Relaties
alle pijlers
Al zo lang verdriet om mijn ex
donderdag 24 juni 2021 om 21:58
Ik kom er dus niet meer uit, wil graag van me afschrijven en ben benieuwd naar jullie mening.
Het is het aloude verhaal; ik kan mijn ex niet vergeten. Ik heb hem 28 jaar geleden ontmoet in Spanje, zijn land. Daarnaartoe verhuisd, werk gevonden, verloofd, het was heel serieus allemaal. We waren gek op elkaar, hadden het vaak over "later", kinderen krijgen, de hele rataplan.
En toen verbrak hij de verloving. De reden weet ik niet meer precies, maar wat ik nog wel weet, is dat de relatie hem begon te benauwen, en hij vond mij te onafhankelijk. Klopt, ik vond het toen al belangrijk om niet van een man (financieel) afhankelijk te zijn, en ik had dan ook een goede baan (hij studeerde nog).
Ik ben op mezelf gaan wonen en heb het nog ruim een jaar volgehouden. Maar ik was letterlijk ziek van liefdesverdriet, heb toen ook een ernstige depressie gehad (niet mijn eerste trouwens, ik ben bipolair).
Ja, en dan terug naar Nederland en proberen het leven weer op te pakken. Andere mannen, voor één nacht, maar ook twee serieuze relaties, en toen mijn man ontmoet. In die jaren heb ik ervaren dat je van twee mannen tegelijk kunt houden. Ik hield oprecht van mijn man, maar mijn ex was elke dag in mijn gedachten. Nooit heb ik hier ook maar één keer met iemand anders over gesproken. Ik moest er zelf me dealen, met het gemis. Ook met het feit dat ik al die jaren minstens drie keer per week over hem droom, en dat ik nog precies weet hoe zijn stem klonk, ik herinner me zijn geur, zijn ogen, zijn lach. Ik mis hem gewoon nog zo erg, ookal kan ik me ook heel goed zijn "mindere" kanten herinneren.
Inmiddels ben ik vers gescheiden (mijn man ging vreemd en woont al samen met zijn nieuwe liefje) en druk bezig met een woning voor mezelf. Ik heb lieve mensen om me heen, leuk werk en ik heb zin in de toekomst, al is het moeilijk.
En nu zou ik kunnen vragen "hoe krijg ik mijn Spaanse ex uit mijn kop." Maar dat heb ik al op zoveel verschillende manieren geprobeerd. En waarom zou ik hem willen vergeten? Hij is echt mijn grote liefde, en ik kan nauwelijks het idee verdragen dat ik hem nooit meer zal zien. Ik heb een gevoel van urgentie; ik moet naar hem toe. Alleen is hij niet te traceren, via Internet. En al zou ik wel weten waar hij is, dan heb ik echt niet de illusie dat hij op mij zit te wachten. Het zou zomaar kunnen zijn dat hij niet eens meer weet wie ik ben. Maar toch, soms heb ik dat sprankje hoop...
Het is het aloude verhaal; ik kan mijn ex niet vergeten. Ik heb hem 28 jaar geleden ontmoet in Spanje, zijn land. Daarnaartoe verhuisd, werk gevonden, verloofd, het was heel serieus allemaal. We waren gek op elkaar, hadden het vaak over "later", kinderen krijgen, de hele rataplan.
En toen verbrak hij de verloving. De reden weet ik niet meer precies, maar wat ik nog wel weet, is dat de relatie hem begon te benauwen, en hij vond mij te onafhankelijk. Klopt, ik vond het toen al belangrijk om niet van een man (financieel) afhankelijk te zijn, en ik had dan ook een goede baan (hij studeerde nog).
Ik ben op mezelf gaan wonen en heb het nog ruim een jaar volgehouden. Maar ik was letterlijk ziek van liefdesverdriet, heb toen ook een ernstige depressie gehad (niet mijn eerste trouwens, ik ben bipolair).
Ja, en dan terug naar Nederland en proberen het leven weer op te pakken. Andere mannen, voor één nacht, maar ook twee serieuze relaties, en toen mijn man ontmoet. In die jaren heb ik ervaren dat je van twee mannen tegelijk kunt houden. Ik hield oprecht van mijn man, maar mijn ex was elke dag in mijn gedachten. Nooit heb ik hier ook maar één keer met iemand anders over gesproken. Ik moest er zelf me dealen, met het gemis. Ook met het feit dat ik al die jaren minstens drie keer per week over hem droom, en dat ik nog precies weet hoe zijn stem klonk, ik herinner me zijn geur, zijn ogen, zijn lach. Ik mis hem gewoon nog zo erg, ookal kan ik me ook heel goed zijn "mindere" kanten herinneren.
Inmiddels ben ik vers gescheiden (mijn man ging vreemd en woont al samen met zijn nieuwe liefje) en druk bezig met een woning voor mezelf. Ik heb lieve mensen om me heen, leuk werk en ik heb zin in de toekomst, al is het moeilijk.
En nu zou ik kunnen vragen "hoe krijg ik mijn Spaanse ex uit mijn kop." Maar dat heb ik al op zoveel verschillende manieren geprobeerd. En waarom zou ik hem willen vergeten? Hij is echt mijn grote liefde, en ik kan nauwelijks het idee verdragen dat ik hem nooit meer zal zien. Ik heb een gevoel van urgentie; ik moet naar hem toe. Alleen is hij niet te traceren, via Internet. En al zou ik wel weten waar hij is, dan heb ik echt niet de illusie dat hij op mij zit te wachten. Het zou zomaar kunnen zijn dat hij niet eens meer weet wie ik ben. Maar toch, soms heb ik dat sprankje hoop...
I am a person, not a mental health problem.
vrijdag 25 juni 2021 om 10:37
Ik heb in het verleden ook weleens contact opgenomen met exen en het viel altijd tegen. Als ik mezelf de vraag stel wat ik eruit wil halen, vergaat me de lust tot contact meestal snel, ik doe het niet meer. Als het de moeite waard was geweest, was ik wel bevriend gebleven met ze.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
vrijdag 25 juni 2021 om 10:41
Ik snap je wel, maar 28 jaar is natuurlijk ontzettend lang geleden. Als hij niet te traceren is op social media, word je nu eigenlijk gedwongen hem te vergeten. Stel dat je hem tegenkomt en hij is inmiddels getrouwd, kinderen, gelukkig etc. Ik vraag me af of het je happy maakt dat je hem op die manier ziet. Met een ander en een eigen gezinnetje.
Het is tussen jullie gewoon nooit iets geworden en je kan niks anders doen dan dit accepteren. Wellicht helpen goede meditaties jou om los te laten? Veel schrijven?
Ik heb een ex van 2.5 jaar geleden waar ik ook nog altijd aan denk. Onze relatie (romance) was kortstondig maar heel intens. We hebben elkaar ook - nadat het klaar was - nooit meer gesproken. Gek genoeg blijf ik aan hem denken. Zou hem zoooo graag weer in de ogen willen kijken. Zo graag weten hoe het met hem is. Zoveel willen zeggen!
Ik kan niks anders dan accepteren dat het nooit meer gaat gebeuren.
Dit is het leven denk ik dan maar!
Het is tussen jullie gewoon nooit iets geworden en je kan niks anders doen dan dit accepteren. Wellicht helpen goede meditaties jou om los te laten? Veel schrijven?
Ik heb een ex van 2.5 jaar geleden waar ik ook nog altijd aan denk. Onze relatie (romance) was kortstondig maar heel intens. We hebben elkaar ook - nadat het klaar was - nooit meer gesproken. Gek genoeg blijf ik aan hem denken. Zou hem zoooo graag weer in de ogen willen kijken. Zo graag weten hoe het met hem is. Zoveel willen zeggen!
Ik kan niks anders dan accepteren dat het nooit meer gaat gebeuren.
Dit is het leven denk ik dan maar!
vrijdag 25 juni 2021 om 10:57
Hier wel mee eens. Ik heb wel ooit contact gezocht met ex. Vooral eigenlijk om te kijken hoe het met hem was. Het ging supergoed, kind erbij, en dus verloofd. Dat vond ik best heftig om te horen. Ook al deed het me ook wel weer goed op één of andere manier, het hielp wat met de afsluiting. Maar ja, ik zou hem toch nog steeds graag weer eens willen zien of spreken. En zoals vandaag zit ik op mijn handen omdat ik dus weer dat hij dit weekend trouwt. Het is heel dubbel, ik houd van mijn huidige vriend, gun mijn ex alle geluk van de wereld, en toch blijft hij ergens in mijn gedachten rondspoken.Fitgirl schreef: ↑25-06-2021 10:41Ik snap je wel, maar 28 jaar is natuurlijk ontzettend lang geleden. Als hij niet te traceren is op social media, word je nu eigenlijk gedwongen hem te vergeten. Stel dat je hem tegenkomt en hij is inmiddels getrouwd, kinderen, gelukkig etc. Ik vraag me af of het je happy maakt dat je hem op die manier ziet. Met een ander en een eigen gezinnetje.
Het is tussen jullie gewoon nooit iets geworden en je kan niks anders doen dan dit accepteren. Wellicht helpen goede meditaties jou om los te laten? Veel schrijven?
Ik heb een ex van 2.5 jaar geleden waar ik ook nog altijd aan denk. Onze relatie (romance) was kortstondig maar heel intens. We hebben elkaar ook - nadat het klaar was - nooit meer gesproken. Gek genoeg blijf ik aan hem denken. Zou hem zoooo graag weer in de ogen willen kijken. Zo graag weten hoe het met hem is. Zoveel willen zeggen!
Ik kan niks anders dan accepteren dat het nooit meer gaat gebeuren.
Dit is het leven denk ik dan maar!
vrijdag 25 juni 2021 om 11:20
Maar wat zou je hiermee willen bereiken dan? Wat is je doel?madamecannibale schreef: ↑25-06-2021 10:57Hier wel mee eens. Ik heb wel ooit contact gezocht met ex. Vooral eigenlijk om te kijken hoe het met hem was. Het ging supergoed, kind erbij, en dus verloofd. Dat vond ik best heftig om te horen. Ook al deed het me ook wel weer goed op één of andere manier, het hielp wat met de afsluiting. Maar ja, ik zou hem toch nog steeds graag weer eens willen zien of spreken. En zoals vandaag zit ik op mijn handen omdat ik dus weer dat hij dit weekend trouwt. Het is heel dubbel, ik houd van mijn huidige vriend, gun mijn ex alle geluk van de wereld, en toch blijft hij ergens in mijn gedachten rondspoken.
vrijdag 25 juni 2021 om 11:23
Vannacht heb ik dus over hem gedroomd. Hij drong mijn huis binnen en ik moest 112 bellen omdat hij de schuifpui eruit had geramd en op mij had gegooid. Ik hoop dat dit mijn afsluiting was haha.
Als het mij echt nog zo achtervolgde 28 jaar later zou ik een sessie boeken bij een psycholoog denk ik. Maar zo ben ik.
Als het mij echt nog zo achtervolgde 28 jaar later zou ik een sessie boeken bij een psycholoog denk ik. Maar zo ben ik.
vrijdag 25 juni 2021 om 11:43
Ja, goede vraag. Vroeger zou ik hem willen zien om te kijken of er nog iets was tussen ons. Nu ben ik op zoek naar een soort afsluiting. Maar ergens weet ik ook wel dat dat zo niet werkt. Ik mis hem, en ik vind het vreemd om iemand die zo’n belangrijk onderdeel is geweest in mijn leven nooit meer te zien. Maar als ik diep vanbinnen kijk weet ik ook dat mijn motieven niet helemaal zuiver zijn. Daarom heb ik ook al een hele tijd geen contact meer.
vrijdag 25 juni 2021 om 11:44
Ik heb dat ook jaren gehad met mijn ex en nog droom ik wel eens weg over hem. Maar nu weet ik dat dat een signaal is dat ik niet blij ben met mijn leven in het hier en nu óf dat ik juist dezelfde gevoelens ervaar als toen met hem en dat ik daardoor associeer.
Het gaat waarschijnlijk niet écht om je ex.
Het gaat waarschijnlijk niet écht om je ex.
vrijdag 25 juni 2021 om 11:49
Ij vind het best wel zorgwekkend dat je überhaupt denkt aan een privé detective voor een vriendje van 28 jaar geleden. Misschien is ie wel dood joh. Wat heb je er nou aan om het te weten? Helemaal niks?FadeToBlack schreef: ↑25-06-2021 00:03Ja, ik zou hem willen opsporen, maar ik doe het niet. Ten eerste is hij op internet niet te vinden. Dus ook niet via social media. Tuurlijk zijn er andere methoden, maar ik vind het nogal ver gaan om een privédetective in te schakelen. Want dan zou ik zijn gegevens hebben, en dan? Het lijkt me nogal vreemd overkomen als ik ineens, na zoveel jaren, contact zou zoeken. Beetje stalkerig. Dus dat doe ik niet, hoewel ik het graag zou willen!
Die manier van afsluiten zou ik graag willen. Geen idee alleen hoe. Dat ik over hem droom, daar kan ik volgens mij niets tegen doen. Er zijn periodes geweest dat ik 24/7 aan hem dacht, maar ook jarenlange periodes dat hij alleen maar "door mijn hoofd flitste" en ik er verder niet bij stilstond.
Je hebt gewoon een beeld van hem in je hoofd en een herinnering aan dat gevoel omdat het je eerder liefde was maar het is een droom. Het is echt niet zoals in je droom.
Als je je leven laat bepalen door een fantasiebeeld kan je misschien eens een afspraak maken met de praktijkondersteuner? Is het niet zo gewoon dat je liefde mist nu je man weg is en je denkt aan de Spaanse liefde omdat in jouw hoofd je zo de liefde wil hebben? Je een mooi plaatje hebt gemaakt? Mooie bruine ogen en een mooie stem zijn leuk hoor... maar dat is toch geen liefde? Liefde is veel praktischer en nuchterder. Er voor elkaar zijn en telkens voor elkaar kiezen. Het beeld in je hoofd staat je denk ik wel in de weg om verder te gaan.
Ik heb ooit eens een jaar getreurd om een ex waarbij ik echt beter af was zonder hem. Achteraf ging het niet eens om hem maar om het gevoel dat ik dacht dat hij de ware was ofzo. Inmiddels is dat romantische beeld wel weg maar ben ik nu 3 jaar samen met een nuchtere man die voor me door het vuur gaat. Misschien minder spannend. Maar wel zo rustig.
vrijdag 25 juni 2021 om 15:52
Zoveel verschillende reacties, ze zetten me aan het denken. En ik zal even in één keer reageren.
De eerste jaren na de breuk was de herinnering aan hem te pijnlijk. Ik stelde mezelf continu de bekende vragen: waarom, ben ik niet goed genoeg, etc. En dan natuurlijk ook het idee in mijn hoofd dat hij zich vergist had en dat hij heus wel met mij verder wilde. Hij moest er alleen nog zelf even achter komen. Die heftige depressie hielp ook niet natuurlijk. Langzaam kwam ik van hem los, realiseerde me ook dat we niet goed voor elkaar waren en dat ik beter af was zonder hem. Na een jaar of tien hoorde ik via-via-via dat hij getrouwd was en kinderen had.
Heel lang heb ik nauwelijks aan hem gedacht, soms vlamde het wel op voor een periode, en dan kon ik inderdaad 24/7 met hem bezig zijn. Niet gezond, ik weet het. En inderdaad gebeurt dit als ik een mindere periode heb, maar juist niet als ik depressief ben. Soms wel als ik hypomaan ben. Overigens weten mijn psychiater en SPV'er ervan af, juist omdat het kan gebeuren in hypomanie. Maar lang niet altijd dus.
Ik ben heel nuchter met hem in deze tijd kunnen plaatsen. Yep, hij zal wel grijs zijn, of kaal, met een bierbuik. Die hangzak ben ik niet zeker van
. Wat ik het meeste aan hem mis, is de aandacht die hij me gaf. Hij behandelde me als een koningin, tot hij het uitmaakte natuurlijk. En ja, de seks was niet van deze wereld. Ik realiseer me heel goed dat ik hem mis omdat hij stond voor heel veel dingen; de zorgeloze tijd, het avontuur, de aandacht en de liefde. En stel dat ik hem zou tegenkomen, dan zou het nooit meer worden als toen. Met andere mannen is het ook nooit zo geworden. Vergelijken is fout, en wat ik voor mijn (nu ex) man voelde was een hele diepe liefde, maar anders. En dat dat naast elkaar kan bestaan, dat heb ik wel ervaren. Mijn Spanjaard is nooit een bedreiging geweest voor mijn huwelijk. Dat mijn ex-man mij een jaar lang bedrogen heeft met een ander, heeft er dus niets mee te maken (sorry, ik ben nog steeds ongelofelijk kwaad als ik daaraan denk).
Hem opzoeken, dat zou ik dus wel willen, maar het zit er gewoon niet in. Hij ziet me aankomen...
En het afsluiten, ach ik weet het nog niet. Waarschijnlijk is het weer zo'n periode, misschien slijt het weer.
De eerste jaren na de breuk was de herinnering aan hem te pijnlijk. Ik stelde mezelf continu de bekende vragen: waarom, ben ik niet goed genoeg, etc. En dan natuurlijk ook het idee in mijn hoofd dat hij zich vergist had en dat hij heus wel met mij verder wilde. Hij moest er alleen nog zelf even achter komen. Die heftige depressie hielp ook niet natuurlijk. Langzaam kwam ik van hem los, realiseerde me ook dat we niet goed voor elkaar waren en dat ik beter af was zonder hem. Na een jaar of tien hoorde ik via-via-via dat hij getrouwd was en kinderen had.
Heel lang heb ik nauwelijks aan hem gedacht, soms vlamde het wel op voor een periode, en dan kon ik inderdaad 24/7 met hem bezig zijn. Niet gezond, ik weet het. En inderdaad gebeurt dit als ik een mindere periode heb, maar juist niet als ik depressief ben. Soms wel als ik hypomaan ben. Overigens weten mijn psychiater en SPV'er ervan af, juist omdat het kan gebeuren in hypomanie. Maar lang niet altijd dus.
Ik ben heel nuchter met hem in deze tijd kunnen plaatsen. Yep, hij zal wel grijs zijn, of kaal, met een bierbuik. Die hangzak ben ik niet zeker van
. Wat ik het meeste aan hem mis, is de aandacht die hij me gaf. Hij behandelde me als een koningin, tot hij het uitmaakte natuurlijk. En ja, de seks was niet van deze wereld. Ik realiseer me heel goed dat ik hem mis omdat hij stond voor heel veel dingen; de zorgeloze tijd, het avontuur, de aandacht en de liefde. En stel dat ik hem zou tegenkomen, dan zou het nooit meer worden als toen. Met andere mannen is het ook nooit zo geworden. Vergelijken is fout, en wat ik voor mijn (nu ex) man voelde was een hele diepe liefde, maar anders. En dat dat naast elkaar kan bestaan, dat heb ik wel ervaren. Mijn Spanjaard is nooit een bedreiging geweest voor mijn huwelijk. Dat mijn ex-man mij een jaar lang bedrogen heeft met een ander, heeft er dus niets mee te maken (sorry, ik ben nog steeds ongelofelijk kwaad als ik daaraan denk).Hem opzoeken, dat zou ik dus wel willen, maar het zit er gewoon niet in. Hij ziet me aankomen...
En het afsluiten, ach ik weet het nog niet. Waarschijnlijk is het weer zo'n periode, misschien slijt het weer.
I am a person, not a mental health problem.
vrijdag 25 juni 2021 om 16:02
Oh wauw ik neem het terug, wat een kloothommel is jouw ex. Had nog maar wat meer hardop gefantaseerd over je Spanjaard tijdens die relatie! Wel logisch dat je dan nu weer zo'n hunkering ervaart naar je eerste echte liefde.
En fysieke aantrekkingskracht, goede seks en iemand's onverdeelde aandacht hebben is een enorm sterke aphrodisiac dat mag ook wel eens gezegd worden.
En fysieke aantrekkingskracht, goede seks en iemand's onverdeelde aandacht hebben is een enorm sterke aphrodisiac dat mag ook wel eens gezegd worden.
vrijdag 25 juni 2021 om 16:20
Ik denk dat je hier helemaal de kern samenvat. Het is een soort aphrodisiac.Potpourri schreef: ↑25-06-2021 16:02Oh wauw ik neem het terug, wat een kloothommel is jouw ex. Had nog maar wat meer hardop gefantaseerd over je Spanjaard tijdens die relatie! Wel logisch dat je dan nu weer zo'n hunkering ervaart naar je eerste echte liefde.
En fysieke aantrekkingskracht, goede seks en iemand's onverdeelde aandacht hebben is een enorm sterke aphrodisiac dat mag ook wel eens gezegd worden.
vrijdag 25 juni 2021 om 16:29
Absoluut, zonder twijfel. Vaak hoor je toch ook dat mensen in een slechte relatie blijven zitten omdat de seks zo goed was? Voor mij is fysieke aantrekkingskracht in ieder geval heel belangrijk.madamecannibale schreef: ↑25-06-2021 16:20Ik denk dat je hier helemaal de kern samenvat. Het is een soort aphrodisiac.
I am a person, not a mental health problem.
vrijdag 25 juni 2021 om 16:46
Ik hoop toch, dat je inziet hoe ongezond dat isFadeToBlack schreef: ↑25-06-2021 16:29Absoluut, zonder twijfel. Vaak hoor je toch ook dat mensen in een slechte relatie blijven zitten omdat de seks zo goed was? Voor mij is fysieke aantrekkingskracht in ieder geval heel belangrijk.
vrijdag 25 juni 2021 om 21:09
Maar als je jong bent is verliefd worden m.i. ook veel makkelijker omdat het fysieke dan een relatief grotere rol speelt.
En dan word je ouder, getekend door het leven, een paar teleurstellende ervaringen rijker, ja dan sta je er gewoon niet zo onbevangen meer in. Niet per se een slecht ding, hevige verliefdheid zoals ik die als twintiger ervaarde kan me gestolen worden. Zoals Lila zei, dat is helemaal niet gezond. Misschien mis je je vermogen om zo onbevangen en zonder angst lief te hebben?
En dan word je ouder, getekend door het leven, een paar teleurstellende ervaringen rijker, ja dan sta je er gewoon niet zo onbevangen meer in. Niet per se een slecht ding, hevige verliefdheid zoals ik die als twintiger ervaarde kan me gestolen worden. Zoals Lila zei, dat is helemaal niet gezond. Misschien mis je je vermogen om zo onbevangen en zonder angst lief te hebben?
zaterdag 26 juni 2021 om 02:49
Ik heb hier veel aan gehad bij het loslaten van een ex
https://youtu.be/OheJXpxqOm4
Het is een meditatie uit Hawaii
https://youtu.be/OheJXpxqOm4
Het is een meditatie uit Hawaii
zaterdag 26 juni 2021 om 03:41
Ik denk dat Lila doelt op mijn opmerking over een slechte relatie met goede seks.Potpourri schreef: ↑25-06-2021 21:09Maar als je jong bent is verliefd worden m.i. ook veel makkelijker omdat het fysieke dan een relatief grotere rol speelt.
En dan word je ouder, getekend door het leven, een paar teleurstellende ervaringen rijker, ja dan sta je er gewoon niet zo onbevangen meer in. Niet per se een slecht ding, hevige verliefdheid zoals ik die als twintiger ervaarde kan me gestolen worden. Zoals Lila zei, dat is helemaal niet gezond. Misschien mis je je vermogen om zo onbevangen en zonder angst lief te hebben?
Hevige verliefdheid kan inderdaad nogal vermoeiend zijn. Onbevangen liefhebben kan ik hopelijk nog steeds. En ik vind fysieke aantrekkingskracht een heel belangrijk aspect in een relatie. Net als eerlijkheid, vertrouwen, humor, met elkaar kunnen praten. Maar het klopt wat je zegt, als je ouder bent word je voorzichtiger in de liefde, door de eerdere ervaringen.
I am a person, not a mental health problem.
zaterdag 26 juni 2021 om 03:42
Dit komt best wel binnen. Mediteren doe ik al, maar deze is heel bijzonder!naamloosjes schreef: ↑26-06-2021 02:49Ik heb hier veel aan gehad bij het loslaten van een ex
https://youtu.be/OheJXpxqOm4
Het is een meditatie uit Hawaii
I am a person, not a mental health problem.
zaterdag 26 juni 2021 om 08:03
Mooi gezegd.Parella schreef: ↑25-06-2021 11:44Ik heb dat ook jaren gehad met mijn ex en nog droom ik wel eens weg over hem. Maar nu weet ik dat dat een signaal is dat ik niet blij ben met mijn leven in het hier en nu óf dat ik juist dezelfde gevoelens ervaar als toen met hem en dat ik daardoor associeer.
Het gaat waarschijnlijk niet écht om je ex.
zaterdag 26 juni 2021 om 10:05
Niet alles gelezen in dit topic maar ik ben bekend met het verschijnsel van het niet los kunnen laten van een ex. Vaak ga je dan de boel ook romantiseren maar stel.....
hij heeft een vrouw of een vriendin, bedenk je dan dat hij wel dat alles voor haar over had wat hij niet voor jou over had.
Dat zou je een beetje moeten wakker schudden.
hij heeft een vrouw of een vriendin, bedenk je dan dat hij wel dat alles voor haar over had wat hij niet voor jou over had.
Dat zou je een beetje moeten wakker schudden.
zaterdag 26 juni 2021 om 10:21
Hoe helpt deze meditatie bij het loslaten van een ex die je niet kunt vergeten? Met steeds de affirmatie ‘I love you’?naamloosjes schreef: ↑26-06-2021 02:49Ik heb hier veel aan gehad bij het loslaten van een ex
https://youtu.be/OheJXpxqOm4
Het is een meditatie uit Hawaii
Ik kan me wel voorstellen dat het helpt bij een relatie waarbij je zelf de relatie hebt verbroken of je schuldig voelt over het mislukken van de relatie / de pijn van je ex, maar niet in een geval zoals die van TO.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
