Bedtijd met je partner
vrijdag 13 november 2020 om 09:39
Hey, ik woon al 5 jaar samen en dit onderwerp is af en toe punt van discussie geweest. Mijn vriend heeft gewoon meer slaap nodig dan ik en ik kan echt veel beter tegen minder slaap. Eigenlijk gaan we over het algemeen standaard tegelijkertijd naar bed. Maar toch heb ik het gevoel dat het bij mij er in gesluipt is om op zíjn tijd naar bed te gaan, in plaats van echt zelf te kiezen. Als ik later naar bed ga omdat ik bijvoorbeeld met een vriendin naar de stad ging (pre corona), zei hij dat hij niet kan slapen tot ik ook thuis ben. Dus werden mijn stapavondjes niet meer zo laat dan toen ik nog bij mijn ouders woonde. Als ik wel thuis ben en ik zit bijvoorbeeld nog in de woonkamer tv te kijken terwijl hij naar bed gaat, vindt hij het ook vervelend omdat hij wakker wordt wanneer ik de kamer binnen kom. Zoals gisteravond, hij ging om 23:00 slapen en ik om 00:00. Hij werd wakker van mij en ik kreeg bovendien een preek dat ik véél te laat naar bed ging op een doordeweekse avond (voor hem is het te laat, ik doe het gewoon beter op wat minder slaap dan hij). Dus, ik voel me hierdoor nogal beperkt in mijn eigen huis. Ik woon niet meer bij mijn ouders maar toch heb ik het gevoel alsof iemand anders een soort van probeert te bepalen wanneer ik naar bed ga. Ik kan me voorstellen, dat als ik om 04:00 naar bed ga en om 07:00 op moet, dat hij daar iets van kan vinden. Maar dat gebeurt sowieso nooit. Wat vinden jullie? Hoe zit dat in jouw relatie? Tegelijkertijd naar bed? Hoe kijkt de ander ernaar als de ene later naar bed gaat? Heeft iemand daar last van en hoe ga je daarmee om?
zaterdag 14 november 2020 om 13:35
NYC schreef: ↑14-11-2020 11:30Ja, vind ik eigenlijk ook als ik er zo over nadenk. Al heb ik echt wel genoeg inzicht om te zien dat ik ook zelf wel degene ben die dat laat gebeuren. Maar op de een of andere manier ga ik veel te snel mee in wat de ander van mij vraagt. Niet alleen bij mijn vrouw maar ook als ik terugkijk naar eerdere relaties. Dus ligt in die zin zeker bij mij. De vraag is waar het aan ligt, ben totaal niet dominant opgevoed dus je zou verwachten dat het veel meer weerstand zou moeten oproepen, die "beknotting" van hoe laat je gaat slapen, wanneer je nog een vette snack mag eten, of je je schoenen aanhoudt etc.
Aan de andere kant kan ik me dus niet voorstellen hoe een ander het in zijn/haar hoofd haalt dat soort opmerkingen (verzoeken) te hebben voor iemand anders. Maar misschien is dat dan weer onverschillig ofzo.
Beide karaktertrekken vind ik eigenlijk enorm onaantrekkelijk. Zowel het jezelf zo laten domineren als het dominante type dat alles wil bepalen over de ander. Hoop dat onze zoons (vooral later) daarin echt een middenweg-positie kunnen innemen.
Vreselijk lijkt het me als ze hun partners lopen te verzoeken dat ze de trap 4x per dag moeten stofzuigen. Of partners die dat bij hen doen. Allebei even tenenkrommend.
Je hebt in een relatie natuurlijk altijd dat de ene persoon wat meegaander en de ander wat dominanter, maar je moet er wel voor waken dat het niet uit balans gaat en je een ongelijke relatie krijgt.
Bepaalde opmerkingen die ik van jouw vrouw lees zou ik niet trekken, komt nogal betuttelend en respectloos over.
zaterdag 14 november 2020 om 13:52
Ja, hier precies hetzelfde, maar dan andersom (vriend werkt onregelmatig).AeonOfWinter schreef: ↑13-11-2020 10:45Ik werk onregelmatig, zou een mooie boel worden als man zou eisen dat ik zijn ritme aan zou houden. Ik ben regelmatig niet eens thuis als hij naar bed gaat.
Maar ook als we allebei thuis zijn gaan we soms wel, soms niet tegelijk naar bed (meestal niet vanwege verschillende slaapbehoeftes).
Bijzonder dat het zo'n issue blijkt te zijn in sommige relaties. Even afgezien van degenen met slaapstoornissen, daarvan snap ik het wel.
Maar dat je er verder zoveel waarde aan hecht, daar kan ik me echt niks bij voorstellen.
Nothing happens for a reason
zaterdag 14 november 2020 om 13:54
Waarom laat je het dan bij jezelf en in je eigen relatie wel toe?NYC schreef: ↑14-11-2020 11:30Ja, vind ik eigenlijk ook als ik er zo over nadenk. Al heb ik echt wel genoeg inzicht om te zien dat ik ook zelf wel degene ben die dat laat gebeuren. Maar op de een of andere manier ga ik veel te snel mee in wat de ander van mij vraagt. Niet alleen bij mijn vrouw maar ook als ik terugkijk naar eerdere relaties. Dus ligt in die zin zeker bij mij. De vraag is waar het aan ligt, ben totaal niet dominant opgevoed dus je zou verwachten dat het veel meer weerstand zou moeten oproepen, die "beknotting" van hoe laat je gaat slapen, wanneer je nog een vette snack mag eten, of je je schoenen aanhoudt etc.
Aan de andere kant kan ik me dus niet voorstellen hoe een ander het in zijn/haar hoofd haalt dat soort opmerkingen (verzoeken) te hebben voor iemand anders. Maar misschien is dat dan weer onverschillig ofzo.
Beide karaktertrekken vind ik eigenlijk enorm onaantrekkelijk. Zowel het jezelf zo laten domineren als het dominante type dat alles wil bepalen over de ander. Hoop dat onze zoons (vooral later) daarin echt een middenweg-positie kunnen innemen.
Vreselijk lijkt het me als ze hun partners lopen te verzoeken dat ze de trap 4x per dag moeten stofzuigen. Of partners die dat bij hen doen. Allebei even tenenkrommend.
zaterdag 14 november 2020 om 14:17
Nee uiteraard niet! Vind het respectloos om dat van een ander te verwachten/eisen.
Ik blijf maar lekker op mezelf wonen en latten.
zaterdag 14 november 2020 om 14:24
Nou, inderdaad. überhaupt zijn dingen bepalen voor een ander in een relatie een no-go voor mij.Metallover schreef: ↑14-11-2020 14:17Nee uiteraard niet! Vind het respectloos om dat van een ander te verwachten/eisen.
Ik blijf maar lekker op mezelf wonen en latten.
Heeft trouwens weinig te maken met al of niet samenwonen.
Nothing happens for a reason

zaterdag 14 november 2020 om 14:53
Met een druk gezin is het wel zo dat we vooral tussen 21:30 en 7:00 tijd samen hebben. Daarbuiten zijn er kinderen bij/zijn we druk met werk/hobby/sport/dingen die ook nog moeten. Niet alletwee tegelijk uiteraard en we werken ook niet belachelijk veel ofzo, maar met 4 mensen met sport/hobby in de avond en een baan overdag is zelfs samen eten niet altijd aan de orde. Tuurlijk voel ik me overdag ook partners. Maar dan ga ik om 8:00 weg en hij werkt thuis, ik kom thuis en hij gaat naar een afspraak, ik moet dan taxi spelen en hij heeft sport, komt hij thuis dan heb ik sport, dus dan zie je elkaar zo van 8-21 niet. Juist dat samen de dag afsluiten is fijn als het verder zo druk ishimalaya schreef: ↑14-11-2020 13:13Oprechte vraag: voel je je dan overdag geen partners? Hangt dat af van het ‘s avonds tegelijkertijd naar bed gaan?
Ik kan me voorstellen dat je het niet gezellig vind hoor, ook al voel ik dat totaal niet zo. Maar mijn partner is en voelt als een partner en nooit als ‘een huisgenoot’, ook al hebben we totaal andere slaaptijden.

zaterdag 14 november 2020 om 14:56
Zo kun je hem ook lezen. Ik bedoelde ‘als je er beiden mee kunt leven dat je verschillende slaapritmes hebt is dat prima’.Susan schreef: ↑14-11-2020 12:47Uiteraard, maar je schrijft: "Helemaal langs elkaar heen leven lijkt me niks. Als je er beiden mee kunt leven is dat prima, voor mij zou het niet werken", je hebt dus eigenlijk al bepaald dat mensen die niet samen naar bed gaan dus langs elkaar heen leven. Dat is iets anders dan dat je schrijft: als niet tegelijkertijd naar bed gaan voor anderen werkt, prima. Of: als anderen niet langs elkaar heen leven als ze niet tegelijkertijd naar bed gaan, prima.
Voor mij zou dat idd betekenen dat we veel meer langs elkaar heen leven. Toen ik onregelmatig werkte had ik dat nog veel meer. Dat je zelden op hetzelfde moment in dezelfde bui bent. Ben jij net aan het opstarten is de ander z’n dag aan het afbouwen. Ben jij moe is de ander net bezig een film uit te zoeken.
zaterdag 14 november 2020 om 15:41
Maar nu woon jij dus in een woonplaats waar je niet wilt wonen, en heb je ook nog kleuren op de muren die je eigenlijk niet wilt? Bij welke onderwerpen houd jij voet bij stuk?NYC schreef: ↑14-11-2020 15:36Goede vraag. Ik vraag het mijzelf ook af. Misschien conflictvermijdend? Een willoos karakter? Ik heb geen idee. Heb ook vaak de indruk dat anderen aan heel veel dingen veel zwaarder tillen/een mening hebben en dat ik daardoor vrijwel altijd mezelf aanpas.
Als ik een groene muur wil en zij een blauwe dan is mijn gevoel bij de blauwe muur "niet mijn eerste keuze maar zie er ook wel wat moois in" en die van mijn vrouw bij de groene muur: Neeeeeeee, afschuwelijk, verschrikkelijk!!!!"
En zo is het met alles en ook niet alleen bij mijn vrouw maar bij meer personen geweest. Anderen lijken uitgesprokener te zijn. Ook over bedtijd dus.
Anderen ervaren dus veel meer irritatie denk ik?
zaterdag 14 november 2020 om 16:07
Thordïs schreef: ↑14-11-2020 14:53Met een druk gezin is het wel zo dat we vooral tussen 21:30 en 7:00 tijd samen hebben. Daarbuiten zijn er kinderen bij/zijn we druk met werk/hobby/sport/dingen die ook nog moeten. Niet alletwee tegelijk uiteraard en we werken ook niet belachelijk veel ofzo, maar met 4 mensen met sport/hobby in de avond en een baan overdag is zelfs samen eten niet altijd aan de orde. Tuurlijk voel ik me overdag ook partners. Maar dan ga ik om 8:00 weg en hij werkt thuis, ik kom thuis en hij gaat naar een afspraak, ik moet dan taxi spelen en hij heeft sport, komt hij thuis dan heb ik sport, dus dan zie je elkaar zo van 8-21 niet. Juist dat samen de dag afsluiten is fijn als het verder zo druk is
Dank voor je uitleg
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zaterdag 14 november 2020 om 16:08
Als het om een half uurtje eerder of later gaat kan je natuurlijk wel een compromis sluiten. Maar als ik liever rond 1-2 uur naar bed ga en mijn man liever rond 23h dan is dat een stuk lastiger. Ik heb structureel minder slaap nodig dan hij en ik ga natuurlijk niet 2 uur in bed liggen naar het plafond te staren. Net zoals hij niet met een permanent slaap tekort rond gaat lopen. Daarnaast ben ik ook meer een avondmens dus het loopt vanzelf wel uit de pas. Ik zou best wat eerder kunnen gaan slapen en hij wat later maar dan blijven we wel zitten met de verschillende slaapbehoefte. Dus het lijkt me niet heel handig om daar met elkaar in mee te gaan. we gaan regelmatig wel tegelijk naar bed, bijvoorbeeld als we laat thuis zijn gekomen of ik de nacht daarvoor te weinig heb geslapen. Dat is wel gezellig uiteraard maar op de lange termijn lopen onze behoeften daarvoor te ver uit elkaar. 's ochtends staat hij meestal wat eerder op maar gezien hij meer uren slaapt en we allebei doordeweeks de kinderen naar school en opvang moeten brengen loopt dat minder uit elkaar.
zaterdag 14 november 2020 om 16:28
Ik bedoelde Muurbloempje maar als bedtijden bij jou ook zo'n punt is misschien voor jou ook? Of bedden uit elkaar schuiven dan wel aparte dekens desnoods?
zaterdag 14 november 2020 om 16:35
@NYC, ik herken het een en ander van wat je schrijft uit mijn huwelijk. Ik pas me ook graag aan, zeker als de ander iets schijnbaar belangrijker vindt dan ik (lees: zijn mening duidelijker uit). Ik denk echter wel dat het belangrijk is dat jij ook gehoord wordt in jullie relatie, omdat anders de ontevredenheid erin sluipt - het bedtijdverhaal is een goed voorbeeld.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
zaterdag 14 november 2020 om 16:36
Overschat iets wat mij betreft. Ik slaap heel slecht in het bijzijn van iemand anders, dus ook mijn man. Wij slapen apart, heerlijk! In het weekend zoeken we elkaar op.

zaterdag 14 november 2020 om 16:43
Thordïs schreef: ↑14-11-2020 14:56Zo kun je hem ook lezen. Ik bedoelde ‘als je er beiden mee kunt leven dat je verschillende slaapritmes hebt is dat prima’.
Voor mij zou dat idd betekenen dat we veel meer langs elkaar heen leven. Toen ik onregelmatig werkte had ik dat nog veel meer. Dat je zelden op hetzelfde moment in dezelfde bui bent. Ben jij net aan het opstarten is de ander z’n dag aan het afbouwen. Ben jij moe is de ander net bezig een film uit te zoeken.
Da heb je wel geluk dat je hetzelfde ritme en dezelfde slaapbehoefte hebt. Dat hebben wij gelukkig ook, en dus gaan we meestal tegelijk naar bed. Bij TO is de slaapbehoefte anders, en dan wordt het wel lastiger om tegelijk te gaan slapen.

zaterdag 14 november 2020 om 16:45
Bulbul schreef: ↑14-11-2020 16:35@NYC, ik herken het een en ander van wat je schrijft uit mijn huwelijk. Ik pas me ook graag aan, zeker als de ander iets schijnbaar belangrijker vindt dan ik (lees: zijn mening duidelijker uit). Ik denk echter wel dat het belangrijk is dat jij ook gehoord wordt in jullie relatie, omdat anders de ontevredenheid erin sluipt - het bedtijdverhaal is een goed voorbeeld.
Goeie waarschuwing. Ook bij mij herkenning uit mijn huwelijk. En bij mij ging het toch wringen uiteindelijk. Toen we in scheiding lagen had ik echt moeite om af en toe mijn eigen smaak weer te leren kennen. Wat voor kleding vind ik nou leuk, los van wat hij leuk vond? Wat wil ik graag eten wat ik lang niet heb gehad? Wat voor tv-programma's zoek ik op als ik alleen kijk? Ik wist het soms gewoon niet meer.
zaterdag 14 november 2020 om 17:11
Bij Muurbloempje lijkt het vooral te liggen als ze de kamer binnenkomt. Vandaar dat ik dacht aan apart slapen. Als 'huisgeluiden' een probleem zijn dan is het licht slapen en is misschien bedtijden afstemmen een gevolg daarvan als oordoppen o.i.d. niet helpen.NYC schreef: ↑14-11-2020 16:33Het probleem is hier denk ik vooral "iets horen/merken". Dus dat er nog iemand beneden is, een kraan die opengedraaid wordt, een plas, een lamp in de hal. En dan kan dat nog zo zachtjes, onmerkbaar is het zelden.
Maar zoals iemand al schreef, dat is nu eenmaal zo als je met meer mensen in 1 huis woont. Haar moeder kon bijv nooit slapen vroeger als zij (en toen was ze al 20 ofzo) uitging. Dan hoor je -hoe stilletjes ook- vaak toch een sleutel ofzo.
Zelf word ik niet wakker van zulke geluiden.

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
