig eerste jaar gehad en nog steeds is het niet altijd makkelijk met hem.
Ongeveer anderhalf jaar na de geboorte van de meisjes en midden in de zware periode met Nano, kwam de man met de hamer langs bij mijn vriend (forumnaam Maxi). Na een traject van therapie en medicijnen, heen en weer gestuur van de ene psycholoog naar de ander voor wéér een test, lijkt hij nu eindelijk een goede therapeut te hebben. Ook vaart hij soms op therapeutische basis, zonder druk kan hij zijn affiniteit met het vak houden en zijn angsten onder ogen zien en die weer in therapie bespreken.
Het laatste half jaar gaat het met Mini niet zo lekker. Thuis niet en ook op de psz niet. Hij is erg agressief, slaat, duwt en bijt andere kindjes, ons en zijn jongere broertje. Hij is erg angstig voor nieuwe dingen en harde geluiden. Hij raakt van slag van veranderingen en kan niet goed met de groep mee komen. Hij is het liefst op zichzelf. We hebben des tijds video home training gehad voor Nano, daaruit bleek dat het aan onze opvoed vaardigheden niet ligt.
Binnenkort gaan we naar de opvoedpoli om te kijken hoe we Mini kunnen helpen weer lekker in zijn vel te komen.
Met mijzelf gaat het momenteel ook wat minder. Ik zit in een terugval van mijn eetstoornis. Iets wat altijd wel bij mij op de achtergrond aanwezig is geweest maar nu in alle heftigheid terug is. Ik ben er eigenlijk een beetje van geschrokken dat het me nu niet lukt om het onder controle te krijgen. Ik heb er gesprekken over met mijn psycholoog en ben gisteren voor het eerst naar een ervaringsdeskundige geweest.
Al met al, genoeg om over te schrijven. Mijn vorige topic was vol. Voor mij is het heel fijn om van me af te schrijven, feedback en steun te krijgen.
Ik hoop dat hier dan ook te kunnen continueren.
Link naar vorig topic
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
dinsdag 28 juni 2016 om 08:53
Day after is een beetje grijs. Voelt wat katerig. We hebben gisterenavond echt zo geluk gehad met weer!!
Maar goed, vandaag maken we er maar een feestje van, weer een jaartje ouders immers.
Blijft een beetje vreemd, mijn verjaardag, de dag dat ik ze in een mandje thuis bracht.
Maar goed, vandaag maken we er maar een feestje van, weer een jaartje ouders immers.
Blijft een beetje vreemd, mijn verjaardag, de dag dat ik ze in een mandje thuis bracht.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
dinsdag 28 juni 2016 om 22:58
Dank voor de felicitaties:)
Wbt de scheur Minameut, L haar vliezen waren gebroken vroeg in de zwangerschap. En ja, er zat een scheur in de 1e ballon. Maar we konden hem evengoed oplaten.
We hebben al vaker dit soort "seintjes" gehad.
De 1e keer dat we de ballonnen oplieten was ook de 1e ballon gescheurd (die lieten we toen ook op voor L).
We hebben een keer met kerst, speciaal 2 kerstballen gehaald met sterren voor se meiden. De 1e die ik in de boom hing, die scheurde, maar bleef wel hangen, de 2e bleef heel.
Een keer tijdens een verjaardag 2 roze ballonnen aan hun kast gehangen, 1 liep er leeg...
Dit soort "toevalligheden".
Wbt de scheur Minameut, L haar vliezen waren gebroken vroeg in de zwangerschap. En ja, er zat een scheur in de 1e ballon. Maar we konden hem evengoed oplaten.
We hebben al vaker dit soort "seintjes" gehad.
De 1e keer dat we de ballonnen oplieten was ook de 1e ballon gescheurd (die lieten we toen ook op voor L).
We hebben een keer met kerst, speciaal 2 kerstballen gehaald met sterren voor se meiden. De 1e die ik in de boom hing, die scheurde, maar bleef wel hangen, de 2e bleef heel.
Een keer tijdens een verjaardag 2 roze ballonnen aan hun kast gehangen, 1 liep er leeg...
Dit soort "toevalligheden".
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
woensdag 29 juni 2016 om 09:02
En dan is het weer een normale dag. Het voelt een beetje raar.
Gelukkig voor Mini een vrije dag dus kunnen we rustig aan opstarten.
Gisteren heel erg verwend door Maxi. Toen ik terug kwam van Mini ophalen had hij slingers en ballonnen opgehangen, allemaal kadootjes stonden er klaar. Van iedereen (ook namens L. en N.)
Lekker luchtje met bodylotion en douchegel. En een pastamaker met toebehoren
Hij zei, je bent zo lekker bezig met koken en alles zelf maken.
Later zei hij dat hij het al voor ons gesprek had gekocht en hoopt dat ik weer pasta ga eten.
Gelukkig voor Mini een vrije dag dus kunnen we rustig aan opstarten.
Gisteren heel erg verwend door Maxi. Toen ik terug kwam van Mini ophalen had hij slingers en ballonnen opgehangen, allemaal kadootjes stonden er klaar. Van iedereen (ook namens L. en N.)
Lekker luchtje met bodylotion en douchegel. En een pastamaker met toebehoren
Hij zei, je bent zo lekker bezig met koken en alles zelf maken.
Later zei hij dat hij het al voor ons gesprek had gekocht en hoopt dat ik weer pasta ga eten.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
woensdag 29 juni 2016 om 13:12
Ik zit hier even alles van de afgelopen weken terug te lezen. Morgen heb ik weer een afspraak staan bij mijn eigen psycholoog.
Ik ga met haar het gesprek aan over hoe nu verder.
Alleen weet ik niet goed hoe en waar ik moet beginnen. Na net alles gelezen te hebben, is het best veel.
En ben ik er nog steeds niet uit wat voor mij goed zou zijn.
Vandaag ook wéér het nerveuze gevoel en die brok in mijn keel. Er is daar nu dan ook wel de ruimte voor want Maxi is met de jongens naar de ballenbak.
Maxi heeft een telefonische sollicitatie gehad en vrijdag gaat hij naar het schip in Arnhem toe voor een kennismaking.
Hij is er erg positief over. Het is een klein hollands bedrijf, vaart voornamelijk in Nederland, Duitsland, België en stukje Frankrijk. Voor hem ook positief want hij ziet de reizen richting Budapest niet meer zo zitten.
Maar aan de andere kant twijfel ik een beetje of het slim is om gelijk met de 1e in zee te gaan. Hij zit nu in de positie om veel sollicitaties de deur uit te doen en te vergelijken.
Ik ga met haar het gesprek aan over hoe nu verder.
Alleen weet ik niet goed hoe en waar ik moet beginnen. Na net alles gelezen te hebben, is het best veel.
En ben ik er nog steeds niet uit wat voor mij goed zou zijn.
Vandaag ook wéér het nerveuze gevoel en die brok in mijn keel. Er is daar nu dan ook wel de ruimte voor want Maxi is met de jongens naar de ballenbak.
Maxi heeft een telefonische sollicitatie gehad en vrijdag gaat hij naar het schip in Arnhem toe voor een kennismaking.
Hij is er erg positief over. Het is een klein hollands bedrijf, vaart voornamelijk in Nederland, Duitsland, België en stukje Frankrijk. Voor hem ook positief want hij ziet de reizen richting Budapest niet meer zo zitten.
Maar aan de andere kant twijfel ik een beetje of het slim is om gelijk met de 1e in zee te gaan. Hij zit nu in de positie om veel sollicitaties de deur uit te doen en te vergelijken.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
woensdag 29 juni 2016 om 13:29
'Ik ben er nog steeds niet uit wat voor mij goed zou zijn'
Weet je nog die mindfulness oefeningen waar je een half jaar geleden mee hebt geoefend? Probeer dat eens hier op toe te passen. Laat die onzekerheid er eens zijn en observeer het. Zonder oordeel.
Het idee is dan om uit het piekeren te stappen en met een afstandje naar die vraag te kijken. Te denken: goh, geen idee wat goed zou zijn voor mij. Wie weet heeft de psycholoog wel een idee. Laat ik gewoon eens afwachten waar zij mee komt. En dat dan op me in laten werken. En ondertussen ben ik ok met het feit dat het antwoord er nog niet is.
Weet je nog die mindfulness oefeningen waar je een half jaar geleden mee hebt geoefend? Probeer dat eens hier op toe te passen. Laat die onzekerheid er eens zijn en observeer het. Zonder oordeel.
Het idee is dan om uit het piekeren te stappen en met een afstandje naar die vraag te kijken. Te denken: goh, geen idee wat goed zou zijn voor mij. Wie weet heeft de psycholoog wel een idee. Laat ik gewoon eens afwachten waar zij mee komt. En dat dan op me in laten werken. En ondertussen ben ik ok met het feit dat het antwoord er nog niet is.
Clap your hands everybody, and everybody clap your hands.
woensdag 29 juni 2016 om 21:21
woensdag 29 juni 2016 om 23:41
Ja. Terwijl ik het schreef dacht ik er nog aan.
Hij moet het zelf maar uitzoeken, wat hij wil, waar hij zich goed bij voelt.
Ik zie waarschijnlijk beren op de weg of herhaling van het verleden.
Maar als dat dan zo is....so be it. Dat zien we dan wel weer.
Het gaat er om dat hij er in eerste instantie een goed gevoel bij heeft.
Vandaag niet meer aam het gesprek van morgen proberen te denken. En als ik er al aan dacht, het los proberen te laten en ik zie wel morgen. Wat morgen is, is niet vandaag.
Ik kan er vanalles bij bedenken maar het heeft geen zin.
Hij moet het zelf maar uitzoeken, wat hij wil, waar hij zich goed bij voelt.
Ik zie waarschijnlijk beren op de weg of herhaling van het verleden.
Maar als dat dan zo is....so be it. Dat zien we dan wel weer.
Het gaat er om dat hij er in eerste instantie een goed gevoel bij heeft.
Vandaag niet meer aam het gesprek van morgen proberen te denken. En als ik er al aan dacht, het los proberen te laten en ik zie wel morgen. Wat morgen is, is niet vandaag.
Ik kan er vanalles bij bedenken maar het heeft geen zin.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
donderdag 30 juni 2016 om 13:38
Vanochtend het gesprek gehad met mijn psycholoog. Eerst verteld wat er allemaal gebeurd was, andere school voor Mini, afscheid psz, gezinscoach, dag van de meisjes, sollicitatie Maxi, bruiloft enz ...
Toen vroeg ze mij waar ik het nu echt over wilde hebben en zei ik dat ik meer hulp nodig heb wbt eten.
Verteld dat mijn zelfbeeld niet klopt. Ze vroeg mij of het verbeterd, verslechterd was of stabiel gebleven.
Ik zei verslechterd omdat ik er echt last van heb. Ik wel iets afgevallen ben weer en dat ik merk dat ik het sporten meer ga doen nu (4 keer in de week). Daar is opzich nets mis mee want sporten is goed en tijd voor mezelf ook. Maar de vraag hier is of de achterliggende gedachte goed is.
En aangeven dat mijn zelf beeld niet klopt.
Dat iemand mij gezien had en tegen een vriendin zei dat ze erg van mij geschrokken was. Waarop ik zei dat zij altijd nog dunner is dan mij. Toen zei vriendin dat dat echt niet waar is. En ik geloof dat gewoon niet, ik zie het niet.
We gaan nu cognitieve gedragstherapie toepassen, blijven ook emdr doen en ik krijg huiswerk mee.
We gaan dit 2 maanden doen, iedere week een gesprek. En als dit na die 2 maanden te weinig oplevert of ik eerder echt in de gevarenzone kom, dan ga ik naar de 2e lijns.
Huiswerk voor nu is het G-schema
"Situatie, Gevoel, Gedachten, Gedrag, Effect en welk effect zou ik willen"
En ik moet opschrijven wat voor mij de ideale situatie zou zijn, waar ik naar toe zou willen.
Ook vroeg ze om mijn motivatie om het aan te gaan pakken.
De grootste motivatie is voor mij mijn kinderen. Waaroo ze vroeg, en als de kinderen er niet zouden zijn?
Tsja... ik wil het natuurlijk ook voor mij zelf. Me gewoon weer vrij kunnen voelen.
Ook gaan we kijken naar de controledwang, of ik die anders in kan vullen. Dus op andere manier me stress of ongenoegen om kan gaan.
Werk aan de winkel dus.
Toen vroeg ze mij waar ik het nu echt over wilde hebben en zei ik dat ik meer hulp nodig heb wbt eten.
Verteld dat mijn zelfbeeld niet klopt. Ze vroeg mij of het verbeterd, verslechterd was of stabiel gebleven.
Ik zei verslechterd omdat ik er echt last van heb. Ik wel iets afgevallen ben weer en dat ik merk dat ik het sporten meer ga doen nu (4 keer in de week). Daar is opzich nets mis mee want sporten is goed en tijd voor mezelf ook. Maar de vraag hier is of de achterliggende gedachte goed is.
En aangeven dat mijn zelf beeld niet klopt.
Dat iemand mij gezien had en tegen een vriendin zei dat ze erg van mij geschrokken was. Waarop ik zei dat zij altijd nog dunner is dan mij. Toen zei vriendin dat dat echt niet waar is. En ik geloof dat gewoon niet, ik zie het niet.
We gaan nu cognitieve gedragstherapie toepassen, blijven ook emdr doen en ik krijg huiswerk mee.
We gaan dit 2 maanden doen, iedere week een gesprek. En als dit na die 2 maanden te weinig oplevert of ik eerder echt in de gevarenzone kom, dan ga ik naar de 2e lijns.
Huiswerk voor nu is het G-schema
"Situatie, Gevoel, Gedachten, Gedrag, Effect en welk effect zou ik willen"
En ik moet opschrijven wat voor mij de ideale situatie zou zijn, waar ik naar toe zou willen.
Ook vroeg ze om mijn motivatie om het aan te gaan pakken.
De grootste motivatie is voor mij mijn kinderen. Waaroo ze vroeg, en als de kinderen er niet zouden zijn?
Tsja... ik wil het natuurlijk ook voor mij zelf. Me gewoon weer vrij kunnen voelen.
Ook gaan we kijken naar de controledwang, of ik die anders in kan vullen. Dus op andere manier me stress of ongenoegen om kan gaan.
Werk aan de winkel dus.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
donderdag 30 juni 2016 om 14:33
Een beetje van beide Janneke.
Ik heb het stukje wat ik hierboven geschreven heb, even gekopieerd en naar Maxi gestuurd. Hij is gewoon thuis hoor, maar met die 2 kleine knullen is een gesprek niet altijd mogelijk. Maar zo weet hij er in ieder geval al van.
Mini vind het leuk op school, zo lijkt het althans, hij laat er niet veel over los. Alleen de naam van dat ene kindje hoor ik veel.
Mini zei bijvoorbeeld, Ik heb T. met een auto op zijn hoofd geslagen.
Uhm... oke, wat deed T. dan?
Die duwde mij.
Ik heb het stukje wat ik hierboven geschreven heb, even gekopieerd en naar Maxi gestuurd. Hij is gewoon thuis hoor, maar met die 2 kleine knullen is een gesprek niet altijd mogelijk. Maar zo weet hij er in ieder geval al van.
Mini vind het leuk op school, zo lijkt het althans, hij laat er niet veel over los. Alleen de naam van dat ene kindje hoor ik veel.
Mini zei bijvoorbeeld, Ik heb T. met een auto op zijn hoofd geslagen.
Uhm... oke, wat deed T. dan?
Die duwde mij.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
donderdag 30 juni 2016 om 15:05
Klinkt als een lekker concreet stappenplan, inclusief check moment over 2 maanden. Zet een reminder in je telefoon voor tegen die tijd, dat je er zelf even over nadenkt of je tevreden bent, en dan kun je zelf proactief je psych vertellen hoe je erin staat. Voor het geval zijn het vergeet.
Het is maar een ideetje.
Het is maar een ideetje.
Clap your hands everybody, and everybody clap your hands.
donderdag 30 juni 2016 om 16:04
Ja dat is het een beetje janneke, ik wil graag vrij om kunnen gaan met eten, zonder angst en paniek. Maar wil ook niet aankomen.
En daar is al de 1e gedachtenfout, want van normaal eten hoef je ook niet aan te komen.
Dat kindje heb ik vorige week over geschreven
Is een vrij heftig mannetje en er was een incident op het schoolplein, wat nogal indruk gemaakt had bij Mini. En bij mij ook.
Die reminder had ik inderdaad gelijk in mijn agenda gezet Pointdexter
En daar is al de 1e gedachtenfout, want van normaal eten hoef je ook niet aan te komen.
Dat kindje heb ik vorige week over geschreven
Is een vrij heftig mannetje en er was een incident op het schoolplein, wat nogal indruk gemaakt had bij Mini. En bij mij ook.Die reminder had ik inderdaad gelijk in mijn agenda gezet Pointdexter
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
