Vermijden of zelfzorg? Balans vinden!

Sunshine97 zaterdag 10 januari 2026 om 15:41

Hi lieve lezers,

Vroeger ging ik alles wat spanning of ongemak gaf uit de weg (vermijden). Nu ik volwassen ben, zelfbewuster ben (misschien wel te) en therapie heb gehad, merk ik dat ik in het andere uiterste zit: ik moet alles wat spanning geeft aan gaan van mezelf. Want, anders “val ik terug” of “ben ik niet gegroeid”. Deze strijd kost me veel energie. Het gaat vooral over dingen die me sociaal gezien veel energie kosten.

Hoe leer je weer luisteren naar je gevoel, het gevoel wat vroeger veelal op angst gebaseerd was. En mag je sommige spannende dingen ook gewoon niet aangaan, denk aan; feestjes, te volle agenda, sociale activiteiten etc. En is dat dan oke/zelfzorg? Overal online lees je: “als je de angst niet aangaat wordt het erger” en “vermijding is niet goed”. Hierdoor wil ik juist alles maar aan blijven gaan, omdat dit dan “goed” zou zijn.

PS: ik ben een HSP’er en merk dat ik sinds therapie ook wat meer introvert ben geworden. Ik ben verder heel sociaal bij mensen bij wie ik me veilig voel en mezelf kan zijn. Bij onbekenden of mensen waardoor ik me “onveiliger” voel, heb ik meer de behoefte om op mezelf te zijn.

Liefs,
Sunshinegirl

sunshine97 wijzigde dit bericht op 10-01-2026 16:06

18.04% gewijzigd

Hallodaar zondag 11 januari 2026 om 10:12

Ik ben ontzettend streng, beschermd en in een klein wereldje opgevoed.
Ik trouwde jong (ook om uit huis te kunnen).
Achteraf gezien was ik nog een als een kind, zo onderontwikkeld en onvolwassen. Ik durfde weinig en vond van alles eng!
Zo wilde ik níet zijn en zo ben ik meer dan ééns in 7 sloten tegelijk gelopen. Omdat ik van alles van mezelf moest of moest doorbreken.
Ik ging er ook steeds méér bij drinken omdat ik me dan zekerder voelde. Drempels dan verdwenen. Vooral dat laatste was natuurlijk ontzettend verkeerd. Gelukkig ligt dat nu ver achter me. Maar ik ben inmiddels wel heel verzichtig met wat ik allemaal van mezelf moet (met name op sociaal vlak).
En zeker zijn vriendschappen en contacten daardoor verwaterd of doodgebloed. En dat vind ik enerzijds jammer, maar dat weegt niet op tegen de rust die ik nu heb.

Danae zondag 11 januari 2026 om 10:15

Heb je inmiddels nog niet genoeg bewezen dat je het kan als je eroverheen zet? Waarom zou je dat keer op keer moeten bewijzen terwijl je liever thuis bent en als je het dan weer een keer belangrijk genoeg vindt je weet dat je het gewoon kunt.

nerdopviva zondag 11 januari 2026 om 10:18

E-biker schreef: ↑
10-01-2026 16:15
Als jij je er niet goed bij voelt, dan zou ik deze dingen helemaal niet aangaan. Het gaat erom wat jij echt zelf wilt. Tegenwoordig wordt er maar al te vaak gezegd dat je uit je comfortzone moet stappen en dit legt meteen die druk weer op iemand. Ik bedoel dat je dan denkt, ik moet dit of dat doen omdat het goed is. Wie bepaalt of het goed is, dat bepaal jij alleen zelf toch?

Eens. Meestal gaat "uit je comfortzone stappen" over introverte mensen die extraverte dingen moeten doen.

Zokanhetook schreef: ↑
11-01-2026 08:33
Wat ik nog kan meegeven, zoek eens bij jezelf waarom je zo nodig moet groeien en sociaal zijn. Ja ,dit wordt maatschappelijk gestimuleerd en stilvallen is achteruitgang. Maar je zal niet sterven van het rustig aan te doen of van niet zo sociaal te zijn. Heel vroeger was dit nodig om te kunnen overleven. Maar nu in deze tijd zijn we al zover geëvolueerd dat we het wel redden als we niet leven volgens de sociale normen.

Ook eens. Vraag je af waarom je dingen doet. Doe je het alleen maar omdat je zelf vindt dat het moet, doe het gewoon lekker niet. Doe je het omdat je (bijvoorbeeld) een relatie wil verbeteren, dan zou je kunnen overwegen om het wel te doen.

I'm finally old enough to don't give a fuck

bijtie zondag 11 januari 2026 om 16:52

Weet niet of dit voor TO ook geldt. Maar met een bepaald type persoonlijkheid wordt je wereld wel steeds kleiner als je alleen maar doet waar je je goed bij voelt. En raak je steeds meer bevestigd in de onderliggende overtuigingen die de oorzaak zijn van de angst en het vermijden.

Ik denk dat voor elke mens die gedurende het leven in therapie belandt daar een dilemma zit. Je wil "jezelf zijn" en doen wat goed voelt, maar wat nu goed voelt (thuis blijven) is niet altijd het beste voor je welbevinden op de langere termijn.

Dan zeggen mensen soms nou en, is toch helemaal prima als jij zonder sociaal netwerk de hele dag op fora zit te posten (ik noem maar wat), maar is dat echt prima? Misschien wil je zo niet worden. En het verandert niet vanzelf. Dus zal je toch ander gedrag moeten gaan uitproberen ook al voelt dat niet goed.

Karrota zondag 11 januari 2026 om 20:18

jorchugh_jor schreef: ↑
11-01-2026 09:48
Zou je ongelukkig zijn als kluizenaar?

100%

Karrota zondag 11 januari 2026 om 20:21

jorchugh_jor schreef: ↑
11-01-2026 09:55
Maar die solo-avonturier is ook angstig en heeft het ook niet altijd leuk. Een avontuur is het meestal allebei: oncomfortabele spanning en aangename nieuwsgierigheid.

Die vakantie die je zo van de kaart bracht, was die ook spannender dan de leuke? Of lag het helemaal aan hoe jouw reacties op de omgeving?

Sorry maar ik ben prima in staat om in te schatten wat een normaal avontuur is. De wel-leuke vakanties waren ook niet iedere minuut happy happy joy joy. Maar de hele vakantie je kamer niet uit durven is wel wat anders hoor.

Ze waren niet spannender dan de leuke. Maar ik probeer inderdaad steeds beter in te schatten waar het aan ligt. Achteraf kan ik dat soms wel duiden (bijvoorbeeld iets spannends wat er gaat gebeuren ná die vakantie), maar helaas lukt dat niet altijd. Waardoor het voor mij regelmatig als verrassing voelt of iets nou wel of niet leuk gaat worden. Had nu even vakanties als voorbeeld genomen, maar het gaat in principe om alle uitjes.

jorchugh_jor zondag 11 januari 2026 om 21:13

Karrota schreef: ↑
11-01-2026 20:21
Sorry maar ik ben prima in staat om in te schatten wat een normaal avontuur is.

O ik niet. Wat sommige anderen normaal vinden, lijkt mij de hel. En wat ik normaal vind, dat vind een ander weer een enorm avontuur.

Karrota zondag 11 januari 2026 om 22:27

jorchugh_jor schreef: ↑
11-01-2026 21:13
O ik niet. Wat sommige anderen normaal vinden, lijkt mij de hel. En wat ik normaal vind, dat vind een ander weer een enorm avontuur.

Maar het gaat er hier om hoe je het beleeft hè, niet om hoe avontuurlijk het daadwerkelijk ís.

Zo heb ik eens gebackpacked in Vietnam en dat beviel helemaal niet, omdat ik crappy hostels met slaapzalen had geboekt. Dat bleek niet bij me te passen. De vakantie zelf was daarom niet zo leuk, maar dat was niet omdat ik zelf slecht in mijn vel zat. Dat onderscheid kan ik heel goed maken.
De keer erna was ik solo naar een ander land met fijne prive kamers in hostels, helemaal prima.
De keer daarna deed ik precies hetzelfde, fijne hotels en opeens durfde ik niks meer en wilde ik alleen maar naar huis.
Maar ik kan er dus niet achter komen waarom het de ene keer wel leuk is en de andere keer niet. En wat er dus wel bij mij past en niet bij mij past.

Karrota zondag 11 januari 2026 om 22:29

Sorry dat ik je topic kaap TO. Ik zal een beetje indimmen over mijn eigen ervaringen.
Zoals je merkt houdt dit onderwerp mij dus ook al jaren bezig

Kun jij achteraf wel goed zeggen of je iets wel of niet leuk vond TO? En kun je daar een patroon in herkennen? Want dat is denk ik de belangrijkste stap om erachter te komen wat je wel en niet moet doen.

bijtie maandag 12 januari 2026 om 10:10

Karrota schreef: ↑
11-01-2026 22:27

Maar ik kan er dus niet achter komen waarom het de ene keer wel leuk is en de andere keer niet. En wat er dus wel bij mij past en niet bij mij past.

Ben je in therapie (geweest)?
Dat is ideaal en misschien zelfs onmisbaar om daar inzicht in te krijgen.

Karrota maandag 12 januari 2026 om 10:21

bijtie schreef: ↑
12-01-2026 10:10
Ben je in therapie (geweest)?
Dat is ideaal en misschien zelfs onmisbaar om daar inzicht in te krijgen.

Jahoor, jarenlang.

bijtie maandag 12 januari 2026 om 11:30

Karrota schreef: ↑
12-01-2026 10:21
Jahoor, jarenlang.

Dan onderzoek je dus samen zo'n situatie waarin het mis ging, maar er komt geen inzicht in jezelf of groei?

Verbinder maandag 12 januari 2026 om 11:38

Karrota schreef: ↑
10-01-2026 23:01
Ik weet niet wat wel en niet bij me past, omdat het resultaat zo wisselend is. Ik weet wie ik wíl zijn, maar niet wie ik echt bén.

Ik zat even hieraan te denken. Zou het kunnen zijn dat zodra je bezig gaat zijn met reizen in je hoofd, fataseren over de aardbol afreizen, plannen maakt (en uiteindelijk boekt) er een gevoelsafsluiting optreedt? Je bent zeg maar intens bezig met het hele mentale plaatje van het reizen maar de gevoelskant is afgesloten?
En zodra het moment van reizen aanbreekt komt je gevoel (radicaal) terug?

Misschien past er gewoon heel veel bij je qua aktiviteiten en verschillende vakanties en ben je een veelzijdig mens maar zit het euvel in de gevoelsafsluiting zodra je ‘te’ intens in je hoofd bezig bent indenken, voorstellen, bedenken en je wilskracht de volle rol laat spelen ofzo?

Actieve topics