Relaties
alle pijlers
Al zo lang verdriet om mijn ex
donderdag 24 juni 2021 om 21:58
Ik kom er dus niet meer uit, wil graag van me afschrijven en ben benieuwd naar jullie mening.
Het is het aloude verhaal; ik kan mijn ex niet vergeten. Ik heb hem 28 jaar geleden ontmoet in Spanje, zijn land. Daarnaartoe verhuisd, werk gevonden, verloofd, het was heel serieus allemaal. We waren gek op elkaar, hadden het vaak over "later", kinderen krijgen, de hele rataplan.
En toen verbrak hij de verloving. De reden weet ik niet meer precies, maar wat ik nog wel weet, is dat de relatie hem begon te benauwen, en hij vond mij te onafhankelijk. Klopt, ik vond het toen al belangrijk om niet van een man (financieel) afhankelijk te zijn, en ik had dan ook een goede baan (hij studeerde nog).
Ik ben op mezelf gaan wonen en heb het nog ruim een jaar volgehouden. Maar ik was letterlijk ziek van liefdesverdriet, heb toen ook een ernstige depressie gehad (niet mijn eerste trouwens, ik ben bipolair).
Ja, en dan terug naar Nederland en proberen het leven weer op te pakken. Andere mannen, voor één nacht, maar ook twee serieuze relaties, en toen mijn man ontmoet. In die jaren heb ik ervaren dat je van twee mannen tegelijk kunt houden. Ik hield oprecht van mijn man, maar mijn ex was elke dag in mijn gedachten. Nooit heb ik hier ook maar één keer met iemand anders over gesproken. Ik moest er zelf me dealen, met het gemis. Ook met het feit dat ik al die jaren minstens drie keer per week over hem droom, en dat ik nog precies weet hoe zijn stem klonk, ik herinner me zijn geur, zijn ogen, zijn lach. Ik mis hem gewoon nog zo erg, ookal kan ik me ook heel goed zijn "mindere" kanten herinneren.
Inmiddels ben ik vers gescheiden (mijn man ging vreemd en woont al samen met zijn nieuwe liefje) en druk bezig met een woning voor mezelf. Ik heb lieve mensen om me heen, leuk werk en ik heb zin in de toekomst, al is het moeilijk.
En nu zou ik kunnen vragen "hoe krijg ik mijn Spaanse ex uit mijn kop." Maar dat heb ik al op zoveel verschillende manieren geprobeerd. En waarom zou ik hem willen vergeten? Hij is echt mijn grote liefde, en ik kan nauwelijks het idee verdragen dat ik hem nooit meer zal zien. Ik heb een gevoel van urgentie; ik moet naar hem toe. Alleen is hij niet te traceren, via Internet. En al zou ik wel weten waar hij is, dan heb ik echt niet de illusie dat hij op mij zit te wachten. Het zou zomaar kunnen zijn dat hij niet eens meer weet wie ik ben. Maar toch, soms heb ik dat sprankje hoop...
Het is het aloude verhaal; ik kan mijn ex niet vergeten. Ik heb hem 28 jaar geleden ontmoet in Spanje, zijn land. Daarnaartoe verhuisd, werk gevonden, verloofd, het was heel serieus allemaal. We waren gek op elkaar, hadden het vaak over "later", kinderen krijgen, de hele rataplan.
En toen verbrak hij de verloving. De reden weet ik niet meer precies, maar wat ik nog wel weet, is dat de relatie hem begon te benauwen, en hij vond mij te onafhankelijk. Klopt, ik vond het toen al belangrijk om niet van een man (financieel) afhankelijk te zijn, en ik had dan ook een goede baan (hij studeerde nog).
Ik ben op mezelf gaan wonen en heb het nog ruim een jaar volgehouden. Maar ik was letterlijk ziek van liefdesverdriet, heb toen ook een ernstige depressie gehad (niet mijn eerste trouwens, ik ben bipolair).
Ja, en dan terug naar Nederland en proberen het leven weer op te pakken. Andere mannen, voor één nacht, maar ook twee serieuze relaties, en toen mijn man ontmoet. In die jaren heb ik ervaren dat je van twee mannen tegelijk kunt houden. Ik hield oprecht van mijn man, maar mijn ex was elke dag in mijn gedachten. Nooit heb ik hier ook maar één keer met iemand anders over gesproken. Ik moest er zelf me dealen, met het gemis. Ook met het feit dat ik al die jaren minstens drie keer per week over hem droom, en dat ik nog precies weet hoe zijn stem klonk, ik herinner me zijn geur, zijn ogen, zijn lach. Ik mis hem gewoon nog zo erg, ookal kan ik me ook heel goed zijn "mindere" kanten herinneren.
Inmiddels ben ik vers gescheiden (mijn man ging vreemd en woont al samen met zijn nieuwe liefje) en druk bezig met een woning voor mezelf. Ik heb lieve mensen om me heen, leuk werk en ik heb zin in de toekomst, al is het moeilijk.
En nu zou ik kunnen vragen "hoe krijg ik mijn Spaanse ex uit mijn kop." Maar dat heb ik al op zoveel verschillende manieren geprobeerd. En waarom zou ik hem willen vergeten? Hij is echt mijn grote liefde, en ik kan nauwelijks het idee verdragen dat ik hem nooit meer zal zien. Ik heb een gevoel van urgentie; ik moet naar hem toe. Alleen is hij niet te traceren, via Internet. En al zou ik wel weten waar hij is, dan heb ik echt niet de illusie dat hij op mij zit te wachten. Het zou zomaar kunnen zijn dat hij niet eens meer weet wie ik ben. Maar toch, soms heb ik dat sprankje hoop...
I am a person, not a mental health problem.
donderdag 24 juni 2021 om 23:11
Nee, als het 28 jaar geleden is zou ik echt niet aanraden om energie te steken in het vinden van deze man. Wat je aandacht geeft groeit nog meer. De kans dat hij al getrouwd is met kinderen en helemaal gesettled is... dan zit je niet te wachten op een ex die stof doet opwaaien. Steek die energie toch in jezelf of het vinden van een andere man.
donderdag 24 juni 2021 om 23:12
donderdag 24 juni 2021 om 23:15
donderdag 24 juni 2021 om 23:43
Ik zou er ook geen contact meer mee opnemen, maar zou hem wel even online stalken om te zien hoe hij en zijn leven er nu uit zien .teheran_06 schreef: ↑24-06-2021 23:11Nee, als het 28 jaar geleden is zou ik echt niet aanraden om energie te steken in het vinden van deze man. Wat je aandacht geeft groeit nog meer. De kans dat hij al getrouwd is met kinderen en helemaal gesettled is... dan zit je niet te wachten op een ex die stof doet opwaaien. Steek die energie toch in jezelf of het vinden van een andere man.
Kijk uit malloot, een kokosnoot!
donderdag 24 juni 2021 om 23:54
Het kan ook zomaar zijn dat hij aan lager wal is geraakt, als dakloze alcoholist door Barcelona strompelt. Of gay blijkt te zijn. Misschien is hij inmiddels drie keer getrouwd en gescheiden, heeft hij negen kinderen bij zijn drie exen. Maar het meest waarschijnlijke is, is dat hij al twintig jaar keurig getrouwd is met een leuke Spaanse, drie kinderen heeft en een gemiddeld leven leidt waar hij dan misschien niet dolgelukkig, maar wel uitermate tevreden mee is.Gatekeeper* schreef: ↑24-06-2021 22:14Die Spaanse Adonis is nu kaal, heeft een bierbuik en een hangzak. Geloof me maar.
Wat ik maar wil zeggen: ik ben realistisch genoeg om te weten dat hij er natuurlijk niet meer uitziet als toen, en dat zijn leven gewoon is doorgegaan.
I am a person, not a mental health problem.
vrijdag 25 juni 2021 om 00:03
Ja, ik zou hem willen opsporen, maar ik doe het niet. Ten eerste is hij op internet niet te vinden. Dus ook niet via social media. Tuurlijk zijn er andere methoden, maar ik vind het nogal ver gaan om een privédetective in te schakelen. Want dan zou ik zijn gegevens hebben, en dan? Het lijkt me nogal vreemd overkomen als ik ineens, na zoveel jaren, contact zou zoeken. Beetje stalkerig. Dus dat doe ik niet, hoewel ik het graag zou willen!Chrissie88 schreef: ↑24-06-2021 22:16Ik snap het ook wel.
Onafgesloten relaties kunnen je lang blijven achtervolgen. Maar het is zonde van je levensenergie om naar hem te blijven smachten.
ALs ik zou was zou ik actief op zoek gaan naar een manier van afsluiting. Op wat voor manier dan ook.
Zou je hem willen opsporen?
Die manier van afsluiten zou ik graag willen. Geen idee alleen hoe. Dat ik over hem droom, daar kan ik volgens mij niets tegen doen. Er zijn periodes geweest dat ik 24/7 aan hem dacht, maar ook jarenlange periodes dat hij alleen maar "door mijn hoofd flitste" en ik er verder niet bij stilstond.
I am a person, not a mental health problem.
vrijdag 25 juni 2021 om 00:13
Die andere cultuur, dat was juist waarop het stuk ging. Maar je hebt gelijk, ik val ook wel op dat type qua uiterlijk. En een nieuwe Spanjaard kan natuurlijk altijd, maar dan als leuke vakantieliefdeteheran_06 schreef: ↑24-06-2021 22:25Oeh, mijn eerste schatje was ook een Spanjaard (nou ja soort van, hij kwam van de canarische eilanden). En nog steeds hè... als ik aan die mooie bruine kijkers en zijn donkere krullen denk... Het is inmiddels alweer 6 jaar geleden dat ik iets met hem had. Verliefd ben ik niet meer, maar ik denk af en toe nog wel eens aan hem en dan vraag ik me af hoe het leven hem is vergaan. Ik denk dat bij mij een groot deel van de "magie" hem ook zat in het buitenlandse (spannend, want niet-Nederlands uiterlijk en mooi accent, andere cultuur en dus denkwijze) en de romantische omstandigheden waarin we elkaar hadden ontmoet.
Sindsdien ben ik er wel achtergekomen dat ik een type heb. Ik wil het eigenlijk niet hardop zeggen, omdat het zo ongelooflijk oppervlakkig overkomt. Maar ik voel gewoon een enorme aantrekkingskracht voor kleinere mannen met donker haar, donkere ogen en een tintje. Ik heb na de Spanjaard ook wel Nederlandse vriendjes gehad, en die vond ik heel aantrekkelijk, maar het knetterde niet zoals ik gewend was.
Sorry hier heb je niks aan. Maar je deed me ff wegzwijmelen naar een ander tijdperk, Fade. Misschien een nieuwe Spanjaard vinden? :p
I am a person, not a mental health problem.
vrijdag 25 juni 2021 om 00:13
Vraag jezelf eens af waarom je een man die je niet eens kent (want een leven verder in de tijd) zo idealiseert. Waarom doe je dat?FadeToBlack schreef: ↑25-06-2021 00:03Ja, ik zou hem willen opsporen, maar ik doe het niet. Ten eerste is hij op internet niet te vinden. Dus ook niet via social media. Tuurlijk zijn er andere methoden, maar ik vind het nogal ver gaan om een privédetective in te schakelen. Want dan zou ik zijn gegevens hebben, en dan? Het lijkt me nogal vreemd overkomen als ik ineens, na zoveel jaren, contact zou zoeken. Beetje stalkerig. Dus dat doe ik niet, hoewel ik het graag zou willen!
Die manier van afsluiten zou ik graag willen. Geen idee alleen hoe. Dat ik over hem droom, daar kan ik volgens mij niets tegen doen. Er zijn periodes geweest dat ik 24/7 aan hem dacht, maar ook jarenlange periodes dat hij alleen maar "door mijn hoofd flitste" en ik er verder niet bij stilstond.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 25 juni 2021 om 00:17
Klopt helemaal. Overigens moet ik ff niet denken aan een andere vent... eerst weer zelf gesetteld zijn. En dan nog.teheran_06 schreef: ↑24-06-2021 23:11Nee, als het 28 jaar geleden is zou ik echt niet aanraden om energie te steken in het vinden van deze man. Wat je aandacht geeft groeit nog meer. De kans dat hij al getrouwd is met kinderen en helemaal gesettled is... dan zit je niet te wachten op een ex die stof doet opwaaien. Steek die energie toch in jezelf of het vinden van een andere man.
I am a person, not a mental health problem.
vrijdag 25 juni 2021 om 00:22
vrijdag 25 juni 2021 om 00:23
Gatekeeper* schreef: ↑24-06-2021 22:14Die Spaanse Adonis is nu kaal, heeft een bierbuik en een hangzak. Geloof me maar.
Hoe weet jij dat?
Wat is er nu weer?!?
vrijdag 25 juni 2021 om 00:31
vrijdag 25 juni 2021 om 00:41
Ja, waarom ook eigenlijk niet? Ik hou van het land, spreek de taal en zou er best een tijdje tussenuit kunnen. Ik ben zeker al tien keer in Barcelona geweest, en toen was ik ook niet op zoek naar mijn ex ofzo. Genoot gewoon van het weer, de mensen en de stad. Ik vind het zeker een serieuze optie.Geronimo2 schreef: ↑25-06-2021 00:31Misschien staat hij symbool voor spanning, avontuur en wilde seks en denk je veel aan hem omdat je hem daar het meest mee associeert. Je bent net gescheiden dus de laatste jaren waren vast niet passievol, licht en exotisch, waarom pak je niet alles in en ga je weer in Spanje een tijdje wonen.
I am a person, not a mental health problem.
vrijdag 25 juni 2021 om 07:56
Doen! Misschien vind je ‘hem’ dan in allemaal dingen in je omgeving: zon, zee, strand, wijntje in de avond op een terras..FadeToBlack schreef: ↑25-06-2021 00:41Ja, waarom ook eigenlijk niet? Ik hou van het land, spreek de taal en zou er best een tijdje tussenuit kunnen. Ik ben zeker al tien keer in Barcelona geweest, en toen was ik ook niet op zoek naar mijn ex ofzo. Genoot gewoon van het weer, de mensen en de stad. Ik vind het zeker een serieuze optie.
vrijdag 25 juni 2021 om 08:07
Je kunt het prima in je eentje afsluiten, bijvoorbeeld door in je hoofd of in het echt alles wat je nog met hem verbindt in een doos of een vuur te gooien, te bedanken voor wat het je gegeven heeft en dan te laten gaan. Je kunt je gedachten echt wel sturen op deze manier. Door gedachtes aan hem niet vast te houden, maar steeds zo snel mogelijk te laten gaan wordt het steeds makkelijker om dat te doen. Door te denken dat het iets betekent maak je het groter voor jezelf. Je kunt het ook kleiner maken.
En ik merk dat je niet echt de optie noemt dat jouw Spanjaard wel dolgelukkig is met een hele leuke vrouw en niet simpelweg tevreden, maar echt echt echt niet op jou zit te wachten. In jouw hoofd is hij nog belangrijk, dus ik snap wel dat het pijnlijk is als dat andersom niet zo zou zijn, maar dat kan dus prima zo zijn.
En ik merk dat je niet echt de optie noemt dat jouw Spanjaard wel dolgelukkig is met een hele leuke vrouw en niet simpelweg tevreden, maar echt echt echt niet op jou zit te wachten. In jouw hoofd is hij nog belangrijk, dus ik snap wel dat het pijnlijk is als dat andersom niet zo zou zijn, maar dat kan dus prima zo zijn.
vrijdag 25 juni 2021 om 08:29
Kan het niet ook met de situatie te maken hebben? Als het niet goed gaat binnen een relatie heb je wel vaker de neiging om terug te denken aan 'andere tijden', daar betrap ik mezelf ook wel eens op. Dat staat dan ook echt los van hoe leuk mijn leven verder is. Je bent recentelijk gescheiden, dus ik vind het niet vreemd dat dan een fijn verleden met een gek open einde weer naar voren komt.
Verder eens met wat lilalinda zegt; aanvaard dat je een soft spot voor hem hebt. In essentie is daar niets mis mee, denk dat wel meer mensen dat hebben. Misschien droom je wel over hem omdat je er zoveel op let dat je vaak aan hem denkt. Selffulfilling prophecy heet dat
Verder eens met wat lilalinda zegt; aanvaard dat je een soft spot voor hem hebt. In essentie is daar niets mis mee, denk dat wel meer mensen dat hebben. Misschien droom je wel over hem omdat je er zoveel op let dat je vaak aan hem denkt. Selffulfilling prophecy heet dat
vrijdag 25 juni 2021 om 08:35
In een weemoedige bui heb ik ook wel eens ' the one that got away' gegoogeld. Ook 29 jaar geleden. Man wat was ik verliefd 10 maanden. En wat was hij mooi. En stoer. En buitenlandse marinier. En wat ouder, En ik was een dartel hert nog.
Alleen werd ik ineens geghost (dat heette toen nog niet zo... ), Uit het niets verdween hij uit mijn leven. Ik was niets meer dan een fling. Ook ik dacht wel eens zwijmelend terug. Maar ben realistisch. Hij is nu voor in de 50, zal wel kaal zijn, en dik en uitgezakt.
Helaas was niets minder waar. Bloedmooie vent, nog steeds afgetrained, een volle kop haar, een leuke vrouw en ditto kinderen.
En dan toch, Ik kijk dan naar mijn eigen vent die me roept omdat hij zijn leesbril weer eens niet kan vinden en de kaas dus niet ziet die voor zijn neus in de koelkast ligt, wiens haar niet meer was wat het was toen hij jong was (maar ja, toen kende ik hem toch niet), enigszins te vol en hij heeft weer eens een gat onder zijn oksel in zijn poloshirt. Maar man wat ben ik verliefd op die vent. En wat is ie lief en zorgzaam. Soms zijn herinneringen gewoon mooi en moeten ze herinneringen blijven.
Alleen werd ik ineens geghost (dat heette toen nog niet zo... ), Uit het niets verdween hij uit mijn leven. Ik was niets meer dan een fling. Ook ik dacht wel eens zwijmelend terug. Maar ben realistisch. Hij is nu voor in de 50, zal wel kaal zijn, en dik en uitgezakt.
Helaas was niets minder waar. Bloedmooie vent, nog steeds afgetrained, een volle kop haar, een leuke vrouw en ditto kinderen.
En dan toch, Ik kijk dan naar mijn eigen vent die me roept omdat hij zijn leesbril weer eens niet kan vinden en de kaas dus niet ziet die voor zijn neus in de koelkast ligt, wiens haar niet meer was wat het was toen hij jong was (maar ja, toen kende ik hem toch niet), enigszins te vol en hij heeft weer eens een gat onder zijn oksel in zijn poloshirt. Maar man wat ben ik verliefd op die vent. En wat is ie lief en zorgzaam. Soms zijn herinneringen gewoon mooi en moeten ze herinneringen blijven.
buzziebee wijzigde dit bericht op 25-06-2021 08:38
3.31% gewijzigd
vrijdag 25 juni 2021 om 08:37
Gatekeeper* schreef: ↑24-06-2021 22:14Die Spaanse Adonis is nu kaal, heeft een bierbuik en een hangzak. Geloof me maar.
vrijdag 25 juni 2021 om 08:47
BuzzieBee schreef: ↑25-06-2021 08:35
En dan toch, Ik kijk dan naar mijn eigen vent die me roept omdat hij zijn leesbril weer eens niet kan vinden en de kaas dus niet ziet die voor zijn neus in de koelkast ligt, wiens haar niet meer was wat het was toen hij jong was (maar ja, toen kende ik hem toch niet), enigszins te vol en hij heeft weer eens een gat onder zijn oksel in zijn poloshirt. Maar man wat ben ik verliefd op die vent. En wat is ie lief en zorgzaam. Soms zijn herinneringen gewoon mooi en moeten ze herinneringen blijven.
vrijdag 25 juni 2021 om 10:08
Dit vind ik ook wel een hele goede comment. Vaak kan ons ego niet accepteren dat de ander wellicht niet zo gek op ons is, als wij op hen. We romantiseren een verleden dat niet meer terugkomt.aikidoka schreef: ↑25-06-2021 08:07En ik merk dat je niet echt de optie noemt dat jouw Spanjaard wel dolgelukkig is met een hele leuke vrouw en niet simpelweg tevreden, maar echt echt echt niet op jou zit te wachten. In jouw hoofd is hij nog belangrijk, dus ik snap wel dat het pijnlijk is als dat andersom niet zo zou zijn, maar dat kan dus prima zo zijn.
Ik denk ook dat je echt niet altijd contact moet willen hebben met een ex om iets af te sluiten. Zeker niet als er nog gevoelens meespelen. Je neemt jezelf in de maling dat je 'closure' wilt. Terwijl wat je eigenlijk wilt, is iedere gelegenheid tot contact aangrijpen als een soort verslaafde. Stel je vindt deze man en praat het één en ander uit, dan voelt dat misschien een paar weken goed. Maar daarna is het niet meer genoeg. Je hebt toch nog vragen, toch nog verlangen. En zo blijf je hem opzoeken. Afsluiting is iets wat je zelf moet doen, daar heb je de ander niet bij nodig.
vrijdag 25 juni 2021 om 10:35
Wat een mooie verhalen in dit topic!
TO, ik denk dat je eens bij jezelf te rade moet gaan wat deze herinnering je biedt. 24/7 aan iemand denken klinkt toch meer als een vlucht uit de realiteit dan aan een serieuze verliefdheid. Wat mis je in je eigen leven (en het antwoord is niet: hem)? Hoe kun je dat veranderen? Wie ben jij ZONDER die verliefdheid of dat continue in je hoofd zitten met een ander? Volgens mij zou daar weleens het antwoord kunnen liggen.
TO, ik denk dat je eens bij jezelf te rade moet gaan wat deze herinnering je biedt. 24/7 aan iemand denken klinkt toch meer als een vlucht uit de realiteit dan aan een serieuze verliefdheid. Wat mis je in je eigen leven (en het antwoord is niet: hem)? Hoe kun je dat veranderen? Wie ben jij ZONDER die verliefdheid of dat continue in je hoofd zitten met een ander? Volgens mij zou daar weleens het antwoord kunnen liggen.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
