Psyche
alle pijlers
Vriendschappen maken/onderhouden als volwassene
dinsdag 24 juli 2018 om 17:54
Naar aanleiding van een paar berichten elders op het forum, hierbij een nieuw topic.
Ik ben 27 en ik merk dat ik moeite heb om vriendschappen te maken en te onderhouden. Ik heb niet veel vriendinnen, en heb geen relatie.
Daarnaast wonen mijn vriendinnen hier niet in de buurt en omdat ze in een andere levensfase zitten (getrouwd, kinderen of zwanger) merk ik dat onze gesprekken niet meer zo zijn als vroeger.
1 vriendin ken ik al bijna 10 jaar. Ik kende ze via een ander forum en ze had toen net haar huidige partner ontmoet. Ik wist dat ze een kinderwens had en die is inmiddels ook uitgekomen. Maar ik merk de laatste jaren steeds meer, dat het contact steeds meer van mijn kant komt. Ik stel voor om af te spreken, waarop ze enthousiast reageert, maar dat er altijd wel iets tussenkomt. Ze vraagt ook amper meer hoe het met mij gaat, terwijl ik wel interesse in haar toon. En daarnaast zijn er wat dingen gebeurd waardoor ik onze vriendschap wel in twijfel begin te trekken. Ik heb mezelf voorgenomen om vanuit mezelf geen contact meer op te nemen voorlopig.
En tegelijkertijd irriteert het me dat het me niet lukt om vriendschappen te onderhouden. Ik zou zo graag een vriendin willen om een dagje weg te gaan, of om gewoon een middag bij elkaar over de vloer te komen.
Ik merk dat er op het forum ook wat mensen zijn die hiermee zitten, dus misschien dat we hier met elkaar over kunnen praten.
Misschien is het voor sommige een warrig verhaal, bij deze sorry, ik heb het zo kort mogelijk gehouden
Ik ben 27 en ik merk dat ik moeite heb om vriendschappen te maken en te onderhouden. Ik heb niet veel vriendinnen, en heb geen relatie.
Daarnaast wonen mijn vriendinnen hier niet in de buurt en omdat ze in een andere levensfase zitten (getrouwd, kinderen of zwanger) merk ik dat onze gesprekken niet meer zo zijn als vroeger.
1 vriendin ken ik al bijna 10 jaar. Ik kende ze via een ander forum en ze had toen net haar huidige partner ontmoet. Ik wist dat ze een kinderwens had en die is inmiddels ook uitgekomen. Maar ik merk de laatste jaren steeds meer, dat het contact steeds meer van mijn kant komt. Ik stel voor om af te spreken, waarop ze enthousiast reageert, maar dat er altijd wel iets tussenkomt. Ze vraagt ook amper meer hoe het met mij gaat, terwijl ik wel interesse in haar toon. En daarnaast zijn er wat dingen gebeurd waardoor ik onze vriendschap wel in twijfel begin te trekken. Ik heb mezelf voorgenomen om vanuit mezelf geen contact meer op te nemen voorlopig.
En tegelijkertijd irriteert het me dat het me niet lukt om vriendschappen te onderhouden. Ik zou zo graag een vriendin willen om een dagje weg te gaan, of om gewoon een middag bij elkaar over de vloer te komen.
Ik merk dat er op het forum ook wat mensen zijn die hiermee zitten, dus misschien dat we hier met elkaar over kunnen praten.
Misschien is het voor sommige een warrig verhaal, bij deze sorry, ik heb het zo kort mogelijk gehouden
dinsdag 15 januari 2019 om 18:59
Diegene (van de PB) heeft dan tóch nog gereageerd. Blijkbaar zou het niet aan mij liggen, maar zou zij soms zelf ruimte nodig hebben en ze beweert ook oprecht te vergeten om te reageren.
Ze zou een codewoord gebruiken om aan te geven wanneer het haar te veel zou worden. Dat zou natuurlijk wel handig zijn.
(Ik vermoed al langer dat ze ASS heeft.)
Ik ben natuurlijk blij dat ik haar terug gehoord heb, maar het is duidelijk iemand met een handleiding (zegt iemand die er zelf één heeft) en na haar uitleg is ze nog altijd niet bepaald spraakzaam, maar misschien moet ik die verwachting wel loslaten. Ik heb nog steeds veel behoefte aan bevestiging en als iemand dan korter is denk ik heel snel dat het aan mij ligt en/of ben ik bang dat diegene mij niet meer leuk vindt.
Ze gaf ook aan snel overprikkeld te zijn. De reden dat ze maanden is ziek thuis geweest van het werk heeft daar uiteraard ook mee te maken. Ze zou zelfs niet meer verder willen met die baan.
@Kwebbeltje: woon jij landelijk? Al maakt dat misschien niet zoveel uit...
Ze zou een codewoord gebruiken om aan te geven wanneer het haar te veel zou worden. Dat zou natuurlijk wel handig zijn.
(Ik vermoed al langer dat ze ASS heeft.)
Ik ben natuurlijk blij dat ik haar terug gehoord heb, maar het is duidelijk iemand met een handleiding (zegt iemand die er zelf één heeft) en na haar uitleg is ze nog altijd niet bepaald spraakzaam, maar misschien moet ik die verwachting wel loslaten. Ik heb nog steeds veel behoefte aan bevestiging en als iemand dan korter is denk ik heel snel dat het aan mij ligt en/of ben ik bang dat diegene mij niet meer leuk vindt.
Ze gaf ook aan snel overprikkeld te zijn. De reden dat ze maanden is ziek thuis geweest van het werk heeft daar uiteraard ook mee te maken. Ze zou zelfs niet meer verder willen met die baan.
@Kwebbeltje: woon jij landelijk? Al maakt dat misschien niet zoveel uit...
woensdag 16 januari 2019 om 10:42
Wil hier zeker niet doelloos gaan klagen, maar wil wel het volgende graag kwijt.
Ondermeer door mijn ASS heb ik moeite om met negatieve prikkels om te gaan.
Hiermee bedoel ik vooral irritaties, problemen in de communicatie, conflicten etc.
Sommige vriendschappen vind ik lastig om in stand te houden, vooral in het verleden.
Soms heb je dat je mensen in je leven aantrekt, waarvan je denkt dat ze in je leven horen.
En soms kan dat maar voor een beperkte tijd zijn.
Het lijkt dan net alsof je over de houdbaarheid heen bent en dat je steeds meer op een dood spoor raakt.
Dat kan soms bijzonder frustrerend zijn en het geeft me een machteloos gevoel.
Vaak pieker (rumineer) ik hier wel over.
Ik blijf echter hierin hangen in een soort van vicieuze cirkel.
Daarin kom ik helaas niet verder.
Wellicht moet ik mij er maar bij neerleggen dat sociale omgang sowieso complex is.
Ondermeer door mijn ASS heb ik moeite om met negatieve prikkels om te gaan.
Hiermee bedoel ik vooral irritaties, problemen in de communicatie, conflicten etc.
Sommige vriendschappen vind ik lastig om in stand te houden, vooral in het verleden.
Soms heb je dat je mensen in je leven aantrekt, waarvan je denkt dat ze in je leven horen.
En soms kan dat maar voor een beperkte tijd zijn.
Het lijkt dan net alsof je over de houdbaarheid heen bent en dat je steeds meer op een dood spoor raakt.
Dat kan soms bijzonder frustrerend zijn en het geeft me een machteloos gevoel.
Vaak pieker (rumineer) ik hier wel over.
Ik blijf echter hierin hangen in een soort van vicieuze cirkel.
Daarin kom ik helaas niet verder.
Wellicht moet ik mij er maar bij neerleggen dat sociale omgang sowieso complex is.
woensdag 16 januari 2019 om 12:31
Ik heb ook gauw het gevoel dat mensen me niet meer leuk vinden. Zo ook mijn single-vriendin. We hebben al sinds haar verjaardag in Juli niet meer afgesproken. Alleen gechat. Ze gaf vorig jaar al eens aan dat ik te weinig initiatief neem. Ik ben inderdaad afwachtend, wat ook komt door teleurstellingen vroeger. Maar zij zegt vaak af en dan krijg ik het idee dat ze niet graag meer met me afspreekt.
woensdag 16 januari 2019 om 16:14
Het Goede Doel zong het al..vriendschap is een illusie.. 
Ik heb door de jaren heen wel geleerd dat vriendschappen komen en gaan. Een enkele blijft hangen, en dat zijn ook de mensen waar je altijd op kunt vertrouwen. Ik dacht ook dat ik een goede vriendin had, we belden elke dag wel met elkaar. En dat al zeker 10 jaar. Maar hoewel ik altijd voor haar klaar stond als ze mijn hulp nodig had kreeg ik de laatste tijd vooral het gevoel dat ik gewoon gemakkelijk was wanneer nodig. Ook genoeg voor haar klaargestaan afgelopen jaar nadat ze een heel akelige tijd meemaakte. Ik baal er wel van, en ik zou nooit zo met iemand anders omgaan. Maar ik wist altijd wel dat ze nooit veel empathie had voor anderen, daarin verschilden we altijd al. Daarom heb ik er waarschijnlijk ook meer last van dan zij.
Het moet wel van twee kanten komen toch?
Ik heb door de jaren heen wel geleerd dat vriendschappen komen en gaan. Een enkele blijft hangen, en dat zijn ook de mensen waar je altijd op kunt vertrouwen. Ik dacht ook dat ik een goede vriendin had, we belden elke dag wel met elkaar. En dat al zeker 10 jaar. Maar hoewel ik altijd voor haar klaar stond als ze mijn hulp nodig had kreeg ik de laatste tijd vooral het gevoel dat ik gewoon gemakkelijk was wanneer nodig. Ook genoeg voor haar klaargestaan afgelopen jaar nadat ze een heel akelige tijd meemaakte. Ik baal er wel van, en ik zou nooit zo met iemand anders omgaan. Maar ik wist altijd wel dat ze nooit veel empathie had voor anderen, daarin verschilden we altijd al. Daarom heb ik er waarschijnlijk ook meer last van dan zij.
Het moet wel van twee kanten komen toch?
vrijdag 18 januari 2019 om 07:44
Landelijk: bosrijke omgeving, klein centrum,... Kortom: ergens waar meer natuur en platteland is.Kwebbeltje91 schreef: ↑15-01-2019 19:38Fijn dat ze gereageerd heeft Eend!
Wat bedoel je met landelijk wonen?
vrijdag 18 januari 2019 om 08:04
Ik heb ook moeite met vriendschappen. Van de ene kant wil ik niet veel vrienden, want lastig voor me. Maar ik zou het wel leuk vinden om mijn kring iets uit te breiden.
Zo herkenbaar wat sommige hier schrijven over het van één kant moeten komen. Als ik geen contact met twee vroegere vriendinnen opneem, hoor ik ook helemaal niks. Ik ken ze al als kind zijnde. Maar voor mij is het nu wel klaar met hen. Het mag ook wel eens uit henzelf komen en dat gebeurd niet.
Ik ben ook altijd bang om tegen te vallen. Dat ze me te ingewikkeld vinden of niet leuk genoeg. Dat laatste heeft met mijn verleden te maken en zit nog heel diep.
Zo herkenbaar wat sommige hier schrijven over het van één kant moeten komen. Als ik geen contact met twee vroegere vriendinnen opneem, hoor ik ook helemaal niks. Ik ken ze al als kind zijnde. Maar voor mij is het nu wel klaar met hen. Het mag ook wel eens uit henzelf komen en dat gebeurd niet.
Ik ben ook altijd bang om tegen te vallen. Dat ze me te ingewikkeld vinden of niet leuk genoeg. Dat laatste heeft met mijn verleden te maken en zit nog heel diep.
vrijdag 18 januari 2019 om 13:34
Ik hoor nu ook al een tijdje niks van een getrouwde vriendin. Met een Halloween- evenement heb ik haar voor het laatst gezien. Ze zei toen dat we weer eens moesten afspreken. Bij haar dit keer. We doen dat om en om. Ze zou nog een datum voorstellen. Niks gehoord. In de Kerstvakantie vroeg ik op Facebook of ze wilde afspreken. Ik zei erbij dat ik 2,5 week vrij had. "Ik ga dat zo snel mogelijk doen.", was haar antwoord. Ze is er niet meer op terug gekomen. Van de week op Facebook gevraagd of ze al kijkers voor haar huis hebben gehad. Ze heeft niet geantwoord, maar zag wel dat het bericht bekeken was.
vrijdag 18 januari 2019 om 13:57
Balen is dat hondenmens. Ik ken het gevoel, het zit je niet lekker en je twijfelt ook nog aan jezelf. Teleurstellend hoe je je kunt vergissen in sommige mensen. De vriendin waar ik het eerder over had is erg veranderd sinds haar man een bedrijf heeft. Raar hoe geld mensen kan veranderen. Ik heb eigenlijk al jaren het gevoel dat ik een beetje onder het klootjesvolk begin te vallen bij haar, ze is een snob geworden met dito mensen om zich heen.
Teleurstellend hoe je je kunt vergissen in sommige mensen. De vriendin waar ik het eerder over had is erg veranderd sinds haar man een bedrijf heeft. Raar hoe geld mensen kan veranderen. Ik heb eigenlijk al jaren het gevoel dat ik een beetje onder het klootjesvolk begin te vallen bij haar, ze is een snob geworden met dito mensen om zich heen.
vrijdag 18 januari 2019 om 14:16
Ook herkenning hier...
Maar ook dat mensen zo veranderlijk kunnen zijn, ik kan daar met periodes moeilijk mee omgaan.
Hier ook vriendschappen die over zijn gegaan door bv relaties/kinderen of mensen die het 'gewoon' druk hebben.
Iedereen leeft op zijn eigen eilandje en ik ben dat door teleurstellingen ook meer gaan doen. Heb nu ook echt zoiets van, dan niet.
En een rot gevoel is dat he RockOla, ik had dat gevoel op een gegeven moment bij een vriendin ook...
Als ik het gevoel krijg dat mensen zich beter gaan voelen om wat voor reden dan ook dan ben ik weg, want daar voel ik me dan weer te goed voor
Maar ook dat mensen zo veranderlijk kunnen zijn, ik kan daar met periodes moeilijk mee omgaan.
Hier ook vriendschappen die over zijn gegaan door bv relaties/kinderen of mensen die het 'gewoon' druk hebben.
Iedereen leeft op zijn eigen eilandje en ik ben dat door teleurstellingen ook meer gaan doen. Heb nu ook echt zoiets van, dan niet.
En een rot gevoel is dat he RockOla, ik had dat gevoel op een gegeven moment bij een vriendin ook...
Als ik het gevoel krijg dat mensen zich beter gaan voelen om wat voor reden dan ook dan ben ik weg, want daar voel ik me dan weer te goed voor
vrijdag 18 januari 2019 om 15:52
Inderdaad yesss, ik heb nu ook zoiets van stik maar...en daar voel ik me ook weer k#t over. Maar ik weet ook dat ik me daar eigenlijk niet slecht over hoef te voelen. Haar snobberige gedrag is anderen ook al opgevallen. Ik snap alleen niet dat je na ruim 20 jaar zo met iemand om kan gaan. Ik voel me personeel op afroep, ik pas ervoor nu, als ze weer aanklopt bij me bedank ik voor de eer...
zaterdag 19 januari 2019 om 18:41
Zo echt precies dit.yesss schreef: ↑18-01-2019 14:16Ook herkenning hier...
Maar ook dat mensen zo veranderlijk kunnen zijn, ik kan daar met periodes moeilijk mee omgaan.
Hier ook vriendschappen die over zijn gegaan door bv relaties/kinderen of mensen die het 'gewoon' druk hebben.
Iedereen leeft op zijn eigen eilandje en ik ben dat door teleurstellingen ook meer gaan doen. Heb nu ook echt zoiets van, dan niet.
En een rot gevoel is dat he RockOla, ik had dat gevoel op een gegeven moment bij een vriendin ook...
Als ik het gevoel krijg dat mensen zich beter gaan voelen om wat voor reden dan ook dan ben ik weg, want daar voel ik me dan weer te goed voor
Ik ben ook harder geworden de laatste jaren. De vriendschappen kwamen dan teveel van mijn kant. Soms gooide ik weleens een balletje op, dat ik al een tijdje niks had gehoord "Ja sorry, ik ben zo druk" Maar dat ik ondertussen wel foto's van diegene op social media voorbij zie komen dat ze met andere vriendinnen lekker een terrasje pakt. Tja, op een gegeven moment ben ik er wel klaar mee.
@Eend1993 oh nu snap ik wat je bedoeld. Het is hier inderdaad wel landelijk. Ik woon in een klein dorp met veel platteland. Hier in de buurt zit overigens wel een heel mooi gebied met bos en heuvels. Heerlijk om af en toe daar doorheen te wandelen. Nu wat minder, maar als het straks weer lente is wil ik dat weer vaker gaan doen.
Ik zit niet ver van de grotere steden vandaan. Met de auto sta ik in 20 minuten in de stad. Ik zou ook niet in een stad willen wonen, geef mij maar lekker de rust van een dorp.
zaterdag 19 januari 2019 om 18:53
Ja en soms kom je erachter dat mensen niet meer bij je passen of misschien wel nooit bij je hebben gepast....
Dat gevoel heb ik heel sterk de laatste tijd. Dat ik te lang genoegen heb genomen.... mezelf tekort heb gedaan met bepaalde mensen.
Ben ook heel onzeker geworden door bepaalde voorvallen/teleurstellingen (waarvan ik altijd dacht dat het aan mij lag) en ik ben dus echt stappen aan het zetten om mijn zelfvertrouwen op te bouwen en echt op mezelf te vertrouwen en ook op mijn intuïtie. Wat met vallen en opstaan gaat.
Ik was altijd de pleaser, meegaand, dus ik zag bepaalde dingen ook niet in omdat ik altijd van het beste uitging van de mens.
Maar ja aldoende leert men.., alleen makkelijk vind ik het niet om op een bepaalde leeftijd op bepaalde vlakken opnieuw te beginnen.
(Sorry voor mijn lange verhaal..., maar heb weer zo'n avond dat het me weer even bezighoudt)
Dat gevoel heb ik heel sterk de laatste tijd. Dat ik te lang genoegen heb genomen.... mezelf tekort heb gedaan met bepaalde mensen.
Ben ook heel onzeker geworden door bepaalde voorvallen/teleurstellingen (waarvan ik altijd dacht dat het aan mij lag) en ik ben dus echt stappen aan het zetten om mijn zelfvertrouwen op te bouwen en echt op mezelf te vertrouwen en ook op mijn intuïtie. Wat met vallen en opstaan gaat.
Ik was altijd de pleaser, meegaand, dus ik zag bepaalde dingen ook niet in omdat ik altijd van het beste uitging van de mens.
Maar ja aldoende leert men.., alleen makkelijk vind ik het niet om op een bepaalde leeftijd op bepaalde vlakken opnieuw te beginnen.
(Sorry voor mijn lange verhaal..., maar heb weer zo'n avond dat het me weer even bezighoudt)
yesss wijzigde dit bericht op 19-01-2019 22:03
23.36% gewijzigd
zaterdag 19 januari 2019 om 19:05
Ja inderdaad! En als je dan niks laat horen komt er andersom ook niks meer... Alsof ze het wel prima vinden ipv dat je voelt dat iemand het echt leuk vind om af te spreken. En dat je er dan vervolgens achter komt dat ze wel genoeg tijd hebben voor andere dingen/mensen, best kwetsend. Het heeft me wel veranderd en ben een stuk selectiever geworden.Kwebbeltje91 schreef: ↑19-01-2019 18:41Zo echt precies dit.
Ik ben ook harder geworden de laatste jaren. De vriendschappen kwamen dan teveel van mijn kant. Soms gooide ik weleens een balletje op, dat ik al een tijdje niks had gehoord "Ja sorry, ik ben zo druk" Maar dat ik ondertussen wel foto's van diegene op social media voorbij zie komen dat ze met andere vriendinnen lekker een terrasje pakt. Tja, op een gegeven moment ben ik er wel klaar mee.
Dat betekent alleen wel dat mijn sociale leven heel erg gekrompen is, maar altijd nog liever alleen dan met mensen waarbij ik me niet fijn voel.
zaterdag 19 januari 2019 om 19:53
Mijn man heeft een vriend al vanaf zijn jeugd. All meer dan 35 jaar hebben ze van alles meegemaakt. Zijn vrouw is een vriendin van mij. We kennen elkaar al heel veel jaren en dit zijn eigenlijk de enige echte door dik en dun vrienden. We zijn bevriend met nog een echtpaar, ook super gezellig altijd. Maar niet als de jeugdvriend van mijn man. Vrienden zijn er in verschillende soorten. 
zaterdag 19 januari 2019 om 22:16
Ik ben veel verhuisd en hoewel het nadeel is dat je weer nieuwe vrienden moet maken, is het voordeel dat je je sociale leven zo kan inrichten als jij wil.
Hoe richten de singles hier hun vrije tijd in? Ik denk niet dat ik kinderen wil, en ik neem aan dat de dertigers met kinderen redelijk geleefd worden, dus da's een andere situatie. En mensen met relatie doen veel met partner.
Als ik naar mijn single vriendinnen kijk dan is het veel uit eten, outdoors, maar ik denk ook wel redelijk veel tijd alleen. Ik heb niet echt een hobby ofzo dus heb vaak het gevoel dat ik toch de tijd moet vullen op de een of andere manier, en dan niet met lezen/TV kijken/internetten?
Ik ken ook singles die regelmatig flink uit drinken gaan en dan de volgende dag natuurlijk een kater en bankhangen - ik heb een beetje het idee dat dat hun manier is om de tijd te vullen?
Vroeger ook flink uit geweest, maar ik vind het nu een beetje sneu worden, alsof je leven niet leuk kan zijn als je niet flink bezopen bent.
Hoe richten de singles hier hun vrije tijd in? Ik denk niet dat ik kinderen wil, en ik neem aan dat de dertigers met kinderen redelijk geleefd worden, dus da's een andere situatie. En mensen met relatie doen veel met partner.
Als ik naar mijn single vriendinnen kijk dan is het veel uit eten, outdoors, maar ik denk ook wel redelijk veel tijd alleen. Ik heb niet echt een hobby ofzo dus heb vaak het gevoel dat ik toch de tijd moet vullen op de een of andere manier, en dan niet met lezen/TV kijken/internetten?
Ik ken ook singles die regelmatig flink uit drinken gaan en dan de volgende dag natuurlijk een kater en bankhangen - ik heb een beetje het idee dat dat hun manier is om de tijd te vullen?
Vroeger ook flink uit geweest, maar ik vind het nu een beetje sneu worden, alsof je leven niet leuk kan zijn als je niet flink bezopen bent.
Hello, can you hear me?
zaterdag 19 januari 2019 om 22:24
Ik ben single, en ben geen type om uit te gaan.
Tenminste, ik ga weleens uit hoor. Maar dat is niet zo vaak. Hooguit 3 keer per jaar.
Nu is het zo dat ik ook bezig was met een studie, en dat slokte echt veel tijd en energie.
Ik ben echt een huismus. Vind het heerlijk om een avond op de bank door te brengen. Nu woon ik in een boerengat en hier is niet zoveel te beleven, dus heb ook niet veel keus. En het is nog winter, en dus donker buiten. In de lente en zomer ga ik veel makkelijker naar buiten.
Tenminste, ik ga weleens uit hoor. Maar dat is niet zo vaak. Hooguit 3 keer per jaar.
Nu is het zo dat ik ook bezig was met een studie, en dat slokte echt veel tijd en energie.
Ik ben echt een huismus. Vind het heerlijk om een avond op de bank door te brengen. Nu woon ik in een boerengat en hier is niet zoveel te beleven, dus heb ook niet veel keus. En het is nog winter, en dus donker buiten. In de lente en zomer ga ik veel makkelijker naar buiten.
