Ben ik nou gek?

Ik kom ergens niet uit.

Vriend en ik zijn 9 jaar bij elkaar. Begon als een geintje, werd serieus. We hebben het leuk gehad, jaren lang. We latten, want hij woont 70 km verderop. Hij kwam bijna elk weekend naar mij, ik kan op twee handen tellen hoe vaak ik daar geweest ben. Heb er nog nooit geslapen zelfs. Ik voel me daar niet prettig door zijn hoarder tendencies. Hij is zelfstandige, beoefent twee beroepen, maar succesvol is hij eigenlijk niet. Hij heeft 3 kinderen, ik vier. Ik werk halve dagen. Geen vetpot, maar het lukt. Ik huur, hij heeft twee huizen (één voor de verhuur) en 3 garages. Dat tweede huis en die garages heeft hij gekocht in de 9 jaar dat we samen zijn.

In die 9 jaar zijn we weleens op vakantie geweest. Op één vakantie na van €400 heb ik alles betaald. Ook de boodschappen en terrasjes. Alle concerten waar we naar toe gaan (twee á drie per jaar, soms ook jaren niet), ik betaal de kaartjes. Naar De Efteling? Ik betaal. Hij rijdt altijd, dat wel. Heel af en toe betaalt hij of trakteert hij.

Een jaar of 3 terug ging ik verhuizen naar een gloednieuw huis. Hij heeft geweldig goed geholpen (zijn ouders, zus en zwager ook), dingen voorgeschoten zoals de schutting en uiteindelijk heb ik een nieuwe keuken gekregen van hem. Hij is eigenaar van een keukenzaak die nog niet echt van de grond komt. Ik stond versteld, want er zat natuurlijk ook een (simpele) keuken in het huis, ook nieuw. Voor mij hoefde het niet, ook omdat de keuken die hij zo fantastisch vond het werd. Ik vind 'em mooi, maar had liever een andere kleur gehad. Daar hebben we het over gehad, maar hij koos 'zijn' kleur. Okay. Al met al toch een mooie keuken (maar toch, hè).

Een paar jaar geleden gingen we op vakantie (altijd in NL, altijd redelijk goedkoop, Ooststappen, dat werk). Ik betaalde het verblijf, de boodschappen, de uitjes. Vlak na die vakantie ging hij redelijk plotseling nog een keer op vakantie naar Scandinavië met twee van zijn kinderen. Ik stond onnozel te kijken, want hoezo heeft hij daar ineens geld voor? Hebben we woorden om gehad.

Vorige week zijn we teruggekomen van onze vakantie van een week. Zelfde riedeltje: naar een pretpark? Ik betaal. Uiteten? Ik betaal. Het gaat ondertussen al een jaar niet meer zo lekker tussen ons en ook nu was de irritatie hoog. Hij is momenteel helemaal into een online community over vastgoed (daar werkt hij in) wereldwijd en er werd een speciale dag georganiseerd. In fucking Amerika. Maandag zijn we thuis gekomen, donderdag zat 'ie in het vliegtuig. Meneer gaat twee weken naar Amerika. Ik ben zelden zo nijdig geweest. Als ik het zo allemaal opschrijf weet ik natuurlijk wel wat ik moet doen. Maar ik zit met die keuken en zijn familie die ons zo geweldig geholpen heeft, ook financieel.

Ondertussen doet hij heel zielig en vindt hij zichzelf echt wel een geschikte vent omdat hij zoveel gedaan heeft in het huis. Maar na deze laatste vakantie vind ik eigenlijk wel dat we nu quitte staan.

Als ik een vriendin dit verhaal zou horen vertellen zou ik haar voor gek verklaren. Dumpen, die handel! Maar ergens is het ook makkelijk dat 'ie er nog is. Dat is geen juiste manier van relatie hebben. En dan heb ik het nog niet eens gehad over andere poepelegeintjes die hij me geflikt heeft. Ik weet eigenlijk wel wat ik moet doen, maar misschien moet ik gewoon even lezen hoe dit allemaal overkomt op anderen.