Relaties
alle pijlers
Alleen op vakantie: eerlijk tegenover gezin?
vrijdag 9 januari 2026 om 09:41
Ik zat net in een ander topic iets te lezen wat mij een beetje triggerde, vandaar deze vraag. Ik weet niet of het onder reizen zou moeten, maar voor mij is het meer relatie/gezinsvraag, vandaar hier.
Ik heb een gezin en een bedrijf. Mijn man werkt in het onderwijs, kinderen zitten op middelbare en hogeschool. Zij hebben dus heel veel vakantie (12 weken per jaar).
Ik ben eigenaar van een bedrijf, samen met iemand anders, met nog een aantal man personeel. De afgelopen jaren is het me met moeite gelukt om 4-5 weken per jaar vrij te nemen. Mijn mede-eigenaar is een workaholic en neemt het liefst bijna nooit vakantie. Personeel heeft 5 weken.
Mijn man en kinderen zijn dol op op vakantie gaan en ik ook. Helaas zijn we dus beperkt tot die 4-5 weken per jaar die het mij lukt om vrij te nemen. Mijn man gaat daarnaast regelmatig zelf nog (lange) weekenden en nachtjes weg met vrienden. Vaak gaat hij ook in de zomervakantie al een week eerder weg met de kinderen en vlieg of trein ik erachteraan. We gaan samen 3 weken in de zomer, een week in de kerstvakantie en als het lukt nog een week of paar dagen in voor- of najaar (dat is nu overigens al 3 jaar niet gelukt).
Ik zou zo heel graag eens een aantal dagen of week alleen of met een vriendin of mijn moeder of zo op vakantie gaan. Even niet als zorgende moeder, maar gewoon lekker zelf weg. Maar als ik dat doe, blijft er nog minder over voor mijn gezin. Dat heeft me nu al jaren tegengehouden. Mijn man zegt altijd dat ik het moet doen, maar die heeft er, denk ik, nog niet bij stilgestaan dat er dan een week zomervakantie gaat sneuvelen of zo.
Wat is de mening van het forum: kan ik dat maken tegenover mijn gezin? Ik zou me zo schuldig voelen als zij minder lang op vakantie kunnen doordat ik zo nodig iets voor mezelf moet doen. Bovendien geniet ik enorm van vakanties met mijn gezin, ik vind het heerlijk om met z'n allen op stap te gaan en ik vind het ook jammer om daar wat van op te geven, vooral omdat de kinderen al best groot zijn en misschien nog maar een paar keer mee gaan. Maar ik zou dit ook zo graag eens een keertje willen.
Ik heb een gezin en een bedrijf. Mijn man werkt in het onderwijs, kinderen zitten op middelbare en hogeschool. Zij hebben dus heel veel vakantie (12 weken per jaar).
Ik ben eigenaar van een bedrijf, samen met iemand anders, met nog een aantal man personeel. De afgelopen jaren is het me met moeite gelukt om 4-5 weken per jaar vrij te nemen. Mijn mede-eigenaar is een workaholic en neemt het liefst bijna nooit vakantie. Personeel heeft 5 weken.
Mijn man en kinderen zijn dol op op vakantie gaan en ik ook. Helaas zijn we dus beperkt tot die 4-5 weken per jaar die het mij lukt om vrij te nemen. Mijn man gaat daarnaast regelmatig zelf nog (lange) weekenden en nachtjes weg met vrienden. Vaak gaat hij ook in de zomervakantie al een week eerder weg met de kinderen en vlieg of trein ik erachteraan. We gaan samen 3 weken in de zomer, een week in de kerstvakantie en als het lukt nog een week of paar dagen in voor- of najaar (dat is nu overigens al 3 jaar niet gelukt).
Ik zou zo heel graag eens een aantal dagen of week alleen of met een vriendin of mijn moeder of zo op vakantie gaan. Even niet als zorgende moeder, maar gewoon lekker zelf weg. Maar als ik dat doe, blijft er nog minder over voor mijn gezin. Dat heeft me nu al jaren tegengehouden. Mijn man zegt altijd dat ik het moet doen, maar die heeft er, denk ik, nog niet bij stilgestaan dat er dan een week zomervakantie gaat sneuvelen of zo.
Wat is de mening van het forum: kan ik dat maken tegenover mijn gezin? Ik zou me zo schuldig voelen als zij minder lang op vakantie kunnen doordat ik zo nodig iets voor mezelf moet doen. Bovendien geniet ik enorm van vakanties met mijn gezin, ik vind het heerlijk om met z'n allen op stap te gaan en ik vind het ook jammer om daar wat van op te geven, vooral omdat de kinderen al best groot zijn en misschien nog maar een paar keer mee gaan. Maar ik zou dit ook zo graag eens een keertje willen.
vrijdag 9 januari 2026 om 18:44
Dit wil je niet horen maar waarschijnlijk zijn ze blij dat je een keer ophoepelt.Persdottir123 schreef: ↑09-01-2026 11:41Als ik dan een weekend weg ga, wanneer moet ik dat dan doen? Het staat me irritant genoeg tegen om dan van mijn man en kinderen te vragen dat ze dat overnemen, terwijl ik lekker de bloemetjes buiten ga zetten, haha.
Er klinkt een hoop angst door in je posts, waar ben je zo bang voor?
vrijdag 9 januari 2026 om 19:59
Ook een optie: je bent gaan denken dat je zonder je gezin op vakantie zou moeten maar dat wil je eigenlijk niet en daarom zoek je manieren waarom het niet kan.
Zoals ik het lees ben je sowieso wat veel bezig met de gevoelens en verwachtingen van anderen. Heel herkenbaar hoor, maar dat hoeft echt niet. Zelfs beter van niet. Maar lastig te veranderen als je eraan gewend bent geraakt
Zoals ik het lees ben je sowieso wat veel bezig met de gevoelens en verwachtingen van anderen. Heel herkenbaar hoor, maar dat hoeft echt niet. Zelfs beter van niet. Maar lastig te veranderen als je eraan gewend bent geraakt
Het is zoals het is
vrijdag 9 januari 2026 om 20:12
Ik snap het probleem van op vakantie gaan zonder je gezin niet zo. Als jij een leukere en waarschijnlijk leukere moeder wordt als je er een week tussenuit gaat, wat is dan het probleem?
Er zijn best veel koppels, ook met kinderen, die apart van elkaar op vakantie gaan. En daar afspraken over hebben. Alleen maar leuk toch als je elkaar die ruimte kan geven.
Zou misschien anders zijn als je altijd zonder je man en kinderen op vakantie gaat. Maar dan nog, als je daar de rest van het jaar een leukere moeder van wordt, doordat je dan energie op doet, lekker doen toch?
Er zijn best veel koppels, ook met kinderen, die apart van elkaar op vakantie gaan. En daar afspraken over hebben. Alleen maar leuk toch als je elkaar die ruimte kan geven.
Zou misschien anders zijn als je altijd zonder je man en kinderen op vakantie gaat. Maar dan nog, als je daar de rest van het jaar een leukere moeder van wordt, doordat je dan energie op doet, lekker doen toch?
vrijdag 9 januari 2026 om 20:43
Hoezo moet TO een leukere moeder worden?Ikje schreef: ↑09-01-2026 20:12Ik snap het probleem van op vakantie gaan zonder je gezin niet zo. Als jij een leukere en waarschijnlijk leukere moeder wordt als je er een week tussenuit gaat, wat is dan het probleem?
Er zijn best veel koppels, ook met kinderen, die apart van elkaar op vakantie gaan. En daar afspraken over hebben. Alleen maar leuk toch als je elkaar die ruimte kan geven.
Zou misschien anders zijn als je altijd zonder je man en kinderen op vakantie gaat. Maar dan nog, als je daar de rest van het jaar een leukere moeder van wordt, doordat je dan energie op doet, lekker doen toch?
Wordt man van TO een leukere vader omdat hij regelmatig weekendjes weggaat zonder gezin?
Ze mag toch gewoon een week op vakantie gaan? Gewoon omdat ze daar zin in heeft. Punt.
onkruit wijzigde dit bericht op 09-01-2026 20:48
2.40% gewijzigd
vrijdag 9 januari 2026 om 22:03
Zo te lezen ben je er nog niet klaar voor. Je kinderen gaan eerdaags niet meer mee op vakantie en dan valt het vakantiesysteem toch een beetje uit elkaar. Dan kun je mooi de balans opmaken en nieuwe "afspraken" maken met je man.
Btw, je kinderen hebben over een paar jaar allebei "slechts" 4-5 weken vakantie..
Btw, je kinderen hebben over een paar jaar allebei "slechts" 4-5 weken vakantie..
zaterdag 10 januari 2026 om 01:49
Helemaal los van vakantiedagen is van vrijdagavond of zaterdagochtend tot zondagavond ook al een weekend weg. Daarmee zit je je compagnon niet in de weg.
Alleen je eigen gevoel dat je het moet verdragen dat je man dat weekend moet stofzuigen en de boodschappen doen. Of heeft hij daar stiekem toch problemen mee, ook al zegt hij je de vakantie te gunnen?
Je zou bij wijze van experiment eens kunnen proberen hoe het bevalt om een nachtje met je moeder of een vriendin op pad te gaan, en als het vreselijk is dan kun je nog altijd zeggen ‘dit doe ik echt noooooit meer!’. Het hoeft niet meteen een week te zijn, en je hoeft ook niet meteen je gezinsvakantie op te geven. Je kunt dit ook in stapjes opbouwen en wennen aan je nieuwe denkwijze.
Ik ken het gevoel wel van dat het schuurt dat ik lekker weg ga en man thuis is met de zorg voor de kinderen, maar dat heeft me er nooit van weerhouden om daadwerkelijk te gaan. Ik ga elk jaar een paar keer zelf weg, en man trouwens ook. Het huishouden draait dan altijd door. Mijn leven is meer dan werken en voor mijn gezin zorgen.
Tenzij man ziek is of kinderen hulpbehoevend, is het alleen je gevoel wat je tegenhoudt. Het is een keuze of je daarin meegaat of niet. En ik ken gezinnen waarin een moeder echt onmogelijk een nachtje weg kan omdat het dan crisis wordt qua onveilig gedrag of medische zorgen, maar ik lees niet dat dat bij jullie aan de hand is.
In een gezonde situatie vinden we het hier op het forum unaniem raar dat je niet op vakantie zou kunnen zonder je gezin. Dan zal het je goed doen om eens naar je eigen belemmerende overtuigingen te kijken.
En nog een vraag: Als je moeder er ooit niet meer is of het niet meer kan, ben je dan blij dat je altijd voor het huishouden hebt gekozen, of heb je dan spijt dat je niet samen met haar nieuwe herinneringen hebt gemaakt in een hotelletje aan zee (of whatever jullie willen gaan doen)?
Alleen je eigen gevoel dat je het moet verdragen dat je man dat weekend moet stofzuigen en de boodschappen doen. Of heeft hij daar stiekem toch problemen mee, ook al zegt hij je de vakantie te gunnen?
Je zou bij wijze van experiment eens kunnen proberen hoe het bevalt om een nachtje met je moeder of een vriendin op pad te gaan, en als het vreselijk is dan kun je nog altijd zeggen ‘dit doe ik echt noooooit meer!’. Het hoeft niet meteen een week te zijn, en je hoeft ook niet meteen je gezinsvakantie op te geven. Je kunt dit ook in stapjes opbouwen en wennen aan je nieuwe denkwijze.
Ik ken het gevoel wel van dat het schuurt dat ik lekker weg ga en man thuis is met de zorg voor de kinderen, maar dat heeft me er nooit van weerhouden om daadwerkelijk te gaan. Ik ga elk jaar een paar keer zelf weg, en man trouwens ook. Het huishouden draait dan altijd door. Mijn leven is meer dan werken en voor mijn gezin zorgen.
Tenzij man ziek is of kinderen hulpbehoevend, is het alleen je gevoel wat je tegenhoudt. Het is een keuze of je daarin meegaat of niet. En ik ken gezinnen waarin een moeder echt onmogelijk een nachtje weg kan omdat het dan crisis wordt qua onveilig gedrag of medische zorgen, maar ik lees niet dat dat bij jullie aan de hand is.
In een gezonde situatie vinden we het hier op het forum unaniem raar dat je niet op vakantie zou kunnen zonder je gezin. Dan zal het je goed doen om eens naar je eigen belemmerende overtuigingen te kijken.
En nog een vraag: Als je moeder er ooit niet meer is of het niet meer kan, ben je dan blij dat je altijd voor het huishouden hebt gekozen, of heb je dan spijt dat je niet samen met haar nieuwe herinneringen hebt gemaakt in een hotelletje aan zee (of whatever jullie willen gaan doen)?
zaterdag 10 januari 2026 om 08:12
In de zomer gaat je man met de kinderen alvast een week vooruit op vakantie zeg je en sluit jij dan 3 weken aan. Sluit dan maar 2 weken aan en je hebt je 'eigen week' al gespaard die je een andere keer in je eentje kan opnemen?
De week met Kerst daar zou ik niet aan raken.
Ik vind dit nogal een luxe-probleem hoor. Hoe veel gezinnen gaan 5 weken per jaar op vakantie?
De week met Kerst daar zou ik niet aan raken.
Ik vind dit nogal een luxe-probleem hoor. Hoe veel gezinnen gaan 5 weken per jaar op vakantie?
zaterdag 10 januari 2026 om 08:31
Eerlijk gezegd ken ik veel zelfstandig ondernemers, allemaal hebben ze een huishoudelijke hulp, dus eigenlijk verbaas ik me erover dat jij alles zonodig zelf moet doen.
Jouw probleem lijkt meer dat jij moeite hebt met delegeren, met zaken loslaten, met erop vertrouwen dat het zonder jou ook wel draait, met (wennen aan) het idee dat een ander het in jouw plaats ook goed kan doen.
Jouw probleem lijkt meer dat jij moeite hebt met delegeren, met zaken loslaten, met erop vertrouwen dat het zonder jou ook wel draait, met (wennen aan) het idee dat een ander het in jouw plaats ook goed kan doen.
zaterdag 10 januari 2026 om 08:45
Denk dat TO vandaag nog zeker niet reageert, te druk met haar huishouden. 
Nee even zonder gekheid. Volgens mij zoek je allerlei excuses. Terwijl eigenlijk praktisch gezien niks je tegen houdt. Wat maakt dan toch dat je niet gaat? Welke overtuiging?
Je man kiest ook voor zichzelf en je kinderen gaan er vast ook zonder jullie op uit, waarom jij dan niet?
Nee even zonder gekheid. Volgens mij zoek je allerlei excuses. Terwijl eigenlijk praktisch gezien niks je tegen houdt. Wat maakt dan toch dat je niet gaat? Welke overtuiging?
Je man kiest ook voor zichzelf en je kinderen gaan er vast ook zonder jullie op uit, waarom jij dan niet?
zaterdag 10 januari 2026 om 08:49
Volgens mij ben jij zelf je grootste probleem!
- Je man zegt 'Ga lekker!' en geeft het goede voorbeeld door zelf ook lekker te genieten van de mogelijkheden die er zijn.
- Je compagnon is een workaholic die niks met vakantie heeft, maar uiteindelijk geef je aan dat dat hij toch ook niet echt het probleem is. Daarnaast: je hebt gewoon recht op je vakantiedagen.
- je 'dupeert' je gezin met een week minder gezinsvakantie?! Dan zijn je kinderen toch echt verwende blagen, als iemand daar iets van durft te vinden! In de zomer 4 weken weg (3 met jou, 1 extra met pa) én op wintersport. Lijkt me echt niks van te zeggen of vinden. Daarnaast: als er eentje komende zomer naar Albu wil met vrienden. Denk je dat er dan 1 seconde twijfel is omdat jou een week met hem/haar ontnomen wordt?! Ik mag hopen van niet. Zou geen gezonde situatie zijn!
- het huishouden....Ja, als dat een keer niet gedaan wordt is dat natuurlijk dramatisch! Je man en kinderen blijven achter in een totaal vervuilde omgeving... en wat zal de buurt hier wel niet van denken?! Er gebeurt echt helemaal niks als je dat een keer overslaat hoor! Daarnaast laat je geen man met 2 gipsen armen achter met 2 peuters, het zijn 3 (bijna) volwassenen die dit gewoon van je over moeten nemen!
Neem een voorbeeld aan je man en zorg wat beter voor jezelf!
- Je man zegt 'Ga lekker!' en geeft het goede voorbeeld door zelf ook lekker te genieten van de mogelijkheden die er zijn.
- Je compagnon is een workaholic die niks met vakantie heeft, maar uiteindelijk geef je aan dat dat hij toch ook niet echt het probleem is. Daarnaast: je hebt gewoon recht op je vakantiedagen.
- je 'dupeert' je gezin met een week minder gezinsvakantie?! Dan zijn je kinderen toch echt verwende blagen, als iemand daar iets van durft te vinden! In de zomer 4 weken weg (3 met jou, 1 extra met pa) én op wintersport. Lijkt me echt niks van te zeggen of vinden. Daarnaast: als er eentje komende zomer naar Albu wil met vrienden. Denk je dat er dan 1 seconde twijfel is omdat jou een week met hem/haar ontnomen wordt?! Ik mag hopen van niet. Zou geen gezonde situatie zijn!
- het huishouden....Ja, als dat een keer niet gedaan wordt is dat natuurlijk dramatisch! Je man en kinderen blijven achter in een totaal vervuilde omgeving... en wat zal de buurt hier wel niet van denken?! Er gebeurt echt helemaal niks als je dat een keer overslaat hoor! Daarnaast laat je geen man met 2 gipsen armen achter met 2 peuters, het zijn 3 (bijna) volwassenen die dit gewoon van je over moeten nemen!
Neem een voorbeeld aan je man en zorg wat beter voor jezelf!
zaterdag 10 januari 2026 om 09:00
Als ze allerlei excuses zoekt wil ze blijkbaar toch niet zo heel graag alleen op vakantie. Dan wil ze het vooral heel graag kunnen zeggen.Gerbera88 schreef: ↑10-01-2026 08:45Denk dat TO vandaag nog zeker niet reageert, te druk met haar huishouden.
Nee even zonder gekheid. Volgens mij zoek je allerlei excuses. Terwijl eigenlijk praktisch gezien niks je tegen houdt. Wat maakt dan toch dat je niet gaat? Welke overtuiging?
Je man kiest ook voor zichzelf en je kinderen gaan er vast ook zonder jullie op uit, waarom jij dan niet?
zaterdag 10 januari 2026 om 10:25
zaterdag 10 januari 2026 om 10:38
Zo mee eens! Vind het zo raar als moeders hun acties daarmee valideren. Alsof dat het ultieme doel is.
En bij vaders hoor je dat inderdaad niet.
zaterdag 10 januari 2026 om 10:48
Ik vind die opmerking van een leukere moeder worden sowieso al stom, maar voor een moeder van een tiener en jongvolwassene al helemaal niet passend. Van een peuter- en kleutermoeder zou ik het ook stom en onnodig vinden maar kan me daar nog wat bij voorstellen, zeker voor degenen die in het dagelijks leven een groot deel van de zorg op zich nemen. Maar met een tiener en jongvolwassene in huis? Aan hen laat je toch gewoon zien wat jouw behoeften en plannen zijn, dat jij een eigen leven leidt? Als het goed is laten zij dat ook steeds meer aan jou zien.
Probeer er voor jezelf echt goed achter te komen wat jou tegenhoudt TO.
Hier is het (helaas) een feit dat - als ik een week of langer weg zou gaan - er heel wat haal- en brengmomenten op partner neerkomen. Maar ik denk dat als we 3 jaar verder zijn dat kinderen allebei zelf naar hun school, hobby's en sportclubs fietsen. En ik kan me niet voorstellen dat je bij een kind dat naar de hogeschool gaat (16, 17 of ouder dus) dat jij per se ook elke zaterdag bij diens wedstrijden moet kijken.
Voor mijzelf gooi ik het nu dus maar op een kwestie van nog een paar jaar wachten.
Rest mij alleen nog mijn eigen angst: eigenlijk is het véél leuker als ik weg ben. En stiekem vraag ik mij af of ik er daarom niet wat harder op aandring. Speelt dit soort angst bij jou TO?
Probeer er voor jezelf echt goed achter te komen wat jou tegenhoudt TO.
Hier is het (helaas) een feit dat - als ik een week of langer weg zou gaan - er heel wat haal- en brengmomenten op partner neerkomen. Maar ik denk dat als we 3 jaar verder zijn dat kinderen allebei zelf naar hun school, hobby's en sportclubs fietsen. En ik kan me niet voorstellen dat je bij een kind dat naar de hogeschool gaat (16, 17 of ouder dus) dat jij per se ook elke zaterdag bij diens wedstrijden moet kijken.
Voor mijzelf gooi ik het nu dus maar op een kwestie van nog een paar jaar wachten.
Rest mij alleen nog mijn eigen angst: eigenlijk is het véél leuker als ik weg ben. En stiekem vraag ik mij af of ik er daarom niet wat harder op aandring. Speelt dit soort angst bij jou TO?
zaterdag 10 januari 2026 om 10:51
zaterdag 10 januari 2026 om 10:59
Ik weet dat de openingspost veel lettertjes zijn, maar je kan het; zet 'm op!Inge-mama schreef: ↑10-01-2026 10:25Je man gaat zoals ik het lees regelmatig een lang weekend weg.
Waarom zou jij dat dan niet kunnen?
En 2 weken in plaats van 3 weken samen op vakantie is toch ook prima zodat jij een week alleen kunt gaan.
Ik snap dat moeilijk doen hierover niet.
Jij gunt het je man wel, waarom hij jou niet?
zaterdag 10 januari 2026 om 11:04
TO geeft dit aan:Attraverso schreef: ↑10-01-2026 10:51Nee? Dat stuk heb ik dan gemist. Waar lees je dat?
Het zal eerder haar zakenpartner zijn die zelf amper verlof neemt die er moeilijk over doet.
Ik denk dat het probleem met mijn compagnon niet zo heel groot is hoor. Ik maak me om hem niet zo druk. Zo lang ik niet meer dan 5 weken per jaar opneem en daarbij de bedrijfsvoering niet in gevaar breng, vind ik dat hij weinig recht op commentaar heeft. Dat hij graag in zijn vakantie elke avond zijn mail zit bij te werken, moet ie zelf weten.
Dus lijkt me niet dat probleem bij zakenpartner ligt hoor. Ligt voornamelijk bij TO zelf.
zaterdag 10 januari 2026 om 11:06
Blijkbaar.Aneso schreef: ↑10-01-2026 11:04TO geeft dit aan:
Ik denk dat het probleem met mijn compagnon niet zo heel groot is hoor. Ik maak me om hem niet zo druk. Zo lang ik niet meer dan 5 weken per jaar opneem en daarbij de bedrijfsvoering niet in gevaar breng, vind ik dat hij weinig recht op commentaar heeft. Dat hij graag in zijn vakantie elke avond zijn mail zit bij te werken, moet ie zelf weten.
Dus lijkt me niet dat probleem bij zakenpartner ligt hoor. Ligt voornamelijk bij TO zelf.
Schuldgevoel.
(Onterecht) denken dat het gezin het niet eventjes kan redden zonder haar...
zaterdag 10 januari 2026 om 11:24
.Persdottir123 schreef: ↑09-01-2026 11:41Nu ik het opschrijf, moet ik gewoon om mezelf lachen, maar zo voelt het nu eenmaal.
Het is niet omdat je het voelt dat het waar is, of goed, of belangrijk. We lijken in een tijdperk te zitten waarin gevoelens verabosoluteert worden. 'Ik voel dus ik moet' of Ik voel dus het klopt'. Je kan ook nadenken over een situatie, proberen te begrijpen waar die gevoelens (die je zelf ook een beetje belachelijk vindt) vandaan komen en op basis daarvan te handelen.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
